Atos 20
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH
1 Faiꞌ fo lahenda nai kota Efesus ta raseseboꞌ sooꞌ boe ma, Paulus nabubua na lahenda kamahereꞌ fo rai naa, de ana natetea dale nara. Basa ria boe ma, ana nateꞌa, fo ana leo propensi Makedonia neu.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Nai naa, ana laꞌo feo koroꞌ ara, fo natetea lahenda kamahereꞌ ara dale nara, losa leo nusa Yunani daleꞌ neu.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Nai naa, ana leo losaꞌ bulaꞌ telu boe ma, ana nahehere aon, fo saꞌe ofaꞌ leo propensi Siria neu, tehuu ana namanene nae, lahenda Yahudi ra raeoꞌ nau pau raꞌisan. Namanene boe ma, ana ta nau saꞌe ofaꞌ naroo leo propensi Siria neu sooꞌ, de ana fali seluꞌ naroo propensi Makedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Hapu lahenda bubua anaꞌ esa tuka Paulus. Lahenda sira nana papa Pirus, anan Sopater, neme kota Berea; lahenda dua remeꞌ kota Tesalonika, nade Aristarkus ma Sekundus; lahenda esa nemeꞌ kota Derbe, nade Gayus; ma lahenda telu remeꞌ propensi Asia, riiꞌ Timotius, Tikikus ma Trofimus.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 — ausente —
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 — ausente —
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Faiꞌ ria laꞌe faiꞌ mamasoꞌ. Paulus naꞌetuꞌ naan nae, “Toranoo kara! Balahaꞌ e te au laꞌo soo.” De ita lahenda kamahereꞌ ara basa kata tabua fo tao nanaa-nininuꞌ. Huu fo ana sakaꞌ laꞌo, de Paulus dedea noo sii losaꞌ fatilada.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ami mabua nai uma esa huhuru tada katelu na. Hatun ria ara dede banduꞌ ta kabaiꞌ fa.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Tepoꞌ ria, tou muri-anaꞌ esa, nade Yutikus, natuuꞌ nai jandela lain, namanene Paulus dedea-nafadan, doo-doo boe ma, ana teꞌau, de suku nenin. Keke neu boe ma, ana tuda nemeꞌ jandela lain mai, de mate tutiꞌ ana.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Basa boe ma Paulus onda, de holu nan, ma dedea nae, “Bosoꞌ biiꞌ te ana foa fali.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 — ausente —
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 — ausente —
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Basa ria boe ma, ami mala haraꞌ, fo elaꞌ esa ko laꞌo matan losa ami maneta nai kota esa, nade Asos. Ami saꞌe ofaꞌ de leo Asos meu, tehuu Paulus noi lakoꞌ a leo naaꞌ neu.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Tepoꞌ fo ami maneta mo Paulus nai Asos boe ma, ana saꞌe ofaꞌ noo leo kota Metilene meu.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Neme naaꞌ mai, ami saꞌe ofaꞌ maroo. Foa malua, ami ofa ma naneneaꞌ noo pulu esa, nade Kios. Binesaꞌ boe ma, ami maroo leo pulu Samos. Selu faiꞌ telu boe ma, ami losa leo kota Miletus.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Tehuu, Paulus dale na nahiiꞌ nae, doo bea na losa lai-lai leo Yerusalem neu, fo elaꞌ ana tuka faiꞌ bauinaꞌ Pentakosta nai naa. Huu noo fai taꞌa soo, ana ta nau laꞌo leo kota Efesus neu sooꞌ.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Nai Miletus, Paulus fee hara leo lasi Saraniꞌ rai Efesus, fo mai raneta roon.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ara losa boe ma, Paulus nafada sii nae, “Basa toranoo kara! Emi bubuluꞌ au masoda ka, mulai nemeꞌ faiꞌ masososaꞌ a, au molo ei ka maiꞌ propensi Asia, losa besaꞌ ia.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Emi boe bubuluꞌ au oi tao sota an seliꞌ nai basa emi talada, ma au ta koao fa. Nai au nonoi-tataoꞌ ka dale, au luu ka tuda, ma au lepa doidosoꞌ ta bai-anaꞌ fa. Au boe hapu doidosoꞌ dodouꞌ nemeꞌ lahenda Yahudi ra dale tadalu nara mai.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Au anori emi basa-basa hata malole ain fo riiꞌ au bubuluꞌ a. Au anori mata-mataꞌ emi ma kodi emi uma mara esa-esa, fo afarereneꞌ fee emi Ramatua a hihii-nanaun.