João 11
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs VC
1 Juc runam Lazaro shutiyog alläpa antsa geshyaycargan Betania marcachö, Maríapawan Martapa turincuna.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Tsay antsa geshyaycag Lazaropa panin Maríam Señor Jesucristopa chaquinman mushcug perfümita wiñarcur agtsanwan pitsar tsaquitsirgan.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Lazaropa panincunam juc runata cachacuyargan Señor Jesucristota: “Señor, cuyay amïgoyquim antsa geshyaycan” ninanpag.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Tsayta wiyarmi Señor Jesucristo nirgan: “Tsay geshyaywanga manam wañungatsu. Tsay geshyayga tsarishga Dios Yaya poderöso cangantawan Tsurinpis rasumpa poderöso canganta musyayänanpagmi.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Aunqui Señor Jesucristo Lazarota y ishcan panincuna Maríatatawan Martata alläpa cuyaycarpis,
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Lazaro alläpa antsa geshyaycangata willaycuyaptin, ishcay junag masran tsay caycanganllachö quëdargan.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Tsaypitaragmi discïpuluncunata nirgan: “Acu, yapay Judea provinciaman cutishun” nir.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Discïpuluncunanam niyargan: “Pero Maestru, tsay sitiucunachöga ganyancunallaragtsag judiucuna sagmar wañutsiyniquita munayargan ¿Tsaynö caycaptincu, gamga yapay tsaypa cutiyta munaycanqui?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Señor Jesucristonam nirgan: “¿Juc junagga manacu chunca ishcay örayog? Tsaymi pipis junagpa purirga trompesar ishquintsictsu, cay mundu allish atsicyaptin.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pero tutapaypa purirmi sïga, trompesarnin tacacur ishquin mana actsi captin.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yapaynam Señor Jesucristo nirgan: “Amïgontsic Lazarom puñucashga caycan, pero aywä riccharcatsimushag.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Discïpuluncunanam niyargan: “Señor, si puñucashgalla caycarga, rasumpam cuticämunga.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Señor Jesucristoga Lazaro wañushgana canganta musyarmi, discïpuluncunata tsaynö “puñucashgallam caycan” nirgan. Pero discïpuluncunaga mana tantiyayarmi, rasumpa puñucashgalla canganta yarpäyargan.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Tsaynam Señor Jesucristo rasuncagta nirgan: “Lazaroga wañushgam.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Cushicümi tsaychö mana cangäta. Tsaynömi mas alli caycan gamcuna, rasumpa criyiyänayquipag. Pero acu aywashun ricänapag.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tsaynam “Millïshu” niyangan Tomas discïpulumajincunata nirgan: “Acu nogantsicpis Señor Jesucristowan pagta wañuna captinpis.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Tsayman chaycunam Señor Jesucristo tarirgan, Lazarota pampayan chuscu junagna päsashga canganta.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betaniaga cargan quimsa (3) kilometroschömi Jerusalénpita.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Tsaynö amänolla captinmi, atscag judiucuna Maríapawan Martapa turin wañushga captin shogarnin compañag aywashga cayargan.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Martanam Señor Jesucristo chaycanganta musyasquirnin tincug yargosquir aywargan. Pero ñañan Maríaga wajichömi quëdargan.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Martanam tincusquir Señor Jesucristota nirgan: “Señor, caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pero nogaga musyämi, cananpis llapan imayca mañangayquita Dios Yayaga rurananpagcagta.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Señor Jesucristonam contestargan: “Turiquiga cawamungam.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Martanam nirgan: “Aumi, rasumpam musyä cay patsa ushacangan junag llapan wañushgacuna cawayämuptin, turilläpis cawamunanpag canganta.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Tsaynam Señor Jesucristo nirgan: “Nogam wañushgacunata cawatsimurnin cawayga cä. Tsaymi pipis nogaman rasumpa firmi criyicurga, wañurpis cawamungalla.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Tsaynöllam llapan cawaycagcunapis, nogaman rasumpa firmi criyicamurga manam ni imaypis wañuyangatsu. ¿Cayta criyinqui Marta?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Paynam nirgan: “Aumi, Señor. Nogaga rasumpam criyï gam Cristo Diospa Tsurin, cay munduman shamugpagcag cangayquita.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirnam, Marta aywargan ñañan Maríata gayag. Gayasquirnam pacayllpa nirgan: “Maestrum cayman chamushga gayashunqui.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Tsaynö niptinnam Maríaga saslla sharcurnin Señor Jesucristo caycanganman ricag aywargan.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Señor Jesucristoga manaragmi tsay marcamanga yaycushgaragtsu cargan, sinöga Martawan tincuyanganllachöragmi caycargan.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Tsaynö María sas sharcurnin aywagta ricarmi, tsay judiucuna wajichö pagtan compañar caycagcuna gepanta gatir aywayargan, “Turin pamparanganmanchari wagag aywan.”
