Atos 16
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NAA
1 Basa ria boe ma, Paulus noo Silas reu raꞌuluꞌ leo kota Derbe. Boe ma, ara raroo leo kota Listra. Nai naa, ara raneta roo ana touꞌ muri-anaꞌ esa, nade Timotius. Papa na, lahenda Yunani. Mama na, ina Yahudi fo namahere Yesus soo. Timotius dadi neuꞌ Yesus lahendan soo.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Basa lahenda kamahereꞌ fo rai kota Listra, noo kota Ikonium, ara bubuluꞌ Timotius nana lahenda malole.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Paulus nau fo Timotius tuka sii. Tehuu lahenda Yahudi fo rai naa, bubuluꞌ rae Timotius papa na, lahenda Yunani, de ria bei ta sunat tuka hada Yahudi a fa. Huu ria naa, Paulus ator fo ara sunat Timotius.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Basa ria boe ma, ara laꞌo reme mamanaꞌ esa, leo mamanaꞌ esa reu, fo rafada naꞌeꞌetuꞌ nemeꞌ Ramatua Yesus lahenda nadedenun roo lasi sarani nara nai Yerusalem.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Noo ria naa, ara boe-boe tao ratea lahenda kamahereꞌ a dale nara. Tuka-tuka faiꞌ lahenda bebeuꞌ fo ramahere nana, boe ramaꞌate.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Basa ria boe ma, Paulus asa laꞌo raroo. Ara leo propensi Frigia noo Galatia reu, huu fo Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na horo sii, fo bosoꞌ reu tui Manetualain Tutui Malolen nai propensi Asia.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Faiꞌ fo ara losa nusa, fo rii natoo noo propensi Misia, ara rae leo propensi Bitinia. Tehuu Yesus Dula-dale Na horo sii fo bosoꞌ leo naaꞌ reu.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Basa boe ma, ara laꞌo seli propensi Misia, de ara losa rai kota Troas.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Hatun ria, Amaꞌ Manetualain natudu fee Paulus sama leoꞌ meis. Ana nita lahenda esa napadeiꞌ nai tasi seriꞌ, nai propensi esa, nade Makedonia. Lahenda ria, naloo hule tutulu-fafaliꞌ nae, “Papa! Maiꞌ ia fo tulu-fali ma ami dei!”
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Paulus nita leoꞌ naa, boe ma ami maꞌetuꞌ man, fo leo Makedonia meu. Ami dale dodoo mara nana mae, ria nana tebe Amaꞌ Manetualain rina nadenu, fo ami meu mafada Ria Eno Masoda Na neuꞌ lahenda fo rai tasi seriꞌ. Huu ria na, de Ana horo ami fo bosoꞌ leo mamana fekeꞌ meu.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Basa ria boe ma, ami saꞌe ofa baluꞌ leo kota Troas, de leo pulu anaꞌ esa meu, nade Samotrake. Malua boe ma, ami saꞌe ofaꞌ maroo leo kota esa, nade Neapolis. Boe ma, ami onda nai naa.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Neme naꞌ mai, ami laꞌo tuka madaꞌ lain leo kota bauinaꞌ esa, nade Filipi. (Filipi ria nana, kota bauinaꞌ esa nai propensi Makedonia, mana-pareta Roma boe homu kuasa nai naa). Ami leo faiꞌ hida nai naa.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Naraa noo lahenda Yahudi ra fai hahae ao nara, boe ma ami meu saka lahenda Yahudi ra uma mamaso nara. Ami bareken nana, mae tantu uma mamasoꞌ a nai lee a suu na. De ami maꞌola ela kota a baiꞌ, boe ma ami hapu lee esa. Ami maneta mo inaꞌ hida rai naa. De ami matuuꞌ dedea moo sii.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Nai inaꞌ sira basa sii, esa nade Lidia. Ana neme kota dooꞌ esa nai Propinsi Asia, nade Tiatira. Inaꞌ ria naseꞌo temaꞌ rupa na pila-barakeo, beli mesan fee lahenda bauinaꞌ ara. Ana makate huhule-haradoi na seliꞌ neuꞌ Amaꞌ Manetualain. De faiꞌ fo namanene Paulus dedea na, boe ma ana sipo tutiꞌ a.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Basa boe ma, ami sarani tutiꞌ mama Lidia noo basa uma isi na katemaꞌ. Sarani basa boe ma, ana hule ami nae, “Papa kara e! Kalu emi mae au nana amahere tebe-tebe neuꞌ Ramatua Yesus soo na, emi mai leo lalai nai au uma ka.” Ana leleꞌo boe ma, mateꞌe ao na, ami tuka.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Faiꞌ esa boe ma, ami laꞌo-laꞌo leo uma mamasoꞌ a meu, de ami maneta mo ana fetoꞌ esa nai enoꞌ. Ria nana lahenda atan. Nitu makaresiꞌ ara heke raan, losaꞌ ana bisa sii-ura. De lahenda dodouꞌ seban doiꞌ fo mete fee sira ua-nale nara. Tehuu doiꞌ sira, ana feto anaꞌ ria ramatua na hapu katemaꞌ asa, losaꞌ ara ramasuꞌi.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Faiꞌ ria ami laꞌo, ma ana feto anaꞌ ria boe tuka nahere ami. Basa boe ma, ana dedea nambebera nae, “Lahenda ia ra nana, Amaꞌ Manetualain Manakuasa Bau-inaꞌ a ei-lima nara. Ara mai nana elaꞌ ratudu fee enoꞌ leoꞌ bea na lahenda bisa hapu sodaꞌ, ma poꞌi ra lahenda nemeꞌ sala-siko nara mai!”
