Apocalipse 16

Rote Rikou Alkitab (RGU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Basa de au amanene haraoeꞌ esa kalua neme Uma Mamasoꞌ a mai, pareta eilaꞌo-limalope sira hitu nae, “Meu leo! Hai meni bokor sira fo poꞌa Ramatuaꞌ a nasa-boliin leo dae-bafoꞌ a neu leo.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Eilaꞌo-limalope masososaꞌ a namanene leoꞌ na, boe ma ana poꞌa heni ria bokor na isi na leo dae-bafoꞌ a neu. Kekeneu te, soe a laꞌe basa lahenda fo parnaa sipo banda maꞌaaꞌ ria eꞌe-dededen, ma lahenda fo soko neuꞌ ria patung na. Ara hapu bisu puruꞌ nanoso na seli.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Basa boe ma, eilaꞌo-limalope kadua a poꞌa heni ria bokor na isi na leo tasiꞌ a neu. Kekeneu te, tasi oeꞌ a dadi daa, naboo puruꞌ, sama leoꞌ lahenda mana mateꞌ a. Boe ma basa hata masoda rai tasiꞌ daleꞌ, mate basa si.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Basa de, eilaꞌo-limalope katelu a poꞌa ria bokor na isi na leo lee ra, ma oe mataꞌ ara neu. Boe ma basa oe ra dadi daa.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Basa de, au amanene eilaꞌo-limalope esa fo riꞌ ana urus basa oe nai dae-bafoꞌ a. Ana io-oa Manetualain nae,
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 Lahenda ra ratiti-ranosiꞌ heni
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Basa ria, boe ma au amanene haraoeꞌ esa kalua neme mei tutunu-hohotuꞌ a mai, nataa nae,
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Basa boe ma eilaꞌo-limalope kahaa a poꞌa bokor na isi na leo ledo a neu. Kekeneu te, ledo a nahaa na seli, losaꞌ putu lahenda dae-bafoꞌ ara.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Basa lahenda dae-bafoꞌ fo putu si a, ara kutuk Manetualain nade Na, nana huu Ana nadenu fo haitua fee si soe ria. Leo mae leoꞌ na, tehuu ta hapu lahenda esa saledale-tuꞌetei na, fo natafali leo Ramatuaꞌ a neu, ela io-oa neuꞌ Ana.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Basa de, eilaꞌo-limalope kalima a poꞌa ria bokor na isin leo banda maꞌaaꞌ ria kadera pareta na neu. Kekeneu te, maꞌiu inaꞌ a napoti na basa lahenda fo soko neuꞌ ana, losaꞌ ara rakemuꞌ nisi nara, ela bisa ranenete doidoso a.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Sira boe kutuk neuꞌ Manetualain nai nusatetu-ikutemaꞌ a, nana huu hina nara, ranoso ran seli. Leo mae leoꞌ na, tehuu ta hapu esa hahae tatao tadaluꞌ a boeꞌ, fo natafali neu tuka Ramatuaꞌ a.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Basa de, eilaꞌo-limalope kanee a poꞌa ria bokor na isi na leo lee bauinaꞌ Efrat neu. Boe ma lee ria meti tutiꞌ oe na. Basa de ara tao enoꞌ nesiꞌ na, fee maneꞌ ara ma soldadu, fo reme dulu mai a.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Boe ma, au ita nitu makaresiꞌ telu. Rupa nara sama leoꞌ kedeama. Esa kalua neme meke naga ria bafa na mai. Esa kalua neme banda maꞌaaꞌ ria bafa na mai. Ma esa bali kalua neme meke naga ria mana nesimata mapuputaꞌ na bafa na mai.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Nitu sira telu, ranuu kuasa fo tao tanda heran rupaꞌ ara. Ara mai raneta roo basa maneꞌ nai dae-bafoꞌ a fo rala-haraꞌ, ela faiꞌ esa sona, reu ratati soaꞌ Manetualain mana kuasa bauinaꞌ. Tehuu raheluꞌ raa ledo-fai a, naraa no Manetualain ledo-fain fo riꞌ Ana naeꞌtu memaꞌ neme uluꞌ mai, ela naseki katemaꞌ Ria musunoo nara.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 — ausente —
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Basa de eilaꞌo-limalope kahitu a poꞌa ria bokor na isi na leo ani a neu. Boe ma Manetualain dedea namberaina neme kadera mana paretan fo nai Uma Mamasoꞌ a nae, “Basa so! Au nasa-bolii Ki poꞌa heni katemaꞌ asa so!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Boe ma narela-natata natututiꞌ lii na bau na seli. Dae a natakeko nan seli, fo bei ta parnaa dadi nai dae-bafoꞌ a boe.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Tepoꞌ ria Manetualain ta nafarene heni kota Babel a tadalu na. Ana pake dae a natakeko kaheren ria, losaꞌ kota kahereꞌ ria hea batin neuꞌ telu. Ana tao leo naꞌ, ela lahenda Babel ara rameda rita Ria nasa-boliin. Kota fekeꞌ fo rai dae-bafoꞌ a hea heni si boe.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Tepoꞌ ria pulu ra tenaꞌ heni asa, ma mopo basa leteꞌ ara boe.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Hapu uda es batu kabaꞌuina ara tuda reme lalai mai, de rapanuꞌi ra lahenda dae-bafoꞌ a. Es batu sira, ruma bebera nara losa kilo haa hulu. Huu no uda es ria tao na lahenda dae-bafoꞌ a doidoso, de ara kutuk Manetualain.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.