Atos 13

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nai kota Antiokia, lahenda dodouꞌ ramahere Ramatuaꞌ Yesus. Lahenda ruma Manetualain pake sii dadi reuꞌ Ria manadedea nara, ma ruma bali soo na, pake sii fo elaꞌ ranori lahenda ra. Basa sii riiꞌ:
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Faiꞌ esa boe ma, ara puasa ma rabua fo doꞌo-tabe neuꞌ Amaꞌ Manetualain. Boe ma, Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na nafada sii nae, “Here ma Barnabas noo Saulus. Te Au nonoi ka dodouꞌ. Te ara muste tao rala nonoiꞌ fo au sakaꞌ fee sii.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ara bei puasa ma hule-haradoi basa, boe ma ara lalaa lima nara neuꞌ Barnabas noo Saulus, de tao natea dua sii. Boe ma, ara radenu dua sii reu roi Manetualain nonoi-tataon.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 — ausente —
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 — ausente —
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 — ausente —
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Tehuu Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na fee Saulus kuasa (Saulus raloon soo na, Paulus), boe ma naloa mata na, mete nahere lahenda manaa-teiꞌ ria. Boe ma nasaꞌain nae,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “He! Elimas! Nitu a anan o! Mana popodeꞌ-eꞌedoꞌ! Manatipu-manadai! O malena basa hata neulauꞌ ara! O tuka nitu malaka bauinaꞌ! O bosoꞌ tao leo naaꞌ bali! O bosoꞌ soba-soba mahiu-maheꞌoꞌ Amaꞌ Manetualain eno roo na bali.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 We! O nenene e! Neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain huku o. O mata maa, neuꞌ ko poken, ta mita hata-hata esa soo boeꞌ, losa faiꞌ hida lalaꞌen.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Gubernor a nita mataꞌ leo naaꞌ, ma namanene aon Barnabas asa ranori laꞌe Yesus, boe ma noi leleuꞌ laka na, de ana namahere neuꞌ Yesus.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Neme kota Pafos nai pulu Siprus, Paulus asa saꞌe ofaꞌ leo kota esa nai propensi Pamfilia, nade Perga. Ara onda ofaꞌ a nai naa, boe ma Yohanis Markus laꞌo elaꞌ sii, de fali leo Yerusalem neu.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ara laꞌo eiꞌ reme Perga leo kota Antiokia, nai propensi Pisidia.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Faiꞌ ria, ara lees nai baꞌi Musa susura naa, ma nemeꞌ Amaꞌ Manetualain mana dedea feke nara dudui na mai. Basa ria boe ma, uma mamasoꞌ a malaka nara hule Paulus asa rae, “Papa kasa emin. Kalu emi manuu nanori-nafada neuꞌ ami soo na, ami hule noo hada-hormata fo emi matetea ami basa dale mara.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Basa de Paulus foa napadeiꞌ neu mata. Boe ma, ana lalaeꞌ lima na lain neu fo hule sii neneeꞌ. Boe ma, ana dedea nae, “Toranoo Israel kara emin. Ma basa papa mama fekeꞌ fo riiꞌ masoꞌ agama Yahudi soo ma doꞌo-tabe Amaꞌ Manetualain, au hule emi, pasaꞌ ridoo mara fo nenene au!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Amaꞌ Manetualain here basa ita lahenda Israel bei-baꞌin neme uluꞌ mai soo. Tepoꞌ fo ara leo rai dae Masir, nana sira nusa namon ta ria fa, Amaꞌ Manetualain fee sii namanuꞌu-namadae, losa upu-ana nara ramefu. Basa boe ma, Amaꞌ Manetualain pake kuasa bauinaꞌ Na, de noo sii kalua remeꞌ Masir mai.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Basa ria boe ma, ara rasoda leo raleleiꞌ reme mamanaꞌ esa, leo mamanaꞌ esa reu, nai dae lino-nees ria, losaꞌ teuꞌ haa hulu. Leo mae ara laka batu boe oo, tehuu Amaꞌ Manetualain napipipi-nalalaꞌo sii noo balaroe-balanauꞌ.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Basa de Amaꞌ Manetualain tao na sosopuꞌ nusaꞌ hitu lahendan, nai dae Kanaꞌan, de Ana babati dae ria fee bei-baꞌi nara, dadi neuꞌ sira dae pusakan.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ara rasoda losaꞌ teuꞌ natun haa lima hulu.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Tepoꞌ fo Samuel dadi neuꞌ Amaꞌ Manetualain manadedea naa, ita bei-baꞌin nara nau-nau elaꞌ hapu maneꞌ esa. Boe ma, Amaꞌ Manetualain soꞌu na Kis ana na, nadeꞌ Saul, nemeꞌ Benyamin suku na. Saul homu pareta losaꞌ teuꞌ haa hulu.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Boe ma, Amaꞌ Manetualain naꞌonda henin. Basa de Ana soꞌu Isai ana na, nade Daud, kati ni dadi mane bebeuꞌ. Ana nalelaꞌ tebe-tebe Daud dale na nae, ‘Isai anan Daud ia, naraa noo Au dale Ka. Neuꞌ ko dei ana tao tuka basa Au hihii-nanau Ka.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Faiꞌ ria, Amaꞌ Manetualain helu fo noi fee Daud tititi-nonosin esa, elaꞌ soi na lahenda Israel remeꞌ sala-siko nara mai. Au oi afada basa toranoo kara leo iaꞌ, Daud tititi-nonosin fo Amaꞌ Manetualain helu basa soo aa, nana riiꞌ Yesus.”
