Lucas 8
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT
1 Ta doo bea boeꞌ, te Yesus no ana mana tuka dea lahenda kasanahulu dua nara, laꞌo rafeo basa kota ma koroꞌ manai naa ra. Ana laꞌo fo tui-beka fee lahenda ra, laꞌeneuꞌ Manetualain pareta na. Ria dadi neuꞌ Tutui Malole fee si.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Nai lahenda kabuaꞌ sira daleꞌ hapu inaꞌ hida tuka si boe. Inaꞌ ia ra, ruma parna ramahedi rupaꞌ, ma nitu ra heke ra ruma. Tehuu Yesus puli na katemaꞌ asa. Leo-leoꞌ Maria neme koro Magdala. Maꞌulu na, Yesus usi heni nitu hitu reme ao na mai.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Boe ma Susana, ma Yohana. Mama Yohana nana, riꞌ papa Kusa sao ina na. Kusa nana, malaka malilisu nai mane Herodes a uma mana pareta na. Ma bei hapu ina fekeꞌ dodouꞌ bali, fo riꞌ laꞌo sama-sama ro Yesus asa. Inaꞌ ia ra pake doi nara, fo bae fee Yesus asa hata fo parluu nai enoꞌ a.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Laiꞌ esa de, lahenda kalua reme koroꞌ dodouꞌ mai, fo saka Yesus. Basa si tesa, boe ma Ana tui fee si dedea nasasamaꞌ nae,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Lahenda maue-maosa esa neu kari bini-kee nai ria oka na. Bini ruma tuda rai enoꞌ a. Fai fo lahenda resiꞌ na, ara ramolo-ratabuꞌ bini sira. Basa boe ma manupuiꞌ ara mai de seseu rabasa si.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Bini ruma tuda rai dae batu. Bini sira mulai ranupu, tehuu ara mamale henis, nana huu oe baianaꞌ.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Bini ruma tuda laꞌe dae matemaꞌ. Tehuu fai fo bini sira mulai ranupu, matemaꞌ ara amuu raisa si.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Tehuu bini fekeꞌ ara bali, tuda laꞌe dae isi mana dadiꞌ a. Ara ranupu, basa de mori boe ma rambau-ina losaꞌ raboa. Bini sira fee faliꞌ buna-boaꞌ laiꞌ natun esa.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Basa boe ma, Yesus ana mana tuka dea nara ratane nasasamaꞌ ria sosoa na.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ana nataa nae, “Leo iaꞌ! Huu fo emi tuka matetuꞌ Manetualain hihii-nanaun, huu ria na de Au soi ni neuꞌ loa na ela emi bubuluꞌ, Manetualain nau pareta tao Ria lahenda nara leoꞌ bea. Tehuu lahenda fekeꞌ ara ta nau tao daleꞌ neuꞌ Manetualain hihii-nanaun. Huu ria na Au anori-afada si pake nasasamaꞌ. Huu fo Manetualain mana nesi mata nara duiꞌ memaꞌ laꞌeneuꞌ lahenda ia ra nae,
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Boe ma Yesus nafada nasasamaꞌ ria sosoa na nae, “Bini ria, nana riꞌ Manetualain Hara-dasin.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Bini fo tuda rai enoꞌ a, nana riꞌ lahenda fo ramanene Manetualain Hara-dasin, tehuu malaka nitu mai nalea neni Hara-dasiꞌ ria neme sira dale nara mai. No ria na, ta ramahere neuꞌ Manetualain, de ara ta sosoi-tetefaꞌ a fa.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Bini fo tuda nai dae batu a, nana riꞌ lahenda fo ramanene Manetualain Hara-dasin no namahoꞌo. Tehuu oka nara rakaꞌ batu. Ara ramahere, tehuu maneniko susa a saꞌe naa si, sona mudaꞌ lai esaꞌ ara tuda.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Bini fo tuda laꞌe mamana matemaꞌ a, nana riꞌ lahenda fo ramanene ma sipoꞌ Manetualain Hara-dasin, tehuu ta doo bea boeꞌ te rafarene henin, nana huu rasaliu noi sira nafaduli mesa nara, roo hata-heto nara, ma rahiiꞌ noi namahoꞌo-natadaleꞌ a. Huu ria na sira namahere na, buna-boaꞌ taꞌa marorooꞌ.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Tehuu bini fo tuda nai dae isi mana dadiꞌ a, nana riꞌ lahenda dale roo-tetuꞌ ma dale malole. Tepoꞌ fo ara ramanene Manetualain Hara-dasin, boe ma ara rapeda-rahendan neuꞌ dale nara. No ria na, ara ramahere raroo, ma tao hihii-nanauꞌ malole.