Gênesis 43
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARIB
1 Tepoꞌ ria, fai laas a boe-boe tamba naan seli nai Kanaꞌan.
1 Ora, a fome era gravíssima na terra.
2 Yakob kileoboboki nara raa heni nanaaꞌ fo riꞌ faiꞌ naa ra, ana nara reni remeꞌ Masir mai a. Basa boe ma ana nafada si nae, “Ana kara, e! Malole lenaꞌ emi fali seluꞌ Masir meu, fo asa hade dei.”
2 Tendo eles acabado de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Tehuu Yahuda sipoꞌ nae, “Papa! Faiꞌ naa ra, mane Masir lima boa ona na fee ami nafarereneꞌ so nae, ami ta bole matudu mata-idu mara neuꞌ ana, maneniko ami ta moo papa ka ana mateꞌa tei-susum, Benyamin.
3 Mas respondeu-lhe Judá: Expressamente nos advertiu o homem, dizendo: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
4 De, papa ka muste poꞌi Benyamin, fo tuka ami dei. Besaꞌ ko ami meu asa nanaaꞌ fee papa ka.
4 Se queres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Maneniko papa ka ta fee Benyamin neu fa, sona ami ta meu boeꞌ. Huu fo lahenda Masir ria nae leoꞌ na so.”
5 mas se não queres enviá-lo, não desceremos, porquanto o homem nos disse: Não vereis a minha face, se vosso irmão não estiver convosco.
6 Boe ma Yakob nasaꞌai si nae, “Ubeaꞌ taon de emi mafada lahenda ria mae, emi bei manuu fadiꞌ esa bali! Emi saka susa fee au!”
6 Perguntou Israel: Por que me fizeste este mal, fazendo saber ao homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Ara leleꞌo rae, “Papa, e! Lahenda ria natane naroo, fo nau bubuluꞌ ita, ma basa ita kileoboboki nara. Ana natane nae, ‘Leoꞌ bea? Emi papa ma bei sodaꞌ, do? Emi bei manuu fadi tou fekeꞌ boe, do?’ De, ami bei mae leoꞌ bea bali! Nau do ta nau fa oo, ami tui teaꞌ leo. Te bea bubuluꞌ nae, ana nadenu fo ami moo ami fadi ma leo naꞌ neu?”
7 Responderam eles: O homem perguntou particularmente por nós, e pela nossa parentela, dizendo: vive ainda vosso pai? tendes mais um irmão? e respondemos-lhe segundo o teor destas palavras. Podíamos acaso saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 — ausente —
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o mancebo comigo, e levantar-nos-emos e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem nossos filhinhos.
9 — ausente —
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o requererás. Se eu to não trouxer, e o não puser diante de ti, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Soba ami ta mahani doo-naru basa ia, sona tantu ami fali laiꞌ dua so.”
10 E se não nos tivéssemos demorado, certamente já segunda vez estaríamos de volta.
11 Basa boe ma sira papa na nae, “Maneniko leoꞌ na, sona emi tao leo iaꞌ. Meu hai ma ita buna-boa malole naan seli. Riꞌ: fani oeꞌ, bumbu, ai-nana maboo meniꞌ, modo-aidoo salap, kanari ma ai-deke fekeꞌ ara. Meni fee mane Masir a lima boa onan ria, fo ela mafada mae ia nana ita hata haituan.
11 Então disse-lhes Israel seu pai: Se é sim, fazei isto: tomai os melhores produtos da terra nas vossas vasilhas, e levai ao homem um presente: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, tragacanto e mirra, nozes de fístico e amêndoas;
12 Emi meni doiꞌ desi lena ria laiꞌ dua boe, nana huu emi muste fee faliꞌ doiꞌ fo riꞌ faiꞌ na emi hapu si rai karong mara a. Bate lahenda sira siꞌ tao rasalaꞌ.
