Gênesis 24

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abraham teu-fain loa-naruꞌ, losaꞌ namalasi naan seli so. Ma MANETUALAIN nanea natalolole ni, de feen nasoda no mole-dame.
1 Abraão já era velho, de idade bem avançada, e o Senhor o havia abençoado em tudo.
2 — ausente —
2 Abraão disse ao mais antigo servo da sua casa, que governava tudo o que possuía: — Ponha a sua mão por baixo da minha coxa,
3 — ausente —
3 para que eu faça com que você jure pelo Senhor , Deus do céu e da terra, que você não buscará uma esposa para o meu filho entre as filhas dos cananeus, no meio dos quais estou morando,
4 O muste leo au dae fua-funi ka muu, nai au kileoboboki kara. O matane ana fetoꞌ esa nai naa fo feen sao au ana ka.”
4 mas que você irá à minha parentela e ali buscará uma esposa para Isaque, meu filho.
5 Basa de ata ria natane Abraham nae, “Ia, papa! Tehuu leoꞌ bea, kalu ana fetoꞌ ria ta nau tuka leo iaꞌ mai fa? Kalu leoꞌ na, sona au muste oo papa ka ana ma, neuꞌ naa fo sao, do leoꞌ bea?”
5 Então o servo disse: — Talvez a mulher não queira vir comigo para esta terra. Nesse caso, devo levar o seu filho à terra de onde o senhor veio?
6 Abraham nataa nae, “Mafareneneꞌ matalolole! Leo mae leoꞌ bea boe oo, ta bole mo au ana ka leo naaꞌ neu fa!
6 Abraão respondeu: — Cuidado! Não faça o meu filho voltar para lá.
7 Mafarereneꞌ huu fo MANETUALAIN mankuasa nai lalai, noo au kalua eme dae fua-funi ka mai, losa nai dae ia so. Ma Ana heke hehelu-barataaꞌ no au nae, ‘Neuꞌ ko Au fee katemaꞌ dae ia neuꞌ o tititi-nonosim.’ O dale ma bosoꞌ dodaꞌ! O muu leo. Huu fo neuꞌ ko Manetualain nadenu eilaꞌo-limalopen neme nusatetu-ikutemaꞌ a mai soi enoꞌ fee o bisa maneta mo ana fetoꞌ fo neuꞌ ko dadi neuꞌ au ana ka sao na.
7 O Senhor , Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra dos meus parentes, e que me falou, e jurou, dizendo: “À sua descendência darei esta terra”, ele enviará o seu anjo adiante de você, para que lá você encontre uma esposa para o meu filho.
8 Tehuu maneniko ana fetoꞌ ria ta nau tuka leo iaꞌ mai fa, sona o soi ma aom meme sosoo-susupaꞌ ria mai. Leo mae leoꞌ bea boe oo, ta bole mo au ana ka leo naaꞌ neu.”
8 Caso a mulher não queira vir, você ficará desobrigado do seu juramento; entretanto, não leve o meu filho para lá.
9 Boe ma ata ria soo-supa neuꞌ Abraham nae, neuꞌ ko ana tao tuka Abraham hihii-nanaun katemaꞌ.
9 Com isso, o servo pôs a sua mão por baixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou fazer segundo o resolvido.
10 Ata ria teka-here na onta sanahulu. Basa de ana fua hata malole rupaꞌ ara reuꞌ onta sira koti ai nara lain. Boe ma ana laꞌo leo Nahor kota na neu nai Mesopotamia.
10 O servo pegou dez dos camelos do seu senhor e, levando consigo uma parte dos bens dele, levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade onde Naor havia morado.
11 Mateꞌe oe na, ata a losa kota ria. Basa de, ana fee onta nara hahae reuꞌ kota a suu na, naneneaꞌ no oe dodoluꞌ esa. Fai ria ledo a nai daeꞌ so, naraa no ana fetoꞌ ara reu dolu oe nai oe dodoluꞌ ria.
11 Fora da cidade, fez os camelos se ajoelharem junto a um poço de água. Era de tardinha, a hora em que as moças saem para tirar água.
12 Ata a hule-haradoi nae, “MANETUALAIN, fo au malaka ki Abraham Manetualain a. Soi enoꞌ fo ela au leleo-lalaꞌo ki ia neni buna-boaꞌ. Manetualain matudu dale malole ma neuꞌ au malaka ka, ma mafarereneꞌ hehelu na neuꞌ au. Ela leoꞌ bea na au aneta o ana fetoꞌ fo riꞌ neuꞌ ko dadi neuꞌ Isak sao na.
