Gênesis 24

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Abraham teu-fain loa-naruꞌ, losaꞌ namalasi naan seli so. Ma MANETUALAIN nanea natalolole ni, de feen nasoda no mole-dame.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 — ausente —
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 O muste leo au dae fua-funi ka muu, nai au kileoboboki kara. O matane ana fetoꞌ esa nai naa fo feen sao au ana ka.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Basa de ata ria natane Abraham nae, “Ia, papa! Tehuu leoꞌ bea, kalu ana fetoꞌ ria ta nau tuka leo iaꞌ mai fa? Kalu leoꞌ na, sona au muste oo papa ka ana ma, neuꞌ naa fo sao, do leoꞌ bea?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 Abraham nataa nae, “Mafareneneꞌ matalolole! Leo mae leoꞌ bea boe oo, ta bole mo au ana ka leo naaꞌ neu fa!
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Mafarereneꞌ huu fo MANETUALAIN mankuasa nai lalai, noo au kalua eme dae fua-funi ka mai, losa nai dae ia so. Ma Ana heke hehelu-barataaꞌ no au nae, ‘Neuꞌ ko Au fee katemaꞌ dae ia neuꞌ o tititi-nonosim.’ O dale ma bosoꞌ dodaꞌ! O muu leo. Huu fo neuꞌ ko Manetualain nadenu eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai soi enoꞌ fee o bisa maneta mo ana fetoꞌ fo neuꞌ ko dadi neuꞌ au ana ka sao na.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Tehuu maneniko ana fetoꞌ ria ta nau tuka leo iaꞌ mai fa, sona o soi ma aom meme sosoo-susupaꞌ ria mai. Leo mae leoꞌ bea boe oo, ta bole mo au ana ka leo naaꞌ neu.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Boe ma ata ria soo-supa neuꞌ Abraham nae, neuꞌ ko ana tao tuka Abraham hihii-nanaun katemaꞌ.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Ata ria teka-here na onta sanahulu. Basa de ana fua hata malole rupaꞌ ara reuꞌ onta sira koti ai nara lain. Boe ma ana laꞌo leo Nahor kota na neu nai Mesopotamia.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Mateꞌe oe na, ata a losa kota ria. Basa de, ana fee onta nara hahae reuꞌ kota a suu na, naneneaꞌ no oe dodoluꞌ esa. Fai ria ledo a nai daeꞌ so, naraa no ana fetoꞌ ara reu dolu oe nai oe dodoluꞌ ria.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Ata a hule-haradoi nae, “MANETUALAIN, fo au malaka ki Abraham Manetualain a. Soi enoꞌ fo ela au leleo-lalaꞌo ki ia neni buna-boaꞌ. Manetualain matudu dale malole ma neuꞌ au malaka ka, ma mafarereneꞌ hehelu na neuꞌ au. Ela leoꞌ bea na au aneta o ana fetoꞌ fo riꞌ neuꞌ ko dadi neuꞌ Isak sao na.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Manetualain, au apadei nai oe dodoluꞌ ia suu na. Ma ana fetoꞌ ara reme kota daleꞌ mai aso oe nai ia.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Au hule leo iaꞌ: Maneniko au dedea o ana fetoꞌ esa ae, ‘Nona, e! Maonda ure oe ma fo fee au oe baiꞌ inu dei.’ Maneniko ana nataa nae, ‘Papa ka minu leo. Ma neuꞌ ko papa ka onta mara boe au hani si.’ Na, ria nanadadi tanda nae, ana fetoꞌ ria riꞌ Manetualain here man so, fo dadi neuꞌ Isak sao na. No tanda leo naꞌ a, au bubuluꞌ ae, Manetualain matudu susue ma, neuꞌ au malaka ki Abraham so.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 — ausente —
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 — ausente —
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Ribka losa lain, boe ma Abraham ata na nalai neu soruꞌ ana. Ana hule nae, “Nona, fee au oe baiꞌ inu dei.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Boe ma ana feto anaꞌ a nataa nae, “Minu leo, toꞌo!” Ana naonda lai-lai ure oe na, de fee ata a ninu.
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Ninu basa boe ma, ana fetoꞌ a nae, “Nemeꞌ na, ela au hela oe fee toꞌo ka onta mara fo rinu losaꞌ rabete.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Boe ma ana poꞌa oe lenaꞌ a neuꞌ haꞌo ra daleꞌ. Basa de ana nalai, onda-ae aso oe nemeꞌ oe dodoluꞌ ria mai, fo fee basa onta ra rinu losaꞌ rabete.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Abraham ata na napadeiꞌ nee-nee, ma nanilu nahere ana fetoꞌ a nonoi-tataon. Ana aafi nae, “Ana fetoꞌ ia riꞌ Manetualain heren, do?”
