Gênesis 41
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs NAA
1 Baa ru kilaala ia raap, Paraao i beberon. I babo paai naa i tur taau u ra papaara daanim Naail.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 Ma i babo pari paa 7 na bulumakaau ko ra daanim, diat tubu ma diat babo wakaak, ma diat aan wali marawaai naa ra daanim.
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Namur taan diat maa, raa 7 na bulumakaau bulung diat waan paat ko ra daanim Naail. Diat babo ururian ma diat mariri, ma diat tur ungaai taau ma raa 7 na bulumakaau kaai u ra papaara daanim.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Ma 7 na bulumakaau baa diat babo ururian ma diat mariri, diat kanom raap paa 7 na bulumakaau baa diat tubu ma diat babo wakwakaak. Ma Paraao i tawaangun.
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Paraao i inep balet ma i beberon a weru pakaan, i babo 7 na turu na wit diat wa wakwakaak ma diat koina aakit. Diat tawa paat ku kon raain diwaaina.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Namur taan diat raa 7 na turu na wit bulung diat ilak paat. Diat mariri ma pa diat tawa wakaak u ra mage ma ra dadaip na taubaar.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 A kum mariri na wit diat kanom raap paa 7 na kokoina wit baa diat tawa wakwakaak. Ma Paraao i tawaangun, ma i nunura lele paai naa, a beberon ku mi.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 U ra malaana a nuknukina i laklagon, io, i wetula kup anuna kum tena paam uraura ma ra kum tena manaana raap taanga Aaigipto. Paraao i wapua ta diat u ra nuna ru beberon, iaku pa te kon diat i palaa laar pa diaar karomi.
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Ma a mukmuga anu ra kum tena baboura waain i piri karom Paraao naa, “Iaau nuk paa anung niraara u ra bung mi.
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Raa bung na wanua, u kaankaan karom iaau, ma u ung ta iaau u ra karabus, mir ungaai ma ra mukmuga anu ra kum tena tuntun bred, u ra ruma anu ra mukmuga anu ra kum tena wineium.
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Mir raap mir beberon un raa bung na marum ku. Ma anumir ru beberon a ru kukuraain diaar ut.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Raa baarmaan a te Ebraaio i ki ungaai ma mir, a tultul anu ra mukmuga anu ra kum tena wineium. Mir wapuai u ra numir ru beberon ma i pir palaa ta diaar karom mir. I pir palaa wakwakaak taa a kukuraai ra ru beberon raap anumir.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Ma ra kum utnaa raap i waan paat lenutmaa ia pir palaa taai karom mir. Iaau waan talili balet kup anung pinapaam, ma raa paa mir di wakete taai nate u ra in diwaai.”
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Io, Paraao i wetulaa kup Iosep ma di ben gagaa paai ko ra ruma na karabus. I kakaa wa ana kaabe, i kiaana wa anuna maalu na minong, ma namur i tur namuga naan Paraao.
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Paraao i piri karom Iosep lenbi, “Iaau babo a beberon, ma pa te i palaa laar paai. Iaku iaau walangoroi naa ui, baa di wapua ui un ta beberon, i tale un palaai.”
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Iosep i baalu Paraao naa, “Iaau pang pet laar paai, iaku God ut in taar a kukuraai i ra beberon baa in koina karom ui.”
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Ma Paraao i piri taan Iosep, “U ra nung beberon iaau babo pa iaau naa iaau tur taau u ra papaara daanim Naail.
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Iaau babo pari paa 7 na bulumakaau ko ra daanim, diat tubu ma diat babo wakwakaak. Diat aan wali marawaai naa ra daanim.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Ma namur iaau babo paa balet raa 7 na bulumakaau bulung diat waan pari ko ra daanim. Diat babo ururian, diat mariri, ma pa diat babo wakaak. Pa iaau babo mulu taa ta kum ururian na bulumakaau lenmi u ra pia Aaigipto raap.
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 A kum ururian na bulumakaau baa diat mariri, diat kanom raap paa 7 na tubutubu na bulumakaau baa diat muga taau.