12 levai em vossas mãos dinheiro em dobro; e o dinheiro que foi devolvido na boca dos vossos sacos, tornai a levá-lo em vossas mãos; bem pode ser que fosse engano.
13 Moo emi fadi ma boe, ma malale fo meu leo!
13 Levai também vosso irmão; levantai-vos e voltai ao homem;
14 Au hule ela Manetualain fo Manakuasa Kahereꞌ a tao na mane Masir lima boa onan ria, kasian neuꞌ emi, losaꞌ ana nau fee faliꞌ Benyamin no Simeon, fo emi basa fali belaꞌ a. Tehuu maneniko au ana kara mopo si, sona ela au lepa aroo susa ria.”
14 e Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 Basa ria boe ma, rabubua ra sira hata haitua nara, ma doiꞌ, fo reni leo Masir reu. Ara roo Benyamin boe. Losa naa, boe ma ara reu rasare Yusuf.
15 Tomaram, pois, os homens aquele presente, e dinheiro em dobro nas mãos, e a Benjamim; e, levantando-se desceram ao Egito e apresentaram-se diante de José.
16 Yusuf nita Benyamin no aꞌa nara, boe ma ana nadenu malaka malalau na nae, “Ae! Moo lahenda ia ra leo au uma ka reu! Basa nana meu tati sapi esa, fo tunu-nasu mina-malada. Huu fo ara leledon ia ara raa-rinu ro au.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva os homens à casa, mata reses, e apronta tudo; pois eles comerão comigo ao meio-dia.
17 Basa de malaka malalau a tao tuka Yusuf pareta na. Boe ma ana no si leo Yusuf uma na reu.
17 E o homem fez como José ordenara, e levou-os à casa de José.
18 Fai fo ara laꞌo-laꞌo leo Yusuf uma na reu, aꞌa nara bii raan seli. Nai eno taladaꞌ ara beidea rae, “Ae! Ubeaꞌ taon de ana nadenu fo roo ita leo iaꞌ mai? Bate ana nau tao nasususaꞌ ita, nana huu doiꞌ fo faiꞌ naa ra ara fee faliꞌ asa nai ita karong ara daleꞌ a. Ara roi taoꞌ, de ro ita leo iaꞌ mai fo kekeneu te homu ra ita, ela tao ita teuꞌ ria atan. Basa te ara roso ra ita keledei nara katemaꞌ.”
18 Então os homens tiveram medo, por terem sido levados à casa de José; e diziam: por causa do dinheiro que da outra vez foi devolvido nos nossos sacos que somos trazidos aqui, para nos criminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, tanto a nós como a nossos jumentos.
19 Huu ria na, de ara raneneaꞌ Yusuf uma na, boe ma ara dedea ro malaka malalau ria rae,
19 Por isso eles se chegaram ao despenseiro da casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 “Papa! Ami hule ampon, huu fo faiꞌ naa ra ami parna mai asa nanaaꞌ nai ia so.
20 e disseram: Ai! senhor meu, na verdade descemos dantes a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 e quando chegamos à estalagem, abrimos os nossos sacos, e eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 — ausente —
22 também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o dinheiro em nossos sacos.
23 Basa ria, boe ma malaka malalau a nataa nae, “Emi nee-nee! Bosoꞌ bii! Bate emi Manetualain ma, riꞌ fee emi ua-naleꞌ ria nai karong sira daleꞌ. Tepoꞌ ria, au sipo a emi doi mara katemaꞌ so. Emi ta mahuta soꞌ!” Basa de ana kalua na Simeon fee ni leo toranoo nara neu.
23 Respondeu ele: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro chegou-me às mãos. E trouxe-lhes fora Simeão.
24 Boe ma basa si masoꞌ leo Yusuf uman daleꞌ reu. Basa de, malaka malalau ria fee si oe fo safe makamoi ei nara. Ana hani sira keledei nara boe.
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e eles lavaram os pés; também deu forragem aos seus jumentos.
