Atos 16

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Basa ria boe ma, Paulus noo Silas reu raꞌuluꞌ leo kota Derbe. Boe ma, ara raroo leo kota Listra. Nai naa, ara raneta roo ana touꞌ muri-anaꞌ esa, nade Timotius. Papa na, lahenda Yunani. Mama na, ina Yahudi fo namahere Yesus soo. Timotius dadi neuꞌ Yesus lahendan soo.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Basa lahenda kamahereꞌ fo rai kota Listra, noo kota Ikonium, ara bubuluꞌ Timotius nana lahenda malole.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Paulus nau fo Timotius tuka sii. Tehuu lahenda Yahudi fo rai naa, bubuluꞌ rae Timotius papa na, lahenda Yunani, de ria bei ta sunat tuka hada Yahudi a fa. Huu ria naa, Paulus ator fo ara sunat Timotius.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Basa ria boe ma, ara laꞌo reme mamanaꞌ esa, leo mamanaꞌ esa reu, fo rafada naꞌeꞌetuꞌ nemeꞌ Ramatua Yesus lahenda nadedenun roo lasi sarani nara nai Yerusalem.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Noo ria naa, ara boe-boe tao ratea lahenda kamahereꞌ a dale nara. Tuka-tuka faiꞌ lahenda bebeuꞌ fo ramahere nana, boe ramaꞌate.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Basa ria boe ma, Paulus asa laꞌo raroo. Ara leo propensi Frigia noo Galatia reu, huu fo Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na horo sii, fo bosoꞌ reu tui Manetualain Tutui Malolen nai propensi Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Faiꞌ fo ara losa nusa, fo rii natoo noo propensi Misia, ara rae leo propensi Bitinia. Tehuu Yesus Dula-dale Na horo sii fo bosoꞌ leo naaꞌ reu.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Basa boe ma, ara laꞌo seli propensi Misia, de ara losa rai kota Troas.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Hatun ria, Amaꞌ Manetualain natudu fee Paulus sama leoꞌ meis. Ana nita lahenda esa napadeiꞌ nai tasi seriꞌ, nai propensi esa, nade Makedonia. Lahenda ria, naloo hule tutulu-fafaliꞌ nae, “Papa! Maiꞌ ia fo tulu-fali ma ami dei!”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Paulus nita leoꞌ naa, boe ma ami maꞌetuꞌ man, fo leo Makedonia meu. Ami dale dodoo mara nana mae, ria nana tebe Amaꞌ Manetualain rina nadenu, fo ami meu mafada Ria Eno Masoda Na neuꞌ lahenda fo rai tasi seriꞌ. Huu ria na, de Ana horo ami fo bosoꞌ leo mamana fekeꞌ meu.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Basa ria boe ma, ami saꞌe ofa baluꞌ leo kota Troas, de leo pulu anaꞌ esa meu, nade Samotrake. Malua boe ma, ami saꞌe ofaꞌ maroo leo kota esa, nade Neapolis. Boe ma, ami onda nai naa.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Neme naꞌ mai, ami laꞌo tuka madaꞌ lain leo kota bauinaꞌ esa, nade Filipi. (Filipi ria nana, kota bauinaꞌ esa nai propensi Makedonia, mana-pareta Roma boe homu kuasa nai naa). Ami leo faiꞌ hida nai naa.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Naraa noo lahenda Yahudi ra fai hahae ao nara, boe ma ami meu saka lahenda Yahudi ra uma mamaso nara. Ami bareken nana, mae tantu uma mamasoꞌ a nai lee a suu na. De ami maꞌola ela kota a baiꞌ, boe ma ami hapu lee esa. Ami maneta mo inaꞌ hida rai naa. De ami matuuꞌ dedea moo sii.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Nai inaꞌ sira basa sii, esa nade Lidia. Ana neme kota dooꞌ esa nai Propinsi Asia, nade Tiatira. Inaꞌ ria naseꞌo temaꞌ rupa na pila-barakeo, beli mesan fee lahenda bauinaꞌ ara. Ana makate huhule-haradoi na seliꞌ neuꞌ Amaꞌ Manetualain. De faiꞌ fo namanene Paulus dedea na, boe ma ana sipo tutiꞌ a.