Lucas 7
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Yesus nanori basa, boe ma Ana leo kota Kapernaum neu.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nai na hapu soldadu Roma ra malakan esa. Nanuu ata kamaheren esa. Ata ria, namahedi de noi mamaten.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Faiꞌ ria malaka soldadu a namanene laꞌeneuꞌ Yesus, boe ma ana nadenu lasi Yahudi hida fo reu hule Ni mai puli na atan ria.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ara hule Yesus, fo tuka no si neu puli na lahenda ria. Ara leleꞌo Ni rae, “Ramatuaꞌ! Lahenda Roma ia, lahenda malole! Ria naraa, Ramatuaꞌ tulu-fali ni.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Huu fo ana tao fee ita uma mamasoꞌ, te ana sue ita lahenda Yahudi a.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Boe ma Yesus tuka no si.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 — ausente —
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 — ausente —
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Yesus namanene na ria, boe ma Ana heran. Ana lipe aon de nasare na lahenda kadodouꞌ fo riꞌ tuka Ni a, boe ma nae, “Heran, e! Doo-naru basa ia, tehuu Au bei ta parna aneta oi lahenda Yahudi esa namahere tebe-tebe sama leoꞌ lahenda Roma ia!”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 De, Yesus nahaniꞌ na. Basa de, malaka soldadu a nonoo nara fali reus. Losa malaka a uma na, te rita ata ria teꞌe na aon so.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Balahaaꞌ, boe ma Yesus noo ana mana tuka dea nara leo koroꞌ esa reu, nade Nain. Lahenda dodouꞌ laꞌo sama-sama roo si.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Ara raneneaꞌ koroꞌ ria lelesu bafa na, boe ma lahenda bubuaꞌ esa rolo reni lahenda mana mateꞌ esa reu ratoi. Mana mateꞌ ria nana, ina-falu esa ana mane ise na.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Yesus nita ina-falu ria, boe ma noi sueꞌ ana. De Ana nafada neuꞌ inaꞌ ria nae, “Mama! Bosoꞌ boe dola bali!”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Yesus naneneaꞌ leo mata neu, de oi laꞌe tandu fo rapeuꞌ mana mateꞌ a neu lain. De, lahenda fo riꞌ rolo mana mateꞌ a ara rateꞌe. Yesus dedea no mana mateꞌ ria nae, “Ana tou anaꞌ on! Foa leo!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Boe ma anaꞌ ria nasoda seluꞌ, ana foa de natuuꞌ ma mulai dedea no lahenda fo rapadeiꞌ eo ra ni a. Yesus nafada inaꞌ ria nae, “Mama! Sipoꞌ ma ana ma.”
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Basa lahenda fo rai na ara bii raan seli! Boe ma ara io-oa neuꞌ Manetualain rae, “Manetualain nadenu mana nesi mata kahere Ni esa mai soaneuꞌ ita!” Fekeꞌ ara bali sona rae, “Manetualain mai nai ita basa talada, fo natudu dale malole Na!”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Boe ma tutuiꞌ ria beka ni nai propinsi Yudea, losa leo nusa fekeꞌ ara neu boe.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 — ausente —
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 — ausente —
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 — ausente —
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Fai fo lahenda nadedenuꞌ sira rai na, nana Yesus puli na lahenda dodouꞌ reme hedi rupa nara mai. Ma usi kalua nitu reme lahenda nitu hekeꞌ ara mai. Puli na lehenda pokeꞌ ara de bisa rita dae.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Boe ma Yesus nafada Yohanis lahenda nadedenu nara nae, “Emi fali meu mafada aꞌa Yohanis basa-basan fo riꞌ emi mita mataꞌ ma mamanene a, sama leoꞌ Manetualain mana nesi matan Yesaya duiꞌ nae,
