Marcos 6

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Basa boe ma, Yesus no ana mana tuka dea nara fali leo Yesus koro na nai Nasaret.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Naraa no lahenda Yahudi ra fai huhule-haradoin, Yesus masoꞌ leo uma mamasoꞌ daleꞌ neu de nanori-nafada. Faiꞌ ria lahenda dodou reu hule-haradoi. Ara ramanene Yesus nanori-nafadan, boe ma ara roi leleuꞌ laka nara, de rae, “Lahenda ia malela na seli! Ria boe nanuu kuasa! Tao leoꞌ bea de Ana bisa leoꞌ na?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Sekonaa te Ria adaꞌ noi tukan ai. Ita talelaꞌ Ria mama na riꞌ Maria; ma fadi nara siꞌ Yakobis, Yoses, Yudas no Simon. Ana nanuu fadiꞌ anafetoꞌ hida boe. Ita basa leo nai koro esa, na!” Huu ria na, de eteꞌ ao nara losa ara ta nau ramanene Ni soꞌ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Boe ma Yesus nafada nae, “Memaꞌ tebe! Lahenda rahiiꞌ fee hada-horomata neuꞌ Manetualain mananesimatan neme mamana fekeꞌ mai, lena neme nai koro-tadun.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ana naloo na ana mana tuka dea kasanahulu dua nara, fo nadenu si laꞌo dua-dua, reu tui Manetualain Tutui Malole Na. Yesus fee si kuasa ela ara usi nitu.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Maneniko hapu lahenda sipoꞌ emi nai sira uma nara, sona emi muste leo mahaniꞌ naa, losaꞌ fai fo emi laꞌo.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Tehuu maneniko losa mamanaꞌ esa, boe ma lahenda manai naa ra ta sipoꞌ, ma ta nau ramanene neuꞌ emi fa, sona laꞌo ela mamanaꞌ ria. Basa sona mafada si mae, ‘Emi ta nau mamanene fa. De, ela leoꞌ bea na emi lepa ao mara natataaꞌ a!’ ”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Basa boe ma, ara reu tui Tutui Malole ria. Ara rae basa lahenda ra muste hahae reme sala-siko nara mai, fo ratafali mai tuka Manetualain hihii-nanaun.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ara usi heni nitu ra boe. Ara tao mina neuꞌ lahenda kamahedis ara laka nara, fo hule-haradoi fee si. Boe ma ara teꞌe tutiꞌ a.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Tepoꞌ ria, lahenda nai basa mamana ara ralelaꞌ Yesus so. Tutuiꞌ laꞌeneuꞌ Ria kuasa Na boe, mane Herodes a namanenen so. Hapu lahenda rae, “Yohanis Mana Saraniꞌ a, nana nasoda seluꞌ nai Yesus ao-ina Na! Huu ria na, de Ana bisa tao tanda heran dodouꞌ.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Tehuu lahenda ruma rae, “Taꞌa! Ia nana Elia fo riꞌ nasoda seluꞌ nai Ria ao-ina na.” Lahenda ruma bali rae, “Fo, Manetualain mana nesimata feke nara reme fai a ulun mai.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Tehuu tepoꞌ fo mane Herodes a namanene ara dedea Yesus leoꞌ na, boe ma ana nataa nae, “Ria nana tantu Yohanis Mana Saraniꞌ fo faiꞌ naa raa au adenu tete heni laka na. Besaꞌ ia ana nasoda seluꞌ bali, o!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Huu no Yohanis nasaꞌai kokosen leoꞌ na, boe ma rina Herodias napeda daleꞌ fo nau naisa ni. Tehuu beita hapu lelaꞌ fa, huu fo Herodes ena ni nai bui daleꞌ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Boe ma ana nadenu soldadu ra fo ranea ratalolole ni.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Basa ria, boe ma mama Herodias hapu lelaꞌ fo balas ria dale hedi na. Faiꞌ ria ara tao Mane Herodes a fai boboki na. Ara raloo lahenda bauinaꞌ ara mai raa fai bobokiꞌ. Manamai sira nana, mana pareta, soldadu ra malaka na, ma lasi hadas Galilea ra.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Feta losa talada boe, mama Herodias anafeto ana na neu roke. Roroke na malole na seli, losaꞌ tao na Herodes no fui nara ramahoꞌo. Boe ma Herodes naloo nan, de natane ni nae, “O nau hule au sudi hata ubeaꞌ a, sona mafada! Neuꞌ ko au fee.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Leo mae o hule au nusa pareta ka seri boe oo, au fee. Au soo-supa uniꞌ Manetualain nade na.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Boe ma anafeto anaꞌ ria neu natane mama na nae, “Mama! Au hule papa ka hata malole ubeaꞌ?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Basa boe ma, anafeto anaꞌ a neu nafada Maneꞌ a nae, “Papa! Au hule fo muni fee au Yohanis laka na, tao ni neuꞌ dulang esa dale. Besaꞌ ia boe!