Atos 22

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Boe ma, Paulus mulai dedea nae, “Basa papa kasa, ma toranoo kara emin! Au hule fo emi mamanene maiꞌ au, fo au oi asalaꞌe ao ka.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ramanene Paulus dedea pake sira dedea nara, lahenda dodouꞌ roi neneeꞌ a, huu fo ara sakaꞌ nenene matalolole Paulus dedean ria. Boe ma, ana tuti naroon nae,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Sadi emi basa bubuluꞌ mae au nana lahenda Yahudi. Mama ka boki au nai kota Tarsus, nai propensi Kilikia, tehuu au ambauinaꞌ nai Yerusalem ia. Mese bauinaꞌ, nade Gamaliel, ana nanori au baꞌi Musa atoran nara katemaꞌ, losa tui nalulutuꞌ ana. Au boe makate tuka Amaꞌ Manetualain, sama leo emi basa boe.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Tepoꞌ ria, au ta hahae tao asususaꞌ lahenda fo tuka Ramatua Yesus Eno Masoda Na, au hela oo sii ina touꞌ, leo Yerusalem mai, basa nana tuꞌu sii leo bui daleꞌ reu, losaꞌ mate ruma boe.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ita Malaka Agama Yahudi manai lai naa, roo malaka agama Yahudi fekeꞌ, ara bubuluꞌ rae au dedea ia nana tebe leoꞌ naa! Au ta dedea fufudiꞌ fa, te ara fee au susura kuasa, uu homu Yesus lahenda mana-tuka dea nara, losa nai kota Damsik. Nai naa, au ae homu aa sii, basa nana hela oo sii leo Yerusalem mai. Au maksud ka ae, elaꞌ lahenda mana-ꞌee dedeaꞌ agama ra, dei ara huku sii.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Boe ma, Paulus tuti naroo nae, “De au leo Damsik uu, fo oi saka sii rai naa. E ledo a namatetu, ami saka losa kota a. Keke neu boe ma, makaledoꞌ esa nemeꞌ lalai mai haa na laꞌe au.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 De au leku bara uuꞌ daeꞌ, boe ma au amanene hara-oeꞌ esa nae, ‘He Saulus! Ubeaꞌ taon o tao fee Au doidoso leoꞌ ia, e?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Hara-oeꞌ ria soo na au amanenen, tehuu au ta ita lahenda fa. Boe ma au atane ae, ‘Papa mana dedeaꞌ ia, nana bea ou?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Tehuu lahenda fo rina ara laꞌo roo au a, rita makaledoꞌ ria, tehuu ara ta bubuluꞌ hara-oeꞌ ria sosoa na fa.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Boe ma au sipo atafali ae, ‘Kalu leoꞌ naa soo, besaꞌ ia au muste tao ubeaꞌ?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Au amanene basa ria boe ma, au foa apadeiꞌ, tehuu au ta ita dae sooꞌ, huu noo makaledoꞌ ria tande na seli. Boe ma, au nonoo kara tai ra au, de hela roo au leo kota Damsik a meu.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Nai naa, touꞌ esa, nade Ananias, dale malole naan seli, ma ria boe homu nahere baꞌi Musa atoran. Basa lahenda Yahudi fo leo rai kota ria, ara rahiiꞌ ana, ma ara hadaꞌ raan seliꞌ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ana mai saka au, basa boe ma ana dedea nae, ‘Aꞌa Saul! Madilaꞌ mata ma fo mita dae leo! Te mata ma malole na aon soo.’ Ana dedea nae leoꞌ naa basa boe ma, au botiꞌ laka ka de itan.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Basa ria boe ma, ana nanori au nae, ‘Amaꞌ Manetualain fo rina ita bei-baꞌi nara doꞌo tabe neuꞌ Ana, besaꞌ ia, Ana here na aꞌa ka soo, fo matetuꞌ ma Ria hihii-nanaun, ma malelaꞌ neuꞌ Yesus, fo rina neme uluꞌ mai, ita seseiꞌ nade Na tae “Lahenda Makamoiꞌ”, ma mamanene mataꞌ neme Ana mai.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ria rina here na aꞌa ka fo mu mafada nai basa mamanaꞌ ara Ria Tutui Malole Na, ma basa hata fo mita noo mataꞌ, ma mamanene nemeꞌ Ria mai a.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Bosoꞌ mahani doo a bali! Mu hule sii fo sarani ko leo, elaꞌ dadi tanda esa nae aꞌa ka hule fo Ramatua Yesus sae-safe heni sala mara soo.’ ”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Basa boe ma, au fali Yerusalem uu. Au bei hule-haradoi nai Uma Mamaso Inaꞌ daleꞌ, boe ma Ramatua Yesus natudu ao na nonooꞌ leo meis a,
