Gênesis 31
BUK TAABU MATAKIN (RAI) vs ARC
1 Raa bung na wanua, Iaakob i walangoro taa a kum natnatun Lebaan, a kum muaana, diat piri lenbi, “Iaakob ia lo raap paa a kum utnaa baa tamaandaat i naagagoni, ma u ra kum utnaa anun tamaandaat i lo paa a ngaala na wunuwung koni.”
1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem tomado tudo o que era de nosso pai e do que era de nosso pai fez ele toda esta glória.
2 Ma Iaakob ia babo lele paa kaai a mangamangaan anun Lebaan karomi, wakir ma i welaar ma namuga.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Ma a Tadaaru i piri taan Iaakob naa, “Un waan talili kup a pia anu ra kum tamtamaam ma ra num wuna taara, ma iaau ang ki ungaai ma ui.”
3 E disse o Senhor a Jacó: Torna à terra dos teus pais e à tua parentela, e eu serei contigo.
4 Io, Iaakob i taar wa a pirpir kup Raakel ma Leaa baa diaar a waan kupi, u ra pakaana baa anuna kum wewagua diat ki iaai.
4 Então, enviou Jacó e chamou a Raquel e a Leia ao campo, ao seu rebanho.
5 Iaakob i piri taan diaar lenbi, “Iaau baboi naa a mangamangaan anun tamaamur karom iaau wakir ma i welaar ma namuga, iaku a God anun tamaang kuri ut i ki ungaai ma iaau.
5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai esteve comigo.
6 Mur nunurai naa iaau papaam karom tamaamur ma ra dekdeking raap,
6 E vós mesmas sabeis que, com todo o meu poder, tenho servido a vosso pai;
7 ma a tamaamur ia waruga ta iaau ma i puku anung wedok welaar ma noina pakaan. Iaku God pa i maadek wai kupi in baanaakaka iaau.
7 mas vosso pai me enganou e mudou o salário dez vezes; porém Deus não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Baa i piri naa, a kum tukatuka na wewagua raap maa anung wedok, io, a kum wewagua raap diat buta utkaai a kum naat na tukatuka na wewagua. Ma namur i pukui bulung ma i piri naa, a kum wewagua baa i aalaal na liklik kabaang kuraa un diat, maa anung wedok. Io, a kum wewagua raap diat buta a kum naat na wewagua baa i aalaal na liklik kabaang kuraa un diat.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam salpicados. E, quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então, todos os rebanhos davam listrados.
9 Io mi, God ia lo wa a mongoro na wewagua kon tamaamur ma ia taar ta diat taang. “Ma Iaakob ia babo lele paa kaai a mangamangaan anun Lebaan karomi, wakir ma i welaar ma namuga.”|alt="Jacob and Laban" src="GR-lllb03n.tif" size="span" loc="Gen 31:1-2" copy="Global Recordiings Network" ref="31:2"
9 Assim, Deus tirou o gado de vosso pai e mo deu a mim.
10 “U ra kalaang baa a kum wewagua diat laana taulaa uni, iaau beberon. Ma u ra nung beberon iaau babo a kum muaana na me, a kum tukatuka ma diat baa i aalaal na liklik kabaang kuraa un diat, diat taulaa ma ra kum tabuan na me.
10 E sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, eu levantei os meus olhos e vi em sonhos que os bodes que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 U ra nung beberon a aangelo anun God i wataa iaau naa, ‘Iaakob.’ Iaau baalui naa, ‘Mi ut iaau.’
11 E disse-me o Anjo de Deus, em sonhos: Jacó! E eu disse: Eis-me aqui.
12 Ma aangelo i piri naa, ‘Babo tato ma un babo a kum muaana na me raap baa diat taulaa ma ra kum tabuan na me, diat a kum tukatuka ma diat kaai baa i aalaal na liklik kabaang kuraa un diat, maa iaau aa babo a kum utnaa raap baa Lebaan i paampaami karom ui.
12 E disse ele: Levanta, agora, os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te fez.
13 Iaau a God taanga Betel, a wanua baa u langer taa a wel u ra toro na waat iaai, ma u paam taa a weweliman karom iaau iaai. Io, tur paa, ma un waan taanga min. Un waan talili kup a pia baa di buta ui iaai.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tens ungido uma coluna, onde me tens feito o voto; levanta-te agora, sai-te desta terra e torna-te à terra da tua parentela.
14 Raakel ma Leaa diaar baalu Iaakob lenbi, “Mir a ki balet ma kup aawa? Maa pain mir a kale ta utnaa ko ra kum wunuwung anu ra tamaamir.
