Lucas 8
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Ta doo bea boeꞌ, te Yesus no ana mana tuka dea lahenda kasanahulu dua nara, laꞌo rafeo basa kota ma koroꞌ manai naa ra. Ana laꞌo fo tui-beka fee lahenda ra, laꞌeneuꞌ Manetualain pareta na. Ria dadi neuꞌ Tutui Malole fee si.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Nai lahenda kabuaꞌ sira daleꞌ hapu inaꞌ hida tuka si boe. Inaꞌ ia ra, ruma parna ramahedi rupaꞌ, ma nitu ra heke ra ruma. Tehuu Yesus puli na katemaꞌ asa. Leo-leoꞌ Maria neme koro Magdala. Maꞌulu na, Yesus usi heni nitu hitu reme ao na mai.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Boe ma Susana, ma Yohana. Mama Yohana nana, riꞌ papa Kusa sao ina na. Kusa nana, malaka malilisu nai mane Herodes a uma mana pareta na. Ma bei hapu ina fekeꞌ dodouꞌ bali, fo riꞌ laꞌo sama-sama ro Yesus asa. Inaꞌ ia ra pake doi nara, fo bae fee Yesus asa hata fo parluu nai enoꞌ a.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Laiꞌ esa de, lahenda kalua reme koroꞌ dodouꞌ mai, fo saka Yesus. Basa si tesa, boe ma Ana tui fee si dedea nasasamaꞌ nae,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Lahenda maue-maosa esa neu kari bini-kee nai ria oka na. Bini ruma tuda rai enoꞌ a. Fai fo lahenda resiꞌ na, ara ramolo-ratabuꞌ bini sira. Basa boe ma manupuiꞌ ara mai de seseu rabasa si.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Bini ruma tuda rai dae batu. Bini sira mulai ranupu, tehuu ara mamale henis, nana huu oe baianaꞌ.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Bini ruma tuda laꞌe dae matemaꞌ. Tehuu fai fo bini sira mulai ranupu, matemaꞌ ara amuu raisa si.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Tehuu bini fekeꞌ ara bali, tuda laꞌe dae isi mana dadiꞌ a. Ara ranupu, basa de mori boe ma rambau-ina losaꞌ raboa. Bini sira fee faliꞌ buna-boaꞌ laiꞌ natun esa.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Basa boe ma, Yesus ana mana tuka dea nara ratane nasasamaꞌ ria sosoa na.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ana nataa nae, “Leo iaꞌ! Huu fo emi tuka matetuꞌ Manetualain hihii-nanaun, huu ria na de Au soi ni neuꞌ loa na ela emi bubuluꞌ, Manetualain nau pareta tao Ria lahenda nara leoꞌ bea. Tehuu lahenda fekeꞌ ara ta nau tao daleꞌ neuꞌ Manetualain hihii-nanaun. Huu ria na Au anori-afada si pake nasasamaꞌ. Huu fo Manetualain mana nesi mata nara duiꞌ memaꞌ laꞌeneuꞌ lahenda ia ra nae,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Boe ma Yesus nafada nasasamaꞌ ria sosoa na nae, “Bini ria, nana riꞌ Manetualain Hara-dasin.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Bini fo tuda rai enoꞌ a, nana riꞌ lahenda fo ramanene Manetualain Hara-dasin, tehuu malaka nitu mai nalea neni Hara-dasiꞌ ria neme sira dale nara mai. No ria na, ta ramahere neuꞌ Manetualain, de ara ta sosoi-tetefaꞌ a fa.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Bini fo tuda nai dae batu a, nana riꞌ lahenda fo ramanene Manetualain Hara-dasin no namahoꞌo. Tehuu oka nara rakaꞌ batu. Ara ramahere, tehuu maneniko susa a saꞌe naa si, sona mudaꞌ lai esaꞌ ara tuda.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Bini fo tuda laꞌe mamana matemaꞌ a, nana riꞌ lahenda fo ramanene ma sipoꞌ Manetualain Hara-dasin, tehuu ta doo bea boeꞌ te rafarene henin, nana huu rasaliu noi sira nafaduli mesa nara, roo hata-heto nara, ma rahiiꞌ noi namahoꞌo-natadaleꞌ a. Huu ria na sira namahere na, buna-boaꞌ taꞌa marorooꞌ.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Tehuu bini fo tuda nai dae isi mana dadiꞌ a, nana riꞌ lahenda dale roo-tetuꞌ ma dale malole. Tepoꞌ fo ara ramanene Manetualain Hara-dasin, boe ma ara rapeda-rahendan neuꞌ dale nara. No ria na, ara ramahere raroo, ma tao hihii-nanauꞌ malole.