Gênesis 43

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tepoꞌ ria, fai laas a boe-boe tamba naan seli nai Kanaꞌan.
1 A fome continuava gravíssima na terra.
2 Yakob kileoboboki nara raa heni nanaaꞌ fo riꞌ faiꞌ naa ra, ana nara reni remeꞌ Masir mai a. Basa boe ma ana nafada si nae, “Ana kara, e! Malole lenaꞌ emi fali seluꞌ Masir meu, fo asa hade dei.”
2 Quando eles acabaram de consumir o cereal que tinham trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem e comprem mais um pouco de mantimento para nós.
3 Tehuu Yahuda sipoꞌ nae, “Papa! Faiꞌ naa ra, mane Masir lima boa ona na fee ami nafarereneꞌ so nae, ami ta bole matudu mata-idu mara neuꞌ ana, maneniko ami ta moo papa ka ana mateꞌa tei-susum, Benyamin.
3 Mas Judá lhe disse: — Aquele homem nos advertiu solenemente, dizendo: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
4 De, papa ka muste poꞌi Benyamin, fo tuka ami dei. Besaꞌ ko ami meu asa nanaaꞌ fee papa ka.
4 Se o senhor resolver enviar conosco o nosso irmão, iremos e compraremos mantimento para o senhor.
5 Maneniko papa ka ta fee Benyamin neu fa, sona ami ta meu boeꞌ. Huu fo lahenda Masir ria nae leoꞌ na so.”
5 Mas, se o senhor não o enviar, não iremos, pois o homem nos disse: “Vocês não verão o meu rosto, se o outro irmão não vier com vocês.”
6 Boe ma Yakob nasaꞌai si nae, “Ubeaꞌ taon de emi mafada lahenda ria mae, emi bei manuu fadiꞌ esa bali! Emi saka susa fee au!”
6 Israel respondeu: — Por que vocês me fizeram esse mal, dando a saber àquele homem que vocês tinham outro irmão?
7 Ara leleꞌo rae, “Papa, e! Lahenda ria natane naroo, fo nau bubuluꞌ ita, ma basa ita kileoboboki nara. Ana natane nae, ‘Leoꞌ bea? Emi papa ma bei sodaꞌ, do? Emi bei manuu fadi tou fekeꞌ boe, do?’ De, ami bei mae leoꞌ bea bali! Nau do ta nau fa oo, ami tui teaꞌ leo. Te bea bubuluꞌ nae, ana nadenu fo ami moo ami fadi ma leo naꞌ neu?”
7 Eles responderam: — O homem nos fez perguntas específicas a respeito de nós e de nossa parentela, dizendo: “O pai de vocês ainda é vivo? Vocês têm outro irmão?” Nós apenas respondemos o que ele nos perguntou. Como podíamos adivinhar que ele nos diria: “Tragam o outro irmão?”
8 — ausente —
8 Então Judá disse a Israel, seu pai: — Deixe o jovem ir comigo, e nos levantaremos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei responsável por ele; da minha mão o senhor poderá requerê-lo. Se eu não o trouxer de volta e não o puser diante do senhor, serei culpado para com o senhor pelo resto da minha vida.
10 Soba ami ta mahani doo-naru basa ia, sona tantu ami fali laiꞌ dua so.”
10 Se não nos tivéssemos demorado, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Basa boe ma sira papa na nae, “Maneniko leoꞌ na, sona emi tao leo iaꞌ. Meu hai ma ita buna-boa malole naan seli. Riꞌ: fani oeꞌ, bumbu, ai-nana maboo meniꞌ, modo-aidoo salap, kanari ma ai-deke fekeꞌ ara. Meni fee mane Masir a lima boa onan ria, fo ela mafada mae ia nana ita hata haituan.
11 Então Israel, seu pai, disse: — Se é assim, então façam o seguinte: peguem do mais precioso desta terra, ponham nos sacos para o mantimento e levem de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Emi meni doiꞌ desi lena ria laiꞌ dua boe, nana huu emi muste fee faliꞌ doiꞌ fo riꞌ faiꞌ na emi hapu si rai karong mara a. Bate lahenda sira siꞌ tao rasalaꞌ.