14 Então, responderam Raquel e Leia e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Maa i babo mir ku welaar ma ra ru waira. Wakir i taraam wa mir ku kupi un kul pa mir, i waraap wa utkaai a winekul baa u kul pa mir mai.
15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos e comeu todo o nosso dinheiro.
16 Lingtatuna aakit, God ia lo wa a wuwuwung kon tamaamir ma ia taar taai baa anundaat ma ra kum natnatundaat. Io, un paam ku a utnaa baa God ia pir taai taam.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faze tudo o que Deus te tem dito.
17 Ma Iaakob i wakaa taa anuna ru tabuan ma ra kum natnatuna u ra kum kaamel.
17 Então, se levantou Jacó, pondo os seus filhos e as suas mulheres sobre os camelos,
18 Ma i lu ungaai muga paa anuna kum wewagua kupi diat a muga, ma diat waan. I lo raap paa kaai a kum utnaa liklik baa i kalei baa i ki utbaai irong Mesopotaamia. Ma diat waan kup Aaisaak, a tamaan Iaakob, baa i ki irong u ra pia Kaanaan.
18 e levou todo o seu gado e toda a sua fazenda que havia adquirido, o gado que possuía, que alcançara em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Namuga taa ra nundiat winawaan, baa Lebaan i waan kupi in gele anuna kum sip, Raakel i walong paa a kum naatnaat na taabataaba liklik, a kum god anun tamaana Lebaan.
19 E, havendo Labão ido a tosquiar as suas ovelhas, furtou Raquel os ídolos que seu pai tinha.
20 Iaakob i waruga taa Lebaan, a te Aaraam, ma i kalaa ino paa koni, ma pa i nemi naa in wapua kaapa taai.
20 E esquivou-se Jacó de Labão, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia.
21 Io, i tur paa ma i waan ungaai ma ra nuna kum utnaa raap, i waan likaai a daanim Eupraat, ma i waan tutunga ku a kum taangaai u ra papaar Giliaad.
21 E fugiu ele com tudo o que tinha; e levantou-se, e passou o rio, e pôs o seu rosto para a montanha de Gileade.
22 Baa ia tula bung u ra winawaan anun Iaakob, di wapua Lebaan naa Iaakob ia kalaa ino paa.
22 E, no terceiro dia, foi anunciado a Labão que Jacó tinha fugido.
23 Namur Lebaan i ben paa anuna taara ma diat murmur kup Iaakob welaar ma 7 na bung, ma diat waan paat karomi u ra kum taangaai irong u ra papaar Giliaad.
23 Então, tomou consigo os seus irmãos e atrás dele seguiu o seu caminho por sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 U ra marum God i waan paat karom Lebaan a te Aaraam u ra beberon, ma i piri taana naa, “Baboura ui u ra num pirpir karom Iaakob. Koku u maangi ma ta mangaana pirpir baa in burut uni.”
24 Veio, porém, Deus a Labão, o arameu, em sonhos, de noite, e disse-lhe: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Io, Lebaan i waan paat matira u ra kum taangaai irong u ra papaar Giliaad, baa Iaakob diat, diat aa watur paa anundiat kum ruma na sel iaai. Io, Lebaan ma ra nuna taara diat kaai diat watur anundiat kum ruma na sel matira.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. E armara Jacó a sua tenda naquela montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua na montanha de Gileade.
26 Lebaan i piri karom Iaakob lenbi, “Aawa mi u paami karom iaau? U waruga iaau, ma u aal paa a ru natnatung lenbaa naa u aal pa diaar u ra purpuruan.
26 Então, disse Labão a Jacó: Que fizeste, que te esquivaste de mim e levaste as minhas filhas como cativas pela espada?
27 I lawaai maa u waruga iaau lenmi? U welulu ino paa ku, ma pa u wapua ta iaau kupi ang tula wa muaat ma ra gaaia ma ra kelekele u ra tinaangi i ra gitaa ma ra taambarin.
27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa?
28 U aa paam wa a longlong na mangamangaan, baa pa u ki pa iaau kupi ang dum taa a papaara waa ra kum taptabung ma a ru natnatung ma ang tur tula wakaak wa diat.
28 Também não me permitiste beijar os meus filhos e as minhas filhas. Loucamente, pois, agora andaste, fazendo assim.
29 A dekdeking kuri ut, i tale ku baa ang baanaakaka ui, iaku nabari a God anun tamaam i piri taang lenbi, ‘Baboura ui u ra num pirpir karom Iaakob. Koku u maangi ma ta mangaana pirpir baa in burut uni.’