12 Então o servo orou: — Ó
13 Manetualain, au apadei nai oe dodoluꞌ ia suu na. Ma ana fetoꞌ ara reme kota daleꞌ mai aso oe nai ia.
13 Eis que estou ao pé da fonte de água, e as filhas dos homens desta cidade saem para tirar água.
14 Au hule leo iaꞌ: Maneniko au dedea o ana fetoꞌ esa ae, ‘Nona, e! Maonda ure oe ma fo fee au oe baiꞌ inu dei.’ Maneniko ana nataa nae, ‘Papa ka minu leo. Ma neuꞌ ko papa ka onta mara boe au hani si.’ Na, ria nanadadi tanda nae, ana fetoꞌ ria riꞌ Manetualain here man so, fo dadi neuꞌ Isak sao na. No tanda leo naꞌ a, au bubuluꞌ ae, Manetualain matudu susue ma, neuꞌ au malaka ki Abraham so.”
14 Concede, pois, que a moça a quem eu disser: “Incline o cântaro para que eu beba”; e ela me responder: “Beba, e darei ainda de beber aos seus camelos”, seja a que designaste para o teu servo Isaque; e nisso verei que foste bondoso para com o meu senhor.
15 — ausente —
15 Antes que ele acabasse de orar, eis que surgiu Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, trazendo um cântaro sobre o ombro.
16 — ausente —
16 A moça era muito bonita, virgem, a quem nenhum homem havia possuído. Ela desceu até a fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Ribka losa lain, boe ma Abraham ata na nalai neu soruꞌ ana. Ana hule nae, “Nona, fee au oe baiꞌ inu dei.”
17 Então o servo correu ao encontro dela e disse: — Peço que me deixe beber um pouco da água do seu cântaro.
18 Boe ma ana feto anaꞌ a nataa nae, “Minu leo, toꞌo!” Ana naonda lai-lai ure oe na, de fee ata a ninu.
18 Ela respondeu: — Beba, meu senhor. E prontamente, baixando o cântaro para a mão, deu-lhe de beber.
19 Ninu basa boe ma, ana fetoꞌ a nae, “Nemeꞌ na, ela au hela oe fee toꞌo ka onta mara fo rinu losaꞌ rabete.”
19 Depois de lhe dar de beber, disse: — Vou tirar água também para os seus camelos, até que todos bebam.
20 Boe ma ana poꞌa oe lenaꞌ a neuꞌ haꞌo ra daleꞌ. Basa de ana nalai, onda-ae aso oe nemeꞌ oe dodoluꞌ ria mai, fo fee basa onta ra rinu losaꞌ rabete.
20 E, apressando-se em despejar o cântaro no bebedouro, correu outra vez ao poço para tirar mais água; ela tirou água para todos os camelos.
21 Abraham ata na napadeiꞌ nee-nee, ma nanilu nahere ana fetoꞌ a nonoi-tataon. Ana aafi nae, “Ana fetoꞌ ia riꞌ Manetualain heren, do?”
21 O homem a observava, em silêncio, atentamente, para saber se o Senhor teria levado a bom termo a sua jornada ou não.
22 Onta sira basa si rinu losaꞌ rabete. Boe ma ata a hai na rereli idu lilopilas ma sue lilopilas pasang esa, de olu si reuꞌ ana fetoꞌ a liman duas.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou um pendente de ouro pesando seis gramas e duas pulseiras para as mãos dela, pesando cento e vinte gramas de ouro.
23 Basa boe ma ata a natane nae, “Nona, papa ma nade bea? Kalu bisa, sona au tuli fo suku nai papa ma uma na.”
23 Em seguida perguntou: — Diga-me: De quem você é filha? Será que na casa de seu pai haveria lugar para eu e os que estão comigo passarmos a noite?
24 Ana fetoꞌ a nataa nae, “Au papa ka, nade Betuel. Au baꞌi ka, riꞌ Nahor. Ma au besa ka, riꞌ Milka.
24 Ela respondeu: — Sou filha de Betuel, que é filho de Milca e de Naor.
25 Nai ami uma ma hapu mamana susukuꞌ dai fee toꞌo kasa. Ma nau-ai doo dodouꞌ fee toꞌo ka banda mara.”
25 E acrescentou: — Temos palha, muito pasto e lugar para passar a noite.
26 Abraham ata na namanene leoꞌ na, boe ma ana sundaꞌ undulaka na fo doꞌo-tabe neuꞌ MANETUALAIN.
26 Então o homem se inclinou e adorou o Senhor .
27 Ana dedea nae, “Io-oa Manetualain! Manetualain soi enoꞌ fee au so, losaꞌ aneta o malaka Abraham kileoboboki nara rai ia. Manetualain matudu dale malole ma neuꞌ au malaka ki Abraham, ma tao natetu hehelu-baratan neuꞌ au so.”
