Lucas 15

PAHPÃM JARKWA CUPAHTI JÕ KÀHHÔC (RAM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ne amcro nõ na Jeju wỳr me hàhtôa ne me mõ, cute mempar prãmte, mã pahhiti jarkwa na me hũhkra kam me hàmcwỳr catêjê jàhtôa ne ihwỳr me mõ, ne mehkwỳ te amji kam me hapac xà kêanre.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Mã Parixêw catêjê me, me cumã Mojxe xwỳ jõ kàhhôc to hahkre catêjê me, cute me Jeju te mehkrã kên catêjê mã ampo to hahkre na me hõmpun, ne me ahna xwỳ kam mehtẽm, ne me ajpẽn mã:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Mã Jeju te me hapackre kam ihtẽm, ne me cumã:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 ― Ỹhỹ, quê me anõ mã carà cahàcre hôhti te xẽj, ne pyxit ne apê acto, xà ca ha ajkĩ nee hapên nare? Ca ha atỳj cute nowẽntinowi atajê mã põ kam hikra, ne ma pyxit ata japên to mõ, ne cumã acato.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Ne hũrên gakry, ca ha apỳ ne ma to amji jaxà.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Ne ikre mã to acato, ne acahê na gõ ikwỳ nõ mehkrĩ atajê to cuprõ, ne me cumã: “Me gakry, nãmri wa ite carà cahàcre hôhti pictor ata mã icator” hane.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 ― He me apê carà cahàcre hôhti jàhtô na, cute nowẽntinowi atajê pyràac, ne atỳj amji pej na me amji cãmjĩ. Ne por me anõ pyxit te ihkên jicu, ne hacpỹa mã Pahpãm wỳr amji jaxàr ata pê ri carà cahàcre hôhti pyxit pictor ata pyràac.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 ― Ne ihnõ xwỳjê, quê ha cahãj nõ mã wakỳre prà jakare te ihpore hy tej, ne cupê pyxit ne acto, quê ha ihtỳj hapê. Ne cute cumã cator xà caxuw, quê ha hàhcujro xà nõ pôc, ne ikre capõ ne hapên to impeaj to mõ, ne ihtỳj cumã cato.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ne me hõ ikwỳ nõ catêjê me, me cahê na amehkrĩ atajê to cuprõ, ne me cumã: “Me gakry, ite ihpore hy pictor ata mã icator” hane.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 ― He wa ampeaj kam me amã awjarẽ, ihpore hy pictor ata pê jũm te ihkên ton to ipa ata pyràac. Ata kôpit na, quê ha Pahpãm jarkwa to imprar catêjê côjkwa kam, por jũm pyxit peaj te amji kam hapac xà kên mã hikran, ne hacpỹa mã Pahpãm wỳr amji jaxàr ata pyrên, quê ha ame hakry.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 — ausente —
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 — ausente —
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 ― Mã ahna amcro jàhtô nare, mã hapu na ihkra ita te ampo to hõ tekjê ita to cuprõn, ne ma pjê nõ wỳr to mõ. Ne curia ihkrĩ, ne cute ihkên to amji to hipu tu, ne por cute hũm pê ampo cwỳr atajê to ampo kên cunea na hamre partu.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 ― Ne hamre, cute ampo to hamre jirô pê, ampeaj kam pjê ata kam me cumã prãm cati. Mã prãm te kam ihtẽm.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Mã cute pjê ata kam jũmjê krĩ atajê na hàhwỳr, cute me cumã hàpên ne amji mã harte prãmte. Mã cute crô to ipijapar xà wỳr mehkujahêc, cute crô mã harte, ne me cumã hamãr xà na.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Mã curia apu crô jamãr to ipa, ne ampeaj kam cumã prãm. Mã tee crô jõ ata kwỳ krẽr to prãm cakrô, mã nee jũm te cumã crô jõ ita kwỳ jõr nare.