Gênesis 45
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Yusuf namanene leoꞌ na, boe ma dale na hedis a, losaꞌ ta bisa nanenete nai pegawe nara matan soꞌ. Huu ria na, de ana nadenu si deaꞌ reu, fo ela mesaꞌ ana no noi aꞌa-fadi nara. No ria na, ana bisa nafada aon nae ria nana, bea.
1 Então, José, não se podendo conter diante de todos os que estavam com ele, bradou: Fazei sair a todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Basa de pegawe sira basa si kalua, boe ma Yusuf dola namberaina, losaꞌ lahenda Masir fo rai deaꞌ, ara ramanene. Ma lahenda fo rai maneꞌ a uma na boe ramanene.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Boe ma Yusuf tui ledo-ledo neuꞌ toranoo nara nae, “Ae! Aꞌa-fadi kara, e! Au ia Yusuf, emi toranoom! Papa ka bei nasoda, do?”
3 E disse a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, porque ficaram atemorizados perante ele.
4 Basa de Yusuf kape si nae, “Ae! Emi maneneaꞌ maiꞌ ia dei.”
4 Disse José a seus irmãos: Agora, chegai-vos a mim. E chegaram-se. Então, disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Tetebes ara emi seꞌo heni au so. Tehuu emi bosoꞌ biiꞌ, bosoꞌ malelena aoꞌ, ma bosoꞌ esa sale esa bali. Sekonaa te, Manetualain riꞌ no au auluꞌ emi leo iaꞌ mai. De no ria na, Ana pake au, fo tulu-fali lahenda dodouꞌ, fo ara bosoꞌ mate huu laas a.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos irriteis contra vós mesmos por me haverdes vendido para aqui; porque, para conservação da vida, Deus me enviou adiante de vós.
6 Besaꞌ ia fai laas a besaꞌ ko laꞌo teuꞌ dua ian. Bei teuꞌ lima bali. Nai ledo-fai sira, lahenda ta foi dae, ta sele-tande ma ta hapu buna-boaꞌ esa boeꞌ.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 No enoꞌ fo ita ta bubuluꞌ ia, Manetualain noo au auluꞌ emi. Fo ela ruma neme emi moo emi tititi-nonosim rasoda, ma ta ramaꞌetu si fa.
7 Deus me enviou adiante de vós, para conservar vossa sucessão na terra e para vos preservar a vida por um grande livramento.
8 De, tea na nana ta huu no emi nonoi-tataom fa losaꞌ au nai ia, tehuu Manetualain nonoi-tataon. Ria riꞌ tao na au dadi uꞌ mane Masir lima boa onan. Au dadi malaka malalau nai maneꞌ a uma mana pareta na boe. Ta hapu lahenda fekeꞌ bau lena au.
8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, e sim Deus, que me pôs por pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Besaꞌ ia emi lai-lai fali leo, fo tui au dedea ka neuꞌ papa ka mae, leoꞌ ia: ‘Papa ka anan Yusuf bei nasoda! Ana dadi lahenda bauinaꞌ nai nusa Masir. Ria boe hule papa fo lai-lai leo Masir mu.
9 Apressai-vos, subi a meu pai e dizei-lhe: Assim manda dizer teu filho José: Deus me pôs por senhor em toda terra do Egito; desce a mim, não te demores.
10 Neuꞌ ko papa ka bole leo nai dae Gosen maneneaꞌ mo ni. Mamanaꞌ ria malole, ma loaꞌ a. De, papa ka bisa maboi bibilopo-kedaeꞌ, ma basa sapi mara. Ma ana hule boe fo papa ka mo upu-anam, uma isi mara, ma basa hata-hetom fo leo mahaniꞌ naa.
10 Habitarás na terra de Gósen e estarás perto de mim, tu, teus filhos, os filhos de teus filhos, os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens.
11 Maneniko papa ka nai Gosen, sona ana bisa nahao-nafati papa ka nai naa. Huu fo fai laas a bei teuꞌ lima bali. De neuꞌ ko ana ator fo papa mo kileoboboki mara, papa ka banda-manum, ta kura-kai hata esa boeꞌ.”
11 Aí te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome; para que não te empobreças, tu e tua casa e tudo o que tens.
12 Yusuf nafada basa, boe ma ana dedea bali nae, “Besaꞌ ia emi mita mataꞌ so, tebe au ia nana Yusuf. Ma Benyamin o boe, mita mataꞌ au so.
