Atos 13
Rote Rikou Alkitab (RGU) vs VC
1 Nai kota Antiokia, lahenda dodouꞌ ramahere Ramatuaꞌ Yesus. Lahenda ruma Manetualain pake sii dadi reuꞌ Ria manadedea nara, ma ruma bali soo na, pake sii fo elaꞌ ranori lahenda ra. Basa sii riiꞌ:
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Faiꞌ esa boe ma, ara puasa ma rabua fo doꞌo-tabe neuꞌ Amaꞌ Manetualain. Boe ma, Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na nafada sii nae, “Here ma Barnabas noo Saulus. Te Au nonoi ka dodouꞌ. Te ara muste tao rala nonoiꞌ fo au sakaꞌ fee sii.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Ara bei puasa ma hule-haradoi basa, boe ma ara lalaa lima nara neuꞌ Barnabas noo Saulus, de tao natea dua sii. Boe ma, ara radenu dua sii reu roi Manetualain nonoi-tataon.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 — ausente —
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 — ausente —
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Tehuu Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na fee Saulus kuasa (Saulus raloon soo na, Paulus), boe ma naloa mata na, mete nahere lahenda manaa-teiꞌ ria. Boe ma nasaꞌain nae,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “He! Elimas! Nitu a anan o! Mana popodeꞌ-eꞌedoꞌ! Manatipu-manadai! O malena basa hata neulauꞌ ara! O tuka nitu malaka bauinaꞌ! O bosoꞌ tao leo naaꞌ bali! O bosoꞌ soba-soba mahiu-maheꞌoꞌ Amaꞌ Manetualain eno roo na bali.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 We! O nenene e! Neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain huku o. O mata maa, neuꞌ ko poken, ta mita hata-hata esa soo boeꞌ, losa faiꞌ hida lalaꞌen.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Gubernor a nita mataꞌ leo naaꞌ, ma namanene aon Barnabas asa ranori laꞌe Yesus, boe ma noi leleuꞌ laka na, de ana namahere neuꞌ Yesus.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Neme kota Pafos nai pulu Siprus, Paulus asa saꞌe ofaꞌ leo kota esa nai propensi Pamfilia, nade Perga. Ara onda ofaꞌ a nai naa, boe ma Yohanis Markus laꞌo elaꞌ sii, de fali leo Yerusalem neu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ara laꞌo eiꞌ reme Perga leo kota Antiokia, nai propensi Pisidia.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Faiꞌ ria, ara lees nai baꞌi Musa susura naa, ma nemeꞌ Amaꞌ Manetualain mana dedea feke nara dudui na mai. Basa ria boe ma, uma mamasoꞌ a malaka nara hule Paulus asa rae, “Papa kasa emin. Kalu emi manuu nanori-nafada neuꞌ ami soo na, ami hule noo hada-hormata fo emi matetea ami basa dale mara.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Basa de Paulus foa napadeiꞌ neu mata. Boe ma, ana lalaeꞌ lima na lain neu fo hule sii neneeꞌ. Boe ma, ana dedea nae, “Toranoo Israel kara emin. Ma basa papa mama fekeꞌ fo riiꞌ masoꞌ agama Yahudi soo ma doꞌo-tabe Amaꞌ Manetualain, au hule emi, pasaꞌ ridoo mara fo nenene au!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Amaꞌ Manetualain here basa ita lahenda Israel bei-baꞌin neme uluꞌ mai soo. Tepoꞌ fo ara leo rai dae Masir, nana sira nusa namon ta ria fa, Amaꞌ Manetualain fee sii namanuꞌu-namadae, losa upu-ana nara ramefu. Basa boe ma, Amaꞌ Manetualain pake kuasa bauinaꞌ Na, de noo sii kalua remeꞌ Masir mai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Basa ria boe ma, ara rasoda leo raleleiꞌ reme mamanaꞌ esa, leo mamanaꞌ esa reu, nai dae lino-nees ria, losaꞌ teuꞌ haa hulu. Leo mae ara laka batu boe oo, tehuu Amaꞌ Manetualain napipipi-nalalaꞌo sii noo balaroe-balanauꞌ.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Basa de Amaꞌ Manetualain tao na sosopuꞌ nusaꞌ hitu lahendan, nai dae Kanaꞌan, de Ana babati dae ria fee bei-baꞌi nara, dadi neuꞌ sira dae pusakan.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ara rasoda losaꞌ teuꞌ natun haa lima hulu.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Tepoꞌ fo Samuel dadi neuꞌ Amaꞌ Manetualain manadedea naa, ita bei-baꞌin nara nau-nau elaꞌ hapu maneꞌ esa. Boe ma, Amaꞌ Manetualain soꞌu na Kis ana na, nadeꞌ Saul, nemeꞌ Benyamin suku na. Saul homu pareta losaꞌ teuꞌ haa hulu.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Boe ma, Amaꞌ Manetualain naꞌonda henin. Basa de Ana soꞌu Isai ana na, nade Daud, kati ni dadi mane bebeuꞌ. Ana nalelaꞌ tebe-tebe Daud dale na nae, ‘Isai anan Daud ia, naraa noo Au dale Ka. Neuꞌ ko dei ana tao tuka basa Au hihii-nanau Ka.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Faiꞌ ria, Amaꞌ Manetualain helu fo noi fee Daud tititi-nonosin esa, elaꞌ soi na lahenda Israel remeꞌ sala-siko nara mai. Au oi afada basa toranoo kara leo iaꞌ, Daud tititi-nonosin fo Amaꞌ Manetualain helu basa soo aa, nana riiꞌ Yesus.”