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 ― Mã cute hỹr, ne amji kam hapac ne amji mã: “Ampeaj kam inxũ mã me hàpên catêjê jàhtô, ne me cumã hõ cati, ne cute me hakren tu. Wa mehkĩnte ajte ita ri tee prãm to amji curan prãm.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ne wa ha ma inxũ wỳr amji jaxà, ne cumã amji jarẽn to hane he: ‘Inxũ, wa ite côjkwa kam Pahpãm me, acuna mã ikêanre ton.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Na wa nee hipêr ate ito amji kra na ana ijàhwỳr nare. Ca ha ito amji mã cama amã ijàpên catê’ ” hane.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ne ma hacpỹ mã hũm wỳr cute amji jaxàr.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ― Mã cumã: “Inxũ, wa ite côjkwa kam Pahpãm me acuna mã ikêanre ton. Na wa nee hipêr ate ito amji kra na ana ijàhwỳr nare” hane.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 ― Mã hũm te cumã me hàpên catêjê nõ mã harkwa hyr, ne me cumã: “Ame kware ne ajpên me cumã ihkà impeaj nõ to tẽ, ne me cumã haxà, quê to ihkà. Ne hũhhi na hê xà nõ to cumã me hũhkrahhi na hê, ne hanea ne ihpar kà nõ mã me haxà.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ne hanea ne ajpên me pryti krahti nõ jicotti to me mõ, ne mehcura, cume to amji kĩn to.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Nãmri, wa ikra pictor ita tyc na amji mã to hajỹr cakrô, mã ihhêj ne hacpỹa mã ihtĩr ne mõ ne cator, cwỳrjapê ri hũrên ijakry” hane. Ne cute amji kĩn kam me to ihtẽm.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 ― Ne cormã ame amji kĩn ita toan kam, mã ihkra kà ita pur kam apu apê. Ne cute amji jaxàr, ne ramã ikre na hàhtêp to mõ, ne cute me hõkrepôj me, me hàkrun jàhkrihkrit kam hapac.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ne cute me hàpên catêjê nõ na hàhwỳr, ne ihcukij ne cumã: “Ampo na mã ame hane?” hajỹr.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 ― Mã hàpên catê nõ ata cumã: “Gapyre te amji jaxàr ne impej pêa mã cator. Cwỳrjapê ri apãm te amji kĩn ita caxuw pryti kra jicotti curan na me imẽn, wa ite mehcuran, mã ame to amji kĩn” hane.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 ― Mã ihkra kà te ita kam hapac, ne apu kam incryc. Ne ma apu ikre mã hàr caca, ne ma amehkôt amji kĩn ita na amji ton caca. Mã hũm põ mã cator, ne tee apu to hàr to hahkre.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Mã cute hũm mã: “Rỳ pêa mã wa ipê amã ijàpên catê pyràac, ne amã ijàpên to ipa. Ne nee wa rỳ jũ caxuw ite garkwa par caca nare cakrô, ca rỳ jũ caxuw ate imã carà cahàcre nõ jõr, wa ite ijõ ikwỳ nõ catêjê me, me to amji kĩn nõ ton nare.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Mã akra kêanre ita te, por me cahãj pijapit xyre atajê na, ate cumã ampo jõr atajê rẽn partu. Ne cute amji jaxàr, ca ate quêt cumã pryti jicotti ita curan, ne ame to amji kĩn” hane.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 ― Mã hũm te cumã: “Ikra, apu hajỹr nare, ca gõtpê icahê na apu apa. Ne wa ampo cunea to itekjê itajê, pê atekjêa ri.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ne ampeaj kam wa ite amji kĩn ita ton na amji mã prãm, me pajakry prãmte. Ampo na? He me pamã amji kĩn nõti ita na ipê ihkaj na. Ne ampo na wa ite ita ton? He gapyre ita ramã ihhêj ne ihtyc, ne hacpỹa mã ihtĩr, ne hanea ne ipictor ne hacpỹa ne cator cwỳrjapê wa ite ton” ― hajỹr.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.