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Herodes namanene na ria, boe ma mopo tutiꞌ aafi na. Tehuu ana ta bisa hela faliꞌ sosoo-susupan ria soꞌ, huu fo lahenda ra ramanene basa so.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Basa boe ma, ana pareta malaka soldado esa fo neu tete na Yohanis laka na neme bui daleꞌ mai.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Boe ma ara tete ra Yohanis laka na, taon neuꞌ dulang esa daleꞌ, de feen leo anafeto anaꞌ a neu. Ana sipo na dulang ria, boe ma oꞌo nenin leo mama na neu.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Yohanis ana mana tuka dea nara ramanene rae, reni Yohanis laka na so, boe ma ara mai oꞌo ra popora na, fo reu ratoin.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Faiꞌ esa boe ma, ana mana tuka dea fo Yesus nadenu si a, basa si fali de rabua seluꞌ roo Ni. Ara tui basa-basan fo sira taon, ma hata fo sira ranori-rafadan neuꞌ lahenda ra so a.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Tehuu tepoꞌ ria, lahenda dodou-inaꞌ reu-mai fo saka Yesus, losaꞌ no ana mana tuka dea nara ta hapu lelaꞌ fo raa-rinu fa. Boe ma Yesus nafada ana mana tuka dea nara nae, “Mai ita teu saka mamana lino-nees fo hahae baiꞌ dei.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 De, basa si ae leo ofaꞌ lain reu fo saka mamana lino-nees dooꞌ a neme koroꞌ a mai.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Tehuu lahenda kadodouinaꞌ sira rita Yesus asa ofa na tuka-tuka dano ria suu na. Basa boe ma, ara kalua ela koroꞌ a de laꞌo tuka madaꞌ lain, ara losa raꞌuluꞌ Yesus asa.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Tepoꞌ fo Yesus onda neme ofaꞌ lain mai, te Ana nita lahenda dodouꞌ rahani Ni so. Boe ma Ana kasian neuꞌ asa, nana huu sira basa ta buluꞌ rae tao leo beaꞌ, sama leoꞌ bibi-lopo a ta nanuu manafoo fa. Boe ma Ana nanori-nafada si Manetualain hihii-nanaun,
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 — ausente —
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Tehuu Yesus nataa nae, “Boso! Emi riꞌ mahao lahenda ia ra.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Boe ma Yesus nataa nae, “Emi meu matatane dei, bate bea nanuu tua-lepa!”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Basa de, Yesus nadenu basa lahenda sira ratuuꞌ rabubua ao nara reu nau lain.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Boe ma ara ratuuꞌ rabubua ao nara. Hapu bubuaꞌ ruma lahenda natun esa, ma ruma lima hulu.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Basa de, Yesus hai na roti kalimaꞌ, ma ika kadua sira. Boe ma Ana nakanaro leo lalai neu fo hule makasi neuꞌ Manetualain. Basa ria, de Ana tetebi roti sira, boe ma loo leo ana mana tuka dea nara reu, fo babati fee basa lahenda sira. Ika kaduaꞌ sira boe babati si.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Basa lahenda kadodouinaꞌ sira raa losaꞌ rabete.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Raa basa boe ma, ana mana tuka dea ra rabubuaꞌ ra nanaa lenaꞌ ara, henu lapaneu sanahulu dua.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Sira nana bate lahenda rifun lima. Mananaa besaꞌ ko noi tou nara. Beita rekeꞌ ina ara ro ana nara fa.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Basa ria boe ma, Yesus nadenu ana mana tuka dea nara saꞌe ra ofaꞌ a fo raꞌuluꞌ leo koro Betsaida a reu nai dano ria seriꞌ. Tehuu Ana bei nahaniꞌ na, ela nadenu faliꞌ lahenda kadodouinaꞌ sira.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Basa si fali, boe ma Ana ae leo leteꞌ esa lain neu, fo hule-haradoi.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Yesus ae ofaꞌ lain neu, boe ma ani a namate tutiꞌ a. Ana mana tuka dea nara roi ramakokoaꞌ a.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ara besaꞌ ko rita Yesus pake kuasa Na de nahao lahenda rifun lima lenaꞌ. Tehuu ara beita ralelaꞌ matetuꞌ Ria kuasa Na, nana huu dale nara tea-mepeꞌ a.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Tepoꞌ fo ara losa dano a seriꞌ, boe ma ara nafu rai kota Genasaret a namo sesee na.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ara onda remeꞌ ofaꞌ lain mai, lahenda dodouꞌ rita si so. Boe ma ara bobouꞌ rae, “We! Yesus mai so!”
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 — ausente —
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.