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Basa boe ma, ami sarani tutiꞌ mama Lidia noo basa uma isi na katemaꞌ. Sarani basa boe ma, ana hule ami nae, “Papa kara e! Kalu emi mae au nana amahere tebe-tebe neuꞌ Ramatua Yesus soo na, emi mai leo lalai nai au uma ka.” Ana leleꞌo boe ma, mateꞌe ao na, ami tuka.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Faiꞌ esa boe ma, ami laꞌo-laꞌo leo uma mamasoꞌ a meu, de ami maneta mo ana fetoꞌ esa nai enoꞌ. Ria nana lahenda atan. Nitu makaresiꞌ ara heke raan, losaꞌ ana bisa sii-ura. De lahenda dodouꞌ seban doiꞌ fo mete fee sira ua-nale nara. Tehuu doiꞌ sira, ana feto anaꞌ ria ramatua na hapu katemaꞌ asa, losaꞌ ara ramasuꞌi.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Faiꞌ ria ami laꞌo, ma ana feto anaꞌ ria boe tuka nahere ami. Basa boe ma, ana dedea nambebera nae, “Lahenda ia ra nana, Amaꞌ Manetualain Manakuasa Bau-inaꞌ a ei-lima nara. Ara mai nana elaꞌ ratudu fee enoꞌ leoꞌ bea na lahenda bisa hapu sodaꞌ, ma poꞌi ra lahenda nemeꞌ sala-siko nara mai!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ana fetoꞌ anaꞌ ria tao leo naaꞌ losaꞌ faiꞌ hida soo. Doo-doo boe ma, Paulus doaꞌ no namanene ana fetoꞌ ria nasapapara na. Basa boe ma, ana lipe dea na, de mete nahere ana fetoꞌ a, boe ma ana pareta nae, “He! Nitu makaresiꞌ on! No Ramatua Yesus Kristus kuasa Na, au pareta o malai elaꞌ ana fetoꞌ ia, besaꞌ ia leo!” Paulus dedea nae leoꞌ naa, basa boe ma nitu ria nalai tutiꞌ a.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Ana fetoꞌ ria ramatuaꞌ nara bubuluꞌ rae, sira ata na kuasa na mopon, boe ma ara ramanasa, huu fo ara ta hapu doiꞌ soꞌ. Basa boe ma, ara homu ra Paulus noo Silas, de hela roo sii leo pasar daleꞌ reu, nai mamanaꞌ fo biasa lahenda paken raꞌetuꞌ dedeaꞌ.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Nai naa, ara bobouꞌ rambera ina rae, “Lahenda ia ra mai, fo tao ralutu ita kota na. Seko-nate, ia ra nana lahenda bai iaꞌ ta ia ra fa. Lahenda Yahudi ia, remeꞌ doo inaꞌ a mai tao rakaroroba nai ia!
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ara ranori lahenda rae ita bosoꞌ tao daleꞌ neuꞌ mana-pareta Roma atoran na, fo tuka noi sira nuu na.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ramanene ria boe ma, lahenda dodouꞌ ramanasa, basa boe ma ara reu popoꞌo Paulus noo Silas. Boe ma, malaka esa nai na nadenu lahenda ra fo sii ralutu dua sii papake nara, ara fepa ramimina asa,
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 basa boe ma, tee sii leo bui daleꞌ reu. Ara rafada malaka manea manai naa ra, elaꞌ ranea matalolole touꞌ kaduaꞌ sira. Bosoꞌ losa ralai.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Namanene ria boe ma malaka manea ena dua sii nai kama esa, nai uma bui a talada. Boe ma lake rabua dua sii ei nara pake balo eꞌetuꞌ.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 E fatilada boe ma, Paulus noo Silas ara hule-haradoi ma ara soda io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain. Lahenda manahukuꞌ fekeꞌ fo rai naa, boe ramanene sii soda.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Keke neu boe ma, dae a natakeko losa uma ria boe naleleuꞌ. Uma a lelesu nara, huꞌa henis. Ma lahenda mana-hukuꞌ ara tali besi nara, boe etu heni katemaꞌ asa.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Faiꞌ ria, malaka manea bui a keke neu, boe ma foa na aon, boe ma ana mete neu te uma huhukuꞌ a bafa nara, loa-loa soo. Nita ria boe ma, ana nando-buko lahenda mana-hukuꞌ ara ralai reu fuiꞌ. Boe ma, lesu na fela na, fo nau pau aon.