Romanos 4

Mushog Testamento (QXONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Musyantsicmi Abrahampita llapan Israel runacuna mirayanganta. Tsaynö caycaptinga mä tantiyacushun Tayta Dios Abrahamta jutsancunapita perdonangantapis. ¿Allita rurar cawanganpitatsurä perdonargan o Tayta Dios auninganta criyinganpitatsurä?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Manam allita rurar cawanganpitatsu Abrahamta Tayta Dios perdonargan, sinöga Tayta Dios auninganta cumplinanpä cagta criyinganpitam. Alli rurag canganpita Tayta Dios perdonaptinga yachag tucunmanmi cargan.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tayta Diospa palabran gellgaranganchöpis caynömi nican: “Tayta Diosman yäracur auninganta cumplinanpä cagta Abraham criyiptinmi jutsa ruraynincunata perdonargan” nir.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Musyangantsicnöpis arupacog runa arunganpitaga pägunta chasquinmi. Mana aruycar imatapis chasquirga chasquin manam pägutatsu, sinöga garaytam.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Mana arog runa garayta chasquingannöllam Tayta Diospa perdonninta chasquirga pipis chasquin cuyapäcog cayninwan perdonaptin. Tsaynö caycaptinga manam allicunata rurangantsicpitatsu Tayta Dios jutsantsiccunapita perdonamantsic, sinöga perdonamantsic payman yäracur Jesucristuta chasquicungantsicpitam.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jutsa ruragcunata Tayta Dios perdonanganta musyarmi unay rey Davidpis caynö gellgargan:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Imanö cushicuychörä cayan jutsancunapita Tayta Dios perdonangan runacuna.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Pitapis perdonarga Tayta Dios mananam yarparannatsu jutsata ruracungancunataga” nir.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tsaynö nirnin manam cuerpun señalacushga cagcunallatatsu Tayta Dios jutsancunapita perdonan, sinöga mana señalacushga cagcunatapis payman criyicuyaptinga perdonaycanmi. Abrahamtapis Tayta Dios jutsancunapita perdonargan payman yäracunganpitam.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Peru ¿cuerpunta señalacunganchörätsurä Abrahamta perdonargan o manarä señalacuptintsurä? Paytapis Tayta Dios perdonargan cuerpunta manarä señalacuptinmi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 — ausente —
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 — ausente —
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Tsaynö caycaptinga manam Moises gellgangan leycunata cumplinganpitatsu Abrahampis ni paynö yäracog cagcunapis Tayta Dios auningan cay patsa herenciata chasquiycäyan, sinöga payman yäracur criyicuyanganpitam.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Tsaynö captinpis waquin Israel runacuna mana tantiyarmi niyan: “Nogaga Abrahamta Tayta Dios auningan herenciata chasquishä Moises gellgangan leycunata cumplingäpitam” nirnin. Paycuna niyangannö captinga Abrahampis Tayta Diosman yäracunmanräcu cargan. Y Tayta Dios Abrahamta auninganpis manacagllapächir canman cargan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Moises gellgangan leycunata musyaycarpis manam pipis cumpliyta puëdiyantsu. Tsaynö cayanganpita Tayta Dios mana perdonaypam infiernuman gaycunga.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jutsata rurar Tayta Diosta rabyatsishgapis perdonta mañacur payman yäracushgam llapan jutsantsiccunapita perdonamantsic. Tsaymi Israel runa carpis mana Israel runa carpis Abrahamnö yäracushgaga cuyapämarnintsic salvamantsic. Abraham yäracungannö yäracurga maypita tsaypita carpis Abraham castallam caycantsic.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 May nacion runacunapis Señor Jesucristuta chasquicogcuna Abraham castalla cananpä cagtaga Tayta Diospa palabran gellgaranganchö caynömi nin: “Gamta acrargö maytsay nacioncunapa taytannö canayquipämi” nir. Abrahamga rucuna caycarpis Tayta Dios auninganman yäracurmi criyirgan paypita yuregpita atsca nacionman mirayänanpä cagta. Tsaynö criyirmi Abraham shuyacurgan Tayta Dios paypä imaycatapis rurananpäna cagta.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Payga manam “¿Imanötä tsay canga?” nirgantsu. Tsaypa rantinga Tayta Diosta alabarmi masrä yäracurgan.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Payga musyargan auninganta imanöpapis Tayta Dios cumplinanpä cagtam.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tsayta musyar yäracunganpitam jutsancunapita Tayta Dios Abrahamta perdonar chasquirgan.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Cruzman clavaycur wanutsiyashga captinpis payga cawamurgan jutsantsiccunapita perdonashga canantsicpämi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.