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Paulus tuti naroo dedea na nae, “Tepoꞌ fo Ramatuaꞌ Yesus bei ta noi tao fa, te lahenda esa, nade Yohanis, neu nafada lahenda Israel ara nae, sira hahae remeꞌ nonoi-tatao tadalu nara mai, boe ma muste sarani dadi neuꞌ tanda esa nae, sira malolole roo Amaꞌ Manetualain soo.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Tehuu, Yohanis nonoi na sakaꞌ basan, boe ma ana nafada lahenda ra nae, ‘Emi bosoꞌ afi mae au riiꞌ Lahenda fo Amaꞌ Manetualain helu basa, nai faiꞌ a ulu na nae, feen mai a. Mafarene matalolole. Emi muste mahani Lahenda esa, te neuꞌ ko Ana noi mai. Ria lena heni auꞌ, losaꞌ dadi neuꞌ Ria ata na, boe oo au ta araa fa.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Toranoo kara emin! Emi nana tebe Abraham tititi-nonosin, ma emi fekeꞌ ara dale mara, mahiiꞌ Amaꞌ Manetualain. Nenene au dei! Amaꞌ Manetualain nafada ita Eno Masoda Na. Tuka eno ria, Ana soi na ita temeꞌ sala-sikoꞌ ara mai.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Neme maꞌulun ria mai, Amaꞌ Manetualain pake mana dedea nara fo ara tui-rafada lahenda ra, laꞌeneuꞌ Lahenda fo riiꞌ Amaꞌ Manetualain helu noi feen mai a. Boe ma, ita malaka agama nara, roo lahenda fekeꞌ fo nai Yerusalem, ara lees kose-kose hata, fo mana dedea ra duiꞌ asa soo. Tuka fai hahae aoꞌ a, ara leo uma huhule-haradoiꞌ daleꞌ reu, boe ma ara lees leo naaꞌ nai Amaꞌ Manetualain Susura Makamoi Na. Tehuu, sira ta bubuluꞌ rae lahenda fo riiꞌ Amaꞌ Manetualain helu noi feen mai, nana riiꞌ Yesus fa. Basa de, ara saka enoꞌ fo huku ramaten, naraa noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara dudui na.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Ara tao-tao dedeaꞌ roo Yesus nana roi hiki ratudan, tehuu ta hapu sala Na fa. Mae leoꞌ naa boe oo, ara reu hule gubernur Pilatus fo ramaten.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Gubernur ria nataa, basa de ara paku Yesus, boe ma londan neuꞌ ai kakeꞌ a losaꞌ maten. Tehuu basa sira nana, naraa noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara dudui na. Basa de, ara raꞌonda popora Na, nemeꞌ ai kakeꞌ ria, de ara oꞌo roon pedan neuꞌ rates daleꞌ.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Tehuu Amaꞌ Manetualain pake kuasa Na, de nafoa faliꞌ Yesus neme mamaten Na mai.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Tepoꞌ fo Yesus nasoda faliꞌ, Ana na tudu ao Na laꞌi dodouꞌ neuꞌ lahenda ra. Lahenda sira riiꞌ roon neme propensi Galilea, leo Yerusalem reu. Sira nana besaꞌ ia, dadi sakasii neuꞌ lahenda Israel ara.”