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Iaku baa diat aa kanom pa diat, pa diat tubu. Diat babo ururian lenutmaa iaau babo paat pa diat. Ma iaau tawaangun paat.
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 “U ra nung weru beberon, iaau babo paa kaai 7 na turu na wit, diat tawa wakwakaak, diat koina aakit ma diat tawa paat ku kon raain diwaaina.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Namur taan diat raa 7 na turu na wit bulung diat ilak paat. Diat mariri, ma pa diat tawa wakaak u ra mage ma ra dadaip na taubaar.
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 A kum mariri na turu na wit diat kanom raap paa 7 na koina turu na wit. Iaau pir taa anung beberon taa ra kum tena paam uraura, iaku pate kon diat i pir palaa laar paai taang.”
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Io Iosep i piri taan Paraao naa, “Diaar welaar ku anum ru beberon, ma i raa kukuraain diaar ku. God ia waiaa ta ui u ra aawa baa marawaai in paami.
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 7 na kokoina bulumakaau i welaar ma 7 na kilaala, ma 7 na kokoina turu na wit kaai i welaar ma 7 na kilaala. Diaar welaar ku.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 7 na ururian na bulumakaau baa diat mariri, baa diat waan paat namur, ma 7 na turu na aakaakaina wit baa pa diat tawa wakaak u ra mage ma ra dadaip na taubaar, diat welaar ma 7 na kilaala na minolo baa diat a waan paat.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 I lenutmaa iaau aa pir taai taam, God ia waiaa ta ui u ra aawa baa in paami.
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 7 na kilaala in waan paat baa a utnaa na winangaan in bure aakit u ra pia Aaigipto raap.
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Iaku 7 na kilaala na minolo in waan paat namur. Ma ra ngaala na minaaur irong Aaigipto in panaai, ma a dekdek na minolo in baanaakaka a kum taamtaamaan raap.
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Pa te balet ma in nuk paa a kum kilaala na minaaur, kabina a minolo baa in waan paat in aaka aakit.
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 “God i wababo ui ma ra ru beberon raap baa kukuraaindiaar i welaar, kupi un nunurai naa God ia naagagon taai baa a kum utnaa mi in waan paat ut, ma marawaai in taar pari wai.
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “I koina baa ui ut un baat kup ta muaana baa i manaana ma i laana nuknuk wakaak, ma un ung taai kupi in naagagon u ra pia Aaigipto.
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Ma un pilak paa ta taara kupi diat a mukmuga u ra pia Aaigipto, ma diat a lo paa raaraa utnaa ko ra kum limlima na utnaa raap, baa a taara diat a tangaai u ra 7 na kilaala na minaaur.
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 A kum mukmuga diat a lo ungaai a kum utnaa na winangaan maa ko ra kum kokoina kilaala mi baa in waan paat, ma diat a ung ungaai a kum wit naatudaangi ra num naagagon. A utnaa na winangaan maa in ki na baboura un raaraa taamaan.
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 In taana kupi a taara diat a aani u ra 7 na kilaala na minolo baa in waan paat min Aaigipto, kupi koku a minolo i baanaakaka a taara.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 A ninunuk maa i koina karom Paraao ma ra nuna kum mukmuga raap.
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Io, Paraao i tiri anuna kum mukmuga, “Lelawaai, i tale daat baa daat a baat paa ta muaana welaar ma ra muaana bi, baa a nion God i ki uni? Painte.”
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Io, Paraao i piri karom Iosep, “God ia wakaapakaapa taa a kum utnaa mi karom ui. Pa ta muaana balet i manaana ma i nuknuk wakaak welaar ma ui.
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Ui un naagagon u ra nung ruma, ma anung taara raap diat a taraam u ra num kum naagagon. Raa utnaa ku, un ru anung kiki na king, kupi iaau ut ang ngaala taam.”
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Io, Paraao i piri karom Iosep, “Kumari iaau ung ta ui kupi un naagagon u ra kudulaana pia Aaigipto raap.”