12 Levem dinheiro em dobro. E devolvam o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal; é possível que tenha havido algum engano.
13 Moo emi fadi ma boe, ma malale fo meu leo!
13 Levem também o irmão de vocês. Levantem-se e voltem àquele homem.
14 Au hule ela Manetualain fo Manakuasa Kahereꞌ a tao na mane Masir lima boa onan ria, kasian neuꞌ emi, losaꞌ ana nau fee faliꞌ Benyamin no Simeon, fo emi basa fali belaꞌ a. Tehuu maneniko au ana kara mopo si, sona ela au lepa aroo susa ria.”
14 Deus Todo-Poderoso lhes dê misericórdia diante do homem, para que restitua o outro irmão e deixe que Benjamim volte com vocês. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Basa ria boe ma, rabubua ra sira hata haitua nara, ma doiꞌ, fo reni leo Masir reu. Ara roo Benyamin boe. Losa naa, boe ma ara reu rasare Yusuf.
15 Então os homens pegaram os presentes, o dinheiro em dobro e Benjamim; levantaram-se, foram ao Egito e se apresentaram diante de José.
16 Yusuf nita Benyamin no aꞌa nara, boe ma ana nadenu malaka malalau na nae, “Ae! Moo lahenda ia ra leo au uma ka reu! Basa nana meu tati sapi esa, fo tunu-nasu mina-malada. Huu fo ara leledon ia ara raa-rinu ro au.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao administrador de sua casa: — Leve estes homens para casa, mate um animal e prepare tudo, pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Basa de malaka malalau a tao tuka Yusuf pareta na. Boe ma ana no si leo Yusuf uma na reu.
17 Ele fez como José lhe havia ordenado e levou os homens para a casa de José.
18 Fai fo ara laꞌo-laꞌo leo Yusuf uma na reu, aꞌa nara bii raan seli. Nai eno taladaꞌ ara beidea rae, “Ae! Ubeaꞌ taon de ana nadenu fo roo ita leo iaꞌ mai? Bate ana nau tao nasususaꞌ ita, nana huu doiꞌ fo faiꞌ naa ra ara fee faliꞌ asa nai ita karong ara daleꞌ a. Ara roi taoꞌ, de ro ita leo iaꞌ mai fo kekeneu te homu ra ita, ela tao ita teuꞌ ria atan. Basa te ara roso ra ita keledei nara katemaꞌ.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José. E diziam: — É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal que nós fomos trazidos para cá, para que possa nos acusar e atacar, nos escravizar e tomar os nossos jumentos.
19 Huu ria na, de ara raneneaꞌ Yusuf uma na, boe ma ara dedea ro malaka malalau ria rae,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Papa! Ami hule ampon, huu fo faiꞌ naa ra ami parna mai asa nanaaꞌ nai ia so.
20 e disseram: — Meu senhor, já estivemos aqui uma vez para comprar mantimento.
21 — ausente —
21 Mas, quando chegamos à estalagem, ao abrir os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto. Por isso, trouxemos esse dinheiro de volta.
22 — ausente —
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento. Não sabemos quem pôs o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Basa ria, boe ma malaka malalau a nataa nae, “Emi nee-nee! Bosoꞌ bii! Bate emi Manetualain ma, riꞌ fee emi ua-naleꞌ ria nai karong sira daleꞌ. Tepoꞌ ria, au sipo a emi doi mara katemaꞌ so. Emi ta mahuta soꞌ!” Basa de ana kalua na Simeon fee ni leo toranoo nara neu.
23 O administrador disse: — Que a paz esteja com vocês! Não tenham medo. O seu Deus e o Deus do pai de vocês colocou esse tesouro nos sacos de cereal. Eu recebi o dinheiro que vocês trouxeram. Então ele trouxe Simeão para fora.
24 Boe ma basa si masoꞌ leo Yusuf uman daleꞌ reu. Basa de, malaka malalau ria fee si oe fo safe makamoi ei nara. Ana hani sira keledei nara boe.
24 Depois, o administrador levou aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés. Também deu ração aos seus jumentos.
