Marcos 6
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Basa boe ma, Yesus no ana mana tuka dea nara fali leo Yesus koro na nai Nasaret.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Naraa no lahenda Yahudi ra fai huhule-haradoin, Yesus masoꞌ leo uma mamasoꞌ daleꞌ neu de nanori-nafada. Faiꞌ ria lahenda dodou reu hule-haradoi. Ara ramanene Yesus nanori-nafadan, boe ma ara roi leleuꞌ laka nara, de rae, “Lahenda ia malela na seli! Ria boe nanuu kuasa! Tao leoꞌ bea de Ana bisa leoꞌ na?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Sekonaa te Ria adaꞌ noi tukan ai. Ita talelaꞌ Ria mama na riꞌ Maria; ma fadi nara siꞌ Yakobis, Yoses, Yudas no Simon. Ana nanuu fadiꞌ anafetoꞌ hida boe. Ita basa leo nai koro esa, na!” Huu ria na, de eteꞌ ao nara losa ara ta nau ramanene Ni soꞌ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Boe ma Yesus nafada nae, “Memaꞌ tebe! Lahenda rahiiꞌ fee hada-horomata neuꞌ Manetualain mananesimatan neme mamana fekeꞌ mai, lena neme nai koro-tadun.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ana naloo na ana mana tuka dea kasanahulu dua nara, fo nadenu si laꞌo dua-dua, reu tui Manetualain Tutui Malole Na. Yesus fee si kuasa ela ara usi nitu.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Maneniko hapu lahenda sipoꞌ emi nai sira uma nara, sona emi muste leo mahaniꞌ naa, losaꞌ fai fo emi laꞌo.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Tehuu maneniko losa mamanaꞌ esa, boe ma lahenda manai naa ra ta sipoꞌ, ma ta nau ramanene neuꞌ emi fa, sona laꞌo ela mamanaꞌ ria. Basa sona mafada si mae, ‘Emi ta nau mamanene fa. De, ela leoꞌ bea na emi lepa ao mara natataaꞌ a!’ ”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Basa boe ma, ara reu tui Tutui Malole ria. Ara rae basa lahenda ra muste hahae reme sala-siko nara mai, fo ratafali mai tuka Manetualain hihii-nanaun.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ara usi heni nitu ra boe. Ara tao mina neuꞌ lahenda kamahedis ara laka nara, fo hule-haradoi fee si. Boe ma ara teꞌe tutiꞌ a.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tepoꞌ ria, lahenda nai basa mamana ara ralelaꞌ Yesus so. Tutuiꞌ laꞌeneuꞌ Ria kuasa Na boe, mane Herodes a namanenen so. Hapu lahenda rae, “Yohanis Mana Saraniꞌ a, nana nasoda seluꞌ nai Yesus ao-ina Na! Huu ria na, de Ana bisa tao tanda heran dodouꞌ.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Tehuu lahenda ruma rae, “Taꞌa! Ia nana Elia fo riꞌ nasoda seluꞌ nai Ria ao-ina na.” Lahenda ruma bali rae, “Fo, Manetualain mana nesimata feke nara reme fai a ulun mai.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Tehuu tepoꞌ fo mane Herodes a namanene ara dedea Yesus leoꞌ na, boe ma ana nataa nae, “Ria nana tantu Yohanis Mana Saraniꞌ fo faiꞌ naa raa au adenu tete heni laka na. Besaꞌ ia ana nasoda seluꞌ bali, o!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Huu no Yohanis nasaꞌai kokosen leoꞌ na, boe ma rina Herodias napeda daleꞌ fo nau naisa ni. Tehuu beita hapu lelaꞌ fa, huu fo Herodes ena ni nai bui daleꞌ.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Boe ma ana nadenu soldadu ra fo ranea ratalolole ni.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Basa ria, boe ma mama Herodias hapu lelaꞌ fo balas ria dale hedi na. Faiꞌ ria ara tao Mane Herodes a fai boboki na. Ara raloo lahenda bauinaꞌ ara mai raa fai bobokiꞌ. Manamai sira nana, mana pareta, soldadu ra malaka na, ma lasi hadas Galilea ra.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Feta losa talada boe, mama Herodias anafeto ana na neu roke. Roroke na malole na seli, losaꞌ tao na Herodes no fui nara ramahoꞌo. Boe ma Herodes naloo nan, de natane ni nae, “O nau hule au sudi hata ubeaꞌ a, sona mafada! Neuꞌ ko au fee.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Leo mae o hule au nusa pareta ka seri boe oo, au fee. Au soo-supa uniꞌ Manetualain nade na.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Boe ma anafeto anaꞌ ria neu natane mama na nae, “Mama! Au hule papa ka hata malole ubeaꞌ?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Basa boe ma, anafeto anaꞌ a neu nafada Maneꞌ a nae, “Papa! Au hule fo muni fee au Yohanis laka na, tao ni neuꞌ dulang esa dale. Besaꞌ ia boe!