Atos 27

Mushog Testamento (QXONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tsaypitanam Romaman waquin prësucunatawan apatsiyänanpä Roma autoridäcuna Pabluta entregayargan capitan Juliuman. Payga cargan “Augusto” ningan tröpapa capitanninmi.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tsaynam Asia provinciachö Adramitio marcapita cuteg büquiwan aywacuyargä Pabluta compañarnin noga y waugi Aristarco. Payga cargan Macedonia provinciachö Tesalonica marcapitam.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cesareapita aywarmi waraynin junag Sidon marcaman chäyargä. Tsaychömi Pabluta cuyapar capitan Julio juc soldädupa maquinman dejaycurgan reginacungancunaman aywananpä: “Reginacungayquicunaman ayway imallawanpis yanapayäshunayquipä” nir.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Nircur tsay Sidon marcapita yargucuyaptïnam vientu feyupa gallaycamurgan. Tsaymi Chipre isla cuchunpa päsayargä mana alläpa vientumungan cag lädullapa.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tsaypitanam Cilicia y Panfilia ñöpanllapa aywar chäyargä Liciachö “Mira” ningan marcaman.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Tsaychönam capitan Julio tariramurgan Alejandria marcapita shamog büquita Romaman yarguycagtana. Nircurnam tsay büquiwanna aywacuyargä.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Pasaypa ajata aywaptin atsca junagtarämi ñacar chaycuyargä “Nidu” ningan marcayag. Tsaypitanam aywaycäyangä cag lädupa pasaypa vientu tsapayämaptin “Creta” ningan isla gepallanpa aywayargä. Tsay lädupa alläpaga mana vientuptinnam Creta isla cuchullanpa aywar päsacuyargä Salmon marca ñöpanpa.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tsaynö ñacayta aywarnam chaycuyargä Creta islachö “Buenos Puertos” ningan marcaman. Tsayga Lasea marcapa lädun ricogllachömi.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tsayman chäyänäpäga atsca junagtam ñacar aywaycuyargä. Peru tamya tiempuna captinmi allinatsu cargan büquiwan aywayänäpä. Tsaynam büquichö arogcunata Pablo imapis päsananta yätsir nirgan:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Taytacuna, caynölla captinga manam allinötsu canga aywanantsicpä. Caynö jinachö aywarga büquipis cargantin jundicaptin quiquintsicpis resguchöchä caycantsic” nir.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Tsaynö Pablo niptinpis manam tsay prësucuna apag capitan Julioga cäsurgantsu. Masga büquiyogtawan arognincunatam cäsurgan.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Buenos Puertoschö tamya tiemputa päsayänanpä mana allinö captinmi llapancuna niyargan: “Cretachö Fenice marcayagrä aywashun tamya tiemputa päsanantsicpä” nir. Fenice alli sitiu captinmi tsaychörä tamya tiemputa päsayta munayargan.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tsaynam aywayänäpä cagpana vientuptin büquichö arogcuna yarpäyargan: “Cananga Fenice marcaman chäshunmi” nir. Nircurnam aywayargä Creta isla cuchullanpa.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Tsaypita aywaraycäyaptïnam mas rätun niragtana “Euroclidon” ningan huracan vientu Cretapita feyupa gallaycamurgan.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Tsaymi huracan vientu gallaycuptin imanö caytapis manana atipar büquita dejaycuyargä vientu apanganllapana aywacunanpä.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Tsaypitanam “Cauda” ningan tacshalla isla wac-wagtanpa alläpa mana vientunganpa päsacuyargä. Tsaychömi pasaypa ñacarrä apayangan lanchata büquiman yarcatsiyargan.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tsaynam wascacunawan büquita watayargan mana llactsicänanpä. Lamar rurinchö “Sirte” ningan arënaman char büqui jaticärinanta mantsarirnam vientu puritsinan carpanta bäjaratsiyargan büqui despaciullana aywananpä. Tsaynö rurayaptinpis vientu munanganmanmi puritsicurgan.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Tsaypita waraynin junagpis tsaynölla feyupa vientumuptinmi apayangan cargatapis jitariycuyargan lamarman.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Waraynin junagpis tsaynölla captinnam büquita allitsayänanpä apayangan gerucunata y carpata lamarman jitascäriyargan.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Pasaypa pucutay tsapashga captinmi ricacargannatsu junagpa rupaypis ni tsacaypa estrëllacunapis. Tsaynö atsca junagna feyupa vientuptin y ciëlupis pucutaywan manana ricacaptinnam sïga yarpäyargänatsu cawayänäpä cagtaga.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Tsay junagcuna mana micuypa cayaptïnam Pablo nirgan: “Taytacuna, ningäcunata wiyacuyaptiquega manam Cretapitapis yargamushwantsu cargan, ni imantsiccunatapis lamarman jitar ushashwantsu cargan.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Tsaynö captinpis ama mantsariyaytsu ni llaquicuyaytsu. Büqui jundicaptinpis manam maygantsicpis wanushuntsu.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Noga sirvingä Tayta Diosmi canan tsacay nogaman cachamushga angelninta. Tsay angelmi yuripascamar caynö nimashga:
