Lucas 15
PAHPÃM JARKWA CUPAHTI JÕ KÀHHÔC (RAM) vs NAA
1 Ne amcro nõ na Jeju wỳr me hàhtôa ne me mõ, cute mempar prãmte, mã pahhiti jarkwa na me hũhkra kam me hàmcwỳr catêjê jàhtôa ne ihwỳr me mõ, ne mehkwỳ te amji kam me hapac xà kêanre.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Mã Parixêw catêjê me, me cumã Mojxe xwỳ jõ kàhhôc to hahkre catêjê me, cute me Jeju te mehkrã kên catêjê mã ampo to hahkre na me hõmpun, ne me ahna xwỳ kam mehtẽm, ne me ajpẽn mã:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Mã Jeju te me hapackre kam ihtẽm, ne me cumã:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ― Ỹhỹ, quê me anõ mã carà cahàcre hôhti te xẽj, ne pyxit ne apê acto, xà ca ha ajkĩ nee hapên nare? Ca ha atỳj cute nowẽntinowi atajê mã põ kam hikra, ne ma pyxit ata japên to mõ, ne cumã acato.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ne hũrên gakry, ca ha apỳ ne ma to amji jaxà.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ne ikre mã to acato, ne acahê na gõ ikwỳ nõ mehkrĩ atajê to cuprõ, ne me cumã: “Me gakry, nãmri wa ite carà cahàcre hôhti pictor ata mã icator” hane.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 ― He me apê carà cahàcre hôhti jàhtô na, cute nowẽntinowi atajê pyràac, ne atỳj amji pej na me amji cãmjĩ. Ne por me anõ pyxit te ihkên jicu, ne hacpỹa mã Pahpãm wỳr amji jaxàr ata pê ri carà cahàcre hôhti pyxit pictor ata pyràac.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ― Ne ihnõ xwỳjê, quê ha cahãj nõ mã wakỳre prà jakare te ihpore hy tej, ne cupê pyxit ne acto, quê ha ihtỳj hapê. Ne cute cumã cator xà caxuw, quê ha hàhcujro xà nõ pôc, ne ikre capõ ne hapên to impeaj to mõ, ne ihtỳj cumã cato.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ne me hõ ikwỳ nõ catêjê me, me cahê na amehkrĩ atajê to cuprõ, ne me cumã: “Me gakry, ite ihpore hy pictor ata mã icator” hane.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 ― He wa ampeaj kam me amã awjarẽ, ihpore hy pictor ata pê jũm te ihkên ton to ipa ata pyràac. Ata kôpit na, quê ha Pahpãm jarkwa to imprar catêjê côjkwa kam, por jũm pyxit peaj te amji kam hapac xà kên mã hikran, ne hacpỹa mã Pahpãm wỳr amji jaxàr ata pyrên, quê ha ame hakry.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 — ausente —
11 Jesus continuou:
12 — ausente —
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 ― Mã ahna amcro jàhtô nare, mã hapu na ihkra ita te ampo to hõ tekjê ita to cuprõn, ne ma pjê nõ wỳr to mõ. Ne curia ihkrĩ, ne cute ihkên to amji to hipu tu, ne por cute hũm pê ampo cwỳr atajê to ampo kên cunea na hamre partu.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 ― Ne hamre, cute ampo to hamre jirô pê, ampeaj kam pjê ata kam me cumã prãm cati. Mã prãm te kam ihtẽm.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Mã cute pjê ata kam jũmjê krĩ atajê na hàhwỳr, cute me cumã hàpên ne amji mã harte prãmte. Mã cute crô to ipijapar xà wỳr mehkujahêc, cute crô mã harte, ne me cumã hamãr xà na.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Mã curia apu crô jamãr to ipa, ne ampeaj kam cumã prãm. Mã tee crô jõ ata kwỳ krẽr to prãm cakrô, mã nee jũm te cumã crô jõ ita kwỳ jõr nare.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 ― Mã cute hỹr, ne amji kam hapac ne amji mã: “Ampeaj kam inxũ mã me hàpên catêjê jàhtô, ne me cumã hõ cati, ne cute me hakren tu. Wa mehkĩnte ajte ita ri tee prãm to amji curan prãm.