Hebreus 12

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 De, ita fo besaꞌ ia tasoda a, leoꞌ bea? Ita sama leoꞌ lahenda fo tuka napoꞌi lalaiꞌ a. Fai a ulu na ita bei-baiꞌin fo ramahere Manetualain a, sira sama leoꞌ manilu ra rapadei eo, fo rafofoa ita ao marasee. Tehuu maneniko ita bei manahekeꞌ too sala-sikoꞌ a, ria tao na ita ta talai tala fa. Huu ria na, de ita muste tuꞌu-tapa heni sala-sikoꞌ sira katemaꞌ, fo ela ita bisa talaiinaꞌ a. Manetualain riꞌ here na ita ela tuka napoꞌi lalaiꞌ a, de ita muste tanenete fo talai taroo losa too a.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Ma ita muste talai sona bosoꞌ memete ii-onaꞌ, tehuu mete tasuu tinoꞌ Yesus. Ria riꞌ soi enoꞌ, de ita bisa tamahere Manetualain. Ma neuꞌ ko Ana tulu-fali ita ela bisa tamahere taroo losaꞌ babasa na. Mafarene do, taꞌa? Tepoꞌ fo Yesus doidoso nai ai kake a, lahenda ramumulu-ramamaeꞌ Ana, tehuu nanenete naroo. Ana bubuluꞌ, maneniko basa Ria doidoso na, sona neuꞌ ko Ana namahoꞌo. Tebe ria. Ana mate, basa boe ma Manetualain naaeꞌ Ana, fo natuuꞌ neuꞌ Ramatuaꞌ a boboa ona Na, ela dua si pareta belaꞌ a.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Leo mae lahenda tao tadadalu Ni, tehuu Ana nanenete naroo. De, emi bosoꞌ mafarene heni Yesus doidoson ia, fo ela emi boe bisa manenete maroo, ma bosoꞌ sota.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Emi soaꞌ hata tadaluꞌ ara so, tehuu emi bei ta soaꞌ asa no teteaꞌ fa, losa emi daa ma faa. Tebe, hete?
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Bate emi mafarene heni Manetualain Dedea-nafadan, fo Ana nafadan neuꞌ emi, sama leoꞌ amaꞌ esa dedea noo ana na nae,
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Ita Ramatua na nasaꞌai ma nanori-nafada lahenda fo Ana sue-lai a.
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 De, maneniko Manetualain nasaꞌai ma nanori-nafada emi, ela masoda tuka eno matetuꞌ a, sona manenete. Ana tao leo naꞌ, nana huu emi dadi meuꞌ Ria anan so. Amaꞌ ara muste rasaꞌai ma ranori-rafada ana nara, losaꞌ anaꞌ sira ralelaꞌ rasoda tuka eno roo-tetuꞌ.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Maneniko Manetualain ta nasaꞌai ma nanori-nafada emi sama leoꞌ Ria ana feke nara, sona sosoa na nae, Ria anan ta emi fa.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Ita biasa fee hada-horomata neuꞌ ita papa boki na nai dae-bafoꞌ ia, nana huu tepoꞌ fo ita bei aanaꞌ a, ana nasaꞌai ma nanori-nafada ita. Ria nana laꞌe so. Tehuu lena-lenaꞌ bali, ita muste tamania-tamanene neuꞌ Manetualain, huu fo Ria nana ita Aman nai nusatetu-ikutemaꞌ a, ma Ana nau nasaꞌai ma nanori-nafada ita, ela tasoda tuka Ria eno roo-tetu Na.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Ita papa boki na nasaꞌai ma nanori-nafada ita adaꞌ noi hatemataꞌ, tuka hata fo ana nae malole a. Tehuu Manetualain bubuluꞌ hata fo ita parlu tanorin. Huu ria na, de Ana nasaꞌai ma nanori-nafada ita ela tasoda lalao-lalafuꞌ sama leoꞌ Ria.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Maneniko hapu nasaꞌaiꞌ, sona tebe ta malole a fa. Tehuu doo-doo boe ma ita dale na tama, nana huu ita tasoda tuka Ramatuaꞌ a hihii-nanaun.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 — ausente —
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 — ausente —
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Toranooꞌ fo mamahere Kristus! Emi muste mahehere ao mara masoda mole-dame esa mo esa. Ma saka maroo eno na, fo masoda lalao-lalafuꞌ. Lahenda fo ta lalao-lalafuꞌ, ta bisa nita Manetualain fa.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Mafofoa esa no esa, fo ela bosoꞌ neme emi ruma mai heoꞌ heni ao mara, losaꞌ ta rameda rita Manetualain dale malole Na. Manea matalolole fo bosoꞌ mataaꞌ esa nahehediꞌ esa dalen nai emi talada. Huu fo ria sama leoꞌ raso maliꞌ, de tao nalutu lahenda dodouꞌ.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Besa-besa ma manea fo bosoꞌ hapu ruma raseseboꞌ. Besa-besa ma manea fo bosoꞌ hapu ruma ta tao daleꞌ neuꞌ Manetualain, sama leoꞌ Esau. Esau nana, baꞌi Isak ana ulu na. Faiꞌ esa de, Esau fali neni laas na. Ana hule nanaaꞌ bikaꞌ esa neme fadin Yakob mai, ma baen pake ria hak ulu-bau-ina na.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Tehuu ta doo bea boeꞌ te, ita bubuluꞌ Esau nasaledale. Fai fo aman Isak nau hule Ramatuaꞌ a fee ua-naleꞌ neuꞌ ana ulu na, Isak ta bisa hule soꞌ, nana huu Esau fee heni hihiiꞌ hak na so. Huu ria na, de leo mae ana dola boe, ana ta bisa hapu faliꞌ hata fo maulu na ana tuꞌu heni ni so a.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Leo iaꞌ, toranoo kara! Ita bisa leo Manetualain mata Na teu, ela tuka eno bebeuꞌ fo riꞌ Ana soi feen neuꞌ ita so a. Tehuu fai a ulu na ita bei-baꞌi nara bei ta bisa leo naꞌ fa. Tepoꞌ fo Manetualain heke hehelu-barataaꞌ noo si, ara raneneaꞌ leteꞌ esa, nade Sinai. Nai leteꞌ ria lain hapu aipilaꞌ a pila. Hapu ani inaꞌ a boe. Ma leteꞌ ria boe maiuinaꞌ a napoti nan, losaꞌ tao naa si bii ran seli.