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Au boe oo, afada lahenda Yahudi ra, ma lahenda fekeꞌ ara, ae sira muste pedaꞌ-paaru nara remeꞌ nonoi-tatao tadalu nara, fo tuka Amaꞌ Manetualain, ma ramahere neuꞌ ita Ramatuan Yesus.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Na, au oi afada emi leo iaꞌ: Besaꞌ ia au oi leo Yerusalem uu, huu noo Dula-dale Malalao-malalafuꞌ a hela noo au leo naaꞌ uu, de oi tuka-tukaꞌ a, leo mae au ta bubuluꞌ ae neuꞌ ko hata mana-dadiꞌ ubeaꞌ laꞌeneuꞌ au nai naa.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Tehuu neme kota esa leo kota esa neu, Dula-dale Malalao-malalafuꞌ a nafada naꞌuluꞌ au nae, neuꞌ ko au dei bui daleꞌ uu, ma lepa ala doidosoꞌ dodouꞌ nai naa.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Au bubuluꞌ matetuꞌ leoꞌ naa, huu noo Ramatua Yesus riiꞌ fua fee au nonoiꞌ ia, neuꞌ au aru ka lain, fo uu afada Tutui Malole ia, ae Amaꞌ Manetualain sue ita, boe ma dale Na malole noo ita. Kalu au ta tuka hihii Na fa, fo oi a basa nonoi nara, au ameda masoda ka sosoa-raraaꞌ taꞌa.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 Besaꞌ ia, au bubuluꞌ ae, ta hapu esa nemeꞌ emi mai, fo riiꞌ au anorin elaꞌ dadi neuꞌ Manetualain uma-isin, neuꞌ ko ta mita au sooꞌ.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 — ausente —
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 — ausente —
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 — ausente —
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Besaꞌ ia, au foa ela emi riaꞌ soo. Tehuu mafarerene ꞌe! Neuꞌ ko lahenda mai fo ranori lalalaꞌ nai emi talada sama leoꞌ busa maꞌaaꞌ a kodi leo bibi-lopo a okan daleꞌ neu.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Lahenda sira nana lahenda masaraliꞌ mesan, ma ruma toda rai emi talada, ta ranori matetuꞌ emi boeꞌ. Sira hihii nara soo na, lahenda tuka sii dei, ma ara soba hela lahenda ra, fo bosoꞌ tuka Yesus bali.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Huu ria na, emi muste manea matalolole ao mara. Bosoꞌ mafarene henin te nai teuꞌ telu dalen, au anori-afada emi hatu-leledon, ta afi sosota ka fa, ma au luu ka titi kose-kose.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 Besaꞌ ia, basa kata toi tasidaꞌ ia soo. Huu ria na, au ahohopu emi neuꞌ Amaꞌ Manetualain lima dale Na, fo Ana dei naboi emi. Emi muste homu mahehere basa hata, fo au afada emi neme masososa na mai laꞌe Amaꞌ Manetualain dale malole Na. Amaꞌ Manetualain nanuu kuasa fo tao natetea emi. Ana helu basa soo fo fee ua-naleꞌ neuꞌ Ria lahenda nara. De faiꞌ bea ma, emi tuka mahere Ria noo dale makamoi mara, soo na emi boe oo hapu Ria ua-nale Na.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Tepoꞌ fo au oi-tao nai emi basa talada, au ta hai emi hata ma esa boeꞌ. Au ta hule emi lilo-pila ma lilo-fula mara, do papakeꞌ ma sudi ubeaꞌ a.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Emi boe oo bubuluꞌ, tepoꞌ fo au leo o emi a, au oi-tao sotaꞌ amate ao ka, fo elaꞌ bisa hapu sodaꞌ a, ta noi au mesaꞌ ka fa, te oo basa lahenda rina tuka au a.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 No basa hata ia ra, au atudu enoꞌ fo elaꞌ emi boe oo tulu-fali neuꞌ lahenda manatoꞌa-manataaꞌ ara. Mafarerene matalolole! Ramatua Yesus dedea Na nae, ‘Ita fee soo na, lole na lena heni sipo a.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Paulus dedea basa leo naaꞌ boe ma, ana sundaꞌ, de basa sii hule-haradoi, ma ara hule fo elaꞌ Ramatua a nanea basa sii.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 — ausente —
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 — ausente —
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.