Atos 27
Mushog Testamento (QXONT) vs ARIB
1 Tsaypitanam Romaman waquin prësucunatawan apatsiyänanpä Roma autoridäcuna Pabluta entregayargan capitan Juliuman. Payga cargan “Augusto” ningan tröpapa capitanninmi.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tsaynam Asia provinciachö Adramitio marcapita cuteg büquiwan aywacuyargä Pabluta compañarnin noga y waugi Aristarco. Payga cargan Macedonia provinciachö Tesalonica marcapitam.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cesareapita aywarmi waraynin junag Sidon marcaman chäyargä. Tsaychömi Pabluta cuyapar capitan Julio juc soldädupa maquinman dejaycurgan reginacungancunaman aywananpä: “Reginacungayquicunaman ayway imallawanpis yanapayäshunayquipä” nir.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Nircur tsay Sidon marcapita yargucuyaptïnam vientu feyupa gallaycamurgan. Tsaymi Chipre isla cuchunpa päsayargä mana alläpa vientumungan cag lädullapa.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsaypitanam Cilicia y Panfilia ñöpanllapa aywar chäyargä Liciachö “Mira” ningan marcaman.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tsaychönam capitan Julio tariramurgan Alejandria marcapita shamog büquita Romaman yarguycagtana. Nircurnam tsay büquiwanna aywacuyargä.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Pasaypa ajata aywaptin atsca junagtarämi ñacar chaycuyargä “Nidu” ningan marcayag. Tsaypitanam aywaycäyangä cag lädupa pasaypa vientu tsapayämaptin “Creta” ningan isla gepallanpa aywayargä. Tsay lädupa alläpaga mana vientuptinnam Creta isla cuchullanpa aywar päsacuyargä Salmon marca ñöpanpa.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Tsaynö ñacayta aywarnam chaycuyargä Creta islachö “Buenos Puertos” ningan marcaman. Tsayga Lasea marcapa lädun ricogllachömi.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tsayman chäyänäpäga atsca junagtam ñacar aywaycuyargä. Peru tamya tiempuna captinmi allinatsu cargan büquiwan aywayänäpä. Tsaynam büquichö arogcunata Pablo imapis päsananta yätsir nirgan:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Taytacuna, caynölla captinga manam allinötsu canga aywanantsicpä. Caynö jinachö aywarga büquipis cargantin jundicaptin quiquintsicpis resguchöchä caycantsic” nir.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Tsaynö Pablo niptinpis manam tsay prësucuna apag capitan Julioga cäsurgantsu. Masga büquiyogtawan arognincunatam cäsurgan.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Buenos Puertoschö tamya tiemputa päsayänanpä mana allinö captinmi llapancuna niyargan: “Cretachö Fenice marcayagrä aywashun tamya tiemputa päsanantsicpä” nir. Fenice alli sitiu captinmi tsaychörä tamya tiemputa päsayta munayargan.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tsaynam aywayänäpä cagpana vientuptin büquichö arogcuna yarpäyargan: “Cananga Fenice marcaman chäshunmi” nir. Nircurnam aywayargä Creta isla cuchullanpa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Tsaypita aywaraycäyaptïnam mas rätun niragtana “Euroclidon” ningan huracan vientu Cretapita feyupa gallaycamurgan.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Tsaymi huracan vientu gallaycuptin imanö caytapis manana atipar büquita dejaycuyargä vientu apanganllapana aywacunanpä.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tsaypitanam “Cauda” ningan tacshalla isla wac-wagtanpa alläpa mana vientunganpa päsacuyargä. Tsaychömi pasaypa ñacarrä apayangan lanchata büquiman yarcatsiyargan.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Tsaynam wascacunawan büquita watayargan mana llactsicänanpä. Lamar rurinchö “Sirte” ningan arënaman char büqui jaticärinanta mantsarirnam vientu puritsinan carpanta bäjaratsiyargan büqui despaciullana aywananpä. Tsaynö rurayaptinpis vientu munanganmanmi puritsicurgan.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Tsaypita waraynin junagpis tsaynölla feyupa vientumuptinmi apayangan cargatapis jitariycuyargan lamarman.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Waraynin junagpis tsaynölla captinnam büquita allitsayänanpä apayangan gerucunata y carpata lamarman jitascäriyargan.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Pasaypa pucutay tsapashga captinmi ricacargannatsu junagpa rupaypis ni tsacaypa estrëllacunapis. Tsaynö atsca junagna feyupa vientuptin y ciëlupis pucutaywan manana ricacaptinnam sïga yarpäyargänatsu cawayänäpä cagtaga.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Tsay junagcuna mana micuypa cayaptïnam Pablo nirgan: “Taytacuna, ningäcunata wiyacuyaptiquega manam Cretapitapis yargamushwantsu cargan, ni imantsiccunatapis lamarman jitar ushashwantsu cargan.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Tsaynö captinpis ama mantsariyaytsu ni llaquicuyaytsu. Büqui jundicaptinpis manam maygantsicpis wanushuntsu.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Noga sirvingä Tayta Diosmi canan tsacay nogaman cachamushga angelninta. Tsay angelmi yuripascamar caynö nimashga:
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ‘Pablo, ama mantsariytsu. Romachö mandacogpa despächunman chanquim. Gam raycurmi cay büquichö llapan runa wanunanpä cagpita Tayta Dios salvanga’ nir.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Angel tsaynö nicämaptinga ama llaquicushuntsu ni mantsacäshuntsu, taytacuna. Tayta Diosmanmi nogaga yäracü y angel nimangannöllam canga.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Büqui ushacaptinpis isla cuchunmanmi lamar jitaramäshun”.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 “Adriatico” ningan lamarchö vientu wacman cayman puriycätsiyämaptinmi ishcay semänapis päsarirgan. Tsaypita juc pagaschönam büquichö arogcuna mayasquiyargan lamar cuchunmanna chaycätsiyämanganta.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tsaynam lamarpa jonduyninta mïdiyaptin quimsa chunca ganchis (37) metrurä cargan. Tsaypita yapay mïdiyaptinnam ishcay chunca ganchis (27) metrunöllana cargan.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Lamar rurin gagacunachö büqui tacacänantam mantsariyargä. Tsaymi büqui pärananpä chuscu jatusag shiwinayog jërrucunata büquiman watarcur lamarman jitäshiyargä. Nircurmi patsa waranganyagrä shuyaräyargä imanö cayänäpäpis.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Tsaynam büquichö arogcuna lanchata yarpatseg tucullar tsaywan geshpisquiyta munayargan.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Tsaynö yarpaycäyanganta tantiyasquirmi Pablo willasquirgan capitan Juliutawan soldäducunata: “Büquichö arogcunam geshpicuyta munaycäyan. Paycuna aywacuyaptinga llapantsicmi wanur ushacäshun” nir.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam pipis geshpiyänanta mana munarnin soldäducuna lancha watarag wascacunata rogurir rogurir lamarman jitayargan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Tsaypita patsa waranaycaptinnam runacuna imallatapis micuyänanta munar Pablo nirgan: “Taytacuna, pasaypa llaquicuywanmi ima päsananpä cagtapis mana musyar ishcay semänana micurguntsictsu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Cananga valornintsic mana ushacänanpä micurcushunrä. Manam maygantsicpis wanushuntsu. Llapantsicpis salvacushunmi” nir.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nircurnam llapanpa ñöpanchö Tayta Diosman mañacurir tantata Pablo micur gallaycurgan.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tsaynö Pablo micuycagta ricarnam waquin cagcunapis micuyargan.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tsay büquichö aywagcunaga ishcay pachac ganchis chunca jogta (276) runacunam cayargä.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tsaynam llapäcunapis pachajunta micuyargä. Nircur büqui lasaywan tacacänanta yarpar ancashgayänanpä apayangan trïgucunata lamarman jitacacharcuyargan.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 — ausente —
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 — ausente —
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Tsaynö aywaycanganchömi büquipa sengan arënaman jaticärirgan. Tsaymi lamar yacu jaytaycaptin jaytaycaptin büquipa gepanpis paquicargan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tsaynam soldäducuna prësucunata wanutsiyta munayargan mana geshpiyänanpä.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Peru Pabluta wanutsiyänanta mana munarmi capitan Julio michargan pitapis mana wanutsiyänanpä. Tsaymi nädayta yachag cagcunataga niyargan lamar cuchunman nädayllapa yarguyänanpä.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Nädayta mana yachag cagcunatanam niyargan büquipa paquipin tablacunata tsaricurcur paycunapa gepallanta yarguyänanpä. Tsaynöpam llapäcuna lamarpita salvacuyargä.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.