29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal, mas o Deus de vosso pai me falou ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 U aa waan kabina maa u nemi naa un waan talili ma kup a taamaan anun tamaam, iaku kup aawa maa u walong paa anung kum god?”
30 E agora, se te querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Iaakob i baalu Lebaan naa, “Iaau burut, maa iaau nuki naa un ben talili paa a ru natnatum kon iaau ma ra kaankaan.
31 Então, respondeu Jacó e disse a Labão: Porque temia; pois que dizia comigo se porventura me não arrebatarias as tuas filhas.
32 Iaku baa un baat paa te baa anum kum god kuaa taana, in maat. Namuga u ra mataara kum kakundaar, ui ut un baat kup ta utnaa baa anum, kuri min naang. Ma baa u aa baat paa ta utnaa, io, un lo paai.” Iaakob pa i nunurai naa Raakel ia walong paa a kum god.
32 Com quem achares os teus deuses, esse não viva; reconhece diante de nossos irmãos o que é teu do que está comigo e toma-o para ti. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Io, Lebaan i ruk u ra ruma na sel anun Iaakob ma u ra ruma na sel anu ra ru tabuan na tultul anun Raakel ma Leaa, ma pa i baat paa ta utnaa. I ruk kaai u ra ruma na sel anun Leaa. Baa i pari, i ruk bulung u ra ruma na sel anun Raakel.
33 Então, entrou Labão na tenda de Jacó, e na tenda de Leia, e na tenda de ambas as servas e não os achou; e, saindo da tenda de Leia, entrou na tenda de Raquel.
34 Raakel ia wapari wa a kum taabataaba na god maa, ma ia waruk taai u ra nuna kiki, baa i laana ki uni nate u ra kaamel, ma i ki baat pa diat. Lebaan i taakit pukpuku raap taa a kum utnaa u ra ruma na sel ma pa i baat paa ta utnaa.
34 Mas tinha tomado Raquel os ídolos, e os tinha posto na albarda de um camelo, e assentara-se sobre eles; e apalpou Labão toda a tenda e não os achou.
35 Raakel i piri taan tamaana naa, “Anung tadaaru, koku u kaankaan karom iaau baa pa iaau tur u ra mugaana mataam, maa anung kalaang i um iaau.” Io, i baat papaa ma pa i baat paa ta utnaa.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, que não posso levantar-me diante da tua face; porquanto tenho o costume das mulheres. E ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Iaakob i kaankaan ma i pirpir dekdek karom Lebaan lenbi, “Aawa maa iaau paam aaka taai, ma woi na mangaana aakaina maa iaau paam taai mi, u lu murmur iaau uni?
36 Então, irou-se Jacó e contendeu com Labão. E respondeu Jacó e disse a Labão: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Mi baa u aa baat pukpuku taa anung kum utnaa raap, aawa ma maa u baat paai ko ra num ruma? Ung taai bin namuga naa ra kum kakum ma ra kum kakung, kup diat ut diat a naagagoni baa woi na paan daar maa i takado.
37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa? Põe-no aqui diante dos meus irmãos e teus irmãos; e que julguem entre nós ambos.
38 “Iaau aa ki paa karom ui 20 kilaala ma. Anum kum sip ma ra kum me diat lalaaun wakwakaak ma diat babuta wakaak u ra nung binaboura. Pa iaau aan paa ta naat na muaana na sip kon ui.
38 Estes vinte anos eu estive contigo, as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Pa iaau lo taa ta wewagua karom ui baa ta kuaabaar na wewagua i aak doko taai, iaau ut iaau laana kiaanai. Baa te i raara, baa di walong paai u ra marum baa u ra keke, u nemi naa iaau ut ang baalui.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia e o furtado de noite da minha mão o requerias.
40 U ra bungbung na keke, a mage i raang aakaka iaau, ma u ra bungbung na marum iaau madiring ma pa iaau ininep wakaak.
40 Estava eu de sorte que de dia me consumia o calor, e, de noite, a geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos.
41 I lenmi karom iaau u ra 20 kilaala raap baa iaau ki karom ui. U ra 14 na kilaala iaau papaam karom ui kup a ru natnatum, ma 6 na kilaala iaau papaam kup anung kum wewagua. Iaku ui, u puku anung wedok noina pakaan.
41 Tenho estado agora vinte anos na tua casa; catorze te servi por tuas duas filhas e seis anos por teu rebanho; mas o meu salário tens mudado dez vezes.