12 Eis que vedes por vós mesmos, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem vos fala.
13 De mafada ita papa na mae, au kuasa ka nai Masir ia bau na seliꞌ. Ma tui papa ka basa-basan fo emi mita a. Basa ria, sona mo papa ka lai-lai leo iaꞌ mai leo!”
13 Anunciai a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que tendes visto; apressai-vos e fazei descer meu pai para aqui.
14 Basa de ana holu na fadin Benyamin, de dua si radola ao.
14 E, lançando-se ao pescoço de Benjamim, seu irmão, chorou; e, abraçado com ele, chorou também Benjamim.
15 Ana holu na aꞌa nara boe, de deꞌi esa-esa no si. Basa ria besaꞌ ko, ara mulai dedea roo ni.
15 José beijou a todos os seus irmãos e chorou sobre eles; depois, seus irmãos falaram com ele.
16 Basa de, faiꞌ fo maneꞌ a no pegawe nara ramanene rae Yusuf aꞌa-fadi nara mai, boe ma basa si ramahoꞌo.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: São vindos os irmãos de José; e isto foi agradável a Faraó e a seus oficiais.
17 Basa boe ma maneꞌ a dedea no Yusuf nae, “Yusuf, e! Mafada aꞌa-fadi mara, fo ara fua hade neuꞌ sira keledei nara, fo reni leo Kanaꞌan reu.
17 Disse Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti; tornai à terra de Canaã,
18 Basa sona madenu si ro papa ma no basa kileoboboki nara, fo ara lali iaꞌ mai leo. Neuꞌ ko au fee si dae malole naan seli nai Masir, fo ara bisa leo reuꞌ naa, ma raa dae ria buna-boan.
18 tomai a vosso pai e a vossas famílias e vinde para mim; dar-vos-ei o melhor da terra do Egito, e comereis a fartura da terra.
19 Boe ma mafada si, fo reni memaꞌ kareta hida neme iaꞌ mai, ela fua ro ana aanaꞌ ara ma papa ma.
19 Ordena-lhes também: Fazei isto: levai da terra do Egito carros para vossos filhinhos e para vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde.
20 Boso afi hata posakaꞌ fo ta bisa reni si fa, huu fo basa lole-napuꞌ lalaꞌen nai Masir ia, neuꞌ ko ara soa si.”
20 Não vos preocupeis com coisa alguma dos vossos haveres, porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Yusuf namanene leoꞌ na, boe ma ana fee si kareta hida ma tua-lepa, tuka maneꞌ a pareta na. Ma aꞌa-fadi nara boe rafafau fo fali reus tuka maneꞌ a pareta na.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó; também lhes deu provisão para o caminho.
22 Yusuf boe fee si papake bebeuꞌ pasang bei esaꞌ. Tehuu ana fee Benyamin doifulaꞌ natun telu, ma papake bebeuꞌ pasang lima.
22 A cada um de todos eles deu vestes festivais, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco vestes festivais.
23 Ria boe haitua fee papa na hata fo malole naan seli neme Masir mai, fua si reuꞌ keledei maneꞌ sanahulu. Ana fee tamba seluꞌ hade, roti, ma nanaa rupaꞌ ara, nai keledei inaꞌ sanahulu, ela dadi tua-lepa soaneuꞌ asa ratafali leo Masir mai.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentos carregados de cereais e pão, e provisão para o seu pai, para o caminho.
24 Basa ria, de ana nadenu si fali ma nafarereneꞌ fee si nae, “Bosoꞌ mareresiꞌ nai enoꞌ, e!”
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 Basa boe ma ara fali leo papa na reu nai Kanaꞌan.
25 Então, subiram do Egito, e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Losa naa, boe ma ara tui papa na rae, “Papa, e! Papa ka anam Yusuf bei nasoda. Ana dadi lahenda bauinaꞌ de pareta nai Masir!”
26 e lhe disseram: José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem palpitar, porque não lhes deu crédito.
27 Tehuu noo ara tui basa Yusuf dedea nara, ma ana nita kareta fo Yusuf haitua ela fua roon leo Masir neu, besaꞌ ko ana mulai namahere.
27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reviveu-se-lhe o espírito.
28 Boe ma ana dedea nae, “Awii! Au ana ka bei nasoda, oo! Leoꞌ na sona besaꞌ ko au amahoꞌo! Au muste u dama ni dei, besaꞌ ko au bisa mate no tesatei-tamadaleꞌ.”
28 E disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.