Atos 13

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nai kota Antiokia, lahenda dodouꞌ ramahere Ramatuaꞌ Yesus. Lahenda ruma Manetualain pake sii dadi reuꞌ Ria manadedea nara, ma ruma bali soo na, pake sii fo elaꞌ ranori lahenda ra. Basa sii riiꞌ:
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Faiꞌ esa boe ma, ara puasa ma rabua fo doꞌo-tabe neuꞌ Amaꞌ Manetualain. Boe ma, Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na nafada sii nae, “Here ma Barnabas noo Saulus. Te Au nonoi ka dodouꞌ. Te ara muste tao rala nonoiꞌ fo au sakaꞌ fee sii.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ara bei puasa ma hule-haradoi basa, boe ma ara lalaa lima nara neuꞌ Barnabas noo Saulus, de tao natea dua sii. Boe ma, ara radenu dua sii reu roi Manetualain nonoi-tataon.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 — ausente —
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Tehuu Amaꞌ Manetualain Dula-dale Malalao-malalafu Na fee Saulus kuasa (Saulus raloon soo na, Paulus), boe ma naloa mata na, mete nahere lahenda manaa-teiꞌ ria. Boe ma nasaꞌain nae,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “He! Elimas! Nitu a anan o! Mana popodeꞌ-eꞌedoꞌ! Manatipu-manadai! O malena basa hata neulauꞌ ara! O tuka nitu malaka bauinaꞌ! O bosoꞌ tao leo naaꞌ bali! O bosoꞌ soba-soba mahiu-maheꞌoꞌ Amaꞌ Manetualain eno roo na bali.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 We! O nenene e! Neuꞌ ko Amaꞌ Manetualain huku o. O mata maa, neuꞌ ko poken, ta mita hata-hata esa soo boeꞌ, losa faiꞌ hida lalaꞌen.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Gubernor a nita mataꞌ leo naaꞌ, ma namanene aon Barnabas asa ranori laꞌe Yesus, boe ma noi leleuꞌ laka na, de ana namahere neuꞌ Yesus.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Neme kota Pafos nai pulu Siprus, Paulus asa saꞌe ofaꞌ leo kota esa nai propensi Pamfilia, nade Perga. Ara onda ofaꞌ a nai naa, boe ma Yohanis Markus laꞌo elaꞌ sii, de fali leo Yerusalem neu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ara laꞌo eiꞌ reme Perga leo kota Antiokia, nai propensi Pisidia.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Faiꞌ ria, ara lees nai baꞌi Musa susura naa, ma nemeꞌ Amaꞌ Manetualain mana dedea feke nara dudui na mai. Basa ria boe ma, uma mamasoꞌ a malaka nara hule Paulus asa rae, “Papa kasa emin. Kalu emi manuu nanori-nafada neuꞌ ami soo na, ami hule noo hada-hormata fo emi matetea ami basa dale mara.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Basa de Paulus foa napadeiꞌ neu mata. Boe ma, ana lalaeꞌ lima na lain neu fo hule sii neneeꞌ. Boe ma, ana dedea nae, “Toranoo Israel kara emin. Ma basa papa mama fekeꞌ fo riiꞌ masoꞌ agama Yahudi soo ma doꞌo-tabe Amaꞌ Manetualain, au hule emi, pasaꞌ ridoo mara fo nenene au!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Amaꞌ Manetualain here basa ita lahenda Israel bei-baꞌin neme uluꞌ mai soo. Tepoꞌ fo ara leo rai dae Masir, nana sira nusa namon ta ria fa, Amaꞌ Manetualain fee sii namanuꞌu-namadae, losa upu-ana nara ramefu. Basa boe ma, Amaꞌ Manetualain pake kuasa bauinaꞌ Na, de noo sii kalua remeꞌ Masir mai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Basa ria boe ma, ara rasoda leo raleleiꞌ reme mamanaꞌ esa, leo mamanaꞌ esa reu, nai dae lino-nees ria, losaꞌ teuꞌ haa hulu. Leo mae ara laka batu boe oo, tehuu Amaꞌ Manetualain napipipi-nalalaꞌo sii noo balaroe-balanauꞌ.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Basa de Amaꞌ Manetualain tao na sosopuꞌ nusaꞌ hitu lahendan, nai dae Kanaꞌan, de Ana babati dae ria fee bei-baꞌi nara, dadi neuꞌ sira dae pusakan.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ara rasoda losaꞌ teuꞌ natun haa lima hulu.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Tepoꞌ fo Samuel dadi neuꞌ Amaꞌ Manetualain manadedea naa, ita bei-baꞌin nara nau-nau elaꞌ hapu maneꞌ esa. Boe ma, Amaꞌ Manetualain soꞌu na Kis ana na, nadeꞌ Saul, nemeꞌ Benyamin suku na. Saul homu pareta losaꞌ teuꞌ haa hulu.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Boe ma, Amaꞌ Manetualain naꞌonda henin. Basa de Ana soꞌu Isai ana na, nade Daud, kati ni dadi mane bebeuꞌ. Ana nalelaꞌ tebe-tebe Daud dale na nae, ‘Isai anan Daud ia, naraa noo Au dale Ka. Neuꞌ ko dei ana tao tuka basa Au hihii-nanau Ka.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Faiꞌ ria, Amaꞌ Manetualain helu fo noi fee Daud tititi-nonosin esa, elaꞌ soi na lahenda Israel remeꞌ sala-siko nara mai. Au oi afada basa toranoo kara leo iaꞌ, Daud tititi-nonosin fo Amaꞌ Manetualain helu basa soo aa, nana riiꞌ Yesus.”
