Gênesis 24

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Abraham teu-fain loa-naruꞌ, losaꞌ namalasi naan seli so. Ma MANETUALAIN nanea natalolole ni, de feen nasoda no mole-dame.
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 — ausente —
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 O muste leo au dae fua-funi ka muu, nai au kileoboboki kara. O matane ana fetoꞌ esa nai naa fo feen sao au ana ka.”
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Basa de ata ria natane Abraham nae, “Ia, papa! Tehuu leoꞌ bea, kalu ana fetoꞌ ria ta nau tuka leo iaꞌ mai fa? Kalu leoꞌ na, sona au muste oo papa ka ana ma, neuꞌ naa fo sao, do leoꞌ bea?”
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 Abraham nataa nae, “Mafareneneꞌ matalolole! Leo mae leoꞌ bea boe oo, ta bole mo au ana ka leo naaꞌ neu fa!
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 Mafarereneꞌ huu fo MANETUALAIN mankuasa nai lalai, noo au kalua eme dae fua-funi ka mai, losa nai dae ia so. Ma Ana heke hehelu-barataaꞌ no au nae, ‘Neuꞌ ko Au fee katemaꞌ dae ia neuꞌ o tititi-nonosim.’ O dale ma bosoꞌ dodaꞌ! O muu leo. Huu fo neuꞌ ko Manetualain nadenu eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai soi enoꞌ fee o bisa maneta mo ana fetoꞌ fo neuꞌ ko dadi neuꞌ au ana ka sao na.
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 Tehuu maneniko ana fetoꞌ ria ta nau tuka leo iaꞌ mai fa, sona o soi ma aom meme sosoo-susupaꞌ ria mai. Leo mae leoꞌ bea boe oo, ta bole mo au ana ka leo naaꞌ neu.”
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 Boe ma ata ria soo-supa neuꞌ Abraham nae, neuꞌ ko ana tao tuka Abraham hihii-nanaun katemaꞌ.
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Ata ria teka-here na onta sanahulu. Basa de ana fua hata malole rupaꞌ ara reuꞌ onta sira koti ai nara lain. Boe ma ana laꞌo leo Nahor kota na neu nai Mesopotamia.
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Mateꞌe oe na, ata a losa kota ria. Basa de, ana fee onta nara hahae reuꞌ kota a suu na, naneneaꞌ no oe dodoluꞌ esa. Fai ria ledo a nai daeꞌ so, naraa no ana fetoꞌ ara reu dolu oe nai oe dodoluꞌ ria.
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 Ata a hule-haradoi nae, “MANETUALAIN, fo au malaka ki Abraham Manetualain a. Soi enoꞌ fo ela au leleo-lalaꞌo ki ia neni buna-boaꞌ. Manetualain matudu dale malole ma neuꞌ au malaka ka, ma mafarereneꞌ hehelu na neuꞌ au. Ela leoꞌ bea na au aneta o ana fetoꞌ fo riꞌ neuꞌ ko dadi neuꞌ Isak sao na.
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 Manetualain, au apadei nai oe dodoluꞌ ia suu na. Ma ana fetoꞌ ara reme kota daleꞌ mai aso oe nai ia.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 Au hule leo iaꞌ: Maneniko au dedea o ana fetoꞌ esa ae, ‘Nona, e! Maonda ure oe ma fo fee au oe baiꞌ inu dei.’ Maneniko ana nataa nae, ‘Papa ka minu leo. Ma neuꞌ ko papa ka onta mara boe au hani si.’ Na, ria nanadadi tanda nae, ana fetoꞌ ria riꞌ Manetualain here man so, fo dadi neuꞌ Isak sao na. No tanda leo naꞌ a, au bubuluꞌ ae, Manetualain matudu susue ma, neuꞌ au malaka ki Abraham so.”
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 — ausente —
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 — ausente —
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 Ribka losa lain, boe ma Abraham ata na nalai neu soruꞌ ana. Ana hule nae, “Nona, fee au oe baiꞌ inu dei.”
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 Boe ma ana feto anaꞌ a nataa nae, “Minu leo, toꞌo!” Ana naonda lai-lai ure oe na, de fee ata a ninu.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 Ninu basa boe ma, ana fetoꞌ a nae, “Nemeꞌ na, ela au hela oe fee toꞌo ka onta mara fo rinu losaꞌ rabete.”
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 Boe ma ana poꞌa oe lenaꞌ a neuꞌ haꞌo ra daleꞌ. Basa de ana nalai, onda-ae aso oe nemeꞌ oe dodoluꞌ ria mai, fo fee basa onta ra rinu losaꞌ rabete.
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Abraham ata na napadeiꞌ nee-nee, ma nanilu nahere ana fetoꞌ a nonoi-tataon. Ana aafi nae, “Ana fetoꞌ ia riꞌ Manetualain heren, do?”