27 E disse: — Bendito seja o
28 Basa de, ana fetoꞌ a nalale nalai neun, fo tui basa uma isi nara, hata fo dadi so a.
28 E a moça correu e contou tudo aos da casa de sua mãe.
29 — ausente —
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, chamado Labão. Este correu ao encontro do homem junto à fonte.
30 — ausente —
30 Acontece que Labão tinha visto o pendente e as pulseiras nas mãos de sua irmã e ouvido as palavras de Rebeca, sua irmã, que dizia: “Ele me falou assim e assim.” Por isso foi até onde ele estava e o encontrou em pé junto aos camelos, ao lado da fonte.
31 Laban dedea nae, “Toꞌo! MANETUALAIN napipi-nalalaꞌo noo toꞌo ka losa ia no soda-moleꞌ. Bosoꞌ mapadeiꞌ mahaniꞌ deaꞌ ia! Mai leo ami umam teu. Ami sadia ma kama so. Nanaaꞌ soaneuꞌ toꞌo ka onta mara nana heta.”
31 E Labão disse: — Entre, bendito do
32 Basa boe ma Abraham ata na tuka Laban, de leo Betuel uma na neu. Laban asa fali ni de raonda hata fo fua reni a, reme onta ra mai. Basa boe ma ara fee onta ra nau fo raa. Ara reni oe boe fo ata a no lahenda nara safe ei nara.
32 Então o homem entrou na casa. Descarregaram os camelos e lhes deram forragem e pasto. Também trouxeram água para que ele e os homens que estavam com ele lavassem os pés.
33 Ara mulai sadia nanaa-nininuꞌ nai mei a, boe ma ata a nae, “Ami sakaꞌ mia-minu riaꞌ so, tehuu au hule parmisi fo afada au mamai ka sosoa na dei.”
33 Puseram comida diante dele. Porém ele disse: — Não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. Labão respondeu: — Diga.
34 Ata a nae, “Au ia nana, emi baꞌim Abraham atan.
34 Então ele disse: — Sou servo de Abraão.
35 MANETUALAIN fee ua-naleꞌ dodouꞌ neuꞌ au malaka ka so, losaꞌ ana namasuꞌi naan seli. Manetualain pala-bati feen lilopilas, lilofula, ata inaꞌ ma ata touꞌ, banda-manuꞌ dodouꞌ: sapi, onta, keledei, kedaeꞌ, ma bibi-lopo.
35 O Senhor tem abençoado muito o meu senhor, e ele se tornou um grande homem. O Senhor lhe deu ovelhas e bois, prata e ouro, servos e servas, camelos e jumentos.
36 Au malaka ki dua si ina-touꞌ ramalasi so, boe ma mama Sara boki fee malaka ki Abraham ana touꞌ esa. Ria riꞌ neuꞌ ko sipoꞌ na malaka ki Abraham pusaka nara katemaꞌ.
36 Sara, mulher do meu senhor, já era idosa quando lhe deu à luz um filho, a quem o meu senhor deu tudo o que tem.
37 Malaka ki Abraham nadenu au soo-supa ae, ‘O ta saka ana feto Kanaꞌan feen sao au ana ki Isak.
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: “Não busque uma esposa para o meu filho entre as mulheres dos cananeus, em cuja terra estou morando.
38 O muste saka feen ana fetoꞌ nemeꞌ au kileoboboki kara mai, dadi neuꞌ ria saon.’
38 Pelo contrário, vá à casa de meu pai e à minha família e ali busque uma esposa para o meu filho.”
39 Basa de au atane malaka ka ae, ‘Kalu ana fetoꞌ ria ta nau tuka au fa, sona leo beaꞌ?’
39 Respondi ao meu senhor: “Talvez a mulher não queira me acompanhar.”
40 Ana nataa nae, ‘MANETUALAIN fo au oi tuka-tukaꞌ hihii-nanau Ni a, neuꞌ ko nadenu eilaꞌo-limalopen reme nusatetu-ikutemaꞌ a mai, soi fee o enoꞌ, ela o bisa hapu ana fetoꞌ esa neme au kileoboboki kara mai, fo dadi neuꞌ au ana ka sao na.
40 Ele me disse: “O Senhor , em cuja presença eu ando, enviará o seu Anjo com você e levará a bom termo a sua jornada, para que, da minha família e da casa de meu pai, você traga uma esposa para o meu filho.
