Atos 22

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Boe ma, Paulus mulai dedea nae, “Basa papa kasa, ma toranoo kara emin! Au hule fo emi mamanene maiꞌ au, fo au oi asalaꞌe ao ka.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ramanene Paulus dedea pake sira dedea nara, lahenda dodouꞌ roi neneeꞌ a, huu fo ara sakaꞌ nenene matalolole Paulus dedean ria. Boe ma, ana tuti naroon nae,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Sadi emi basa bubuluꞌ mae au nana lahenda Yahudi. Mama ka boki au nai kota Tarsus, nai propensi Kilikia, tehuu au ambauinaꞌ nai Yerusalem ia. Mese bauinaꞌ, nade Gamaliel, ana nanori au baꞌi Musa atoran nara katemaꞌ, losa tui nalulutuꞌ ana. Au boe makate tuka Amaꞌ Manetualain, sama leo emi basa boe.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Tepoꞌ ria, au ta hahae tao asususaꞌ lahenda fo tuka Ramatua Yesus Eno Masoda Na, au hela oo sii ina touꞌ, leo Yerusalem mai, basa nana tuꞌu sii leo bui daleꞌ reu, losaꞌ mate ruma boe.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ita Malaka Agama Yahudi manai lai naa, roo malaka agama Yahudi fekeꞌ, ara bubuluꞌ rae au dedea ia nana tebe leoꞌ naa! Au ta dedea fufudiꞌ fa, te ara fee au susura kuasa, uu homu Yesus lahenda mana-tuka dea nara, losa nai kota Damsik. Nai naa, au ae homu aa sii, basa nana hela oo sii leo Yerusalem mai. Au maksud ka ae, elaꞌ lahenda mana-ꞌee dedeaꞌ agama ra, dei ara huku sii.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Boe ma, Paulus tuti naroo nae, “De au leo Damsik uu, fo oi saka sii rai naa. E ledo a namatetu, ami saka losa kota a. Keke neu boe ma, makaledoꞌ esa nemeꞌ lalai mai haa na laꞌe au.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 De au leku bara uuꞌ daeꞌ, boe ma au amanene hara-oeꞌ esa nae, ‘He Saulus! Ubeaꞌ taon o tao fee Au doidoso leoꞌ ia, e?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Hara-oeꞌ ria soo na au amanenen, tehuu au ta ita lahenda fa. Boe ma au atane ae, ‘Papa mana dedeaꞌ ia, nana bea ou?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Tehuu lahenda fo rina ara laꞌo roo au a, rita makaledoꞌ ria, tehuu ara ta bubuluꞌ hara-oeꞌ ria sosoa na fa.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Boe ma au sipo atafali ae, ‘Kalu leoꞌ naa soo, besaꞌ ia au muste tao ubeaꞌ?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Au amanene basa ria boe ma, au foa apadeiꞌ, tehuu au ta ita dae sooꞌ, huu noo makaledoꞌ ria tande na seli. Boe ma, au nonoo kara tai ra au, de hela roo au leo kota Damsik a meu.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Nai naa, touꞌ esa, nade Ananias, dale malole naan seli, ma ria boe homu nahere baꞌi Musa atoran. Basa lahenda Yahudi fo leo rai kota ria, ara rahiiꞌ ana, ma ara hadaꞌ raan seliꞌ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ana mai saka au, basa boe ma ana dedea nae, ‘Aꞌa Saul! Madilaꞌ mata ma fo mita dae leo! Te mata ma malole na aon soo.’ Ana dedea nae leoꞌ naa basa boe ma, au botiꞌ laka ka de itan.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Basa ria boe ma, ana nanori au nae, ‘Amaꞌ Manetualain fo rina ita bei-baꞌi nara doꞌo tabe neuꞌ Ana, besaꞌ ia, Ana here na aꞌa ka soo, fo matetuꞌ ma Ria hihii-nanaun, ma malelaꞌ neuꞌ Yesus, fo rina neme uluꞌ mai, ita seseiꞌ nade Na tae “Lahenda Makamoiꞌ”, ma mamanene mataꞌ neme Ana mai.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ria rina here na aꞌa ka fo mu mafada nai basa mamanaꞌ ara Ria Tutui Malole Na, ma basa hata fo mita noo mataꞌ, ma mamanene nemeꞌ Ria mai a.