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Paulus tuti naroo dedea na nae, “Tepoꞌ fo Ramatuaꞌ Yesus bei ta noi tao fa, te lahenda esa, nade Yohanis, neu nafada lahenda Israel ara nae, sira hahae remeꞌ nonoi-tatao tadalu nara mai, boe ma muste sarani dadi neuꞌ tanda esa nae, sira malolole roo Amaꞌ Manetualain soo.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Tehuu, Yohanis nonoi na sakaꞌ basan, boe ma ana nafada lahenda ra nae, ‘Emi bosoꞌ afi mae au riiꞌ Lahenda fo Amaꞌ Manetualain helu basa, nai faiꞌ a ulu na nae, feen mai a. Mafarene matalolole. Emi muste mahani Lahenda esa, te neuꞌ ko Ana noi mai. Ria lena heni auꞌ, losaꞌ dadi neuꞌ Ria ata na, boe oo au ta araa fa.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Toranoo kara emin! Emi nana tebe Abraham tititi-nonosin, ma emi fekeꞌ ara dale mara, mahiiꞌ Amaꞌ Manetualain. Nenene au dei! Amaꞌ Manetualain nafada ita Eno Masoda Na. Tuka eno ria, Ana soi na ita temeꞌ sala-sikoꞌ ara mai.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Neme maꞌulun ria mai, Amaꞌ Manetualain pake mana dedea nara fo ara tui-rafada lahenda ra, laꞌeneuꞌ Lahenda fo riiꞌ Amaꞌ Manetualain helu noi feen mai a. Boe ma, ita malaka agama nara, roo lahenda fekeꞌ fo nai Yerusalem, ara lees kose-kose hata, fo mana dedea ra duiꞌ asa soo. Tuka fai hahae aoꞌ a, ara leo uma huhule-haradoiꞌ daleꞌ reu, boe ma ara lees leo naaꞌ nai Amaꞌ Manetualain Susura Makamoi Na. Tehuu, sira ta bubuluꞌ rae lahenda fo riiꞌ Amaꞌ Manetualain helu noi feen mai, nana riiꞌ Yesus fa. Basa de, ara saka enoꞌ fo huku ramaten, naraa noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara dudui na.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ara tao-tao dedeaꞌ roo Yesus nana roi hiki ratudan, tehuu ta hapu sala Na fa. Mae leoꞌ naa boe oo, ara reu hule gubernur Pilatus fo ramaten.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Gubernur ria nataa, basa de ara paku Yesus, boe ma londan neuꞌ ai kakeꞌ a losaꞌ maten. Tehuu basa sira nana, naraa noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara dudui na. Basa de, ara raꞌonda popora Na, nemeꞌ ai kakeꞌ ria, de ara oꞌo roon pedan neuꞌ rates daleꞌ.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Tehuu Amaꞌ Manetualain pake kuasa Na, de nafoa faliꞌ Yesus neme mamaten Na mai.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Tepoꞌ fo Yesus nasoda faliꞌ, Ana na tudu ao Na laꞌi dodouꞌ neuꞌ lahenda ra. Lahenda sira riiꞌ roon neme propensi Galilea, leo Yerusalem reu. Sira nana besaꞌ ia, dadi sakasii neuꞌ lahenda Israel ara.”