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Tehuu, Paulus naloo namberaina ma horo ni nae, “We, papa! Boso pau aom! Te ami basa bai nai ia!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Bei namanene hara-oeꞌ ria boe ma, ana bii namateꞌ aon, ma noi namakokoaꞌ a. Basa boe ma, ana nadenu fo reni feen banduꞌ, de ana nalai leo uma huhukuꞌ daleꞌ neu, ma dere nan seliꞌ. Boe ma, ana sundaꞌ neuꞌ Paulus noo Silas ei dae nara.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Boe ma, ana noo sii leo deaꞌ mai, de natane sii nae, “Papa kasa emin. Au susa mamateꞌ. Au tao ubeaꞌ fo elaꞌ bisa au lui a ao ka, neme susa ia ra mai?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Paulus noo Silas rataa raeꞌ, “Eno na leo iaꞌ. O mamahere neuꞌ Ramatua Yesus, fo elaꞌ Ana bati fee o sodaꞌ. Leoꞌ na boe neuꞌ o uma-isi mara.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Basa boe ma, Paulus noo Silas tui fee malaka bui ria noo basa uma isi nara, Ramatua Yesus Eno Masoda Na.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Seli fatilada baiꞌ boe ma, malaka bui ria noo dua sii reu safe makamomoi hinaꞌ, fo rii uselen ria fepa sii a. Boe ma, ara sarani malaka bui ria noo basa uma isi nara.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Basa boe ma, ana noo dua sii leo uma na reu, fo fee sii raa-rinu. Ana noo basa tei dale nara ramahoꞌo raan seliꞌ, huu fo ara ramahere neuꞌ Amaꞌ Manetualain.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Foa balahaa ana na boe ma, lahenda bauinaꞌ manaꞌee dedeaꞌ ara fee haraꞌ leo malaka bui radenu, fo ana poꞌi Paulus noo Silas reme bui daleꞌ mai.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Malaka bui namanene boe ma ana nafada heheluꞌ ria neuꞌ Paulus asa nae, “Papa kara e! Lahenda bauinaꞌ ara raꞌetuꞌ basa, fo poꞌi emi dua. De papa kasa fali noo sodaꞌ leo.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Paulus namanene leoꞌ naa, boe ma ana ta sipoꞌ fa. Boe ma ana nataa faliꞌ lahenda nadedenuꞌ sira nae, “Bosoꞌ leo naaꞌ! Te ami ia, lahenda Roma. De ami hule fo matetuꞌ ami hak ma! Manapareta ra muste urus ami dedea ma tuka eno na. Tuka matetu na, parisa dedea a dei, besaꞌ ko huku lahenda. Tehuu sira soo na ta tao leo naaꞌ fa. Ara ta ratuuꞌ dedeaꞌ a fa, elaꞌ ara bubuluꞌ ami sala ubeaꞌ, tehuu ara fepa ramiminaꞌ ami nai lahenda dodouꞌ matan. Ta bubuluꞌ mae ami sala ubeaꞌ fa, ma ara tuꞌu ami leo bui daleꞌ meu. Ia nana ara ralena-laka roo mana-pareta Roma atoran na. Besaꞌ ia boe ma, sira nau kalua rafufuniꞌ ami memeꞌ bui daleꞌ mai, fo elaꞌ lahenda bosoꞌ bubuluꞌ rae ami sala ubeaꞌ? Ta bisa leo naaꞌ fa. Mafada lahenda bauinaꞌ sira mai poꞌi mata nara ami. Leo naaꞌ soo na, besaꞌ ko ami sipoꞌ.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Faiꞌ ria manaꞌee dedea ara lahendan sira reu tui sii Paulus dedean ria, besaꞌ ko lahenda bauinaꞌ sira bubuluꞌ rae, dua sii nana lahenda Roma. Boe ma, ara bii raan seliꞌ.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Basa boe ma, lehenda bauinaꞌ ara leo bui a mai, fo rafada sira sala na, ma ara holu ei neuꞌ Paulus noo Silas. Boe ma, ara poꞌi dua sii reme buiꞌ dale mai, ma ara hule fo dua sii foa elaꞌ kota ria.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Reme bui daleꞌ mai boe ma, Paulus noo Silas leo mama Lidia uman reu. Nai naa, ara rabua roo lahenda kamahereꞌ ara. Ara ranori sii, ma tao ratetea seluꞌ dale nara. Basa boe ma, ara foa ela kota ria.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.