41 Tehuu maneniko au kileoboboki kara tipa, fo ta nau poꞌi ana fetoꞌ ria leo iaꞌ mai, sona o soi ma aom meme sosoo-susupaꞌ ria mai.’
41 Você estará desobrigado do seu juramento, caso você for até a minha família e eles não quiserem dar a moça a você; neste caso, você estará desobrigado do juramento.”
42 Bisinaaꞌ a au losa nai oe dodoluꞌ a, au hule-haradoi nai dale ka ae, ‘MANETUALAIN, Au malaka ki Abraham Manetualain na. Soi enoꞌ fo ela leoꞌ bea na au leleo-lalaꞌo ki ia neni buna-boa. Ela leoꞌ bea na au aneta o ana fetoꞌ fo dadi neuꞌ Isak sao na.
42 — Hoje, pois, quando cheguei à fonte, eu disse: “Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, leva a bom termo a jornada em que sigo.
43 Manetualain, au apadeiꞌ nai oe dodoluꞌ ia. Ma ana fetoꞌ ara reme kota daleꞌ mai aso oe nai ia. De au hule leo iaꞌ: Neuꞌ ko au dedea o ana fetoꞌ esa ae, ‘Nona, e! Fee au oe baiꞌ inu dei.”
43 Eis-me agora junto à fonte de água. A moça que sair para tirar água, a quem eu disser: ‘Dê-me um pouco de água do seu cântaro’,
44 Maneniko ana nataa nae, “Papa minu leo! Ma au fee papa onta mara rinu boe.” Na, ria dadi tanda nae, Manetualain here ana fetoꞌ ria dadi neuꞌ au malaka ka ana mane na saon!’
44 e ela me responder: ‘Beba, e também tirarei água para os seus camelos’, seja essa a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.”
45 Au bei ta hule-haradoi basa boeꞌ, te ana feto Ribka mai so, neni ure oe na, fo aso oe nai oe dodoluꞌ a. Bei ae lain mai, boe ma au hulen ae, ‘Nona, fee au oe baiꞌ inu dei.’
45 — Antes que eu acabasse de orar em meu íntimo, eis que veio Rebeca trazendo o seu cântaro sobre o ombro. Ela desceu à fonte e tirou água. E eu lhe disse: “Peço que me dê de beber.”
46 Boe ma ana naonda lai-lai ure oe na, de nae, ‘Toꞌo minu leo. Ma au fee toꞌo onta nara rinu boe.’ Basa de au inu, ma au onta kara rinu boe.
46 Ela prontamente baixou o cântaro do ombro e disse: “Beba, e também darei de beber aos seus camelos.” Bebi, e ela deu de beber aos camelos.
47 Boe ma au atane ae, ‘Nona, papa ma nade bea?’
47 Daí lhe perguntei: “De quem você é filha?” Ela respondeu: “Filha de Betuel, que é filho de Naor e Milca.” Então lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras nas mãos.
48 Basa de, au aloe ao ka fo doꞌo-tabe Manetualain ae, ‘Io-oa Manetualain! Manetualain soi fee au enoꞌ so, losaꞌ au aneta o malaka ki Abraham kileoboboki nara rai ia. Ma au aneta tutiꞌ oo ana fetoꞌ, fo riꞌ sakaꞌ dadi neuꞌ mane ana Isak, sao na.’
48 E, prostrando-me, adorei o Senhor e louvei o Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido por um caminho direito, a fim de encontrar para o filho do meu senhor uma filha do seu parente.
49 De besaꞌ ia, kalu papa kasa nau matudu dale susue mara neuꞌ au malaka ki Abraham, sona mafada au ledo-ledo leo. Ma kalu taꞌa boe, mafada ledo-ledo. Ela au bubuluꞌ ae muste tao ubeaꞌ.”
49 Agora, pois, se estiverem dispostos a usar de bondade e de fidelidade para com o meu senhor, digam; do contrário, digam também, para que eu siga o meu caminho, para a direita ou para a esquerda.
50 Ata a dedea basa, boe ma Laban no Betuel rataa rae, “Kalu MANETUALAIN ator nan leoꞌ na, sona ami bei mae ubeaꞌ bali.
50 Labão e Betuel responderam: — Isto procede do
51 Ana feto Ribka nai ia. De moo ni neu leo. Fo ela ana dadi neuꞌ baꞌi Abraham manafeun, tuka hata fo MANETUALAIN ator so a.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você e que ela seja a mulher do filho do seu senhor, segundo a palavra do Senhor Deus.