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Onta sira basa si rinu losaꞌ rabete. Boe ma ata a hai na rereli idu lilopilas ma sue lilopilas pasang esa, de olu si reuꞌ ana fetoꞌ a liman duas.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Basa boe ma ata a natane nae, “Nona, papa ma nade bea? Kalu bisa, sona au tuli fo suku nai papa ma uma na.”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Ana fetoꞌ a nataa nae, “Au papa ka, nade Betuel. Au baꞌi ka, riꞌ Nahor. Ma au besa ka, riꞌ Milka.
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Nai ami uma ma hapu mamana susukuꞌ dai fee toꞌo kasa. Ma nau-ai doo dodouꞌ fee toꞌo ka banda mara.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Abraham ata na namanene leoꞌ na, boe ma ana sundaꞌ undulaka na fo doꞌo-tabe neuꞌ MANETUALAIN.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 Ana dedea nae, “Io-oa Manetualain! Manetualain soi enoꞌ fee au so, losaꞌ aneta o malaka Abraham kileoboboki nara rai ia. Manetualain matudu dale malole ma neuꞌ au malaka ki Abraham, ma tao natetu hehelu-baratan neuꞌ au so.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Basa de, ana fetoꞌ a nalale nalai neun, fo tui basa uma isi nara, hata fo dadi so a.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
31 Laban dedea nae, “Toꞌo! MANETUALAIN napipi-nalalaꞌo noo toꞌo ka losa ia no soda-moleꞌ. Bosoꞌ mapadeiꞌ mahaniꞌ deaꞌ ia! Mai leo ami umam teu. Ami sadia ma kama so. Nanaaꞌ soaneuꞌ toꞌo ka onta mara nana heta.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Basa boe ma Abraham ata na tuka Laban, de leo Betuel uma na neu. Laban asa fali ni de raonda hata fo fua reni a, reme onta ra mai. Basa boe ma ara fee onta ra nau fo raa. Ara reni oe boe fo ata a no lahenda nara safe ei nara.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Ara mulai sadia nanaa-nininuꞌ nai mei a, boe ma ata a nae, “Ami sakaꞌ mia-minu riaꞌ so, tehuu au hule parmisi fo afada au mamai ka sosoa na dei.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Ata a nae, “Au ia nana, emi baꞌim Abraham atan.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 MANETUALAIN fee ua-naleꞌ dodouꞌ neuꞌ au malaka ka so, losaꞌ ana namasuꞌi naan seli. Manetualain pala-bati feen lilopilas, lilofula, ata inaꞌ ma ata touꞌ, banda-manuꞌ dodouꞌ: sapi, onta, keledei, kedaeꞌ, ma bibi-lopo.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Au malaka ki dua si ina-touꞌ ramalasi so, boe ma mama Sara boki fee malaka ki Abraham ana touꞌ esa. Ria riꞌ neuꞌ ko sipoꞌ na malaka ki Abraham pusaka nara katemaꞌ.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Malaka ki Abraham nadenu au soo-supa ae, ‘O ta saka ana feto Kanaꞌan feen sao au ana ki Isak.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 O muste saka feen ana fetoꞌ nemeꞌ au kileoboboki kara mai, dadi neuꞌ ria saon.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 Basa de au atane malaka ka ae, ‘Kalu ana fetoꞌ ria ta nau tuka au fa, sona leo beaꞌ?’
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 Ana nataa nae, ‘MANETUALAIN fo au oi tuka-tukaꞌ hihii-nanau Ni a, neuꞌ ko nadenu eilaꞌo-limalopen reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, soi fee o enoꞌ, ela o bisa hapu ana fetoꞌ esa neme au kileoboboki kara mai, fo dadi neuꞌ au ana ka sao na.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Tehuu maneniko au kileoboboki kara tipa, fo ta nau poꞌi ana fetoꞌ ria leo iaꞌ mai, sona o soi ma aom meme sosoo-susupaꞌ ria mai.’
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 Bisinaaꞌ a au losa nai oe dodoluꞌ a, au hule-haradoi nai dale ka ae, ‘MANETUALAIN, Au malaka ki Abraham Manetualain na. Soi enoꞌ fo ela leoꞌ bea na au leleo-lalaꞌo ki ia neni buna-boa. Ela leoꞌ bea na au aneta o ana fetoꞌ fo dadi neuꞌ Isak sao na.
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Manetualain, au apadeiꞌ nai oe dodoluꞌ ia. Ma ana fetoꞌ ara reme kota daleꞌ mai aso oe nai ia. De au hule leo iaꞌ: Neuꞌ ko au dedea o ana fetoꞌ esa ae, ‘Nona, e! Fee au oe baiꞌ inu dei.”