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yesus dedea bali nae, “Ta hapu lahenda dede na dedede anaꞌ a, sona tatana etun neniꞌ ure dae, do peda dededeꞌ a neuꞌ roaꞌ a fiki dale na. Huu fo maneniko tao leo naꞌ, sona lahenda ta bisa rita makaledoꞌ a soꞌ. Dededeꞌ fo nanuu sosoa-raraaꞌ, nana riꞌ fua ni neuꞌ mamana madema, ela lahenda kodi mai boe makaledoꞌ a.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Besaꞌ ia basa-basan fo mana mafuniꞌ a, neuꞌ ko nana nitaꞌ. Ma basa hihii-nanauꞌ fo besaꞌ ia, lahenda ta ralelaꞌ ana, neuꞌ ko ralelaꞌ ana.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 De, emi muste dodoo-tatai matalolole hihii-nanauꞌ ia ra. Lahenda fo nau saka matetuꞌ Manetualain hihii-nanaun, ana boe-boe nalelaꞌ. Tehuu lahenda fo ta tao daleꞌ neuꞌ Manetualain hihii-nanaun, sona ana boe-boe pakanaꞌ.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Laiꞌ esa de, Yesus mama Na ma fadi nara mai dama Ni. Tehuu ara ta bisa raneneaꞌ Ana fa, huu fo lahenda dodouꞌ eo ran.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Boe ma lahenda reu rafada Yesus rae, “Papa! Mama ma no fadi mara rai deaꞌ. Ara nau raneta ro Papa.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Boe ma Ana nataa si nae, “Leo iaꞌ, Au mama Ka ma toranoo tetea Kara nana siꞌ lahenda fo ramanene Manetualain Hara-dasin ma tao tukan.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Laiꞌ esa de, Yesus hule ana mana tuka dea nara nae, “Mai ita saꞌe ofaꞌ, fo leo dano a seriꞌ teu.” Boe ma saꞌe ra ofaꞌ esa, de ara mulai laꞌo.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ara laꞌo, boe ma Yesus suku. Ta doo bea boeꞌ, te ruli a mai de nafa ra totoꞌo rala ofaꞌ daleꞌ. Ara hihiiꞌ bolo.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ana mana tuka dea nara rita leoꞌ na, boe ma ara fafae Yesus rae, “Ramatuaꞌ! Ramatuaꞌ! Foa dei! Te ita sakaꞌ bolo riaꞌ so!”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Boe ma Ana nafada ana mana tuka dea nara nae, “Ubeaꞌ taon de emi bei ta mamahere neuꞌ Au fa?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ta doo bea boeꞌ, te ara losa rai nusa Gerasa, nai dano Galilea a seriꞌ.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesus natane ni nae, “O nade bea?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Nitu sira hule neuꞌ Yesus fo bosoꞌ nadenu si leo Bolo Eese-Rurumuꞌ a reu, mamanaꞌ fo riꞌ ena kuasa tadaluꞌ ara reuꞌ na.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Naneneaꞌ nai naa, bafi bubuaꞌ esa totofi saka nanaaꞌ nai leteꞌ a suu na. Nitu ra hule Yesus rae, “Madenu ami masoꞌ leo bafi sira daleꞌ meu!” Boe ma Yesus nataa.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Basa de, nitu ra kalua ela touꞌ ria, boe ma ara kodi leo bafi sira daleꞌ reu. Basa bafi sira ramulu si, de ralai ratotofaꞌ onda reme leteꞌ lain mai, ara tuda rala dano daleꞌ de mate katemaꞌ asa.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Manea bafi ra rita mana dadi, boe ma ralai reu tui nai basa koro manai naa ra.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Lahenda dodou ramanene si tui rae leoꞌ na, boe ma ara kalua leo mamanaꞌ ria reu, ela rita mataꞌ mana dadiꞌ ubeaꞌ ria. Losa naa, te rita lahenda nitu hekeꞌ ria natuuꞌ neu-neu naneneaꞌ nai Yesus ei dae na. Ana pake bua-loas, ma kamulu na mopon so. Basa si rita ria, boe ma ara bii.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Lahenda fo rita mana dadiꞌ ria, ara tui lahenda fo besaꞌ ko mai a, eno na leo beaꞌ de lahenda kamulus ria teꞌe na aon so.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Boe ma basa lahenda fo leo rai nusa Garasa a, ara hule Yesus foa ela si huu fo basa si biiꞌ raan seli.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Tehuu lahenda nitu hekeꞌ ria hule Yesus nae, “Papa! Ela au tuka Papa boe!”