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Paulus tuti naroo dedea na nae, “Tepoꞌ fo Ramatuaꞌ Yesus bei ta noi tao fa, te lahenda esa, nade Yohanis, neu nafada lahenda Israel ara nae, sira hahae remeꞌ nonoi-tatao tadalu nara mai, boe ma muste sarani dadi neuꞌ tanda esa nae, sira malolole roo Amaꞌ Manetualain soo.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Tehuu, Yohanis nonoi na sakaꞌ basan, boe ma ana nafada lahenda ra nae, ‘Emi bosoꞌ afi mae au riiꞌ Lahenda fo Amaꞌ Manetualain helu basa, nai faiꞌ a ulu na nae, feen mai a. Mafarene matalolole. Emi muste mahani Lahenda esa, te neuꞌ ko Ana noi mai. Ria lena heni auꞌ, losaꞌ dadi neuꞌ Ria ata na, boe oo au ta araa fa.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Toranoo kara emin! Emi nana tebe Abraham tititi-nonosin, ma emi fekeꞌ ara dale mara, mahiiꞌ Amaꞌ Manetualain. Nenene au dei! Amaꞌ Manetualain nafada ita Eno Masoda Na. Tuka eno ria, Ana soi na ita temeꞌ sala-sikoꞌ ara mai.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Neme maꞌulun ria mai, Amaꞌ Manetualain pake mana dedea nara fo ara tui-rafada lahenda ra, laꞌeneuꞌ Lahenda fo riiꞌ Amaꞌ Manetualain helu noi feen mai a. Boe ma, ita malaka agama nara, roo lahenda fekeꞌ fo nai Yerusalem, ara lees kose-kose hata, fo mana dedea ra duiꞌ asa soo. Tuka fai hahae aoꞌ a, ara leo uma huhule-haradoiꞌ daleꞌ reu, boe ma ara lees leo naaꞌ nai Amaꞌ Manetualain Susura Makamoi Na. Tehuu, sira ta bubuluꞌ rae lahenda fo riiꞌ Amaꞌ Manetualain helu noi feen mai, nana riiꞌ Yesus fa. Basa de, ara saka enoꞌ fo huku ramaten, naraa noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara dudui na.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ara tao-tao dedeaꞌ roo Yesus nana roi hiki ratudan, tehuu ta hapu sala Na fa. Mae leoꞌ naa boe oo, ara reu hule gubernur Pilatus fo ramaten.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Gubernur ria nataa, basa de ara paku Yesus, boe ma londan neuꞌ ai kakeꞌ a losaꞌ maten. Tehuu basa sira nana, naraa noo Amaꞌ Manetualain mana dedea nara dudui na. Basa de, ara raꞌonda popora Na, nemeꞌ ai kakeꞌ ria, de ara oꞌo roon pedan neuꞌ rates daleꞌ.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tehuu Amaꞌ Manetualain pake kuasa Na, de nafoa faliꞌ Yesus neme mamaten Na mai.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Tepoꞌ fo Yesus nasoda faliꞌ, Ana na tudu ao Na laꞌi dodouꞌ neuꞌ lahenda ra. Lahenda sira riiꞌ roon neme propensi Galilea, leo Yerusalem reu. Sira nana besaꞌ ia, dadi sakasii neuꞌ lahenda Israel ara.”
