Gênesis 41

BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Baa ru kilaala ia raap, Paraao i beberon. I babo paai naa i tur taau u ra papaara daanim Naail.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Ma i babo pari paa 7 na bulumakaau ko ra daanim, diat tubu ma diat babo wakaak, ma diat aan wali marawaai naa ra daanim.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Namur taan diat maa, raa 7 na bulumakaau bulung diat waan paat ko ra daanim Naail. Diat babo ururian ma diat mariri, ma diat tur ungaai taau ma raa 7 na bulumakaau kaai u ra papaara daanim.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Ma 7 na bulumakaau baa diat babo ururian ma diat mariri, diat kanom raap paa 7 na bulumakaau baa diat tubu ma diat babo wakwakaak. Ma Paraao i tawaangun.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Paraao i inep balet ma i beberon a weru pakaan, i babo 7 na turu na wit diat wa wakwakaak ma diat koina aakit. Diat tawa paat ku kon raain diwaaina.
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Namur taan diat raa 7 na turu na wit bulung diat ilak paat. Diat mariri ma pa diat tawa wakaak u ra mage ma ra dadaip na taubaar.
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 A kum mariri na wit diat kanom raap paa 7 na kokoina wit baa diat tawa wakwakaak. Ma Paraao i tawaangun, ma i nunura lele paai naa, a beberon ku mi.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 U ra malaana a nuknukina i laklagon, io, i wetula kup anuna kum tena paam uraura ma ra kum tena manaana raap taanga Aaigipto. Paraao i wapua ta diat u ra nuna ru beberon, iaku pa te kon diat i palaa laar pa diaar karomi.
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Ma a mukmuga anu ra kum tena baboura waain i piri karom Paraao naa, “Iaau nuk paa anung niraara u ra bung mi.
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Raa bung na wanua, u kaankaan karom iaau, ma u ung ta iaau u ra karabus, mir ungaai ma ra mukmuga anu ra kum tena tuntun bred, u ra ruma anu ra mukmuga anu ra kum tena wineium.
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Mir raap mir beberon un raa bung na marum ku. Ma anumir ru beberon a ru kukuraain diaar ut.
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Raa baarmaan a te Ebraaio i ki ungaai ma mir, a tultul anu ra mukmuga anu ra kum tena wineium. Mir wapuai u ra numir ru beberon ma i pir palaa ta diaar karom mir. I pir palaa wakwakaak taa a kukuraai ra ru beberon raap anumir.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Ma ra kum utnaa raap i waan paat lenutmaa ia pir palaa taai karom mir. Iaau waan talili balet kup anung pinapaam, ma raa paa mir di wakete taai nate u ra in diwaai.”
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Io, Paraao i wetulaa kup Iosep ma di ben gagaa paai ko ra ruma na karabus. I kakaa wa ana kaabe, i kiaana wa anuna maalu na minong, ma namur i tur namuga naan Paraao.
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Paraao i piri karom Iosep lenbi, “Iaau babo a beberon, ma pa te i palaa laar paai. Iaku iaau walangoroi naa ui, baa di wapua ui un ta beberon, i tale un palaai.”
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Iosep i baalu Paraao naa, “Iaau pang pet laar paai, iaku God ut in taar a kukuraai i ra beberon baa in koina karom ui.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Ma Paraao i piri taan Iosep, “U ra nung beberon iaau babo pa iaau naa iaau tur taau u ra papaara daanim Naail.
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Iaau babo pari paa 7 na bulumakaau ko ra daanim, diat tubu ma diat babo wakwakaak. Diat aan wali marawaai naa ra daanim.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Ma namur iaau babo paa balet raa 7 na bulumakaau bulung diat waan pari ko ra daanim. Diat babo ururian, diat mariri, ma pa diat babo wakaak. Pa iaau babo mulu taa ta kum ururian na bulumakaau lenmi u ra pia Aaigipto raap.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 A kum ururian na bulumakaau baa diat mariri, diat kanom raap paa 7 na tubutubu na bulumakaau baa diat muga taau.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Iaku baa diat aa kanom pa diat, pa diat tubu. Diat babo ururian lenutmaa iaau babo paat pa diat. Ma iaau tawaangun paat.
