Hebreus 6
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 De, emi muste manori nanoriꞌ fo lena ria bali, nana huu emi manori nanori huu-pedaꞌ dooꞌ a laꞌeneuꞌ Kristus so. Huu ria na de, besaꞌ ia ta parlu manori masarerei nanoriꞌ huu-pedaꞌ, fo laꞌeneuꞌ lahenda foa ela sala-siko nara; nanoriꞌ laꞌeneuꞌ lahenda fo ramahere Manetualain;
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 nanoriꞌ laꞌeneuꞌ sarani; nanoriꞌ laꞌeneuꞌ lalaa limaꞌ fo sipoꞌ Ramatuaꞌ a Dula-dale Malalao-malalafu Na; nonoriꞌ laꞌeneuꞌ neuꞌ ko Manetualain fee mana mateꞌ ara rasoda seluꞌ; ma nanoriꞌ laꞌeneuꞌ neuꞌ ko lahenda rasare Ramatuaꞌ a, ela sipo Ria naetu na nae, bea riꞌ bole nasoda naroo no Ni, ma bea riꞌ taꞌa.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Tehuu maneniko Ramatuaꞌ a fee lelaꞌ, sona mai ita lali kalas. Nana huu au nau anori hata fo lena bali.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Lahenda rupa leo naꞌ a, sama leoꞌ dae fo ta neni buna-boa malole fa. Sekona te, kalu uda a mai, sona dae mandadiꞌ a, bisa neni buna-boaꞌ fo nanuu sosoa-raraaꞌ neuꞌ maue-maosa. Boe ma Manetualain naonda ua-naleꞌ, fo tao na dae ria, buna-boan tamba dodouꞌ.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Tehuu, lahenda fo hiru nasadea Kristus, sama leoꞌ dae fo mori ko-kauꞌ. Ma ko-kauꞌ sira ta ranuu sosoa-raraaꞌ hata-hata esa boeꞌ. Ta doo bea boeꞌ te, Manetualain mai fo natuda huhukuꞌ neuꞌ dae ria. Basa de Ana hotu heni buna-boaꞌ fo ta ranuu sosoa-raraaꞌ hata-hata esa boeꞌ.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Toranoo susue kara emin! Leo mae au dedea no hara beraꞌ baiꞌ leoꞌ na, tehuu au boe bubuluꞌ ae, emi ta hiru masadea Kristus fa. Huu fo emi mamahere Ni, ma masoda mara nanuu buna-boa malole boe.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 De, mafarereneꞌ te, Manetualain dale Na roo-tetuꞌ, ma Ana ta nafarene heni emi sosota mara. Emi moi-tao sota man seli, fo tulu-fali Ria lahenda nara, ma sue-lai si. Tebe emi malalaꞌo Ria nonoi-tataon name uluꞌ mai. Ma emi bei tao leo naꞌ maroo.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Tehuu besaꞌ ia, au nau fo emi basa moi-tao sota lena bali, ela tao tuka leo naꞌ maroo losaꞌ babasa na. No ria na, neuꞌ ko emi sipo basa hata malole, fo emi mamahehenaꞌ neme Manetualain mai.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Sadi emi bosoꞌ aomataꞌ! Emi muste tuka natutuduꞌ neme lahenda fo ramahere Manetualain dooꞌ a so. Huu fo sira ramahena-rabani raroo Ni, losaꞌ ara sipo hata fo Ana helu so a.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 — ausente —
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 — ausente —
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 — ausente —
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 No ria na, ita bubuluꞌ maneniko Ramatuaꞌ a tao hehelu-barataaꞌ no Ria lahendan, sona Ana heke hehelu-barataaꞌ ria pake sosoo-susupaꞌ, ela dadi tanda namahereꞌ nae, hata fo Ana helu a tebe, ma ta naralin fa.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Hata dua nana ta bisa rarali fa. Masososaꞌ a, riꞌ Ramatuaꞌ a hehelu Na. Ma kaduan, riꞌ Ria sosoo-susupan fo riꞌ Ana pake ni dadi tanda namahereꞌ neuꞌ hehelu Na. De, maneniko Ramatuaꞌ a helu hata esa, tantu Ana tao tukan, nana huu Ana ta bisa dedea fufudiꞌ fa. Huu ria na, de bosoꞌ ita dale na dodaꞌ neuꞌ Ria hehelu-barataan. Ita talai teu saka sodaꞌ a nai Ria a, de besaꞌ ia ita tahani ma tamahena taroo Ni.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 No ria na, ita dale na tama, sama leoꞌ ofaꞌ esa hana seli nafa a, de nafu nai namo seseeꞌ a so. Ita tamahena-tabani neuꞌ Yesus Kristus fo riꞌ dadi neuꞌ ita malaka agama madema nan seli so. Fai a ulu na, naraa laꞌe lahenda Yahudi ra fai malolen, malaka agama madema masoꞌ nesiꞌ tema manapepeleꞌ fo babaa Kama Malalao-malalafuꞌ nan seli, ela nasare Manetualain nai naa.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Tehuu besaꞌ ia Yesus masoꞌ nauluꞌ neu so, fo soi enoꞌ fee ita. Ria boe malaka agama madema nan seli, fo rupa-loleꞌ esa no Melkisedek fai uluꞌ ria. Tehuu Yesus kahereꞌ lena neme malaka agama rupa-lole paraaꞌ, nana huu Ana ta parnaa hahae nalalaꞌo Ria nonoi-tataon.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.