52 Abraham ata na namanene leoꞌ na, boe ma ana natele aon losa dae a, fo hule makasi neuꞌ MANETUALAIN.
52 Quando o servo de Abraão ouviu tais palavras, prostrou-se em terra diante do Senhor .
53 Boe ma, ana ofe na hata-heto lilopilas-lilofulaꞌ, ma papake malole ra, de fee Ribka. Ana fee Ribka naa na, ma mama na, hadia mabeli boe.
53 Tirou joias de ouro e de prata e vestidos e os deu a Rebeca. Também deu ricos presentes ao irmão e à mãe dela.
54 Basa ria, boe ma Abraham ata na no lahenda nara ratuuꞌ, de raa feta. Boe ma ara suku reuꞌ na. Balahaaꞌ, balahaa ana na, ara foa boe ma ata a nafada manuu umaꞌ a nae, “Au hule parmisi, kalu bisa, sona besaꞌ ia ami fali leo au malaka ka meu.”
54 Depois, comeram e beberam, ele e os homens que estavam com ele, e passaram a noite. De madrugada, quando se levantaram, o servo disse: — Permitam que eu volte ao meu senhor.
55 Tehuu Ribka naa na ma mama na rae, “Te mapue marooꞌ fafaliꞌ a tao ubeaꞌ? Nemeꞌ naa fo Ribka leo no ami seluꞌ faiꞌ sanahulu leoꞌ naa dei. Basa sona, moo ni leo.”
55 Mas o irmão e a mãe da moça disseram: — Deixe que ela fique conosco mais alguns dias, pelo menos dez; e depois poderá ir.
56 Tehuu ata a nataa nae, “Adoo! Bosoꞌ ena au! MANETUALAIN tulu-fali au so, losaꞌ aneta oo ana mane anaꞌ a sao na so. De mama kasa poꞌi ami, fo fali meu tui malaka a dei.”
56 Ele, porém, lhes disse: — Não me detenham, pois o
57 Ara rataa rae, “Leo iaꞌ! Mai fo ita tatane mataꞌ Ribka. Ria hihii na leo beaꞌ?”
57 Disseram: — Vamos chamar a moça para ver o que ela diz.
58 Boe ma ara raloo ran de ratane ni rae, “Ribka! Besaꞌ ia neme o dale ma mai. O nau tuka memaꞌ lahenda ia do, leoꞌ bea?”
58 Chamaram, pois, Rebeca e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? Ela respondeu: — Sim, quero.
59 — ausente —
59 Então deixaram que Rebeca, a irmã deles, partisse, junto com a sua ama, com o servo de Abraão e os homens que estavam com ele.
60 — ausente —
60 Abençoaram Rebeca e lhe disseram: — Que você, nossa irmã, seja a mãe de milhares de milhares, e que a sua descendência tome posse das cidades dos seus inimigos.
61 Basa ria de, Ribka no ata inan rafafau sira bua-loas nara, boe ma ara saꞌe onta, de laꞌo tutiꞌ a, tuka Abraham ata nara.
61 Então Rebeca se levantou com as suas servas e, montando os camelos, seguiram o homem. O servo de Abraão tomou Rebeca e partiu.
62 Faiꞌ ria Isak leo nai dae Negeb. Ana besaꞌ ko fali nemeꞌ oe dodoluꞌ, fo nai Beer Lahai Roi.
62 Ora, Isaque veio de Beer-Laai-Roi, porque morava na terra do Neguebe.
63 Ledo leodaeꞌ esa, ana kalua neme mamana leleo na mai, fo lalaꞌo hai ani. Ana botiꞌ laka na, boe ma nita onta ra mai.
63 Ao cair da tarde, Isaque saiu para meditar no campo. Erguendo os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Ribka nita Isak, boe ma ana nalale de boꞌe nemeꞌ onta na mai.
64 Também Rebeca levantou os olhos e, vendo Isaque, desceu do camelo,
65 Ana natane Abraham ata na nae, “Toꞌo! Touꞌ fo laꞌo mata mai riꞌ eleꞌ a, bea ria?”
65 e perguntou ao servo: — Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? O servo respondeu: — É o meu senhor. Então ela pegou o véu e se cobriu.
66 Basa ria boe ma, ata a tui basa-basan neuꞌ Isak.
66 O servo contou a Isaque todas as coisas que havia feito.
67 Isak no Ribka masoꞌ leo mamana lelelon daleꞌ neu, boe ma dua si sao. Isak sue na Ribka seliꞌ, huu ria na, ana ta dale hedi neuꞌ mama na mamate-momopon soꞌ.
67 Isaque a conduziu até a tenda de Sara, mãe dele. Ele tomou Rebeca, e esta se tornou a mulher dele. Ele a amou; e assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.