Atos 22
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARA
1 Boe ma, Paulus mulai dedea nae, “Basa papa kasa, ma toranoo kara emin! Au hule fo emi mamanene maiꞌ au, fo au oi asalaꞌe ao ka.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ramanene Paulus dedea pake sira dedea nara, lahenda dodouꞌ roi neneeꞌ a, huu fo ara sakaꞌ nenene matalolole Paulus dedean ria. Boe ma, ana tuti naroon nae,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Sadi emi basa bubuluꞌ mae au nana lahenda Yahudi. Mama ka boki au nai kota Tarsus, nai propensi Kilikia, tehuu au ambauinaꞌ nai Yerusalem ia. Mese bauinaꞌ, nade Gamaliel, ana nanori au baꞌi Musa atoran nara katemaꞌ, losa tui nalulutuꞌ ana. Au boe makate tuka Amaꞌ Manetualain, sama leo emi basa boe.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Tepoꞌ ria, au ta hahae tao asususaꞌ lahenda fo tuka Ramatua Yesus Eno Masoda Na, au hela oo sii ina touꞌ, leo Yerusalem mai, basa nana tuꞌu sii leo bui daleꞌ reu, losaꞌ mate ruma boe.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ita Malaka Agama Yahudi manai lai naa, roo malaka agama Yahudi fekeꞌ, ara bubuluꞌ rae au dedea ia nana tebe leoꞌ naa! Au ta dedea fufudiꞌ fa, te ara fee au susura kuasa, uu homu Yesus lahenda mana-tuka dea nara, losa nai kota Damsik. Nai naa, au ae homu aa sii, basa nana hela oo sii leo Yerusalem mai. Au maksud ka ae, elaꞌ lahenda mana-ꞌee dedeaꞌ agama ra, dei ara huku sii.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Boe ma, Paulus tuti naroo nae, “De au leo Damsik uu, fo oi saka sii rai naa. E ledo a namatetu, ami saka losa kota a. Keke neu boe ma, makaledoꞌ esa nemeꞌ lalai mai haa na laꞌe au.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 De au leku bara uuꞌ daeꞌ, boe ma au amanene hara-oeꞌ esa nae, ‘He Saulus! Ubeaꞌ taon o tao fee Au doidoso leoꞌ ia, e?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Hara-oeꞌ ria soo na au amanenen, tehuu au ta ita lahenda fa. Boe ma au atane ae, ‘Papa mana dedeaꞌ ia, nana bea ou?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Tehuu lahenda fo rina ara laꞌo roo au a, rita makaledoꞌ ria, tehuu ara ta bubuluꞌ hara-oeꞌ ria sosoa na fa.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Boe ma au sipo atafali ae, ‘Kalu leoꞌ naa soo, besaꞌ ia au muste tao ubeaꞌ?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Au amanene basa ria boe ma, au foa apadeiꞌ, tehuu au ta ita dae sooꞌ, huu noo makaledoꞌ ria tande na seli. Boe ma, au nonoo kara tai ra au, de hela roo au leo kota Damsik a meu.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Nai naa, touꞌ esa, nade Ananias, dale malole naan seli, ma ria boe homu nahere baꞌi Musa atoran. Basa lahenda Yahudi fo leo rai kota ria, ara rahiiꞌ ana, ma ara hadaꞌ raan seliꞌ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ana mai saka au, basa boe ma ana dedea nae, ‘Aꞌa Saul! Madilaꞌ mata ma fo mita dae leo! Te mata ma malole na aon soo.’ Ana dedea nae leoꞌ naa basa boe ma, au botiꞌ laka ka de itan.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Basa ria boe ma, ana nanori au nae, ‘Amaꞌ Manetualain fo rina ita bei-baꞌi nara doꞌo tabe neuꞌ Ana, besaꞌ ia, Ana here na aꞌa ka soo, fo matetuꞌ ma Ria hihii-nanaun, ma malelaꞌ neuꞌ Yesus, fo rina neme uluꞌ mai, ita seseiꞌ nade Na tae “Lahenda Makamoiꞌ”, ma mamanene mataꞌ neme Ana mai.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ria rina here na aꞌa ka fo mu mafada nai basa mamanaꞌ ara Ria Tutui Malole Na, ma basa hata fo mita noo mataꞌ, ma mamanene nemeꞌ Ria mai a.