Lucas 15
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Tepoꞌ ria, lahenda mana susu bea ra ma lahenda mana dadi taaꞌ fekeꞌ ara, roi mai-maiꞌ a leo Yesus mai, fo nau nenene neuꞌ Ana. Tehuu lahenda Yahudi ra tao si reuꞌ lahenda ta malole fa.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Lahenda Farisi ra ma mesen agama Yahudi ra, rita leoꞌ na, boe ma ara ramumuu rae, “Ae! Lahenda ia natiaꞌ no lahenda mana dadi taaꞌ ara. Lena-lenaꞌ Ana natuuꞌ naa-ninu no si bali!”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yesus namanene leoꞌ na, boe ma Ana tui fee si dedea nasasamaꞌ esa nae,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Uniꞌ ko leo neme emi mai lahenda esa nanuu bibi-lopo natun esa. Boe ma mopo esa. Besaꞌ ia lahenda ria muste tao ubeaꞌ? Tantu ana foa ela bibi-lopo kasio hulu sioꞌ sira reuꞌ mamana lino-nes a, fo neu saka bibi-lopo mana mopoꞌ ria losaꞌ hapun.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Maneniko hapu ni sona nasaa neni faliꞌ ana no namahoꞌo.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Losa uma, te naloo na tutiꞌ nonoo nara, boe ma nafada nae, ‘Ae! Emi mai fo ita tamahoꞌo dei! Huu fo au hapu faliꞌ bibi-lopo mana mopoꞌ ki ria so.’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Naa, nai nusatetu-ikutemaꞌ a boe leoꞌ na. Maneniko lahenda masalaꞌ esa saledale-tuꞌetei na, basa nana natafali leo Manetualain neu, sona nusatetu-ikutemaꞌ a isi na katemaꞌ asa ramahoꞌo. Ara ramahoꞌo raan seli nana huu lahenda esa natafali leo Manetualain neu, lena heni lahenda sio hulu sio fo masoda nara roos a, ma ara ta heo eno fekeꞌ a fa.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesus tui seluꞌ dedea nasasamaꞌ esa bali nae, “Inaꞌ esa nanuu doifulaꞌ sanahulu. Kekeneu te mopo esa. De besaꞌ ia tao aon leoꞌ bea? Tantu ana dede dededeꞌ fo loti na basa mamanaꞌ ara, ma kakai uma ria losa buku nara lalaꞌen, ela saka natalolole doiꞌ ria.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Ana nita doiꞌ ria, boe ma naloo uma maneneaꞌ sira lahenda nara, de nafada si nae, ‘Ae! Emi mai fo tamahoꞌo dei! Huu fo au hapu faliꞌ doi mana mopo ka so!’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Nai nusatetu-ikutemaꞌ a boe leoꞌ na. Maneniko lahenda masalaꞌ esa saledale-tuꞌetei na, ma fali leo Manetualain neu, tantu eilaꞌo-limalope fo rai nusatetu-ikutemaꞌ a ramahoꞌo raan seli.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Basa boe ma Yesus tui seluꞌ dedea nasasamaꞌ fekeꞌ esa bali nae, “Amaꞌ esa nanuu ana touꞌ dua.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Faiꞌ esa, boe ma ana muriꞌ a nafada papa na nae, ‘Papa! Besaꞌ ia bati fee au hata posaka kara mai leo!’ Boe ma papa na bati hata-heto sira fee anan dua si.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ta doo bea boeꞌ, te ana muriꞌ a seꞌo heni nuu babati nara. Basa boe ma popoti na bua-loa nara, de leo nusa dooꞌ neu. Nai na, ana tutuꞌu-kakari doi-talin, ma nasosoe aon nai masoda taohiro-taohari na.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nabasa doi nara, boe ma nusaꞌ ria hapu fai laa-roe inaꞌ a, losaꞌ ana toꞌa-taa nan seliꞌ boe.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Basa de, ana neu saka nonoiꞌ. Boe ma hapu lahenda esa nai nusaꞌ ria sipoꞌ ana de nadenu ni hani bafi.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Huu no anaꞌ ria namalaa naan seli, boe ma nahiiꞌ naa bafi sira nanaa nara. Huu fo ta hapu lahenda nau rahao ni fa.