42 Iaku God anun tamaang i ki ungaai ma iaau, a God anun Aabaraam, ma a God anun Aaisaak. Baa gun pa in ki ungaai ma iaau, kuri un tula wa iaau ku ma ra pabono limaang. God ia babo anung kum mawaat ma ra dekdek na pinapaam baa iaau paami ma ra ru limaang, ma nabari u ra marum i taar a dekdek na pirpir karom ui.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, não fora comigo, por certo me enviarias agora vazio. Deus atendeu à minha aflição e ao trabalho das minhas mãos e repreendeu- te ontem à noite.
43 Lebaan i piri karom Iaakob lenbi, “A ru tabuan baa a ru natnatung, ma anundiaar kum naat kaai a kum taptabung. A kum wewagua kaai anung ut, io, a utnaa raap baa u watur akotoi, anung ut. Iaku pang paam ta utnaa kabina u ra ru natnatung ma ra kum taptabung baa diaar aa buta pa diat.
43 Então, respondeu Labão e disse a Jacó: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é o meu rebanho, e tudo o que vês meu é; e que farei, hoje, a estas minhas filhas ou aos filhos que tiveram?
44 Io mi, daar a paam ta kunubu. Ma a kunubu maa in papaam lenbaa a wewapua kaapa naliwan karom daar.”
44 Agora, pois, vem, e façamos concerto, eu e tu, que seja por testemunho entre mim e ti.
45 Io, Iaakob i lo paa ina waat ma i watur taai lenbaa a toro.
45 Então, tomou Jacó uma pedra e erigiu-a por coluna.
46 Ma i piri taa ra kum kakuna naa, “Muaat a lo ungaai a waatwaat urin.” Io, diat lo ungaai taa a kum waat, ma diat paam paa a aaim mai. Namur diat wangaan naa ra aaim maa.
46 E disse Jacó a seus irmãos: Ajuntai pedras. E tomaram pedras, e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão.
47 Lebaan i waatung taa a waat na aaim maa baa Iegaar-Saadutaa, ma Iaakob i waatungi naa Gaaled.
47 E chamou-lhe Labão Jegar-Saaduta; porém Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Lebaan i piri, “A waat na aaim mi in lenbaa a wewapua kaapa naliwan karom daar u ra bung mi.” Maa ia a kabina baa di waatungi naa Gaaled.
48 Então, disse Labão: Este montão seja, hoje, por testemunha entre mim e ti; por isso, se chamou o seu nome Galeede
49 Di waatungi kaai naa Mispaa, maa Lebaan i piri kaai naa, “A Tadaaru in babo daar u ra nundaar kinkini weraan.
49 e Mispa, porquanto disse: Atente o Senhor entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro.
50 Baa pa un waki wakaak a ru natnatung ma baa un taulaa ingen balet kon diaar, nuk paai, God in nunura a weweliman naliwan taan daar, baa pa te i ki ungaai ma daar.”
50 Se afligires as minhas filhas e se tomares mulheres além das minhas filhas, mesmo que ninguém esteja conosco, atenta que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Lebaan i piri kaai karom Iaakob lenbi, “Bi ia a aaim ma bi ia a toro na waat. Iaau aa watur taai naliwan taan daar.
51 Disse mais Labão a Jacó: Eis aqui este mesmo montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti.
52 A aaim, ma a toro na waat mi diaar wewapua kaapa baa iaau pang waan likaai a aaim mi kup anum pakaana kupi ang baanaakaka ui iaai. Ma ui kaai pa un waan likaai a aaim mi ma ra toro na waat mi kup anung pakaana kupi un baanaakaka iaau iaai.
52 Este montão seja testemunha, e esta coluna seja testemunha de que eu não passarei este montão para lá e que tu não passarás este montão e esta coluna para cá, para mal.
53 A God anun Aabaraam, ma a God anun Naaor, ma a God anu ra kum tamtamaandiat, in naagagon naliwan taan daar.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus de seu pai, julguem entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Ma i aak doko paa raa wewagua ma i wetabaar mai karom God, matira u ra kum taangaai. Ma i aaring Lebaan ma ra nuna taara baa diat raap diat a wangaan ungaai. Baa diat aa wangaan raap, diat inep paa balet matira.
54 E sacrificou Jacó um sacrifício na montanha e convidou seus irmãos para comerem pão; e comeram pão e passaram a noite na montanha.
55 U ra malaana kinalik, u ra bung namur taana, Lebaan i dum taa a papaa ra waa ra kum taptabuna, a ru natnatuna ma i pir wadaan ta diat ma i waan talili kon diat kup anuna taamaan.
55 E levantou-se Labão pela manhã, de madrugada, e beijou seus filhos e suas filhas, e abençoou-os; e partiu e voltou Labão ao seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.