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Neme uluꞌ mai, Amaꞌ Manetualain helu soo nae, neuꞌ ko Ana nafoa faliꞌ Lahenda fo Ana heluꞌ nae feen mai a, Lahenda ria ta maten sooꞌ. Huu ria naa, de Amaꞌ Manetualain pake Ria mana dedea nara duiꞌ rae,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Sosoda Iꞌio-Oꞌoaꞌ fekeꞌ a nae,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 — ausente —
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 — ausente —
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 — ausente —
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Tui basa boe ma, Paulus noo Barnabas rapadeiꞌ, de roi laꞌo ela uma mamasoꞌ a. Boe ma, basa lahenda sira hule fo ara fali seluꞌ mamaso mana-mai ele, fo ela tui na lulutuꞌ seluꞌ sira dedea bisinaa nara.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ara besaꞌ ko kalua reme uma mamasoꞌ daleꞌ mai, te lahenda dodouꞌ rai naa soo reu tuka Paulus noo Barnabas. Basa de, dua sii ranori-rafada sii rae, “Ita talelaꞌ tae, Amaꞌ Manetualain dale Na malole naseliꞌ neuꞌ ita. Huu ria naa, de emi muste homu maheren.”
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Basa mamasoꞌ ria boe ma, naraa noo lahenda Yahudi ra fai hahae ao nara, hisadei na basa lahenda kota isiꞌ ria, roi mai ramanene Amaꞌ Manetualain Dedea-nafada nara.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Tehuu tepoꞌ fo lahenda Yahudi ra malaka nara rita lahenda kadodouꞌ sira roi reu ramanene Paulus, boe ma ara eteꞌ ao nara, de rasasefiꞌ bafaꞌ roon fo roi ratuda Paulus dedea nara.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Tehuu Paulus asa ta heoꞌ fa. Ara dedea ta pake hahapa-babaaꞌ soꞌ. Ara rae, “Memaꞌ tebe Amaꞌ Manetualain soiꞌ na uluꞌ enoꞌ, fee ita lahenda Yahudi ra, boe ma Ana neni Tutui Malole soaneuꞌ ita. Memaꞌ ria nana naraa! Tehuu emi ta nau sipoꞌ fa naa. Huu ria na, emi ta maraa sipoꞌ soda neme Amaꞌ Manetualain mai fa. De besaꞌ ia, ami moi meni Tutui Malole ia, fee nusa fekeꞌ ara, nana huu noo emi tipan soo.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Tehuu Amaꞌ Manetualain nadenu ami soo, naraa noo manaduiꞌ nai Yesaya susura na nae,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Lahenda nusa fekeꞌ fo ta Yahudi fa, bei ramanene leo naaꞌ, boe ma ara ramahoꞌo ran seliꞌ. Ara io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain rae, “Io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain! Amaꞌ Manetualain Tutui Malole Na, lole na seli!” Ma nai naa, hapu lahenda fo Amaꞌ Manetualain naꞌetu basa neme uluꞌ mai soo, fo rasoda raroo, roo Ni. Basa boe ma, ara ramahere Ramatua Yesus.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Amaꞌ Manetualain Dedea-nafadan sira reme bafaꞌ esa leo bafaꞌ esa, neu rule katemaꞌ nusaꞌ ria.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Nai kota ria, lahenda bauinaꞌ touꞌ ma inaꞌ, hapu ruma rahiiꞌ Manetualain. Tehuu lahenda Yahudi ra malaka nara, reu duduku-papauꞌ asa, losa ara puu heni Paulus noo Barnabas remeꞌ sira nusa na mai.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ara bei kalua reme kota na mai boe ma, dua sii tao tuka hadas a, ara sasapu heni afu nemeꞌ ei nara mai dadi neuꞌ tanda esa, nae lahenda fo rai kota ia, daleꞌ, ta nau ramanene sira dua sooꞌ. Basa boe ma, ara rasadea, de laꞌo elaꞌ kota ria. Boe ma, ara leo kota fekeꞌ esa, nade Ikonium.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Tehuu lahenda fo ramahere Ramatuaꞌ Yesus nai Antiokia, dale nara ramahoꞌo, ma Dula-dale Malalao-malalafuꞌ a tao natetea sira dale nara.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.