Lucas 15

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tepoꞌ ria, lahenda mana susu bea ra ma lahenda mana dadi taaꞌ fekeꞌ ara, roi mai-maiꞌ a leo Yesus mai, fo nau nenene neuꞌ Ana. Tehuu lahenda Yahudi ra tao si reuꞌ lahenda ta malole fa.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Lahenda Farisi ra ma mesen agama Yahudi ra, rita leoꞌ na, boe ma ara ramumuu rae, “Ae! Lahenda ia natiaꞌ no lahenda mana dadi taaꞌ ara. Lena-lenaꞌ Ana natuuꞌ naa-ninu no si bali!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesus namanene leoꞌ na, boe ma Ana tui fee si dedea nasasamaꞌ esa nae,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Uniꞌ ko leo neme emi mai lahenda esa nanuu bibi-lopo natun esa. Boe ma mopo esa. Besaꞌ ia lahenda ria muste tao ubeaꞌ? Tantu ana foa ela bibi-lopo kasio hulu sioꞌ sira reuꞌ mamana lino-nes a, fo neu saka bibi-lopo mana mopoꞌ ria losaꞌ hapun.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Maneniko hapu ni sona nasaa neni faliꞌ ana no namahoꞌo.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Losa uma, te naloo na tutiꞌ nonoo nara, boe ma nafada nae, ‘Ae! Emi mai fo ita tamahoꞌo dei! Huu fo au hapu faliꞌ bibi-lopo mana mopoꞌ ki ria so.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Naa, nai nusatetu-ikutemaꞌ a boe leoꞌ na. Maneniko lahenda masalaꞌ esa saledale-tuꞌetei na, basa nana natafali leo Manetualain neu, sona nusatetu-ikutemaꞌ a isi na katemaꞌ asa ramahoꞌo. Ara ramahoꞌo raan seli nana huu lahenda esa natafali leo Manetualain neu, lena heni lahenda sio hulu sio fo masoda nara roos a, ma ara ta heo eno fekeꞌ a fa.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Yesus tui seluꞌ dedea nasasamaꞌ esa bali nae, “Inaꞌ esa nanuu doifulaꞌ sanahulu. Kekeneu te mopo esa. De besaꞌ ia tao aon leoꞌ bea? Tantu ana dede dededeꞌ fo loti na basa mamanaꞌ ara, ma kakai uma ria losa buku nara lalaꞌen, ela saka natalolole doiꞌ ria.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ana nita doiꞌ ria, boe ma naloo uma maneneaꞌ sira lahenda nara, de nafada si nae, ‘Ae! Emi mai fo tamahoꞌo dei! Huu fo au hapu faliꞌ doi mana mopo ka so!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nai nusatetu-ikutemaꞌ a boe leoꞌ na. Maneniko lahenda masalaꞌ esa saledale-tuꞌetei na, ma fali leo Manetualain neu, tantu eilaꞌo-limalope fo rai nusatetu-ikutemaꞌ a ramahoꞌo raan seli.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Basa boe ma Yesus tui seluꞌ dedea nasasamaꞌ fekeꞌ esa bali nae, “Amaꞌ esa nanuu ana touꞌ dua.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Faiꞌ esa, boe ma ana muriꞌ a nafada papa na nae, ‘Papa! Besaꞌ ia bati fee au hata posaka kara mai leo!’ Boe ma papa na bati hata-heto sira fee anan dua si.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Ta doo bea boeꞌ, te ana muriꞌ a seꞌo heni nuu babati nara. Basa boe ma popoti na bua-loa nara, de leo nusa dooꞌ neu. Nai na, ana tutuꞌu-kakari doi-talin, ma nasosoe aon nai masoda taohiro-taohari na.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Nabasa doi nara, boe ma nusaꞌ ria hapu fai laa-roe inaꞌ a, losaꞌ ana toꞌa-taa nan seliꞌ boe.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Basa de, ana neu saka nonoiꞌ. Boe ma hapu lahenda esa nai nusaꞌ ria sipoꞌ ana de nadenu ni hani bafi.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Huu no anaꞌ ria namalaa naan seli, boe ma nahiiꞌ naa bafi sira nanaa nara. Huu fo ta hapu lahenda nau rahao ni fa.