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Bosoꞌ mahani doo a bali! Mu hule sii fo sarani ko leo, elaꞌ dadi tanda esa nae aꞌa ka hule fo Ramatua Yesus sae-safe heni sala mara soo.’ ”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Basa boe ma, au fali Yerusalem uu. Au bei hule-haradoi nai Uma Mamaso Inaꞌ daleꞌ, boe ma Ramatua Yesus natudu ao na nonooꞌ leo meis a,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 de Ana pareta au nae, ‘Besaꞌ ia, o muste laꞌo foa elaꞌ kota Yerusalem leo! Huu fo lahenda manai ia, nana ta nau sipo o manori laꞌe Au.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tehuu, au ta sipoꞌ pareta ria fa, huu fo maꞌulun ria malaka agama ra rahiiꞌ au. De au sipoꞌ ae, ‘Tehuu leo iaꞌ, Ramatua! Sira basa bubuluꞌ rae faiꞌ naa, au rina maso-kalua uma mamasoꞌ a nai basa mamana a lalaꞌen, de homu ma popoꞌo lahenda fo ramahere Ramatuaꞌ *a.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Tepoꞌ fo ara raunuu batu fo pia ramate Stefanus, Ramatuaꞌ *a lahenda nadedenun ria, nana au nai naa, au sipoꞌ boe, ma au anea sira badu nara.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Au fee nafarereneꞌ leoꞌ naa, tehuu Yesus adaꞌ noi pareta nae, ‘Boso saka eno mata-mataꞌ a! Elaꞌ Yerusalem besaꞌ ia, fo mu leo! Te Au sakaꞌ adenu o leo dooꞌ a muu, fo manori lahenda Yahudi ta sira fa.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Lahenda kadodouinaꞌ sira bei ramanene Paulus dedea nae, Manetualain nadenu ria leo lahenda fekeꞌ a neu, boe ma ara ta rahiiꞌ ramanene sooꞌ. Basa sii ramanasa, basa boe ma ara bobouꞌ belaꞌ a rae, “Boso mamanene lahenda ia bali! Tati henin leo! Ia ta naraa nasoda sooꞌ!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ara bobouꞌ rae leoꞌ naa, boe ma ara olu heni badu nara, ma ara huru ra afu fo kari lain reu, huu noo ramanasa raan seliꞌ.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Malaka ria nita lahenda sira rakaroroba bali, boe ma nadenu ei-laꞌo nara fo hela roo Paulus leo kota musu daleꞌ neu, ma fepa ni, fo elaꞌ ana manaku nae ria tao na salaꞌ ubeaꞌ, losa lahenda Yahudi ra nau raisan.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ara heke ra Paulus fo roi fepa boe, ma ana natane natafaliꞌ soldadu ria nae, “Tuka mana-pareta Roma atoran soo na, tea naa, riiꞌ ubeaꞌ? Kalu nusa Roma anaraun esa nala dedeaꞌ, emi muste taon leoꞌ bea? Emi fepa maꞌulu ana, doo, sadi ko emi parisaꞌ maꞌulu ana?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ramanene boe ma, soldadu ria lai-lai neu saka malaka na, de ana tui ni nae, “Papa! Tou ia, nana nusa Roma anaraun ia! Dadi, papa ka sakaꞌ taon leoꞌ bea?”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Namanene leoꞌ naa boe ma, malaka soldadu ria neu natane mataꞌ Paulus nae, “O mae o nana anaraun Roma? Tebe do?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Basa boe ma, malaka soldadu ria nae, “Au leoꞌ naa boe. Au bae doiꞌ dodouꞌ, besaꞌ ko dadi anaraun nai nusaꞌ ria.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ara ramanene rae, Paulus nana lahenda Roma, boe ma soldadu ra heoꞌ naa, ma ara ta raparani fepa, ma parisaꞌ Paulus sooꞌ. Malaka ria biiꞌ huu ana heke na Paulus, ma bubuluꞌ nae ria tao seli atoran na soo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Balahaꞌ boe ma, soldadu ra malakan ria, ana nadenu ei-laꞌo nara fo reu raloo lahenda agama Yahudi mana-parisa dedea nara fo rabua, huu fo ana nau bubuluꞌ matetuꞌ dedeaꞌ ria huu-pedan nae leoꞌ bea. Boe ma, ana nadenu fo ara reu sefi heni Paulus heheke naa, basa nana roon neu nataa sira basa.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.