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Maríanam Señor Jesucristo caycanganman chaycurnin chaquin puntanman gongoricuycur nirgan: “Señor, si gam caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Tsaynam Maríatawan compañagnin judiucuna llaquishga wagagta ricaycur, Señor Jesucristopis shongonchö yarpachacurnin alläpa llaquishga,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 tapurgan: “¿Maymantan pampayashcanqui?” Tsaynam niyargan: “Señor, shamuy ricätsiyäshayqui”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tsaynam Señor Jesucristopis wagargan.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Judiucunanam tsaynöta ricar niyargan: “¡Ricäyay alläpam cuyanag!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero waquincagnam niyargan: “Manacu cay runaga gapratapis cuticatsirgan. Tsayga ¿manatsurag imallatapis ruranman cargan Lazaro mana wañunanpag?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Señor Jesucristonam yapay alläpa llaquishga Lazaro pamparanganman witiycurgan. Tsay sepultüra gagachö uchcushga machay captinmi, puncunpis juc jatun parara rumiwan tsapashga cargan.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Señor Jesucristonam nirgan: “Rumita jipiyay.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Señor Jesucristonam contestargan: “¿Manacu nirgog, si rasumpa firmi criyicurga Dios Yayapa poderninwan juc jatun milagruta ricäyänayquipag?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Rumita jipisquiyaptinnam, Señor Jesucristo cieluman ricarcur nirgan: “Taytallay, alläpam agradëcicug, rasumpa wiyamangayquita.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Musyämi imaypis wiyamangayquita, pero caynöga mañacug caychö caycag runacuna, gam cachamangayquita rasumpa criyiyänanpagmi.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Tsayta nisquirnam, jinchi gayacurgan: “¡Lazaro, tsaypita yargamuy!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Tsaynam wañushga yargascamurgan, maquinwan chaquin pitushga y gagllanpis alli wancupäcushga. Señor Jesucristonam nirgan: “Pascasquir, dëjayay aywacunanpag.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Tsaynö Lazarota cawatsinganta ricarmi, Maríata compañagnin aywashga judiucunapis atscag criyicuyargan, Dios Yaya Señor Jesucristota cay patsaman cachamunganta.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero waquincagnam fariseocunaman aywaycur willapäyargan wañunganpita Lazarota Señor Jesucristo cawatsimunganta.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Tsayta musyasquirnam sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseocuna y judiucunapa autoridänincunata gayascatsirnin secionta rurar niyargan: “¿Imatatan rurashun? ¡Tsay runaga tucuyläya milagrucunata rurarmi caycan!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Si dëjaycushgaga llapan runacunam payman criyiyanga. Tsaynam Romachö mandacug autoridäcuna shamuycur, templuntsictawan naciunnintsictapis jancat ushacätsiyanga.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Pero jucnin sacerdöti llapan sacerdöticunata mandagnin Caifas shutiyog tsay watachö mas mandacuyyog carmi nirgan: “¡Gamcunaga manam ni imata musyayanquitsu,
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 ni siquiera tantiyayanquillapistsu! Mas mejormi canman juc runalla wañuptin, cay llapan naciunnintsic jancat ushacanganpita.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Pero Caifasga manam cayta quiquinpa yarpayllanpitatsu nirgan. Sinöga tsay wata mas mandacug sacerdöti carmi, Dios Yaya tantiyatsiptin parlargan llapan Judea naciunchö runacunaraycu Señor Jesucristo wañunanpag canganta.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Y manam tsay Judea naciunllapagtsu, sinöga Dios Yayaman llapan criyicug runacunata maytsay munduchö witsicashga caycagcunata jucllayllaman gorinanpag.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Tsaynömi tsay junagpita judiucunapa autoridäcuna acueduta rurayargan, Señor Jesucristota wañutsiyänanpag.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Tsaymi tsay junagpita Señor Jesucristo manana purirgantsu judiucuna ricänanchöga. Tsaynöpam Judea provinciapita yargosquir aywacurgan mana runacuna täcuyangan tsunya cercanchö Efrain niyangan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan cayargan.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ichicllanam faltaycargan judiucunapa Pascua fiestancuna chämuptin, maytsay estanciacunapita maytsicag runacuna Jerusalénman aywar, Pascua fiestata celebrar jutsancunapita perdonta mañacur mayllacurnin cayänanpag.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tsaynam Señor Jesucristota ashirnin purir, templuchö quiquincunapura tapunacuyargan: “Gamcunaga ¿imatatan yarpäyanqui? ¿Cay fiestaman shamungatsurag o manatsurag?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Pero fariseocunawan sacerdöticunapa mandagnincunam runacunata mandar niyargan: “Si pipis Jesústa maychöpis ricarga, saslla willayämanqui prësu achcusquir apayämunäpag.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.