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Neme uluꞌ mai, Amaꞌ Manetualain helu soo nae, neuꞌ ko Ana nafoa faliꞌ Lahenda fo Ana heluꞌ nae feen mai a, Lahenda ria ta maten sooꞌ. Huu ria naa, de Amaꞌ Manetualain pake Ria mana dedea nara duiꞌ rae,
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Sosoda Iꞌio-Oꞌoaꞌ fekeꞌ a nae,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 — ausente —
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 — ausente —
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Tui basa boe ma, Paulus noo Barnabas rapadeiꞌ, de roi laꞌo ela uma mamasoꞌ a. Boe ma, basa lahenda sira hule fo ara fali seluꞌ mamaso mana-mai ele, fo ela tui na lulutuꞌ seluꞌ sira dedea bisinaa nara.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Ara besaꞌ ko kalua reme uma mamasoꞌ daleꞌ mai, te lahenda dodouꞌ rai naa soo reu tuka Paulus noo Barnabas. Basa de, dua sii ranori-rafada sii rae, “Ita talelaꞌ tae, Amaꞌ Manetualain dale Na malole naseliꞌ neuꞌ ita. Huu ria naa, de emi muste homu maheren.”
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Basa mamasoꞌ ria boe ma, naraa noo lahenda Yahudi ra fai hahae ao nara, hisadei na basa lahenda kota isiꞌ ria, roi mai ramanene Amaꞌ Manetualain Dedea-nafada nara.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Tehuu tepoꞌ fo lahenda Yahudi ra malaka nara rita lahenda kadodouꞌ sira roi reu ramanene Paulus, boe ma ara eteꞌ ao nara, de rasasefiꞌ bafaꞌ roon fo roi ratuda Paulus dedea nara.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Tehuu Paulus asa ta heoꞌ fa. Ara dedea ta pake hahapa-babaaꞌ soꞌ. Ara rae, “Memaꞌ tebe Amaꞌ Manetualain soiꞌ na uluꞌ enoꞌ, fee ita lahenda Yahudi ra, boe ma Ana neni Tutui Malole soaneuꞌ ita. Memaꞌ ria nana naraa! Tehuu emi ta nau sipoꞌ fa naa. Huu ria na, emi ta maraa sipoꞌ soda neme Amaꞌ Manetualain mai fa. De besaꞌ ia, ami moi meni Tutui Malole ia, fee nusa fekeꞌ ara, nana huu noo emi tipan soo.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Tehuu Amaꞌ Manetualain nadenu ami soo, naraa noo manaduiꞌ nai Yesaya susura na nae,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Lahenda nusa fekeꞌ fo ta Yahudi fa, bei ramanene leo naaꞌ, boe ma ara ramahoꞌo ran seliꞌ. Ara io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain rae, “Io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain! Amaꞌ Manetualain Tutui Malole Na, lole na seli!” Ma nai naa, hapu lahenda fo Amaꞌ Manetualain naꞌetu basa neme uluꞌ mai soo, fo rasoda raroo, roo Ni. Basa boe ma, ara ramahere Ramatua Yesus.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Amaꞌ Manetualain Dedea-nafadan sira reme bafaꞌ esa leo bafaꞌ esa, neu rule katemaꞌ nusaꞌ ria.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Nai kota ria, lahenda bauinaꞌ touꞌ ma inaꞌ, hapu ruma rahiiꞌ Manetualain. Tehuu lahenda Yahudi ra malaka nara, reu duduku-papauꞌ asa, losa ara puu heni Paulus noo Barnabas remeꞌ sira nusa na mai.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ara bei kalua reme kota na mai boe ma, dua sii tao tuka hadas a, ara sasapu heni afu nemeꞌ ei nara mai dadi neuꞌ tanda esa, nae lahenda fo rai kota ia, daleꞌ, ta nau ramanene sira dua sooꞌ. Basa boe ma, ara rasadea, de laꞌo elaꞌ kota ria. Boe ma, ara leo kota fekeꞌ esa, nade Ikonium.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Tehuu lahenda fo ramahere Ramatuaꞌ Yesus nai Antiokia, dale nara ramahoꞌo, ma Dula-dale Malalao-malalafuꞌ a tao natetea sira dale nara.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.