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Neme uluꞌ mai, Amaꞌ Manetualain helu soo nae, neuꞌ ko Ana nafoa faliꞌ Lahenda fo Ana heluꞌ nae feen mai a, Lahenda ria ta maten sooꞌ. Huu ria naa, de Amaꞌ Manetualain pake Ria mana dedea nara duiꞌ rae,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Sosoda Iꞌio-Oꞌoaꞌ fekeꞌ a nae,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 — ausente —
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 — ausente —
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Tui basa boe ma, Paulus noo Barnabas rapadeiꞌ, de roi laꞌo ela uma mamasoꞌ a. Boe ma, basa lahenda sira hule fo ara fali seluꞌ mamaso mana-mai ele, fo ela tui na lulutuꞌ seluꞌ sira dedea bisinaa nara.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ara besaꞌ ko kalua reme uma mamasoꞌ daleꞌ mai, te lahenda dodouꞌ rai naa soo reu tuka Paulus noo Barnabas. Basa de, dua sii ranori-rafada sii rae, “Ita talelaꞌ tae, Amaꞌ Manetualain dale Na malole naseliꞌ neuꞌ ita. Huu ria naa, de emi muste homu maheren.”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Basa mamasoꞌ ria boe ma, naraa noo lahenda Yahudi ra fai hahae ao nara, hisadei na basa lahenda kota isiꞌ ria, roi mai ramanene Amaꞌ Manetualain Dedea-nafada nara.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tehuu tepoꞌ fo lahenda Yahudi ra malaka nara rita lahenda kadodouꞌ sira roi reu ramanene Paulus, boe ma ara eteꞌ ao nara, de rasasefiꞌ bafaꞌ roon fo roi ratuda Paulus dedea nara.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Tehuu Paulus asa ta heoꞌ fa. Ara dedea ta pake hahapa-babaaꞌ soꞌ. Ara rae, “Memaꞌ tebe Amaꞌ Manetualain soiꞌ na uluꞌ enoꞌ, fee ita lahenda Yahudi ra, boe ma Ana neni Tutui Malole soaneuꞌ ita. Memaꞌ ria nana naraa! Tehuu emi ta nau sipoꞌ fa naa. Huu ria na, emi ta maraa sipoꞌ soda neme Amaꞌ Manetualain mai fa. De besaꞌ ia, ami moi meni Tutui Malole ia, fee nusa fekeꞌ ara, nana huu noo emi tipan soo.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Tehuu Amaꞌ Manetualain nadenu ami soo, naraa noo manaduiꞌ nai Yesaya susura na nae,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Lahenda nusa fekeꞌ fo ta Yahudi fa, bei ramanene leo naaꞌ, boe ma ara ramahoꞌo ran seliꞌ. Ara io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain rae, “Io-oa neuꞌ Amaꞌ Manetualain! Amaꞌ Manetualain Tutui Malole Na, lole na seli!” Ma nai naa, hapu lahenda fo Amaꞌ Manetualain naꞌetu basa neme uluꞌ mai soo, fo rasoda raroo, roo Ni. Basa boe ma, ara ramahere Ramatua Yesus.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Amaꞌ Manetualain Dedea-nafadan sira reme bafaꞌ esa leo bafaꞌ esa, neu rule katemaꞌ nusaꞌ ria.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Nai kota ria, lahenda bauinaꞌ touꞌ ma inaꞌ, hapu ruma rahiiꞌ Manetualain. Tehuu lahenda Yahudi ra malaka nara, reu duduku-papauꞌ asa, losa ara puu heni Paulus noo Barnabas remeꞌ sira nusa na mai.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ara bei kalua reme kota na mai boe ma, dua sii tao tuka hadas a, ara sasapu heni afu nemeꞌ ei nara mai dadi neuꞌ tanda esa, nae lahenda fo rai kota ia, daleꞌ, ta nau ramanene sira dua sooꞌ. Basa boe ma, ara rasadea, de laꞌo elaꞌ kota ria. Boe ma, ara leo kota fekeꞌ esa, nade Ikonium.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Tehuu lahenda fo ramahere Ramatuaꞌ Yesus nai Antiokia, dale nara ramahoꞌo, ma Dula-dale Malalao-malalafuꞌ a tao natetea sira dale nara.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.