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 “U ra nung weru beberon, iaau babo paa kaai 7 na turu na wit, diat tawa wakwakaak, diat koina aakit ma diat tawa paat ku kon raain diwaaina.
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 Namur taan diat raa 7 na turu na wit bulung diat ilak paat. Diat mariri, ma pa diat tawa wakaak u ra mage ma ra dadaip na taubaar.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 A kum mariri na turu na wit diat kanom raap paa 7 na koina turu na wit. Iaau pir taa anung beberon taa ra kum tena paam uraura, iaku pate kon diat i pir palaa laar paai taang.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Io Iosep i piri taan Paraao naa, “Diaar welaar ku anum ru beberon, ma i raa kukuraain diaar ku. God ia waiaa ta ui u ra aawa baa marawaai in paami.
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 7 na kokoina bulumakaau i welaar ma 7 na kilaala, ma 7 na kokoina turu na wit kaai i welaar ma 7 na kilaala. Diaar welaar ku.
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 7 na ururian na bulumakaau baa diat mariri, baa diat waan paat namur, ma 7 na turu na aakaakaina wit baa pa diat tawa wakaak u ra mage ma ra dadaip na taubaar, diat welaar ma 7 na kilaala na minolo baa diat a waan paat.
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 I lenutmaa iaau aa pir taai taam, God ia waiaa ta ui u ra aawa baa in paami.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 7 na kilaala in waan paat baa a utnaa na winangaan in bure aakit u ra pia Aaigipto raap.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Iaku 7 na kilaala na minolo in waan paat namur. Ma ra ngaala na minaaur irong Aaigipto in panaai, ma a dekdek na minolo in baanaakaka a kum taamtaamaan raap.
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Pa te balet ma in nuk paa a kum kilaala na minaaur, kabina a minolo baa in waan paat in aaka aakit.
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 “God i wababo ui ma ra ru beberon raap baa kukuraaindiaar i welaar, kupi un nunurai naa God ia naagagon taai baa a kum utnaa mi in waan paat ut, ma marawaai in taar pari wai.
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 “I koina baa ui ut un baat kup ta muaana baa i manaana ma i laana nuknuk wakaak, ma un ung taai kupi in naagagon u ra pia Aaigipto.
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Ma un pilak paa ta taara kupi diat a mukmuga u ra pia Aaigipto, ma diat a lo paa raaraa utnaa ko ra kum limlima na utnaa raap, baa a taara diat a tangaai u ra 7 na kilaala na minaaur.
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 A kum mukmuga diat a lo ungaai a kum utnaa na winangaan maa ko ra kum kokoina kilaala mi baa in waan paat, ma diat a ung ungaai a kum wit naatudaangi ra num naagagon. A utnaa na winangaan maa in ki na baboura un raaraa taamaan.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 In taana kupi a taara diat a aani u ra 7 na kilaala na minolo baa in waan paat min Aaigipto, kupi koku a minolo i baanaakaka a taara.”
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 A ninunuk maa i koina karom Paraao ma ra nuna kum mukmuga raap.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Io, Paraao i tiri anuna kum mukmuga, “Lelawaai, i tale daat baa daat a baat paa ta muaana welaar ma ra muaana bi, baa a nion God i ki uni? Painte.”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Io, Paraao i piri karom Iosep, “God ia wakaapakaapa taa a kum utnaa mi karom ui. Pa ta muaana balet i manaana ma i nuknuk wakaak welaar ma ui.
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Ui un naagagon u ra nung ruma, ma anung taara raap diat a taraam u ra num kum naagagon. Raa utnaa ku, un ru anung kiki na king, kupi iaau ut ang ngaala taam.”
