Atos 27
Mushog Testamento (QXONT) vs ARA
1 Tsaypitanam Romaman waquin prësucunatawan apatsiyänanpä Roma autoridäcuna Pabluta entregayargan capitan Juliuman. Payga cargan “Augusto” ningan tröpapa capitanninmi.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tsaynam Asia provinciachö Adramitio marcapita cuteg büquiwan aywacuyargä Pabluta compañarnin noga y waugi Aristarco. Payga cargan Macedonia provinciachö Tesalonica marcapitam.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Cesareapita aywarmi waraynin junag Sidon marcaman chäyargä. Tsaychömi Pabluta cuyapar capitan Julio juc soldädupa maquinman dejaycurgan reginacungancunaman aywananpä: “Reginacungayquicunaman ayway imallawanpis yanapayäshunayquipä” nir.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Nircur tsay Sidon marcapita yargucuyaptïnam vientu feyupa gallaycamurgan. Tsaymi Chipre isla cuchunpa päsayargä mana alläpa vientumungan cag lädullapa.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tsaypitanam Cilicia y Panfilia ñöpanllapa aywar chäyargä Liciachö “Mira” ningan marcaman.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tsaychönam capitan Julio tariramurgan Alejandria marcapita shamog büquita Romaman yarguycagtana. Nircurnam tsay büquiwanna aywacuyargä.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Pasaypa ajata aywaptin atsca junagtarämi ñacar chaycuyargä “Nidu” ningan marcayag. Tsaypitanam aywaycäyangä cag lädupa pasaypa vientu tsapayämaptin “Creta” ningan isla gepallanpa aywayargä. Tsay lädupa alläpaga mana vientuptinnam Creta isla cuchullanpa aywar päsacuyargä Salmon marca ñöpanpa.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Tsaynö ñacayta aywarnam chaycuyargä Creta islachö “Buenos Puertos” ningan marcaman. Tsayga Lasea marcapa lädun ricogllachömi.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsayman chäyänäpäga atsca junagtam ñacar aywaycuyargä. Peru tamya tiempuna captinmi allinatsu cargan büquiwan aywayänäpä. Tsaynam büquichö arogcunata Pablo imapis päsananta yätsir nirgan:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Taytacuna, caynölla captinga manam allinötsu canga aywanantsicpä. Caynö jinachö aywarga büquipis cargantin jundicaptin quiquintsicpis resguchöchä caycantsic” nir.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Tsaynö Pablo niptinpis manam tsay prësucuna apag capitan Julioga cäsurgantsu. Masga büquiyogtawan arognincunatam cäsurgan.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Buenos Puertoschö tamya tiemputa päsayänanpä mana allinö captinmi llapancuna niyargan: “Cretachö Fenice marcayagrä aywashun tamya tiemputa päsanantsicpä” nir. Fenice alli sitiu captinmi tsaychörä tamya tiemputa päsayta munayargan.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tsaynam aywayänäpä cagpana vientuptin büquichö arogcuna yarpäyargan: “Cananga Fenice marcaman chäshunmi” nir. Nircurnam aywayargä Creta isla cuchullanpa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Tsaypita aywaraycäyaptïnam mas rätun niragtana “Euroclidon” ningan huracan vientu Cretapita feyupa gallaycamurgan.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Tsaymi huracan vientu gallaycuptin imanö caytapis manana atipar büquita dejaycuyargä vientu apanganllapana aywacunanpä.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsaypitanam “Cauda” ningan tacshalla isla wac-wagtanpa alläpa mana vientunganpa päsacuyargä. Tsaychömi pasaypa ñacarrä apayangan lanchata büquiman yarcatsiyargan.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Tsaynam wascacunawan büquita watayargan mana llactsicänanpä. Lamar rurinchö “Sirte” ningan arënaman char büqui jaticärinanta mantsarirnam vientu puritsinan carpanta bäjaratsiyargan büqui despaciullana aywananpä. Tsaynö rurayaptinpis vientu munanganmanmi puritsicurgan.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Tsaypita waraynin junagpis tsaynölla feyupa vientumuptinmi apayangan cargatapis jitariycuyargan lamarman.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Waraynin junagpis tsaynölla captinnam büquita allitsayänanpä apayangan gerucunata y carpata lamarman jitascäriyargan.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Pasaypa pucutay tsapashga captinmi ricacargannatsu junagpa rupaypis ni tsacaypa estrëllacunapis. Tsaynö atsca junagna feyupa vientuptin y ciëlupis pucutaywan manana ricacaptinnam sïga yarpäyargänatsu cawayänäpä cagtaga.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Tsay junagcuna mana micuypa cayaptïnam Pablo nirgan: “Taytacuna, ningäcunata wiyacuyaptiquega manam Cretapitapis yargamushwantsu cargan, ni imantsiccunatapis lamarman jitar ushashwantsu cargan.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tsaynö captinpis ama mantsariyaytsu ni llaquicuyaytsu. Büqui jundicaptinpis manam maygantsicpis wanushuntsu.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Noga sirvingä Tayta Diosmi canan tsacay nogaman cachamushga angelninta. Tsay angelmi yuripascamar caynö nimashga:
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‘Pablo, ama mantsariytsu. Romachö mandacogpa despächunman chanquim. Gam raycurmi cay büquichö llapan runa wanunanpä cagpita Tayta Dios salvanga’ nir.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Angel tsaynö nicämaptinga ama llaquicushuntsu ni mantsacäshuntsu, taytacuna. Tayta Diosmanmi nogaga yäracü y angel nimangannöllam canga.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Büqui ushacaptinpis isla cuchunmanmi lamar jitaramäshun”.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 “Adriatico” ningan lamarchö vientu wacman cayman puriycätsiyämaptinmi ishcay semänapis päsarirgan. Tsaypita juc pagaschönam büquichö arogcuna mayasquiyargan lamar cuchunmanna chaycätsiyämanganta.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsaynam lamarpa jonduyninta mïdiyaptin quimsa chunca ganchis (37) metrurä cargan. Tsaypita yapay mïdiyaptinnam ishcay chunca ganchis (27) metrunöllana cargan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Lamar rurin gagacunachö büqui tacacänantam mantsariyargä. Tsaymi büqui pärananpä chuscu jatusag shiwinayog jërrucunata büquiman watarcur lamarman jitäshiyargä. Nircurmi patsa waranganyagrä shuyaräyargä imanö cayänäpäpis.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Tsaynam büquichö arogcuna lanchata yarpatseg tucullar tsaywan geshpisquiyta munayargan.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Tsaynö yarpaycäyanganta tantiyasquirmi Pablo willasquirgan capitan Juliutawan soldäducunata: “Büquichö arogcunam geshpicuyta munaycäyan. Paycuna aywacuyaptinga llapantsicmi wanur ushacäshun” nir.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam pipis geshpiyänanta mana munarnin soldäducuna lancha watarag wascacunata rogurir rogurir lamarman jitayargan.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Tsaypita patsa waranaycaptinnam runacuna imallatapis micuyänanta munar Pablo nirgan: “Taytacuna, pasaypa llaquicuywanmi ima päsananpä cagtapis mana musyar ishcay semänana micurguntsictsu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Cananga valornintsic mana ushacänanpä micurcushunrä. Manam maygantsicpis wanushuntsu. Llapantsicpis salvacushunmi” nir.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Nircurnam llapanpa ñöpanchö Tayta Diosman mañacurir tantata Pablo micur gallaycurgan.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsaynö Pablo micuycagta ricarnam waquin cagcunapis micuyargan.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tsay büquichö aywagcunaga ishcay pachac ganchis chunca jogta (276) runacunam cayargä.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tsaynam llapäcunapis pachajunta micuyargä. Nircur büqui lasaywan tacacänanta yarpar ancashgayänanpä apayangan trïgucunata lamarman jitacacharcuyargan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 — ausente —
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 — ausente —
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsaynö aywaycanganchömi büquipa sengan arënaman jaticärirgan. Tsaymi lamar yacu jaytaycaptin jaytaycaptin büquipa gepanpis paquicargan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tsaynam soldäducuna prësucunata wanutsiyta munayargan mana geshpiyänanpä.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Peru Pabluta wanutsiyänanta mana munarmi capitan Julio michargan pitapis mana wanutsiyänanpä. Tsaymi nädayta yachag cagcunataga niyargan lamar cuchunman nädayllapa yarguyänanpä.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Nädayta mana yachag cagcunatanam niyargan büquipa paquipin tablacunata tsaricurcur paycunapa gepallanta yarguyänanpä. Tsaynöpam llapäcuna lamarpita salvacuyargä.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.