Atos 21
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Ami mateteaꞌ aoꞌ mo Saraniꞌ lasi nara reme Efesus mai, ma ami dale mara soo na bera naan seli, boe ma ami saꞌe ofaꞌ maroo leo pulu Kos a meu. Balahaꞌ boe ma, ami losa pulu Rodos, boe ma ami maroo leo kota namo-sesee Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ami onda de ami kati ofaꞌ fo sakaꞌ leo propensi Fenisia naneneaꞌ noo Siria. Ami saꞌe ofaꞌ ria, boe ma hela tutiꞌ naꞌa a,
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 ta doo bea boeꞌ te, ami mita pulu Siprus nai ami poꞌ ii ma, tehuu ami maroo de tuꞌu naꞌa a nai kota Tirus, nai propensi Siria. Ara nau raꞌonda hata fo fua reni nai ofaꞌ lain nai naa.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Huu noo ara bei raꞌonda hata sira, boe ma ami onda fo meu saka lahenda kamahereꞌ ara. Ami maneta moo sii, basa boe ma ami leo moo sii losa mamasoꞌ esa. Amaꞌ Manetualain Dula-dale Na nafada lahenda fo rai naa, de horo Paulus rae ana bosoꞌ leo Yerusalem neu bali.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Basa mamasoꞌ esa boe ma, ami fali seluꞌ leo ofaꞌ a meu. Basa lahenda kamahereꞌ ara, ina-touꞌ, aꞌana-bauinaꞌ, lasi-muriꞌ ara roo ami losaꞌ namo-seseeꞌ a. Nai naa, ami sundaꞌ undu laka mara, de ami hule-haradoi meuꞌ esa.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ami mateteꞌa aoꞌ basa boe ma, amiꞌ ae ofaꞌ lain meu, ma sira basa fali reus.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ami laꞌo meme Tirus mai, basa boe ma, ami tuli kota Ptolemais. Ami onda memeꞌ ofaꞌ lain mai, de ami meu saka lahenda kamahereꞌ ara, fo amiꞌ maneta moo sii, de ami leo moo sii faiꞌ esa.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Balahaꞌ boe ma, ami maroo leo kota Kaisarea meu, ami suku nai Filipus uma na. Ria riiꞌ masososa naa, neni Ramatua Yesus Tutui Malole Na leo naaꞌ neu. Ria nana, esa neme lahenda kahituꞌ fo ara here raa sii, babati nanaaꞌ fee ina-falu ra nai Yerusalem.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Filipus nanuu ana fetoꞌ haa, fo Amaꞌ Manetualain pake sii dadi mana dedea neuꞌ Ria hihii-nanaun.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Tepoꞌ fo ami leo moo sii faiꞌ hida, boe ma touꞌ esa, nade Agabus, neme propensi Yudea. Amaꞌ Manetualain pake ria dadi mana dedea fo nafada Ria hihii-nanau Nara.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ana mai naroo leo ami mai. Basa boe ma, hai na Paulus taliꞌ-ee na, de ana puputu tali-ee ria neuꞌ ei liman, boe ma ana dedea nae, “Dula-dale Malalao-malalafu Na nae leoꞌ ia: Taliꞌ-ee ia ramatua na, neuꞌ ko lahenda Yahudi ra puputun leoꞌ ia nai Yerusalem. Basa nante, feen leo lahenda ra lima dale nara neu, nana lahenda Yahudi ta sira fa.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ami mamanene leoꞌ naa boe ma, ami mana-tuka dean, ma lahenda kamahereꞌ nai mamanaꞌ ria, maseti Paulus fo bosoꞌ leo Yerusalem neu bali.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Tehuu ana sipoꞌ nae, “Taꞌa! Ubeaꞌ taon emi dola leoꞌ naa? Emi tao ma au dale ka nalulutuꞌ. Leo iaꞌ. Tebe hapu lahenda ruma ta rahiiꞌ au fa, huu no au tuka Ramatua Yesus. Tehuu leo mae ara puputu ra au, fo raisa au, doo tao au leoꞌ bea boe, au ataa sipoꞌ.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ami bubuluꞌ man Paulus ta nau namanene ami fa, boe ma ami ta mahahara sooꞌ. Boe ma ami mae, “Neu! Ela noi Manetualain hihii-nanaun mori-dadi.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ami leo nai Kaisarea faiꞌ hida naꞌ soo, boe ma ami mafafau hata mara, de leo Yerusalem meu.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Hapu lahenda kamahereꞌ hida reme Kaisarea mai, ara tuka roo ami, losa Manason uma na, de ami suku nai naa. Ana neme pulu Siprus mai ma ana tuka Ramatua Yesus dooꞌ a soo.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Tepoꞌ fo ami losa Yerusalem boe ma, basa toranooꞌ ara sipoꞌ ami noo dale namahoꞌoꞌ.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Balahaꞌ boe ma, ami basa meu maneta mo Yakobis. Basa lasi Sarani nara, boe tesa rai naa.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Ami matabe limaꞌ esa noo esa, basa boe ma Paulus tui basa hata fo Amaꞌ Manetualain taon nai basa mamanaꞌ a, fee lahenda fo ta Yahudi fa.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Ramanene basa Paulus tutuin ria, boe ma ara io-ꞌoa neuꞌ Amaꞌ Manetualain.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Tehuu lahenda ruma tui rai ia rae, aꞌa ka manori lahenda Yahudi rai mamana fekeꞌ, mae sira ta parluu tuka baꞌi Musa agama na atoran na. Ara kolaaꞌ rae aꞌa ka horo sii, fo bosoꞌ tao tuka hada sunat a neuꞌ ana touꞌ ara. Ma aꞌa ka horo fo lahenda saraniꞌ ara bosoꞌ tuka ita lahenda Yahudi a hada feke na.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Na, mafarereneꞌ! Tantu lahenda Yahudi ra ramanene rae aꞌa Paul mai nai ia. Ma lahenda fo rina ramanene dedea ani ria soo na, tantu ramanasa. De ita saka tao eno kalua na leoꞌ bea?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 De ami mae leoꞌ ia: Ita lahendan haa raheluꞌ roo Amaꞌ Manetualain. Besaꞌ ia, ara nau keu kusiꞌ laka nara, fo tao tanda esa rae ara tao ratetu sira hehelu nara soo.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Na, kalu bisa soo, na aꞌa Paul masoꞌ sama-sama moo sii leo Amaꞌ Manetualain Uma Mamaso Ina Na meu. Aꞌa ka boe tuka sira, fo tao makamomoi ao ma, boe ma bae sira ongkos nara tuka hadas ria. Kalu tao leo naaꞌ soo na, neuꞌ ko lahenda bubuluꞌ rae aꞌa ka bei homu mahere agama Yahudi atoran fo rina baꞌi Musa naꞌonda fee ita a. Ma neuꞌ ko ara bubuluꞌ tutuiꞌ fo rae aꞌa ka horo lahenda fo bosoꞌ tuka Yahudi a hada naa, nana dedea fufudiꞌ basa sira!