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Yesus dedea bali nae, “Ta hapu lahenda dede na dedede anaꞌ a, sona tatana etun neniꞌ ure dae, do peda dededeꞌ a neuꞌ roaꞌ a fiki dale na. Huu fo maneniko tao leo naꞌ, sona lahenda ta bisa rita makaledoꞌ a soꞌ. Dededeꞌ fo nanuu sosoa-raraaꞌ, nana riꞌ fua ni neuꞌ mamana madema, ela lahenda kodi mai boe makaledoꞌ a.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Besaꞌ ia basa-basan fo mana mafuniꞌ a, neuꞌ ko nana nitaꞌ. Ma basa hihii-nanauꞌ fo besaꞌ ia, lahenda ta ralelaꞌ ana, neuꞌ ko ralelaꞌ ana.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 De, emi muste dodoo-tatai matalolole hihii-nanauꞌ ia ra. Lahenda fo nau saka matetuꞌ Manetualain hihii-nanaun, ana boe-boe nalelaꞌ. Tehuu lahenda fo ta tao daleꞌ neuꞌ Manetualain hihii-nanaun, sona ana boe-boe pakanaꞌ.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Laiꞌ esa de, Yesus mama Na ma fadi nara mai dama Ni. Tehuu ara ta bisa raneneaꞌ Ana fa, huu fo lahenda dodouꞌ eo ran.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Boe ma lahenda reu rafada Yesus rae, “Papa! Mama ma no fadi mara rai deaꞌ. Ara nau raneta ro Papa.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Boe ma Ana nataa si nae, “Leo iaꞌ, Au mama Ka ma toranoo tetea Kara nana siꞌ lahenda fo ramanene Manetualain Hara-dasin ma tao tukan.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Laiꞌ esa de, Yesus hule ana mana tuka dea nara nae, “Mai ita saꞌe ofaꞌ, fo leo dano a seriꞌ teu.” Boe ma saꞌe ra ofaꞌ esa, de ara mulai laꞌo.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Ara laꞌo, boe ma Yesus suku. Ta doo bea boeꞌ, te ruli a mai de nafa ra totoꞌo rala ofaꞌ daleꞌ. Ara hihiiꞌ bolo.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Ana mana tuka dea nara rita leoꞌ na, boe ma ara fafae Yesus rae, “Ramatuaꞌ! Ramatuaꞌ! Foa dei! Te ita sakaꞌ bolo riaꞌ so!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Boe ma Ana nafada ana mana tuka dea nara nae, “Ubeaꞌ taon de emi bei ta mamahere neuꞌ Au fa?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ta doo bea boeꞌ, te ara losa rai nusa Gerasa, nai dano Galilea a seriꞌ.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Yesus natane ni nae, “O nade bea?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Nitu sira hule neuꞌ Yesus fo bosoꞌ nadenu si leo Bolo Eese-Rurumuꞌ a reu, mamanaꞌ fo riꞌ ena kuasa tadaluꞌ ara reuꞌ na.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Naneneaꞌ nai naa, bafi bubuaꞌ esa totofi saka nanaaꞌ nai leteꞌ a suu na. Nitu ra hule Yesus rae, “Madenu ami masoꞌ leo bafi sira daleꞌ meu!” Boe ma Yesus nataa.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Basa de, nitu ra kalua ela touꞌ ria, boe ma ara kodi leo bafi sira daleꞌ reu. Basa bafi sira ramulu si, de ralai ratotofaꞌ onda reme leteꞌ lain mai, ara tuda rala dano daleꞌ de mate katemaꞌ asa.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Manea bafi ra rita mana dadi, boe ma ralai reu tui nai basa koro manai naa ra.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Lahenda dodou ramanene si tui rae leoꞌ na, boe ma ara kalua leo mamanaꞌ ria reu, ela rita mataꞌ mana dadiꞌ ubeaꞌ ria. Losa naa, te rita lahenda nitu hekeꞌ ria natuuꞌ neu-neu naneneaꞌ nai Yesus ei dae na. Ana pake bua-loas, ma kamulu na mopon so. Basa si rita ria, boe ma ara bii.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Lahenda fo rita mana dadiꞌ ria, ara tui lahenda fo besaꞌ ko mai a, eno na leo beaꞌ de lahenda kamulus ria teꞌe na aon so.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Boe ma basa lahenda fo leo rai nusa Garasa a, ara hule Yesus foa ela si huu fo basa si biiꞌ raan seli.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Tehuu lahenda nitu hekeꞌ ria hule Yesus nae, “Papa! Ela au tuka Papa boe!”