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Bosoꞌ mahani doo a bali! Mu hule sii fo sarani ko leo, elaꞌ dadi tanda esa nae aꞌa ka hule fo Ramatua Yesus sae-safe heni sala mara soo.’ ”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Basa boe ma, au fali Yerusalem uu. Au bei hule-haradoi nai Uma Mamaso Inaꞌ daleꞌ, boe ma Ramatua Yesus natudu ao na nonooꞌ leo meis a,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 de Ana pareta au nae, ‘Besaꞌ ia, o muste laꞌo foa elaꞌ kota Yerusalem leo! Huu fo lahenda manai ia, nana ta nau sipo o manori laꞌe Au.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Tehuu, au ta sipoꞌ pareta ria fa, huu fo maꞌulun ria malaka agama ra rahiiꞌ au. De au sipoꞌ ae, ‘Tehuu leo iaꞌ, Ramatua! Sira basa bubuluꞌ rae faiꞌ naa, au rina maso-kalua uma mamasoꞌ a nai basa mamana a lalaꞌen, de homu ma popoꞌo lahenda fo ramahere Ramatuaꞌ *a.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Tepoꞌ fo ara raunuu batu fo pia ramate Stefanus, Ramatuaꞌ *a lahenda nadedenun ria, nana au nai naa, au sipoꞌ boe, ma au anea sira badu nara.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Au fee nafarereneꞌ leoꞌ naa, tehuu Yesus adaꞌ noi pareta nae, ‘Boso saka eno mata-mataꞌ a! Elaꞌ Yerusalem besaꞌ ia, fo mu leo! Te Au sakaꞌ adenu o leo dooꞌ a muu, fo manori lahenda Yahudi ta sira fa.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Lahenda kadodouinaꞌ sira bei ramanene Paulus dedea nae, Manetualain nadenu ria leo lahenda fekeꞌ a neu, boe ma ara ta rahiiꞌ ramanene sooꞌ. Basa sii ramanasa, basa boe ma ara bobouꞌ belaꞌ a rae, “Boso mamanene lahenda ia bali! Tati henin leo! Ia ta naraa nasoda sooꞌ!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ara bobouꞌ rae leoꞌ naa, boe ma ara olu heni badu nara, ma ara huru ra afu fo kari lain reu, huu noo ramanasa raan seliꞌ.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Malaka ria nita lahenda sira rakaroroba bali, boe ma nadenu ei-laꞌo nara fo hela roo Paulus leo kota musu daleꞌ neu, ma fepa ni, fo elaꞌ ana manaku nae ria tao na salaꞌ ubeaꞌ, losa lahenda Yahudi ra nau raisan.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Ara heke ra Paulus fo roi fepa boe, ma ana natane natafaliꞌ soldadu ria nae, “Tuka mana-pareta Roma atoran soo na, tea naa, riiꞌ ubeaꞌ? Kalu nusa Roma anaraun esa nala dedeaꞌ, emi muste taon leoꞌ bea? Emi fepa maꞌulu ana, doo, sadi ko emi parisaꞌ maꞌulu ana?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ramanene boe ma, soldadu ria lai-lai neu saka malaka na, de ana tui ni nae, “Papa! Tou ia, nana nusa Roma anaraun ia! Dadi, papa ka sakaꞌ taon leoꞌ bea?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Namanene leoꞌ naa boe ma, malaka soldadu ria neu natane mataꞌ Paulus nae, “O mae o nana anaraun Roma? Tebe do?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Basa boe ma, malaka soldadu ria nae, “Au leoꞌ naa boe. Au bae doiꞌ dodouꞌ, besaꞌ ko dadi anaraun nai nusaꞌ ria.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ara ramanene rae, Paulus nana lahenda Roma, boe ma soldadu ra heoꞌ naa, ma ara ta raparani fepa, ma parisaꞌ Paulus sooꞌ. Malaka ria biiꞌ huu ana heke na Paulus, ma bubuluꞌ nae ria tao seli atoran na soo.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Balahaꞌ boe ma, soldadu ra malakan ria, ana nadenu ei-laꞌo nara fo reu raloo lahenda agama Yahudi mana-parisa dedea nara fo rabua, huu fo ana nau bubuluꞌ matetuꞌ dedeaꞌ ria huu-pedan nae leoꞌ bea. Boe ma, ana nadenu fo ara reu sefi heni Paulus heheke naa, basa nana roon neu nataa sira basa.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.