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 Ara ramanene fuu-fuuꞌ a lii na, basa de Ramatuaꞌ a haraoe kahere na kalua neme leteꞌ ria mai. Ramanene Ramatuaꞌ a dedea na, boe ma ara boe-boe bii, losaꞌ hule Musa rae, “Adoo! Ami ta bisa manenete mamanene haraoeꞌ ia soꞌ!”
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Tebe sira ta ranenete fa, nana huu hata fo Ramatuaꞌ a pareta a, bera na seli. Ana nafada nae, “Ta bole hapu esa molo ei na maiꞌ leteꞌ ia! Leo mae lahenda, do banda! Bea riꞌ molo ei na maiꞌ leteꞌ ia, muste pia ni neniꞌ batu losaꞌ mate.”
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Hata fo ara ritan nai leteꞌ ria, tebe ao nara maninis a. Losaꞌ baꞌi Musa boe dere saꞌu-saꞌu.
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Tehuu besaꞌ ia enoꞌ leo Ramatuaꞌ a neu nana nanasoiꞌ so, ma ita bisa dedea mataꞌ too Ni. Besaꞌ ia ita leo leteꞌ esa teu, nade Sion. Ma kota Yerusalem a nai naa. Ta kota Yerusalem nai dae-bafoꞌ a fa, tehuu kota Yerusalem bebeuꞌ nai nustetu-ikutemaꞌ a, riꞌ Manetualain mamana leleo na. Nai naa Ramatuaꞌ a eilaꞌo-limalopen dodouꞌ losa rifun, ara tao feta rame laesaꞌ.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Kota ria boe, dadi mamana nabuaꞌ soaneuꞌ basa lahenda fo ramahere Kristus. Ramatuaꞌ a tao susura dudui nadeꞌ nai nusatetu-ikutemaꞌ a, de duiꞌ sira basa esa-esa nade nara rai susuraꞌ ria. Nai na boe neuꞌ ko Manetualain parisaꞌ ma uku-sudi basa lahenda ra masoda na. Ma lahenda fo fai a ulu na Manetualain sipoꞌ asa no malole a, nana huu ara ramahere Ni, basa si tesa rai naa boe.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Ma nai naa boe Yesus dadi lelete soaneuꞌ Manetualain no lahenda dae-bafoꞌ a. Yesus mate daa na faa, fo ela Ramatuaꞌ a bisa heke hehelu-barataa bebeuꞌ noo ita. Huu ria na, de Yesus daa na, tao masufu Manetualain dale Na. Tehuu ia fekeꞌ neme Habel daa na nai Tutui Masososaꞌ. Tepoꞌ fo Kaen naisa Habel a, Habel daa na faa a, tao na Manetualain dale Na hanas a, losaꞌ Ana huku Kaen.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Pasaꞌ matalolole ridoo mara, ela nenene hata fo Manetualain nau nafadan neuꞌ emi a. Bosoꞌ tao sama leoꞌ ita bei-baꞌi nara, fo tipa heni baꞌi Musa dedea na, tepoꞌ fo ana dadi neuꞌ Manetualain mana nesimatan nai dae-bafoꞌ ia. Basa boe ma Ramatuaꞌ a huhuku si. Muda neuꞌ ita bali! Maneniko ita ta nau tamanene Ni dedea neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, tantu Ana fee ita huhuku maberaina!
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Tepoꞌ fo ita bei-baꞌi nara rapadeiꞌ rai lete Sinai, Ramatuaꞌ a haraoen fo riꞌ kahereꞌ a, tao na dae a losaꞌ natakeko. Besaꞌ ia Ana helu nae,
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Tepoꞌ fo Ramatuaꞌ a nafada nae, Ana nau tao na basa-basan ratakeko “laiꞌ esa bali”, ria sosoa na nae, Ramatuaꞌ a nau fafaeꞌ basa-basan, fo Ana adu naa si rai lalai ma dae-bafoꞌ ia so a, losaꞌ bea fo ta bisa nanenete, sona mopo si. Bea bisa nanenete, sona neuꞌ ko ana ta sapu-lalo soꞌ.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Manetualain homu pareta nai nusatetu-ikutemaꞌ a. Ria ta bisa nalulutuꞌ fa. Tetu-tema! Nana huu Ana nau sipo na emi, ela dadi meuꞌ Ria lahendan, sona mai fo ita hule makasi neuꞌ Ana, doꞌo-taben, ma soꞌu-fua tadedema Ni, nana huu Ria kahere na!
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Tehuu ita boe muste besa-besa, nana huu Manetualain nasa-bolii Na, sama leoꞌ aipilaꞌ fo naa heni laesaꞌ basa-basan.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.