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Tehuu soa neuꞌ lahenda ta Yahudi sira fa ramahere neuꞌ Ramatua Yesus, nana ami haitua fee sii susuraꞌ soo. Ami mafada sii faiꞌ na ita naꞌeꞌetun ria soo, mae ara ta parluu tuka katemaꞌ hada Yahudi a atoran na. Ara muste rafarereneꞌ fo tao tuka riiꞌ: Bosoꞌ raminaꞌ do raepoꞌ roo touꞌ doo roo inaꞌ. Boso raepoꞌ roo sosokoꞌ, ma bosoꞌ raa hata fo tao na toranoo lahenda Yahudi ra dale nara rahiaꞌ roo emi. Leo-leoꞌ: Bosoꞌ raa paa sosokoꞌ. Bosoꞌ raa paa daaꞌ; ma banda fo roi podeꞌ raꞌisaꞌ, bosoꞌ raa paa.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Basa boe ma, Paulus sipoꞌ matalolole sira nafadan ria. De balahaan ria boe ma, ana noo lahenda kahaaꞌ sira sama-sama leo Uma Mamasoꞌ Inaꞌ a daleꞌ reu, boe ma ara tao makamomoi ao-ina nara, tuka agama Yahudi a atoran na. Basa ria boe ma, Paulus nafada malaka agama nai naa nae, bei faiꞌ hida bali, besaꞌ ko ara tao ratetu sira hehelu nara. Te kalu basa faiꞌ sira soo na, ara muste esa-esa reni sira tutunu-hohotu nara fee Manetualain.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 — ausente —
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 — ausente —
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 — ausente —
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kota Yerusalem a isi na katemaꞌ ramanene leoꞌ naa, boe ma dale nara hana sa. Basa boe ma, lahenda kadodouꞌ ara tafaruu reu eo ra Uma Mamaso Inaꞌ ria, ara homu ra Paulus, de roso roon neme Uma Mamasoꞌ daleꞌ mai leo deaꞌ neu. Basa boe ma, ara ena etu lelesu ina na.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ara bei raꞌeoꞌ fo nau raisa Paulus, te soldadu Roma malaka bau-ina na nai naa namanene tasibu ria.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Boe ma naloo na soldadu ma sira malaka nara fo ara masoꞌ leo lahenda mapupueꞌ sira daleꞌ Ara bei rita soldadu ra malaka bau-ina na mai, boe ma ara ta popoꞌo Paulus sooꞌ
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Malaka ria homu na Paulus, ma ana nadenu fo heke Paulus pake tali besi dua. Ara heke basan boe ma, ana natane lahenda sira nae, “Lahenda ia, nana bea? Ana nasalaꞌ ubeaꞌ?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Tehuu ara ta rataa heni haraꞌ esa boeꞌ. Ruma rae, “Ana tao leo iaꞌ.” Ma ruma rae, “Ana tao leo naaꞌ.” Malaka soldadu ria laka na dile, ta nala dedeaꞌ ria huu-pedan, huu fo lahenda kadodou inaꞌ sira rahara belaꞌ a. Huu ria ana nadenu fo ara roo Paulus leo soldadu ra kota musu na neu.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 — ausente —
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 — ausente —
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Tepoꞌ ria ara saka masoꞌ leo kota musu ria reu, boe ma Paulus hule soldadu ra malaka bauninaꞌ na pake dedea Yunani nae, “Papa! Au bisa dedea baiꞌ boe, do?”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Kalu leoꞌ naa soo na, au alelaꞌ sala, au ae o ia, nana lahenda Masir fo rina faiꞌ na ana dudukuꞌ lahenda ra tao tasibu. Basa boe ma, noo lahenda mana-homu sisiro rifun haa ralai leo mamana nafuniꞌ reu. Tehuu o ta ria fa, hete?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Boe ma, Paulus sipoꞌ nae, “Taꞌa, papa! Au nana lahenda Yahudi, mama ka boki au nai kota Tarsus, nai propensi Kilikia. Au hule papa ka fee au lelaꞌ, fo au bisa dedea o lahenda kakabainaꞌ ia ra.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Malaka ria nataa. Basa boe ma, Paulus napadeiꞌ neuꞌ eda-aeꞌ lain, ma soꞌu lima na, de hule fo ara neneeꞌ, te ana sakaꞌ dedea. Basa boe ma, ana dedea pake dedea Aram. (Huu fo lahenda Ibrani fo rai naa, nana ara dedea pake dedea Aram).
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.