Marcos 6

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Basa boe ma, Yesus no ana mana tuka dea nara fali leo Yesus koro na nai Nasaret.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Naraa no lahenda Yahudi ra fai huhule-haradoin, Yesus masoꞌ leo uma mamasoꞌ daleꞌ neu de nanori-nafada. Faiꞌ ria lahenda dodou reu hule-haradoi. Ara ramanene Yesus nanori-nafadan, boe ma ara roi leleuꞌ laka nara, de rae, “Lahenda ia malela na seli! Ria boe nanuu kuasa! Tao leoꞌ bea de Ana bisa leoꞌ na?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Sekonaa te Ria adaꞌ noi tukan ai. Ita talelaꞌ Ria mama na riꞌ Maria; ma fadi nara siꞌ Yakobis, Yoses, Yudas no Simon. Ana nanuu fadiꞌ anafetoꞌ hida boe. Ita basa leo nai koro esa, na!” Huu ria na, de eteꞌ ao nara losa ara ta nau ramanene Ni soꞌ.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Boe ma Yesus nafada nae, “Memaꞌ tebe! Lahenda rahiiꞌ fee hada-horomata neuꞌ Manetualain mananesimatan neme mamana fekeꞌ mai, lena neme nai koro-tadun.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ana naloo na ana mana tuka dea kasanahulu dua nara, fo nadenu si laꞌo dua-dua, reu tui Manetualain Tutui Malole Na. Yesus fee si kuasa ela ara usi nitu.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 — ausente —
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Maneniko hapu lahenda sipoꞌ emi nai sira uma nara, sona emi muste leo mahaniꞌ naa, losaꞌ fai fo emi laꞌo.
10 E recomendou-lhes:
11 Tehuu maneniko losa mamanaꞌ esa, boe ma lahenda manai naa ra ta sipoꞌ, ma ta nau ramanene neuꞌ emi fa, sona laꞌo ela mamanaꞌ ria. Basa sona mafada si mae, ‘Emi ta nau mamanene fa. De, ela leoꞌ bea na emi lepa ao mara natataaꞌ a!’ ”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Basa boe ma, ara reu tui Tutui Malole ria. Ara rae basa lahenda ra muste hahae reme sala-siko nara mai, fo ratafali mai tuka Manetualain hihii-nanaun.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ara usi heni nitu ra boe. Ara tao mina neuꞌ lahenda kamahedis ara laka nara, fo hule-haradoi fee si. Boe ma ara teꞌe tutiꞌ a.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Tepoꞌ ria, lahenda nai basa mamana ara ralelaꞌ Yesus so. Tutuiꞌ laꞌeneuꞌ Ria kuasa Na boe, mane Herodes a namanenen so. Hapu lahenda rae, “Yohanis Mana Saraniꞌ a, nana nasoda seluꞌ nai Yesus ao-ina Na! Huu ria na, de Ana bisa tao tanda heran dodouꞌ.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Tehuu lahenda ruma rae, “Taꞌa! Ia nana Elia fo riꞌ nasoda seluꞌ nai Ria ao-ina na.” Lahenda ruma bali rae, “Fo, Manetualain mana nesimata feke nara reme fai a ulun mai.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Tehuu tepoꞌ fo mane Herodes a namanene ara dedea Yesus leoꞌ na, boe ma ana nataa nae, “Ria nana tantu Yohanis Mana Saraniꞌ fo faiꞌ naa raa au adenu tete heni laka na. Besaꞌ ia ana nasoda seluꞌ bali, o!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Huu no Yohanis nasaꞌai kokosen leoꞌ na, boe ma rina Herodias napeda daleꞌ fo nau naisa ni. Tehuu beita hapu lelaꞌ fa, huu fo Herodes ena ni nai bui daleꞌ.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Boe ma ana nadenu soldadu ra fo ranea ratalolole ni.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Basa ria, boe ma mama Herodias hapu lelaꞌ fo balas ria dale hedi na. Faiꞌ ria ara tao Mane Herodes a fai boboki na. Ara raloo lahenda bauinaꞌ ara mai raa fai bobokiꞌ. Manamai sira nana, mana pareta, soldadu ra malaka na, ma lasi hadas Galilea ra.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Feta losa talada boe, mama Herodias anafeto ana na neu roke. Roroke na malole na seli, losaꞌ tao na Herodes no fui nara ramahoꞌo. Boe ma Herodes naloo nan, de natane ni nae, “O nau hule au sudi hata ubeaꞌ a, sona mafada! Neuꞌ ko au fee.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Leo mae o hule au nusa pareta ka seri boe oo, au fee. Au soo-supa uniꞌ Manetualain nade na.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Boe ma anafeto anaꞌ ria neu natane mama na nae, “Mama! Au hule papa ka hata malole ubeaꞌ?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Basa boe ma, anafeto anaꞌ a neu nafada Maneꞌ a nae, “Papa! Au hule fo muni fee au Yohanis laka na, tao ni neuꞌ dulang esa dale. Besaꞌ ia boe!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Herodes namanene na ria, boe ma mopo tutiꞌ aafi na. Tehuu ana ta bisa hela faliꞌ sosoo-susupan ria soꞌ, huu fo lahenda ra ramanene basa so.