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Pablo, ama mantsariytsu. Romachö mandacogpa despächunman chanquim. Gam raycurmi cay büquichö llapan runa wanunanpä cagpita Tayta Dios salvanga’ nir.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Angel tsaynö nicämaptinga ama llaquicushuntsu ni mantsacäshuntsu, taytacuna. Tayta Diosmanmi nogaga yäracü y angel nimangannöllam canga.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Büqui ushacaptinpis isla cuchunmanmi lamar jitaramäshun”.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 “Adriatico” ningan lamarchö vientu wacman cayman puriycätsiyämaptinmi ishcay semänapis päsarirgan. Tsaypita juc pagaschönam büquichö arogcuna mayasquiyargan lamar cuchunmanna chaycätsiyämanganta.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tsaynam lamarpa jonduyninta mïdiyaptin quimsa chunca ganchis (37) metrurä cargan. Tsaypita yapay mïdiyaptinnam ishcay chunca ganchis (27) metrunöllana cargan.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Lamar rurin gagacunachö büqui tacacänantam mantsariyargä. Tsaymi büqui pärananpä chuscu jatusag shiwinayog jërrucunata büquiman watarcur lamarman jitäshiyargä. Nircurmi patsa waranganyagrä shuyaräyargä imanö cayänäpäpis.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Tsaynam büquichö arogcuna lanchata yarpatseg tucullar tsaywan geshpisquiyta munayargan.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tsaynö yarpaycäyanganta tantiyasquirmi Pablo willasquirgan capitan Juliutawan soldäducunata: “Büquichö arogcunam geshpicuyta munaycäyan. Paycuna aywacuyaptinga llapantsicmi wanur ushacäshun” nir.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam pipis geshpiyänanta mana munarnin soldäducuna lancha watarag wascacunata rogurir rogurir lamarman jitayargan.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Tsaypita patsa waranaycaptinnam runacuna imallatapis micuyänanta munar Pablo nirgan: “Taytacuna, pasaypa llaquicuywanmi ima päsananpä cagtapis mana musyar ishcay semänana micurguntsictsu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Cananga valornintsic mana ushacänanpä micurcushunrä. Manam maygantsicpis wanushuntsu. Llapantsicpis salvacushunmi” nir.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nircurnam llapanpa ñöpanchö Tayta Diosman mañacurir tantata Pablo micur gallaycurgan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tsaynö Pablo micuycagta ricarnam waquin cagcunapis micuyargan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Tsay büquichö aywagcunaga ishcay pachac ganchis chunca jogta (276) runacunam cayargä.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tsaynam llapäcunapis pachajunta micuyargä. Nircur büqui lasaywan tacacänanta yarpar ancashgayänanpä apayangan trïgucunata lamarman jitacacharcuyargan.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 — ausente —
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 — ausente —
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tsaynö aywaycanganchömi büquipa sengan arënaman jaticärirgan. Tsaymi lamar yacu jaytaycaptin jaytaycaptin büquipa gepanpis paquicargan.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Tsaynam soldäducuna prësucunata wanutsiyta munayargan mana geshpiyänanpä.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Peru Pabluta wanutsiyänanta mana munarmi capitan Julio michargan pitapis mana wanutsiyänanpä. Tsaymi nädayta yachag cagcunataga niyargan lamar cuchunman nädayllapa yarguyänanpä.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nädayta mana yachag cagcunatanam niyargan büquipa paquipin tablacunata tsaricurcur paycunapa gepallanta yarguyänanpä. Tsaynöpam llapäcuna lamarpita salvacuyargä.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.