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 Onta sira basa si rinu losaꞌ rabete. Boe ma ata a hai na rereli idu lilopilas ma sue lilopilas pasang esa, de olu si reuꞌ ana fetoꞌ a liman duas.
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 Basa boe ma ata a natane nae, “Nona, papa ma nade bea? Kalu bisa, sona au tuli fo suku nai papa ma uma na.”
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 Ana fetoꞌ a nataa nae, “Au papa ka, nade Betuel. Au baꞌi ka, riꞌ Nahor. Ma au besa ka, riꞌ Milka.
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 Nai ami uma ma hapu mamana susukuꞌ dai fee toꞌo kasa. Ma nau-ai doo dodouꞌ fee toꞌo ka banda mara.”
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Abraham ata na namanene leoꞌ na, boe ma ana sundaꞌ undulaka na fo doꞌo-tabe neuꞌ MANETUALAIN.
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 Ana dedea nae, “Io-oa Manetualain! Manetualain soi enoꞌ fee au so, losaꞌ aneta o malaka Abraham kileoboboki nara rai ia. Manetualain matudu dale malole ma neuꞌ au malaka ki Abraham, ma tao natetu hehelu-baratan neuꞌ au so.”
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Basa de, ana fetoꞌ a nalale nalai neun, fo tui basa uma isi nara, hata fo dadi so a.
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 — ausente —
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Laban dedea nae, “Toꞌo! MANETUALAIN napipi-nalalaꞌo noo toꞌo ka losa ia no soda-moleꞌ. Bosoꞌ mapadeiꞌ mahaniꞌ deaꞌ ia! Mai leo ami umam teu. Ami sadia ma kama so. Nanaaꞌ soaneuꞌ toꞌo ka onta mara nana heta.”
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Basa boe ma Abraham ata na tuka Laban, de leo Betuel uma na neu. Laban asa fali ni de raonda hata fo fua reni a, reme onta ra mai. Basa boe ma ara fee onta ra nau fo raa. Ara reni oe boe fo ata a no lahenda nara safe ei nara.
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 Ara mulai sadia nanaa-nininuꞌ nai mei a, boe ma ata a nae, “Ami sakaꞌ mia-minu riaꞌ so, tehuu au hule parmisi fo afada au mamai ka sosoa na dei.”
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 Ata a nae, “Au ia nana, emi baꞌim Abraham atan.
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 MANETUALAIN fee ua-naleꞌ dodouꞌ neuꞌ au malaka ka so, losaꞌ ana namasuꞌi naan seli. Manetualain pala-bati feen lilopilas, lilofula, ata inaꞌ ma ata touꞌ, banda-manuꞌ dodouꞌ: sapi, onta, keledei, kedaeꞌ, ma bibi-lopo.
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Au malaka ki dua si ina-touꞌ ramalasi so, boe ma mama Sara boki fee malaka ki Abraham ana touꞌ esa. Ria riꞌ neuꞌ ko sipoꞌ na malaka ki Abraham pusaka nara katemaꞌ.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 Malaka ki Abraham nadenu au soo-supa ae, ‘O ta saka ana feto Kanaꞌan feen sao au ana ki Isak.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 O muste saka feen ana fetoꞌ nemeꞌ au kileoboboki kara mai, dadi neuꞌ ria saon.’
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 Basa de au atane malaka ka ae, ‘Kalu ana fetoꞌ ria ta nau tuka au fa, sona leo beaꞌ?’
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 Ana nataa nae, ‘MANETUALAIN fo au oi tuka-tukaꞌ hihii-nanau Ni a, neuꞌ ko nadenu eilaꞌo-limalopen reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, soi fee o enoꞌ, ela o bisa hapu ana fetoꞌ esa neme au kileoboboki kara mai, fo dadi neuꞌ au ana ka sao na.
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 Tehuu maneniko au kileoboboki kara tipa, fo ta nau poꞌi ana fetoꞌ ria leo iaꞌ mai, sona o soi ma aom meme sosoo-susupaꞌ ria mai.’
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 Bisinaaꞌ a au losa nai oe dodoluꞌ a, au hule-haradoi nai dale ka ae, ‘MANETUALAIN, Au malaka ki Abraham Manetualain na. Soi enoꞌ fo ela leoꞌ bea na au leleo-lalaꞌo ki ia neni buna-boa. Ela leoꞌ bea na au aneta o ana fetoꞌ fo dadi neuꞌ Isak sao na.
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 Manetualain, au apadeiꞌ nai oe dodoluꞌ ia. Ma ana fetoꞌ ara reme kota daleꞌ mai aso oe nai ia. De au hule leo iaꞌ: Neuꞌ ko au dedea o ana fetoꞌ esa ae, ‘Nona, e! Fee au oe baiꞌ inu dei.”