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Basa boe ma, ana pareta malaka soldado esa fo neu tete na Yohanis laka na neme bui daleꞌ mai.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Boe ma ara tete ra Yohanis laka na, taon neuꞌ dulang esa daleꞌ, de feen leo anafeto anaꞌ a neu. Ana sipo na dulang ria, boe ma oꞌo nenin leo mama na neu.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Yohanis ana mana tuka dea nara ramanene rae, reni Yohanis laka na so, boe ma ara mai oꞌo ra popora na, fo reu ratoin.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Faiꞌ esa boe ma, ana mana tuka dea fo Yesus nadenu si a, basa si fali de rabua seluꞌ roo Ni. Ara tui basa-basan fo sira taon, ma hata fo sira ranori-rafadan neuꞌ lahenda ra so a.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Tehuu tepoꞌ ria, lahenda dodou-inaꞌ reu-mai fo saka Yesus, losaꞌ no ana mana tuka dea nara ta hapu lelaꞌ fo raa-rinu fa. Boe ma Yesus nafada ana mana tuka dea nara nae, “Mai ita teu saka mamana lino-nees fo hahae baiꞌ dei.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 De, basa si ae leo ofaꞌ lain reu fo saka mamana lino-nees dooꞌ a neme koroꞌ a mai.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Tehuu lahenda kadodouinaꞌ sira rita Yesus asa ofa na tuka-tuka dano ria suu na. Basa boe ma, ara kalua ela koroꞌ a de laꞌo tuka madaꞌ lain, ara losa raꞌuluꞌ Yesus asa.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Tepoꞌ fo Yesus onda neme ofaꞌ lain mai, te Ana nita lahenda dodouꞌ rahani Ni so. Boe ma Ana kasian neuꞌ asa, nana huu sira basa ta buluꞌ rae tao leo beaꞌ, sama leoꞌ bibi-lopo a ta nanuu manafoo fa. Boe ma Ana nanori-nafada si Manetualain hihii-nanaun,
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 — ausente —
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 — ausente —
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Tehuu Yesus nataa nae, “Boso! Emi riꞌ mahao lahenda ia ra.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Boe ma Yesus nataa nae, “Emi meu matatane dei, bate bea nanuu tua-lepa!”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Basa de, Yesus nadenu basa lahenda sira ratuuꞌ rabubua ao nara reu nau lain.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Boe ma ara ratuuꞌ rabubua ao nara. Hapu bubuaꞌ ruma lahenda natun esa, ma ruma lima hulu.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Basa de, Yesus hai na roti kalimaꞌ, ma ika kadua sira. Boe ma Ana nakanaro leo lalai neu fo hule makasi neuꞌ Manetualain. Basa ria, de Ana tetebi roti sira, boe ma loo leo ana mana tuka dea nara reu, fo babati fee basa lahenda sira. Ika kaduaꞌ sira boe babati si.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Basa lahenda kadodouinaꞌ sira raa losaꞌ rabete.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Raa basa boe ma, ana mana tuka dea ra rabubuaꞌ ra nanaa lenaꞌ ara, henu lapaneu sanahulu dua.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Sira nana bate lahenda rifun lima. Mananaa besaꞌ ko noi tou nara. Beita rekeꞌ ina ara ro ana nara fa.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Basa ria boe ma, Yesus nadenu ana mana tuka dea nara saꞌe ra ofaꞌ a fo raꞌuluꞌ leo koro Betsaida a reu nai dano ria seriꞌ. Tehuu Ana bei nahaniꞌ na, ela nadenu faliꞌ lahenda kadodouinaꞌ sira.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Basa si fali, boe ma Ana ae leo leteꞌ esa lain neu, fo hule-haradoi.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 — ausente —
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 — ausente —
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Yesus ae ofaꞌ lain neu, boe ma ani a namate tutiꞌ a. Ana mana tuka dea nara roi ramakokoaꞌ a.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Ara besaꞌ ko rita Yesus pake kuasa Na de nahao lahenda rifun lima lenaꞌ. Tehuu ara beita ralelaꞌ matetuꞌ Ria kuasa Na, nana huu dale nara tea-mepeꞌ a.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Tepoꞌ fo ara losa dano a seriꞌ, boe ma ara nafu rai kota Genasaret a namo sesee na.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Ara onda remeꞌ ofaꞌ lain mai, lahenda dodouꞌ rita si so. Boe ma ara bobouꞌ rae, “We! Yesus mai so!”
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 — ausente —
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 — ausente —
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.