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ma fali meu mafada aꞌa Yohanis mae, ‘Tebe maua-manaleꞌ neuꞌ lahenda fo namahere tebe-tebe neuꞌ Au.’ ”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Basa de Yohanis lahenda nadedenu nara fali, boe ma Yesus dedea no lahenda kadodou inaꞌ sira laꞌeneuꞌ Yohanis nae, “Tepoꞌ fo emi meu saka Yohanis nai mamana lino-nes a, emi afi mae meu te mita mo lahenda rupa leo bea nai na. Emi ta meu fo mita lahenda rupa na leoꞌ oo a, de ani a fuun sona naleuꞌ neu-mai.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Emi ta meu mita lahenda pake bua-loa mabeli, huu fo lahenda rupaꞌ leo naꞌ a leo nai uma maneꞌ a.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 De, emi meu dama bea nai na? Emi afi mae meu saka Manetualain mana nesi matan? Tebe! Tehuu ria nana mana nesi mata nanuu kuasa bauinaꞌ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Huu fo mana duiꞌ memaꞌ nai Susura Makamoiꞌ a laꞌeneuꞌ Yohanis nae,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Nai dae-bafoꞌ ia, ta hapu lahenda esa bau lena heni Yohanis boeꞌ. Tehuu nai Manetualain nusa-namon, lahenda hihika-rereka taꞌ a nanuu kuasa lena neme Yohanis mai.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Lahenda kadodouꞌ sira ma mana susu bea ra oo ramanene Yesus dedea-nafadan, boe ma bubuluꞌ rae, Manetualain nana eno masoda matetuꞌ a. Huu fo maulu na Yohanis sarani si ma nanori-nafadas.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Tehuu lahenda agama Farisi, ma lahenda malela atoran agama Yahudi ra, ta nau tuka Manetualain hihii-nanaun soꞌ. Huu ria na de, ara ta hule Yohanis sarani si fa.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Boe ma Yesus natane nae, “Au nau araraaꞌ lahenda besaꞌ ia a, no ubeaꞌ? Lahenda rupa leo beaꞌ ia ra?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Sira nana, sama leoꞌ ana aanaꞌ ara fo ratuu kukuaꞌ nai pasar a. Ara raloloo aoꞌ ma esa namuu esa rae,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Huu fo Yohanis Mana Saraniꞌ a ta ninu anggor fa, ma nahiiꞌ puasa sona emi mae, ‘Nitu ra heke raa ni!’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Tehuu besaꞌ ia Au, Ana Lahenda, inu anggor ma ua roti leoꞌ bale-bale. Boe ma emi mafada Au mae, ‘Iku a lahenda maoroꞌ a! Mana mafu beraꞌ a! Neu natiaꞌ no mana susu bea ra! Ma partei esa no lahenda papake taꞌ ara bali! Ta dodoo aon nae bea ria fa!’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Tehuu emi tanda Au dedea-nafada Ki, ee! Lahenda fo bubuluꞌ no matetuꞌ, ara tuka Manetualain hihii-nanaun.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Nai kota ria, hapu lahenda Farisi esa, nade, Simon. Laiꞌ esa de, ana hule Yesus asa mai raa-rinu nai uma na. Yesus asa sipo ra nalooꞌ ria, boe ma ara reu fo sakaꞌ ratuuꞌ raa-rinu.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Tepoꞌ ria, hapu ina mana sosoa esa namanene nae, Yesus sakaꞌ neu naa-ninu nai na. Boe ma ana mai, ma homu neni mina maboo-meni mabeli boto esa.