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Doo-doo boe ma ana afi neu-mai nae, ‘Nai au papa ka uma na, basa lahenda mana noi ra raa-rinu losaꞌ rabete. Sekonaa te au nai ia mate no laas a so.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Malole lenaꞌ, au fali leo papa ka uma na uu. Basa nana afada ni ae, “Papa! Au tao sala bauinaꞌ neuꞌ Manetualain ma papa ka so.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Au ta araa dadi uu papa ana mi soꞌ. Leo mae papa ka sipoꞌ au fo dadi ata nai papa ka uman daleꞌ, boe malole a!’ ”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Afi na ria, boe ma ana fali leo papa na uman neu. Bei nai dooꞌ a te papa na nita ni so, boe ma dale na tuda neuꞌ ana. Ana onda neme uman lain mai, de nalai neu soruꞌ anan fo riꞌ fali mai ni so a. Basa boe ma holu nan de deꞌin.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Boe ma anaꞌ ria dedea no papa na nae, ‘Papa! Au tao sala bauinaꞌ neuꞌ Manetualain ma papa ka so. Au ta araa dadi uuꞌ papa ka ana mi so.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Tehuu papa na pareta tutiꞌ lahenda mana noi nara nae, Ae! Malaiꞌ a! Meu hai meni badu malole fo fee ni pake. Olu rereli neuꞌ lima uuꞌu nara, ma sopatu neuꞌ ei nara.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Meu hela ma sapi boi ria fo hala ni, huu fo ita nau tao feta bauinaꞌ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Nana huu au ana ki ia sama leoꞌ mate ni, tehuu besaꞌ ia ana nasoda seluꞌ so. Mopo ni, tehuu besaꞌ ia hapu faliꞌ ana so.’ Dedea basa nae leoꞌ na, boe ma ara mulai feta de ramahoꞌo-ratadale.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Faiꞌ ria, ana uluꞌ a ta nai uma fa, huu fo noi nonoiꞌ nai okaꞌ. Ana fali neun, bei nai dooꞌ a te namanene meꞌo-labu liiꞌ, ma lahenda ra roke-foti.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Boe ma naloo na lahenda mana noi esa, de natane ni nae, ‘Ae! Tao rame ubeaꞌ ia?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Lahenda mana noi ria nataa nae, ‘Malaka a fadi ma fali main so. De, papa nadenu tati sapi fo tao feta bauinaꞌ, huu fo ana na fali main no soda-moleꞌ so.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ana uluꞌ a namanene na ria, boe ma namanasa. Ana ta nau leo uma daleꞌ neu so baliꞌ. De papa na leleꞌo ni fo ela masoꞌ leo uma daleꞌ neu.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Tehuu nasa na lua de nae, ‘Papa! Soba papa ka dodoo dei! Doo-naru basa ia au oi-tao fee papa ka, sota an seli sama leoꞌ ata a. Au ta alenalaka alelaꞌ neuꞌ papa ka hihi-nanaum fa. Leo mae leoꞌ na boe, tehuu papa ka bei ta parna fee bibi anaꞌ esa fo au tao feta ela o nonoo kara mamahoꞌo boeꞌ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Tehuu papa ka ana mana tutuꞌu-kakari doi-tali mi ria, neu namina inaꞌ de nabasa papa ka doi mara. Besaꞌ ia ana fali mai ni, boe ma papa ka tati sapi mapetaꞌ fo tao feta bauinaꞌ fee ni.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tehuu papa na sipoꞌ ana nae, ‘Ana susueꞌ on! Nenene matalolole! Doo-naru basa ia nana o leo mo papa. Basa hata fo papa nanuu a, nana o nuu mi katemaꞌ sira.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Tehuu besaꞌ ia ita muste tao feta fo tamahoꞌo, nana huu o fadi ise mi ia. Maꞌulu na ana sama leoꞌ mate ni, tehuu besaꞌ ia nasoda seluꞌ so. Mopo ni, tehuu besaꞌ ia hapu faliꞌ ana so.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.