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Io, Paraao i piri karom Iosep, “Kumari iaau ung ta ui kupi un naagagon u ra kudulaana pia Aaigipto raap.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Ma Paraao i rakaan paa ring ko ra in kaalkaali na limaana baa anuna wakilang na king i ki uni, ma i waruk taai u ra in kaalkaali na limaan Iosep. I wamong taai ma ra kum wakwakaak na minong ma i ung taa kaai a sen di paami ko ra goled u ra in kabarono.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Paraao i waki taa Iosep u ra kaaris ma di waan taltalili mai, kupi in waiaai karom a taara naa Iosep a weru tena naagagon. Ma a kum muaana diat ge ma ra pirpir namuga naana lenbi, “Muaat a tur aara aakapi!” Paraao ia ung taa Iosep kupi in naagagon u ra kudulaana pia Aaigipto raap.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Ma Paraao i piri karom Iosep, “Iaau a king iaau piri naa, pain te taanga min Aaigipto in paam ta utnaa u ra nuna nemnem, baa pa i tiri muga ta ui.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Paraao i taar taa a matakina iaan Iosep baa Saapenaat-Paanea, ma i taar taa kaai a tabuan karom Iosep, a iaana Aasenaat, kupi anuna taulaa. Aasenaat a natun Potiperaa. Potiperaa a tena tuntun wetabaar karom anundiat god, irong u ra taamaan On. Ma Iosep i waan taltalili u ra pia Aaigipto raap.
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 I tula noina kilaala na lalaaun anun Iosep baa i turpaa a pinapaam karom Paraao, a king anu ra taara Aaigipto. Ma Iosep i waan pari ko ra ruma anun Paraao ma i waan taltalili u ra kudulaana pia Aaigipto.
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 U ra 7 na kilaala na minaaur a kum utnaa raap i tawa wakaak ma diat wa mongoro na waindiat.
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Iosep i lalo raap ko ra kum utnaa na winangaan baa i tawa u ra 7 na kilaala na minaaur maa, ma i ung ungaai diat u ra kum taamtaamaan. Un raaraa taamaan i ung ungaai a utnaa na winangaan ko ra andiat kum pinapaam ut.
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Iosep i ung ungaai a ngaala na wit welaar ma woio taanga nakono. Baa i bure aakit, ma pa i luk laar paai, io, pa i timu koto ma a nilulukindiat.
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Namuga taa ra kum kilaala na minolo, Aasenaat a taulaa anun Iosep i buta paa ru naat muaana. Aasenaat a natun Potiperaa, a tena tuntun wetabaar taangirong u ra taamaan On.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Iosep i taar taa a iaa ra nuna mugaana naat muaana baa Maanaase, ma i piri lenbi, “A kabina maa God ia waduman iaau ko ra nung kum mawaat raap, ma a taara kaai u ra ruma anun tamaang.”
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 A weru naat muaana i taar taa a iaana baa Eparaaim, ma i piri lenbi, “A kabina maa God i tabaara iaau ma ra ru naat mi, u ra pia baa iaau aa kariaana taa a kum mawaat iaai.”
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Baa 7 na kilaala na minaaur i raap irong Aaigipto,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 a 7 na kilaala na minolo bulung i waan paat. I lenutmaa Iosep ia pir taai. A minolo i waan u ra kum taamtaamaan raap, iaku irong u ra pia Aaigipto a utnaa na winangaan i ki ut.
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Baa a taara Aaigipto diat kariaana a minolo, diat taangi karom Paraao kup ta utnaa na winangaan. Ma Paraao i piri ku taa ra taara Aaigipto raap lenbi, “Muaat a waan karom Iosep ma muaat a paam aawa baa in piri taa muaat.”
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Baa a minolo i manong a taara raap u ra kum taamtaamaan irong Aaigipto, Iosep i paapa a kum ruma baa ia ung ungaai taa a kum utnaa na winangaan uni, ma i wiurai karom diat.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Ma a kum taara ko ra kum taamtaamaan ingen kaai diat waan urong Aaigipto, kupi diat a kul utnaa na winangaan kon Iosep, maa a minolo i waan paat dekdek u ra rakrakaan buaal raap.
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.