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Ne wa ha ma inxũ wỳr amji jaxà, ne cumã amji jarẽn to hane he: ‘Inxũ, wa ite côjkwa kam Pahpãm me, acuna mã ikêanre ton.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Na wa nee hipêr ate ito amji kra na ana ijàhwỳr nare. Ca ha ito amji mã cama amã ijàpên catê’ ” hane.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ne ma hacpỹ mã hũm wỳr cute amji jaxàr.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 ― Mã cumã: “Inxũ, wa ite côjkwa kam Pahpãm me acuna mã ikêanre ton. Na wa nee hipêr ate ito amji kra na ana ijàhwỳr nare” hane.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 ― Mã hũm te cumã me hàpên catêjê nõ mã harkwa hyr, ne me cumã: “Ame kware ne ajpên me cumã ihkà impeaj nõ to tẽ, ne me cumã haxà, quê to ihkà. Ne hũhhi na hê xà nõ to cumã me hũhkrahhi na hê, ne hanea ne ihpar kà nõ mã me haxà.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ne hanea ne ajpên me pryti krahti nõ jicotti to me mõ, ne mehcura, cume to amji kĩn to.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Nãmri, wa ikra pictor ita tyc na amji mã to hajỹr cakrô, mã ihhêj ne hacpỹa mã ihtĩr ne mõ ne cator, cwỳrjapê ri hũrên ijakry” hane. Ne cute amji kĩn kam me to ihtẽm.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ― Ne cormã ame amji kĩn ita toan kam, mã ihkra kà ita pur kam apu apê. Ne cute amji jaxàr, ne ramã ikre na hàhtêp to mõ, ne cute me hõkrepôj me, me hàkrun jàhkrihkrit kam hapac.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ne cute me hàpên catêjê nõ na hàhwỳr, ne ihcukij ne cumã: “Ampo na mã ame hane?” hajỹr.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 ― Mã hàpên catê nõ ata cumã: “Gapyre te amji jaxàr ne impej pêa mã cator. Cwỳrjapê ri apãm te amji kĩn ita caxuw pryti kra jicotti curan na me imẽn, wa ite mehcuran, mã ame to amji kĩn” hane.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 ― Mã ihkra kà te ita kam hapac, ne apu kam incryc. Ne ma apu ikre mã hàr caca, ne ma amehkôt amji kĩn ita na amji ton caca. Mã hũm põ mã cator, ne tee apu to hàr to hahkre.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Mã cute hũm mã: “Rỳ pêa mã wa ipê amã ijàpên catê pyràac, ne amã ijàpên to ipa. Ne nee wa rỳ jũ caxuw ite garkwa par caca nare cakrô, ca rỳ jũ caxuw ate imã carà cahàcre nõ jõr, wa ite ijõ ikwỳ nõ catêjê me, me to amji kĩn nõ ton nare.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Mã akra kêanre ita te, por me cahãj pijapit xyre atajê na, ate cumã ampo jõr atajê rẽn partu. Ne cute amji jaxàr, ca ate quêt cumã pryti jicotti ita curan, ne ame to amji kĩn” hane.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 ― Mã hũm te cumã: “Ikra, apu hajỹr nare, ca gõtpê icahê na apu apa. Ne wa ampo cunea to itekjê itajê, pê atekjêa ri.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ne ampeaj kam wa ite amji kĩn ita ton na amji mã prãm, me pajakry prãmte. Ampo na? He me pamã amji kĩn nõti ita na ipê ihkaj na. Ne ampo na wa ite ita ton? He gapyre ita ramã ihhêj ne ihtyc, ne hacpỹa mã ihtĩr, ne hanea ne ipictor ne hacpỹa ne cator cwỳrjapê wa ite ton” ― hajỹr.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.