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 de Ana pareta au nae, ‘Besaꞌ ia, o muste laꞌo foa elaꞌ kota Yerusalem leo! Huu fo lahenda manai ia, nana ta nau sipo o manori laꞌe Au.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tehuu, au ta sipoꞌ pareta ria fa, huu fo maꞌulun ria malaka agama ra rahiiꞌ au. De au sipoꞌ ae, ‘Tehuu leo iaꞌ, Ramatua! Sira basa bubuluꞌ rae faiꞌ naa, au rina maso-kalua uma mamasoꞌ a nai basa mamana a lalaꞌen, de homu ma popoꞌo lahenda fo ramahere Ramatuaꞌ *a.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Tepoꞌ fo ara raunuu batu fo pia ramate Stefanus, Ramatuaꞌ *a lahenda nadedenun ria, nana au nai naa, au sipoꞌ boe, ma au anea sira badu nara.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Au fee nafarereneꞌ leoꞌ naa, tehuu Yesus adaꞌ noi pareta nae, ‘Boso saka eno mata-mataꞌ a! Elaꞌ Yerusalem besaꞌ ia, fo mu leo! Te Au sakaꞌ adenu o leo dooꞌ a muu, fo manori lahenda Yahudi ta sira fa.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Lahenda kadodouinaꞌ sira bei ramanene Paulus dedea nae, Manetualain nadenu ria leo lahenda fekeꞌ a neu, boe ma ara ta rahiiꞌ ramanene sooꞌ. Basa sii ramanasa, basa boe ma ara bobouꞌ belaꞌ a rae, “Boso mamanene lahenda ia bali! Tati henin leo! Ia ta naraa nasoda sooꞌ!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ara bobouꞌ rae leoꞌ naa, boe ma ara olu heni badu nara, ma ara huru ra afu fo kari lain reu, huu noo ramanasa raan seliꞌ.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Malaka ria nita lahenda sira rakaroroba bali, boe ma nadenu ei-laꞌo nara fo hela roo Paulus leo kota musu daleꞌ neu, ma fepa ni, fo elaꞌ ana manaku nae ria tao na salaꞌ ubeaꞌ, losa lahenda Yahudi ra nau raisan.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ara heke ra Paulus fo roi fepa boe, ma ana natane natafaliꞌ soldadu ria nae, “Tuka mana-pareta Roma atoran soo na, tea naa, riiꞌ ubeaꞌ? Kalu nusa Roma anaraun esa nala dedeaꞌ, emi muste taon leoꞌ bea? Emi fepa maꞌulu ana, doo, sadi ko emi parisaꞌ maꞌulu ana?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ramanene boe ma, soldadu ria lai-lai neu saka malaka na, de ana tui ni nae, “Papa! Tou ia, nana nusa Roma anaraun ia! Dadi, papa ka sakaꞌ taon leoꞌ bea?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Namanene leoꞌ naa boe ma, malaka soldadu ria neu natane mataꞌ Paulus nae, “O mae o nana anaraun Roma? Tebe do?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Basa boe ma, malaka soldadu ria nae, “Au leoꞌ naa boe. Au bae doiꞌ dodouꞌ, besaꞌ ko dadi anaraun nai nusaꞌ ria.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ara ramanene rae, Paulus nana lahenda Roma, boe ma soldadu ra heoꞌ naa, ma ara ta raparani fepa, ma parisaꞌ Paulus sooꞌ. Malaka ria biiꞌ huu ana heke na Paulus, ma bubuluꞌ nae ria tao seli atoran na soo.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Balahaꞌ boe ma, soldadu ra malakan ria, ana nadenu ei-laꞌo nara fo reu raloo lahenda agama Yahudi mana-parisa dedea nara fo rabua, huu fo ana nau bubuluꞌ matetuꞌ dedeaꞌ ria huu-pedan nae leoꞌ bea. Boe ma, ana nadenu fo ara reu sefi heni Paulus heheke naa, basa nana roon neu nataa sira basa.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.