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ana mai naneneaꞌ leo Yesus neu, nesiꞌ dea Na. Boe ma sundaꞌ undulaka na nai Yesus eidae na. Tutiꞌ a ana dola losaꞌ luu na titi laꞌe Yesus ei na. Ana seka Yesus ei na neniꞌ lakadoo na, ma deꞌi nasarerei Yesus ei na. Boe ma ana poꞌa mina maboo-meniꞌ ria neuꞌ Yesus ei Na.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Simon bubuluꞌ inaꞌ ria leleo-lalaꞌon, de nita leoꞌ na, boe ma dodoo nai dale na nae, “Kalu tebe-tebe Yesus nana Manetualain mana nesi matan, sona Ana bubuluꞌ nae, inaꞌ fo riꞌ tatai laꞌe Ni ia, ina mana sosoa. Ia dadi buti so, Manetualain mana nesi matan ta ia fa! Huu fo lahenda malalao-malalafuꞌ ta bole nabua no lahenda masala-masikoꞌ ara!”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Tehuu Yesus lees nala hata fo Simon afi nan, boe ma Ana nae, “Aꞌa Simon! Leo iaꞌ. Au nau afada aꞌa ka hihii-nanauꞌ esa.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Tutiꞌ a Yesus tuꞌu dedeaꞌ fee ni nae, “Hapu lahenda esa, biasa fee lahenda fekeꞌ a tonda doi nara. Ana parna fee lahenda dua tonda doi nara. Esa tonda na doifulaꞌ natun lima, ma esa sona noi lima huluꞌ a.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Tehuu losa fai na, boe ma dua si ta rabeꞌi fee faliꞌ doiꞌ sira so. Huu ria na, lahenda fo riꞌ fee dua si tonda doiꞌ a noi sueꞌ asa, de ana ta fee dua si bae huta nara soꞌ. Kalu tuka aꞌa Simon dale dodoo ma, neme lahenda mana tonda doiꞌ sira dua mai, bea riꞌ sue kadodou na neuꞌ lahenda fo fee si tonda doiꞌ a?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon nataa tutiꞌ a nae, “Tantu lahenda fo riꞌ huta na dodouꞌ a!”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Boe ma Ana lipe aon, de nasare na inaꞌ ria, ma nafada Simon nae, “Soba aꞌa Simon mete masudi inaꞌ ia. Bisinaꞌ a Au masoꞌ leo o uma ma mai a, aꞌa ka ta sadia oe, ela Au safe ei ka tuka ita hada na. Tehuu inaꞌ ia sona, naꞌoe Au ei ka neniꞌ ria luu na, ma ana seka makamomoi ni neniꞌ lakadoo na.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ma bisinaaꞌ a, aꞌa Simon sipoꞌ Au leo uma ma daleꞌ mai a, ta deꞌi Au tuka ita biasa na fa. Tehuu mulai Au masoꞌ leo uma ia daleꞌ mai, inaꞌ ia ta hahae dedeꞌi Au ei ka fa.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Bisinaꞌ a Au masoꞌ mai a, aꞌa Simon mafarene heni hadas a, de ta poꞌa mina neuꞌ Au laka Ka. Tehuu inaꞌ ia poꞌa mina maboo-meni mabeli neuꞌ Au ei Ka.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Aꞌa Simon nenene matalolole! Tebe inaꞌ ia sala na dodouꞌ, tehuu Manetualain sae-safe heni si katemaꞌ so, huu fo Ana natudu susue na no tanda makasi kadodou na neuꞌ Au. Lahenda fo nameda aon nae, ana ta tao salaꞌ dodouꞌ, sona ria boe ta hapu ampon dodouꞌ fa. Huu ria na, de ana ta sue ma ta hule nalelaꞌ makasi neuꞌ Manetualain.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Boe ma Yesus nafada inaꞌ ria nae, “Au sae-safe heni o sala mara so!”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Lahenda fo ratuuꞌ raa-rinu belaꞌ a rai na a, esa nabobotoꞌ esa rae, “Ae! Te nae Ria nana bea? Ana naparani fee ampon neuꞌ lahenda salan, oo! Sekonaa te noi Manetualain riꞌ nanuu hak fo sae-safe heni lahenda salan!”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Tehuu Yesus nafada inaꞌ ria nae, “Huu no o mamahere neuꞌ Au, de Manetualain fee o sodaꞌ a so. Fali muuko no mole-dame leo!”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.