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Leo iaꞌ dei! Malole lenaꞌ o fali leo kileoboboki mara muu, fo tui si laꞌeneuꞌ Manetualain malolen fo Ana taon soaneuꞌ o a.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofaꞌ leo dano Galilea a seriꞌ reu. Ara onda reme ofaꞌ lain mai, te lahenda dodouꞌ rahani Ni so. Ara rarurupu mai fo nau sipoꞌ Ana.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 — ausente —
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Hapu inaꞌ esa laꞌo no si boe. Namahedi ina ta pake hahaeꞌ fa teuꞌ sanahulu dua so. Ana nabasa doi-talin ma hata-heton, fo bae doter a. Tehuu ta bisa puli rala ni fa, hedi na foa naroo.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Boe ma ana naneneaꞌ nesiꞌ Yesus dea na. Basa de ana oi laꞌe Yesus badu peda na. Ana oi laꞌe, boe ma hedi ina na teꞌe tutiꞌ a.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Kekeneu te Yesus napadei, basa de Ana natane nae, “Bea rina oi laꞌe Au ia?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Tehuu Yesus nafada ni nae, “Taꞌa! Bisinaꞌ a Au ameda kuasa kalua neme Au mai. Au bubuluꞌ lahenda esa oi laꞌe Au.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Inaꞌ ria nameda nan ta bisa nafuni nala fa, boe ma ana biiꞌ mamateꞌ. Ana dere, de sundaꞌ undulaka na neuꞌ Yesus. Basa boe ma ana tui neuꞌ basa lahenda sira matan, ria hedi-raun huu-pedan. Nafada nae, laꞌe fai ana oi laꞌe Yesus, boe ma teꞌe na aon tutiꞌ a.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Basa boe ma Yesus nafada ni nae, “Susi! O teꞌe so, huu fo mamahere neuꞌ Au. Fali no mole-dame leo!”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Yesus bei dedea noo inaꞌ ria, te Yairus lahendan esa mai nafada ni nae, “Adoo, Papa, ee! Papa ana ma neꞌes ana so! Maten so, de bosoꞌ masosota Papa Mesen bali.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Tehuu Yesus namanene lahenda ria tutui na, boe ma Ana nafada Yairus, “Aꞌa! Nenee! Dale ma bosoꞌ dodaaꞌ! Mamahere neuꞌ Manetualain. Ria rina fee aꞌa ka ana ma sodaꞌ.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 — ausente —
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 — ausente —
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ara daleꞌ reu, boe ma Yesus tai na anaꞌ ria lima na, ma naloo nae, “Ana fetoꞌ, on! Foa leo!”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Kekeneu te, ana feto anaꞌ ria nasoda seluꞌ, ma ana foa tutiꞌ a. Basa boe ma Yesus nafada ana fetoꞌ ria mama na nae, “Fee anaꞌ ia naa dei!”
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Ana feto anaꞌ ria ina-ama nara roi leleuꞌ laka nara. Tehuu Yesus fee si nafarereneꞌ, fo bosoꞌ tui-beka mana dadiꞌ ria neuꞌ lahenda ra.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.