Romanos 4
Mushog Testamento (QXONT) vs NAA
1 Musyantsicmi Abrahampita llapan Israel runacuna mirayanganta. Tsaynö caycaptinga mä tantiyacushun Tayta Dios Abrahamta jutsancunapita perdonangantapis. ¿Allita rurar cawanganpitatsurä perdonargan o Tayta Dios auninganta criyinganpitatsurä?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Manam allita rurar cawanganpitatsu Abrahamta Tayta Dios perdonargan, sinöga Tayta Dios auninganta cumplinanpä cagta criyinganpitam. Alli rurag canganpita Tayta Dios perdonaptinga yachag tucunmanmi cargan.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Tayta Diospa palabran gellgaranganchöpis caynömi nican: “Tayta Diosman yäracur auninganta cumplinanpä cagta Abraham criyiptinmi jutsa ruraynincunata perdonargan” nir.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Musyangantsicnöpis arupacog runa arunganpitaga pägunta chasquinmi. Mana aruycar imatapis chasquirga chasquin manam pägutatsu, sinöga garaytam.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Mana arog runa garayta chasquingannöllam Tayta Diospa perdonninta chasquirga pipis chasquin cuyapäcog cayninwan perdonaptin. Tsaynö caycaptinga manam allicunata rurangantsicpitatsu Tayta Dios jutsantsiccunapita perdonamantsic, sinöga perdonamantsic payman yäracur Jesucristuta chasquicungantsicpitam.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Jutsa ruragcunata Tayta Dios perdonanganta musyarmi unay rey Davidpis caynö gellgargan:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Imanö cushicuychörä cayan jutsancunapita Tayta Dios perdonangan runacuna.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Pitapis perdonarga Tayta Dios mananam yarparannatsu jutsata ruracungancunataga” nir.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Tsaynö nirnin manam cuerpun señalacushga cagcunallatatsu Tayta Dios jutsancunapita perdonan, sinöga mana señalacushga cagcunatapis payman criyicuyaptinga perdonaycanmi. Abrahamtapis Tayta Dios jutsancunapita perdonargan payman yäracunganpitam.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Peru ¿cuerpunta señalacunganchörätsurä Abrahamta perdonargan o manarä señalacuptintsurä? Paytapis Tayta Dios perdonargan cuerpunta manarä señalacuptinmi.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 — ausente —
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 — ausente —
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Tsaynö caycaptinga manam Moises gellgangan leycunata cumplinganpitatsu Abrahampis ni paynö yäracog cagcunapis Tayta Dios auningan cay patsa herenciata chasquiycäyan, sinöga payman yäracur criyicuyanganpitam.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Tsaynö captinpis waquin Israel runacuna mana tantiyarmi niyan: “Nogaga Abrahamta Tayta Dios auningan herenciata chasquishä Moises gellgangan leycunata cumplingäpitam” nirnin. Paycuna niyangannö captinga Abrahampis Tayta Diosman yäracunmanräcu cargan. Y Tayta Dios Abrahamta auninganpis manacagllapächir canman cargan.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Moises gellgangan leycunata musyaycarpis manam pipis cumpliyta puëdiyantsu. Tsaynö cayanganpita Tayta Dios mana perdonaypam infiernuman gaycunga.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Jutsata rurar Tayta Diosta rabyatsishgapis perdonta mañacur payman yäracushgam llapan jutsantsiccunapita perdonamantsic. Tsaymi Israel runa carpis mana Israel runa carpis Abrahamnö yäracushgaga cuyapämarnintsic salvamantsic. Abraham yäracungannö yäracurga maypita tsaypita carpis Abraham castallam caycantsic.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 May nacion runacunapis Señor Jesucristuta chasquicogcuna Abraham castalla cananpä cagtaga Tayta Diospa palabran gellgaranganchö caynömi nin: “Gamta acrargö maytsay nacioncunapa taytannö canayquipämi” nir. Abrahamga rucuna caycarpis Tayta Dios auninganman yäracurmi criyirgan paypita yuregpita atsca nacionman mirayänanpä cagta. Tsaynö criyirmi Abraham shuyacurgan Tayta Dios paypä imaycatapis rurananpäna cagta.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 — ausente —
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 — ausente —
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Payga manam “¿Imanötä tsay canga?” nirgantsu. Tsaypa rantinga Tayta Diosta alabarmi masrä yäracurgan.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Payga musyargan auninganta imanöpapis Tayta Dios cumplinanpä cagtam.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Tsayta musyar yäracunganpitam jutsancunapita Tayta Dios Abrahamta perdonar chasquirgan.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 — ausente —
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 — ausente —
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Cruzman clavaycur wanutsiyashga captinpis payga cawamurgan jutsantsiccunapita perdonashga canantsicpämi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.