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 Maneniko ana nataa nae, “Papa minu leo! Ma au fee papa onta mara rinu boe.” Na, ria dadi tanda nae, Manetualain here ana fetoꞌ ria dadi neuꞌ au malaka ka ana mane na saon!’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Au bei ta hule-haradoi basa boeꞌ, te ana feto Ribka mai so, neni ure oe na, fo aso oe nai oe dodoluꞌ a. Bei ae lain mai, boe ma au hulen ae, ‘Nona, fee au oe baiꞌ inu dei.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Boe ma ana naonda lai-lai ure oe na, de nae, ‘Toꞌo minu leo. Ma au fee toꞌo onta nara rinu boe.’ Basa de au inu, ma au onta kara rinu boe.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 Boe ma au atane ae, ‘Nona, papa ma nade bea?’
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Basa de, au aloe ao ka fo doꞌo-tabe Manetualain ae, ‘Io-oa Manetualain! Manetualain soi fee au enoꞌ so, losaꞌ au aneta o malaka ki Abraham kileoboboki nara rai ia. Ma au aneta tutiꞌ oo ana fetoꞌ, fo riꞌ sakaꞌ dadi neuꞌ mane ana Isak, sao na.’
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 De besaꞌ ia, kalu papa kasa nau matudu dale susue mara neuꞌ au malaka ki Abraham, sona mafada au ledo-ledo leo. Ma kalu taꞌa boe, mafada ledo-ledo. Ela au bubuluꞌ ae muste tao ubeaꞌ.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Ata a dedea basa, boe ma Laban no Betuel rataa rae, “Kalu MANETUALAIN ator nan leoꞌ na, sona ami bei mae ubeaꞌ bali.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Ana feto Ribka nai ia. De moo ni neu leo. Fo ela ana dadi neuꞌ baꞌi Abraham manafeun, tuka hata fo MANETUALAIN ator so a.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Abraham ata na namanene leoꞌ na, boe ma ana natele aon losa dae a, fo hule makasi neuꞌ MANETUALAIN.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Boe ma, ana ofe na hata-heto lilopilas-lilofulaꞌ, ma papake malole ra, de fee Ribka. Ana fee Ribka naa na, ma mama na, hadia mabeli boe.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Basa ria, boe ma Abraham ata na no lahenda nara ratuuꞌ, de raa feta. Boe ma ara suku reuꞌ na. Balahaaꞌ, balahaa ana na, ara foa boe ma ata a nafada manuu umaꞌ a nae, “Au hule parmisi, kalu bisa, sona besaꞌ ia ami fali leo au malaka ka meu.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Tehuu Ribka naa na ma mama na rae, “Te mapue marooꞌ fafaliꞌ a tao ubeaꞌ? Nemeꞌ naa fo Ribka leo no ami seluꞌ faiꞌ sanahulu leoꞌ naa dei. Basa sona, moo ni leo.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Tehuu ata a nataa nae, “Adoo! Bosoꞌ ena au! MANETUALAIN tulu-fali au so, losaꞌ aneta oo ana mane anaꞌ a sao na so. De mama kasa poꞌi ami, fo fali meu tui malaka a dei.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Ara rataa rae, “Leo iaꞌ! Mai fo ita tatane mataꞌ Ribka. Ria hihii na leo beaꞌ?”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Boe ma ara raloo ran de ratane ni rae, “Ribka! Besaꞌ ia neme o dale ma mai. O nau tuka memaꞌ lahenda ia do, leoꞌ bea?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 — ausente —
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 — ausente —
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Basa ria de, Ribka no ata inan rafafau sira bua-loas nara, boe ma ara saꞌe onta, de laꞌo tutiꞌ a, tuka Abraham ata nara.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Faiꞌ ria Isak leo nai dae Negeb. Ana besaꞌ ko fali nemeꞌ oe dodoluꞌ, fo nai Beer Lahai Roi.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Ledo leodaeꞌ esa, ana kalua neme mamana leleo na mai, fo lalaꞌo hai ani. Ana botiꞌ laka na, boe ma nita onta ra mai.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Ribka nita Isak, boe ma ana nalale de boꞌe nemeꞌ onta na mai.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Ana natane Abraham ata na nae, “Toꞌo! Touꞌ fo laꞌo mata mai riꞌ eleꞌ a, bea ria?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Basa ria boe ma, ata a tui basa-basan neuꞌ Isak.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Isak no Ribka masoꞌ leo mamana lelelon daleꞌ neu, boe ma dua si sao. Isak sue na Ribka seliꞌ, huu ria na, ana ta dale hedi neuꞌ mama na mamate-momopon soꞌ.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.