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Herodes namanene na ria, boe ma mopo tutiꞌ aafi na. Tehuu ana ta bisa hela faliꞌ sosoo-susupan ria soꞌ, huu fo lahenda ra ramanene basa so.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Basa boe ma, ana pareta malaka soldado esa fo neu tete na Yohanis laka na neme bui daleꞌ mai.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Boe ma ara tete ra Yohanis laka na, taon neuꞌ dulang esa daleꞌ, de feen leo anafeto anaꞌ a neu. Ana sipo na dulang ria, boe ma oꞌo nenin leo mama na neu.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Yohanis ana mana tuka dea nara ramanene rae, reni Yohanis laka na so, boe ma ara mai oꞌo ra popora na, fo reu ratoin.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Faiꞌ esa boe ma, ana mana tuka dea fo Yesus nadenu si a, basa si fali de rabua seluꞌ roo Ni. Ara tui basa-basan fo sira taon, ma hata fo sira ranori-rafadan neuꞌ lahenda ra so a.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Tehuu tepoꞌ ria, lahenda dodou-inaꞌ reu-mai fo saka Yesus, losaꞌ no ana mana tuka dea nara ta hapu lelaꞌ fo raa-rinu fa. Boe ma Yesus nafada ana mana tuka dea nara nae, “Mai ita teu saka mamana lino-nees fo hahae baiꞌ dei.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 De, basa si ae leo ofaꞌ lain reu fo saka mamana lino-nees dooꞌ a neme koroꞌ a mai.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Tehuu lahenda kadodouinaꞌ sira rita Yesus asa ofa na tuka-tuka dano ria suu na. Basa boe ma, ara kalua ela koroꞌ a de laꞌo tuka madaꞌ lain, ara losa raꞌuluꞌ Yesus asa.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Tepoꞌ fo Yesus onda neme ofaꞌ lain mai, te Ana nita lahenda dodouꞌ rahani Ni so. Boe ma Ana kasian neuꞌ asa, nana huu sira basa ta buluꞌ rae tao leo beaꞌ, sama leoꞌ bibi-lopo a ta nanuu manafoo fa. Boe ma Ana nanori-nafada si Manetualain hihii-nanaun,
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 — ausente —
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Tehuu Yesus nataa nae, “Boso! Emi riꞌ mahao lahenda ia ra.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Boe ma Yesus nataa nae, “Emi meu matatane dei, bate bea nanuu tua-lepa!”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Basa de, Yesus nadenu basa lahenda sira ratuuꞌ rabubua ao nara reu nau lain.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Boe ma ara ratuuꞌ rabubua ao nara. Hapu bubuaꞌ ruma lahenda natun esa, ma ruma lima hulu.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Basa de, Yesus hai na roti kalimaꞌ, ma ika kadua sira. Boe ma Ana nakanaro leo lalai neu fo hule makasi neuꞌ Manetualain. Basa ria, de Ana tetebi roti sira, boe ma loo leo ana mana tuka dea nara reu, fo babati fee basa lahenda sira. Ika kaduaꞌ sira boe babati si.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Basa lahenda kadodouinaꞌ sira raa losaꞌ rabete.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Raa basa boe ma, ana mana tuka dea ra rabubuaꞌ ra nanaa lenaꞌ ara, henu lapaneu sanahulu dua.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Sira nana bate lahenda rifun lima. Mananaa besaꞌ ko noi tou nara. Beita rekeꞌ ina ara ro ana nara fa.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Basa ria boe ma, Yesus nadenu ana mana tuka dea nara saꞌe ra ofaꞌ a fo raꞌuluꞌ leo koro Betsaida a reu nai dano ria seriꞌ. Tehuu Ana bei nahaniꞌ na, ela nadenu faliꞌ lahenda kadodouinaꞌ sira.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Basa si fali, boe ma Ana ae leo leteꞌ esa lain neu, fo hule-haradoi.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Yesus ae ofaꞌ lain neu, boe ma ani a namate tutiꞌ a. Ana mana tuka dea nara roi ramakokoaꞌ a.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ara besaꞌ ko rita Yesus pake kuasa Na de nahao lahenda rifun lima lenaꞌ. Tehuu ara beita ralelaꞌ matetuꞌ Ria kuasa Na, nana huu dale nara tea-mepeꞌ a.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Tepoꞌ fo ara losa dano a seriꞌ, boe ma ara nafu rai kota Genasaret a namo sesee na.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ara onda remeꞌ ofaꞌ lain mai, lahenda dodouꞌ rita si so. Boe ma ara bobouꞌ rae, “We! Yesus mai so!”
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 — ausente —
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.