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Doo-doo boe ma ana afi neu-mai nae, ‘Nai au papa ka uma na, basa lahenda mana noi ra raa-rinu losaꞌ rabete. Sekonaa te au nai ia mate no laas a so.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Malole lenaꞌ, au fali leo papa ka uma na uu. Basa nana afada ni ae, “Papa! Au tao sala bauinaꞌ neuꞌ Manetualain ma papa ka so.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Au ta araa dadi uu papa ana mi soꞌ. Leo mae papa ka sipoꞌ au fo dadi ata nai papa ka uman daleꞌ, boe malole a!’ ”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Afi na ria, boe ma ana fali leo papa na uman neu. Bei nai dooꞌ a te papa na nita ni so, boe ma dale na tuda neuꞌ ana. Ana onda neme uman lain mai, de nalai neu soruꞌ anan fo riꞌ fali mai ni so a. Basa boe ma holu nan de deꞌin.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Boe ma anaꞌ ria dedea no papa na nae, ‘Papa! Au tao sala bauinaꞌ neuꞌ Manetualain ma papa ka so. Au ta araa dadi uuꞌ papa ka ana mi so.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Tehuu papa na pareta tutiꞌ lahenda mana noi nara nae, Ae! Malaiꞌ a! Meu hai meni badu malole fo fee ni pake. Olu rereli neuꞌ lima uuꞌu nara, ma sopatu neuꞌ ei nara.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Meu hela ma sapi boi ria fo hala ni, huu fo ita nau tao feta bauinaꞌ.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Nana huu au ana ki ia sama leoꞌ mate ni, tehuu besaꞌ ia ana nasoda seluꞌ so. Mopo ni, tehuu besaꞌ ia hapu faliꞌ ana so.’ Dedea basa nae leoꞌ na, boe ma ara mulai feta de ramahoꞌo-ratadale.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Faiꞌ ria, ana uluꞌ a ta nai uma fa, huu fo noi nonoiꞌ nai okaꞌ. Ana fali neun, bei nai dooꞌ a te namanene meꞌo-labu liiꞌ, ma lahenda ra roke-foti.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Boe ma naloo na lahenda mana noi esa, de natane ni nae, ‘Ae! Tao rame ubeaꞌ ia?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Lahenda mana noi ria nataa nae, ‘Malaka a fadi ma fali main so. De, papa nadenu tati sapi fo tao feta bauinaꞌ, huu fo ana na fali main no soda-moleꞌ so.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Ana uluꞌ a namanene na ria, boe ma namanasa. Ana ta nau leo uma daleꞌ neu so baliꞌ. De papa na leleꞌo ni fo ela masoꞌ leo uma daleꞌ neu.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Tehuu nasa na lua de nae, ‘Papa! Soba papa ka dodoo dei! Doo-naru basa ia au oi-tao fee papa ka, sota an seli sama leoꞌ ata a. Au ta alenalaka alelaꞌ neuꞌ papa ka hihi-nanaum fa. Leo mae leoꞌ na boe, tehuu papa ka bei ta parna fee bibi anaꞌ esa fo au tao feta ela o nonoo kara mamahoꞌo boeꞌ.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Tehuu papa ka ana mana tutuꞌu-kakari doi-tali mi ria, neu namina inaꞌ de nabasa papa ka doi mara. Besaꞌ ia ana fali mai ni, boe ma papa ka tati sapi mapetaꞌ fo tao feta bauinaꞌ fee ni.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Tehuu papa na sipoꞌ ana nae, ‘Ana susueꞌ on! Nenene matalolole! Doo-naru basa ia nana o leo mo papa. Basa hata fo papa nanuu a, nana o nuu mi katemaꞌ sira.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Tehuu besaꞌ ia ita muste tao feta fo tamahoꞌo, nana huu o fadi ise mi ia. Maꞌulu na ana sama leoꞌ mate ni, tehuu besaꞌ ia nasoda seluꞌ so. Mopo ni, tehuu besaꞌ ia hapu faliꞌ ana so.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.