25 Basa boe ma ana nafada nae, “Neuꞌ ko leledon ia emi mia sama-sama mo malaka a.” Ara bei rahani Yusuf mamai na, te ara ator memaꞌ sira hata haitua nara.
25 Então eles prepararam o presente para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer.
26 Yusuf losa, boe ma basa si sundaꞌ undulaka nara rai mata na. Boe ma ara fee ni hata haitua ra.
26 Quando José chegou em casa, trouxeram-lhe ali o presente que guardavam junto de si; e inclinaram-se a ele até a terra.
27 Basa de, Yusuf natane si nae, “Leoꞌ bea? Emi basa sodaꞌ, do? Emi papam fo namalasi so a, leoꞌ bea? Ana bei sodaꞌ boe, do?”
27 Então ele lhes perguntou como estavam; e prosseguiu: vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? ainda vive?
28 Ara rataa rae, “Papa ata lasi mi ria, fo riꞌ ami papa boki ma, bei sodaꞌ.” Boe ma ara ratele bali, fo fee hada-horomata neuꞌ ana.
28 Responderam eles: O teu servo, nosso pai, está bem; ele ainda vive. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Basa de, Yusuf mete nalelei asa, losaꞌ nita fadin Benyamin. Dua si nana, ama esa ma ina esa. Boe ma ana nae, “Ooo! Faiꞌ na tui mae emi fadi mateꞌa tei-susu ma, nana riaꞌ, do?” Basa de, ana dedea no Benyamin nae, “Anaꞌ ki on, e! Au hule Manetualain fo bati fee o ua-naleꞌ dodouꞌ.”
29 Levantando os olhos, José viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e perguntou: É este o vosso irmão mais novo de quem me falastes? E disse: Deus seja benévolo para contigo, meu filho.
30 Yusuf nita Benyamin, boe ma dale na nahiiꞌ naan seli so, huu fo ana sue na fadin ria seli. Ana ta bisa nanenete nala dale na soꞌ. Boe ma ana nalale foa ela si, leo kama na daleꞌ neu de dola.
30 E José apressou-se, porque se lhe comoveram as entranhas por causa de seu irmão, e procurou onde chorar; e, entrando na sua câmara, chorou ali.
31 Dola basa, boe ma ana neu narou oe. Ana natatama dale na, basa de kalua neu naneta no si. Boe ma nadenu ana uma dale nara fo reu ator nanaaꞌ neuꞌ mei.
31 Depois lavou o rosto, e saiu; e se conteve e disse: Servi a comida.
32 Basa de ara peda fee Yusuf mesaꞌ ana neuꞌ mei esa. Aꞌa-fadi nara raa reuꞌ mei fekeꞌ. Ria pagawen lahenda Masir ara, mesaꞌ asa raa nai mei fekeꞌ boe, nana huu lahenda Masir ara raa-rinu rabua ro lahenda Ibrani ra, sona rahiaꞌ.
32 Serviram-lhe, pois, a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque os egípcios não podiam comer com os hebreus, porquanto é isso abominação aos egípcios.
33 Malaka malalau ria ator fo Yusuf aꞌa-fadi nara ratuuꞌ rasasare mataꞌ ro Yusuf. Ana ator, de ratuu tuka sira esaꞌko teu-fai bobokin, mulai neme uluꞌ a mai losa mateꞌa tei-susuꞌ a. Ara rita ator natuu nara leoꞌ na, boe ma ara roi ramakokoaꞌ a.
33 Sentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Basa de Yusuf ator fo ana uma dale nara hai fee aꞌa-fadin nanaaꞌ neme ria mei na mai. Basa si sipo bei dedesiꞌ. Tehuu ara fee Benyamin desi lena aꞌa nara laiꞌ lima. Ara raa-rinu losaꞌ rabete.
34 Então ele lhes apresentou as porções que estavam diante dele; mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que a de qualquer deles. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.