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Leo iaꞌ dei! Malole lenaꞌ o fali leo kileoboboki mara muu, fo tui si laꞌeneuꞌ Manetualain malolen fo Ana taon soaneuꞌ o a.”
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Basa boe ma Yesus asa saꞌe ofaꞌ leo dano Galilea a seriꞌ reu. Ara onda reme ofaꞌ lain mai, te lahenda dodouꞌ rahani Ni so. Ara rarurupu mai fo nau sipoꞌ Ana.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 — ausente —
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Hapu inaꞌ esa laꞌo no si boe. Namahedi ina ta pake hahaeꞌ fa teuꞌ sanahulu dua so. Ana nabasa doi-talin ma hata-heton, fo bae doter a. Tehuu ta bisa puli rala ni fa, hedi na foa naroo.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Boe ma ana naneneaꞌ nesiꞌ Yesus dea na. Basa de ana oi laꞌe Yesus badu peda na. Ana oi laꞌe, boe ma hedi ina na teꞌe tutiꞌ a.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Kekeneu te Yesus napadei, basa de Ana natane nae, “Bea rina oi laꞌe Au ia?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Tehuu Yesus nafada ni nae, “Taꞌa! Bisinaꞌ a Au ameda kuasa kalua neme Au mai. Au bubuluꞌ lahenda esa oi laꞌe Au.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Inaꞌ ria nameda nan ta bisa nafuni nala fa, boe ma ana biiꞌ mamateꞌ. Ana dere, de sundaꞌ undulaka na neuꞌ Yesus. Basa boe ma ana tui neuꞌ basa lahenda sira matan, ria hedi-raun huu-pedan. Nafada nae, laꞌe fai ana oi laꞌe Yesus, boe ma teꞌe na aon tutiꞌ a.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Basa boe ma Yesus nafada ni nae, “Susi! O teꞌe so, huu fo mamahere neuꞌ Au. Fali no mole-dame leo!”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Yesus bei dedea noo inaꞌ ria, te Yairus lahendan esa mai nafada ni nae, “Adoo, Papa, ee! Papa ana ma neꞌes ana so! Maten so, de bosoꞌ masosota Papa Mesen bali.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Tehuu Yesus namanene lahenda ria tutui na, boe ma Ana nafada Yairus, “Aꞌa! Nenee! Dale ma bosoꞌ dodaaꞌ! Mamahere neuꞌ Manetualain. Ria rina fee aꞌa ka ana ma sodaꞌ.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 — ausente —
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 — ausente —
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Ara daleꞌ reu, boe ma Yesus tai na anaꞌ ria lima na, ma naloo nae, “Ana fetoꞌ, on! Foa leo!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Kekeneu te, ana feto anaꞌ ria nasoda seluꞌ, ma ana foa tutiꞌ a. Basa boe ma Yesus nafada ana fetoꞌ ria mama na nae, “Fee anaꞌ ia naa dei!”
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Ana feto anaꞌ ria ina-ama nara roi leleuꞌ laka nara. Tehuu Yesus fee si nafarereneꞌ, fo bosoꞌ tui-beka mana dadiꞌ ria neuꞌ lahenda ra.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.