25 Basa boe ma ana nafada nae, “Neuꞌ ko leledon ia emi mia sama-sama mo malaka a.” Ara bei rahani Yusuf mamai na, te ara ator memaꞌ sira hata haitua nara.
25 Então prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia, pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Yusuf losa, boe ma basa si sundaꞌ undulaka nara rai mata na. Boe ma ara fee ni hata haitua ra.
26 Quando José chegou à sua casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos e se inclinaram até o chão diante dele.
27 Basa de, Yusuf natane si nae, “Leoꞌ bea? Emi basa sodaꞌ, do? Emi papam fo namalasi so a, leoꞌ bea? Ana bei sodaꞌ boe, do?”
27 Ele lhes perguntou como tinham passado e disse: — O pai de vocês, aquele velho de quem me falaram, vai bem? Ainda vive?
28 Ara rataa rae, “Papa ata lasi mi ria, fo riꞌ ami papa boki ma, bei sodaꞌ.” Boe ma ara ratele bali, fo fee hada-horomata neuꞌ ana.
28 Responderam: — O seu servo, nosso pai, vai bem e ainda vive. E abaixaram a cabeça e se inclinaram.
29 Basa de, Yusuf mete nalelei asa, losaꞌ nita fadin Benyamin. Dua si nana, ama esa ma ina esa. Boe ma ana nae, “Ooo! Faiꞌ na tui mae emi fadi mateꞌa tei-susu ma, nana riaꞌ, do?” Basa de, ana dedea no Benyamin nae, “Anaꞌ ki on, e! Au hule Manetualain fo bati fee o ua-naleꞌ dodouꞌ.”
29 Quando José levantou os olhos, viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: — É este o irmão mais novo de vocês, de quem me falaram? E acrescentou: — Deus lhe conceda a sua graça, meu filho.
30 Yusuf nita Benyamin, boe ma dale na nahiiꞌ naan seli so, huu fo ana sue na fadin ria seli. Ana ta bisa nanenete nala dale na soꞌ. Boe ma ana nalale foa ela si, leo kama na daleꞌ neu de dola.
30 José, profundamente emocionado por causa do seu irmão, apressou-se e procurou um lugar onde chorar. Entrou no quarto e ali chorou.
31 Dola basa, boe ma ana neu narou oe. Ana natatama dale na, basa de kalua neu naneta no si. Boe ma nadenu ana uma dale nara fo reu ator nanaaꞌ neuꞌ mei.
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: — Sirvam a refeição.
32 Basa de ara peda fee Yusuf mesaꞌ ana neuꞌ mei esa. Aꞌa-fadi nara raa reuꞌ mei fekeꞌ. Ria pagawen lahenda Masir ara, mesaꞌ asa raa nai mei fekeꞌ boe, nana huu lahenda Masir ara raa-rinu rabua ro lahenda Ibrani ra, sona rahiaꞌ.
32 Serviram a comida dele numa mesa à parte, e a comida deles também numa mesa à parte. Também os egípcios que comiam com ele foram servidos numa mesa à parte, porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, pois isso é abominação para os egípcios.
33 Malaka malalau ria ator fo Yusuf aꞌa-fadi nara ratuuꞌ rasasare mataꞌ ro Yusuf. Ana ator, de ratuu tuka sira esaꞌko teu-fai bobokin, mulai neme uluꞌ a mai losa mateꞌa tei-susuꞌ a. Ara rita ator natuu nara leoꞌ na, boe ma ara roi ramakokoaꞌ a.
33 E sentaram-se diante dele por ordem de idade, desde o mais velho ao mais novo. Eles olhavam uns para os outros cheios de espanto.
34 Basa de Yusuf ator fo ana uma dale nara hai fee aꞌa-fadin nanaaꞌ neme ria mei na mai. Basa si sipo bei dedesiꞌ. Tehuu ara fee Benyamin desi lena aꞌa nara laiꞌ lima. Ara raa-rinu losaꞌ rabete.
34 Então José lhes apresentou as porções que estavam diante dele, e a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a dos outros. E beberam com ele até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.