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ana fetoꞌ anaꞌ ria tao leo naaꞌ losaꞌ faiꞌ hida soo. Doo-doo boe ma, Paulus doaꞌ no namanene ana fetoꞌ ria nasapapara na. Basa boe ma, ana lipe dea na, de mete nahere ana fetoꞌ a, boe ma ana pareta nae, “He! Nitu makaresiꞌ on! No Ramatua Yesus Kristus kuasa Na, au pareta o malai elaꞌ ana fetoꞌ ia, besaꞌ ia leo!” Paulus dedea nae leoꞌ naa, basa boe ma nitu ria nalai tutiꞌ a.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ana fetoꞌ ria ramatuaꞌ nara bubuluꞌ rae, sira ata na kuasa na mopon, boe ma ara ramanasa, huu fo ara ta hapu doiꞌ soꞌ. Basa boe ma, ara homu ra Paulus noo Silas, de hela roo sii leo pasar daleꞌ reu, nai mamanaꞌ fo biasa lahenda paken raꞌetuꞌ dedeaꞌ.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Nai naa, ara bobouꞌ rambera ina rae, “Lahenda ia ra mai, fo tao ralutu ita kota na. Seko-nate, ia ra nana lahenda bai iaꞌ ta ia ra fa. Lahenda Yahudi ia, remeꞌ doo inaꞌ a mai tao rakaroroba nai ia!
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Ara ranori lahenda rae ita bosoꞌ tao daleꞌ neuꞌ mana-pareta Roma atoran na, fo tuka noi sira nuu na.”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Ramanene ria boe ma, lahenda dodouꞌ ramanasa, basa boe ma ara reu popoꞌo Paulus noo Silas. Boe ma, malaka esa nai na nadenu lahenda ra fo sii ralutu dua sii papake nara, ara fepa ramimina asa,
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 basa boe ma, tee sii leo bui daleꞌ reu. Ara rafada malaka manea manai naa ra, elaꞌ ranea matalolole touꞌ kaduaꞌ sira. Bosoꞌ losa ralai.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Namanene ria boe ma malaka manea ena dua sii nai kama esa, nai uma bui a talada. Boe ma lake rabua dua sii ei nara pake balo eꞌetuꞌ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 E fatilada boe ma, Paulus noo Silas ara hule-haradoi ma ara soda io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain. Lahenda manahukuꞌ fekeꞌ fo rai naa, boe ramanene sii soda.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Keke neu boe ma, dae a natakeko losa uma ria boe naleleuꞌ. Uma a lelesu nara, huꞌa henis. Ma lahenda mana-hukuꞌ ara tali besi nara, boe etu heni katemaꞌ asa.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Faiꞌ ria, malaka manea bui a keke neu, boe ma foa na aon, boe ma ana mete neu te uma huhukuꞌ a bafa nara, loa-loa soo. Nita ria boe ma, ana nando-buko lahenda mana-hukuꞌ ara ralai reu fuiꞌ. Boe ma, lesu na fela na, fo nau pau aon.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Tehuu, Paulus naloo namberaina ma horo ni nae, “We, papa! Boso pau aom! Te ami basa bai nai ia!”