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Ma Paraao i rakaan paa ring ko ra in kaalkaali na limaana baa anuna wakilang na king i ki uni, ma i waruk taai u ra in kaalkaali na limaan Iosep. I wamong taai ma ra kum wakwakaak na minong ma i ung taa kaai a sen di paami ko ra goled u ra in kabarono.
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Paraao i waki taa Iosep u ra kaaris ma di waan taltalili mai, kupi in waiaai karom a taara naa Iosep a weru tena naagagon. Ma a kum muaana diat ge ma ra pirpir namuga naana lenbi, “Muaat a tur aara aakapi!” Paraao ia ung taa Iosep kupi in naagagon u ra kudulaana pia Aaigipto raap.
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Ma Paraao i piri karom Iosep, “Iaau a king iaau piri naa, pain te taanga min Aaigipto in paam ta utnaa u ra nuna nemnem, baa pa i tiri muga ta ui.”
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Paraao i taar taa a matakina iaan Iosep baa Saapenaat-Paanea, ma i taar taa kaai a tabuan karom Iosep, a iaana Aasenaat, kupi anuna taulaa. Aasenaat a natun Potiperaa. Potiperaa a tena tuntun wetabaar karom anundiat god, irong u ra taamaan On. Ma Iosep i waan taltalili u ra pia Aaigipto raap.
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 I tula noina kilaala na lalaaun anun Iosep baa i turpaa a pinapaam karom Paraao, a king anu ra taara Aaigipto. Ma Iosep i waan pari ko ra ruma anun Paraao ma i waan taltalili u ra kudulaana pia Aaigipto.
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 U ra 7 na kilaala na minaaur a kum utnaa raap i tawa wakaak ma diat wa mongoro na waindiat.
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Iosep i lalo raap ko ra kum utnaa na winangaan baa i tawa u ra 7 na kilaala na minaaur maa, ma i ung ungaai diat u ra kum taamtaamaan. Un raaraa taamaan i ung ungaai a utnaa na winangaan ko ra andiat kum pinapaam ut.
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Iosep i ung ungaai a ngaala na wit welaar ma woio taanga nakono. Baa i bure aakit, ma pa i luk laar paai, io, pa i timu koto ma a nilulukindiat.
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Namuga taa ra kum kilaala na minolo, Aasenaat a taulaa anun Iosep i buta paa ru naat muaana. Aasenaat a natun Potiperaa, a tena tuntun wetabaar taangirong u ra taamaan On.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Iosep i taar taa a iaa ra nuna mugaana naat muaana baa Maanaase, ma i piri lenbi, “A kabina maa God ia waduman iaau ko ra nung kum mawaat raap, ma a taara kaai u ra ruma anun tamaang.”
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 A weru naat muaana i taar taa a iaana baa Eparaaim, ma i piri lenbi, “A kabina maa God i tabaara iaau ma ra ru naat mi, u ra pia baa iaau aa kariaana taa a kum mawaat iaai.”
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Baa 7 na kilaala na minaaur i raap irong Aaigipto,
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 a 7 na kilaala na minolo bulung i waan paat. I lenutmaa Iosep ia pir taai. A minolo i waan u ra kum taamtaamaan raap, iaku irong u ra pia Aaigipto a utnaa na winangaan i ki ut.
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Baa a taara Aaigipto diat kariaana a minolo, diat taangi karom Paraao kup ta utnaa na winangaan. Ma Paraao i piri ku taa ra taara Aaigipto raap lenbi, “Muaat a waan karom Iosep ma muaat a paam aawa baa in piri taa muaat.”
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Baa a minolo i manong a taara raap u ra kum taamtaamaan irong Aaigipto, Iosep i paapa a kum ruma baa ia ung ungaai taa a kum utnaa na winangaan uni, ma i wiurai karom diat.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Ma a kum taara ko ra kum taamtaamaan ingen kaai diat waan urong Aaigipto, kupi diat a kul utnaa na winangaan kon Iosep, maa a minolo i waan paat dekdek u ra rakrakaan buaal raap.
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.