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 Maneniko ana nataa nae, “Papa minu leo! Ma au fee papa onta mara rinu boe.” Na, ria dadi tanda nae, Manetualain here ana fetoꞌ ria dadi neuꞌ au malaka ka ana mane na saon!’
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 Au bei ta hule-haradoi basa boeꞌ, te ana feto Ribka mai so, neni ure oe na, fo aso oe nai oe dodoluꞌ a. Bei ae lain mai, boe ma au hulen ae, ‘Nona, fee au oe baiꞌ inu dei.’
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 Boe ma ana naonda lai-lai ure oe na, de nae, ‘Toꞌo minu leo. Ma au fee toꞌo onta nara rinu boe.’ Basa de au inu, ma au onta kara rinu boe.
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 Boe ma au atane ae, ‘Nona, papa ma nade bea?’
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 Basa de, au aloe ao ka fo doꞌo-tabe Manetualain ae, ‘Io-oa Manetualain! Manetualain soi fee au enoꞌ so, losaꞌ au aneta o malaka ki Abraham kileoboboki nara rai ia. Ma au aneta tutiꞌ oo ana fetoꞌ, fo riꞌ sakaꞌ dadi neuꞌ mane ana Isak, sao na.’
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 De besaꞌ ia, kalu papa kasa nau matudu dale susue mara neuꞌ au malaka ki Abraham, sona mafada au ledo-ledo leo. Ma kalu taꞌa boe, mafada ledo-ledo. Ela au bubuluꞌ ae muste tao ubeaꞌ.”
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 Ata a dedea basa, boe ma Laban no Betuel rataa rae, “Kalu MANETUALAIN ator nan leoꞌ na, sona ami bei mae ubeaꞌ bali.
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Ana feto Ribka nai ia. De moo ni neu leo. Fo ela ana dadi neuꞌ baꞌi Abraham manafeun, tuka hata fo MANETUALAIN ator so a.”
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 Abraham ata na namanene leoꞌ na, boe ma ana natele aon losa dae a, fo hule makasi neuꞌ MANETUALAIN.
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 Boe ma, ana ofe na hata-heto lilopilas-lilofulaꞌ, ma papake malole ra, de fee Ribka. Ana fee Ribka naa na, ma mama na, hadia mabeli boe.
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Basa ria, boe ma Abraham ata na no lahenda nara ratuuꞌ, de raa feta. Boe ma ara suku reuꞌ na. Balahaaꞌ, balahaa ana na, ara foa boe ma ata a nafada manuu umaꞌ a nae, “Au hule parmisi, kalu bisa, sona besaꞌ ia ami fali leo au malaka ka meu.”
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Tehuu Ribka naa na ma mama na rae, “Te mapue marooꞌ fafaliꞌ a tao ubeaꞌ? Nemeꞌ naa fo Ribka leo no ami seluꞌ faiꞌ sanahulu leoꞌ naa dei. Basa sona, moo ni leo.”
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Tehuu ata a nataa nae, “Adoo! Bosoꞌ ena au! MANETUALAIN tulu-fali au so, losaꞌ aneta oo ana mane anaꞌ a sao na so. De mama kasa poꞌi ami, fo fali meu tui malaka a dei.”
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Ara rataa rae, “Leo iaꞌ! Mai fo ita tatane mataꞌ Ribka. Ria hihii na leo beaꞌ?”
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 Boe ma ara raloo ran de ratane ni rae, “Ribka! Besaꞌ ia neme o dale ma mai. O nau tuka memaꞌ lahenda ia do, leoꞌ bea?”
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 — ausente —
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 — ausente —
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 Basa ria de, Ribka no ata inan rafafau sira bua-loas nara, boe ma ara saꞌe onta, de laꞌo tutiꞌ a, tuka Abraham ata nara.
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 Faiꞌ ria Isak leo nai dae Negeb. Ana besaꞌ ko fali nemeꞌ oe dodoluꞌ, fo nai Beer Lahai Roi.
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 Ledo leodaeꞌ esa, ana kalua neme mamana leleo na mai, fo lalaꞌo hai ani. Ana botiꞌ laka na, boe ma nita onta ra mai.
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 Ribka nita Isak, boe ma ana nalale de boꞌe nemeꞌ onta na mai.
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 Ana natane Abraham ata na nae, “Toꞌo! Touꞌ fo laꞌo mata mai riꞌ eleꞌ a, bea ria?”
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 Basa ria boe ma, ata a tui basa-basan neuꞌ Isak.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 Isak no Ribka masoꞌ leo mamana lelelon daleꞌ neu, boe ma dua si sao. Isak sue na Ribka seliꞌ, huu ria na, ana ta dale hedi neuꞌ mama na mamate-momopon soꞌ.
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.