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Bei namanene hara-oeꞌ ria boe ma, ana bii namateꞌ aon, ma noi namakokoaꞌ a. Basa boe ma, ana nadenu fo reni feen banduꞌ, de ana nalai leo uma huhukuꞌ daleꞌ neu, ma dere nan seliꞌ. Boe ma, ana sundaꞌ neuꞌ Paulus noo Silas ei dae nara.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Boe ma, ana noo sii leo deaꞌ mai, de natane sii nae, “Papa kasa emin. Au susa mamateꞌ. Au tao ubeaꞌ fo elaꞌ bisa au lui a ao ka, neme susa ia ra mai?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Paulus noo Silas rataa raeꞌ, “Eno na leo iaꞌ. O mamahere neuꞌ Ramatua Yesus, fo elaꞌ Ana bati fee o sodaꞌ. Leoꞌ na boe neuꞌ o uma-isi mara.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Basa boe ma, Paulus noo Silas tui fee malaka bui ria noo basa uma isi nara, Ramatua Yesus Eno Masoda Na.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Seli fatilada baiꞌ boe ma, malaka bui ria noo dua sii reu safe makamomoi hinaꞌ, fo rii uselen ria fepa sii a. Boe ma, ara sarani malaka bui ria noo basa uma isi nara.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Basa boe ma, ana noo dua sii leo uma na reu, fo fee sii raa-rinu. Ana noo basa tei dale nara ramahoꞌo raan seliꞌ, huu fo ara ramahere neuꞌ Amaꞌ Manetualain.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Foa balahaa ana na boe ma, lahenda bauinaꞌ manaꞌee dedeaꞌ ara fee haraꞌ leo malaka bui radenu, fo ana poꞌi Paulus noo Silas reme bui daleꞌ mai.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Malaka bui namanene boe ma ana nafada heheluꞌ ria neuꞌ Paulus asa nae, “Papa kara e! Lahenda bauinaꞌ ara raꞌetuꞌ basa, fo poꞌi emi dua. De papa kasa fali noo sodaꞌ leo.”
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Paulus namanene leoꞌ naa, boe ma ana ta sipoꞌ fa. Boe ma ana nataa faliꞌ lahenda nadedenuꞌ sira nae, “Bosoꞌ leo naaꞌ! Te ami ia, lahenda Roma. De ami hule fo matetuꞌ ami hak ma! Manapareta ra muste urus ami dedea ma tuka eno na. Tuka matetu na, parisa dedea a dei, besaꞌ ko huku lahenda. Tehuu sira soo na ta tao leo naaꞌ fa. Ara ta ratuuꞌ dedeaꞌ a fa, elaꞌ ara bubuluꞌ ami sala ubeaꞌ, tehuu ara fepa ramiminaꞌ ami nai lahenda dodouꞌ matan. Ta bubuluꞌ mae ami sala ubeaꞌ fa, ma ara tuꞌu ami leo bui daleꞌ meu. Ia nana ara ralena-laka roo mana-pareta Roma atoran na. Besaꞌ ia boe ma, sira nau kalua rafufuniꞌ ami memeꞌ bui daleꞌ mai, fo elaꞌ lahenda bosoꞌ bubuluꞌ rae ami sala ubeaꞌ? Ta bisa leo naaꞌ fa. Mafada lahenda bauinaꞌ sira mai poꞌi mata nara ami. Leo naaꞌ soo na, besaꞌ ko ami sipoꞌ.”
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Faiꞌ ria manaꞌee dedea ara lahendan sira reu tui sii Paulus dedean ria, besaꞌ ko lahenda bauinaꞌ sira bubuluꞌ rae, dua sii nana lahenda Roma. Boe ma, ara bii raan seliꞌ.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Basa boe ma, lehenda bauinaꞌ ara leo bui a mai, fo rafada sira sala na, ma ara holu ei neuꞌ Paulus noo Silas. Boe ma, ara poꞌi dua sii reme buiꞌ dale mai, ma ara hule fo dua sii foa elaꞌ kota ria.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Reme bui daleꞌ mai boe ma, Paulus noo Silas leo mama Lidia uman reu. Nai naa, ara rabua roo lahenda kamahereꞌ ara. Ara ranori sii, ma tao ratetea seluꞌ dale nara. Basa boe ma, ara foa ela kota ria.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.