João 11

Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Juc runam Lazaro shutiyog alläpa antsa geshyaycargan Betania marcachö, Maríapawan Martapa turincuna.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tsay antsa geshyaycag Lazaropa panin Maríam Señor Jesucristopa chaquinman mushcug perfümita wiñarcur agtsanwan pitsar tsaquitsirgan.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Lazaropa panincunam juc runata cachacuyargan Señor Jesucristota: “Señor, cuyay amïgoyquim antsa geshyaycan” ninanpag.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tsayta wiyarmi Señor Jesucristo nirgan: “Tsay geshyaywanga manam wañungatsu. Tsay geshyayga tsarishga Dios Yaya poderöso cangantawan Tsurinpis rasumpa poderöso canganta musyayänanpagmi.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Aunqui Señor Jesucristo Lazarota y ishcan panincuna Maríatatawan Martata alläpa cuyaycarpis,
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Lazaro alläpa antsa geshyaycangata willaycuyaptin, ishcay junag masran tsay caycanganllachö quëdargan.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Tsaypitaragmi discïpuluncunata nirgan: “Acu, yapay Judea provinciaman cutishun” nir.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Discïpuluncunanam niyargan: “Pero Maestru, tsay sitiucunachöga ganyancunallaragtsag judiucuna sagmar wañutsiyniquita munayargan ¿Tsaynö caycaptincu, gamga yapay tsaypa cutiyta munaycanqui?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Señor Jesucristonam nirgan: “¿Juc junagga manacu chunca ishcay örayog? Tsaymi pipis junagpa purirga trompesar ishquintsictsu, cay mundu allish atsicyaptin.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Pero tutapaypa purirmi sïga, trompesarnin tacacur ishquin mana actsi captin.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yapaynam Señor Jesucristo nirgan: “Amïgontsic Lazarom puñucashga caycan, pero aywä riccharcatsimushag.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Discïpuluncunanam niyargan: “Señor, si puñucashgalla caycarga, rasumpam cuticämunga.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Señor Jesucristoga Lazaro wañushgana canganta musyarmi, discïpuluncunata tsaynö “puñucashgallam caycan” nirgan. Pero discïpuluncunaga mana tantiyayarmi, rasumpa puñucashgalla canganta yarpäyargan.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Tsaynam Señor Jesucristo rasuncagta nirgan: “Lazaroga wañushgam.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Cushicümi tsaychö mana cangäta. Tsaynömi mas alli caycan gamcuna, rasumpa criyiyänayquipag. Pero acu aywashun ricänapag.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tsaynam “Millïshu” niyangan Tomas discïpulumajincunata nirgan: “Acu nogantsicpis Señor Jesucristowan pagta wañuna captinpis.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Tsayman chaycunam Señor Jesucristo tarirgan, Lazarota pampayan chuscu junagna päsashga canganta.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betaniaga cargan quimsa (3) kilometroschömi Jerusalénpita.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Tsaynö amänolla captinmi, atscag judiucuna Maríapawan Martapa turin wañushga captin shogarnin compañag aywashga cayargan.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Martanam Señor Jesucristo chaycanganta musyasquirnin tincug yargosquir aywargan. Pero ñañan Maríaga wajichömi quëdargan.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Martanam tincusquir Señor Jesucristota nirgan: “Señor, caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero nogaga musyämi, cananpis llapan imayca mañangayquita Dios Yayaga rurananpagcagta.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Señor Jesucristonam contestargan: “Turiquiga cawamungam.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Martanam nirgan: “Aumi, rasumpam musyä cay patsa ushacangan junag llapan wañushgacuna cawayämuptin, turilläpis cawamunanpag canganta.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Tsaynam Señor Jesucristo nirgan: “Nogam wañushgacunata cawatsimurnin cawayga cä. Tsaymi pipis nogaman rasumpa firmi criyicurga, wañurpis cawamungalla.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Tsaynöllam llapan cawaycagcunapis, nogaman rasumpa firmi criyicamurga manam ni imaypis wañuyangatsu. ¿Cayta criyinqui Marta?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Paynam nirgan: “Aumi, Señor. Nogaga rasumpam criyï gam Cristo Diospa Tsurin, cay munduman shamugpagcag cangayquita.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Tsaynö nisquirnam, Marta aywargan ñañan Maríata gayag. Gayasquirnam pacayllpa nirgan: “Maestrum cayman chamushga gayashunqui.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Tsaynö niptinnam Maríaga saslla sharcurnin Señor Jesucristo caycanganman ricag aywargan.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Señor Jesucristoga manaragmi tsay marcamanga yaycushgaragtsu cargan, sinöga Martawan tincuyanganllachöragmi caycargan.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tsaynö María sas sharcurnin aywagta ricarmi, tsay judiucuna wajichö pagtan compañar caycagcuna gepanta gatir aywayargan, “Turin pamparanganmanchari wagag aywan.”
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Maríanam Señor Jesucristo caycanganman chaycurnin chaquin puntanman gongoricuycur nirgan: “Señor, si gam caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tsaynam Maríatawan compañagnin judiucuna llaquishga wagagta ricaycur, Señor Jesucristopis shongonchö yarpachacurnin alläpa llaquishga,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 tapurgan: “¿Maymantan pampayashcanqui?” Tsaynam niyargan: “Señor, shamuy ricätsiyäshayqui”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Tsaynam Señor Jesucristopis wagargan.
35 Jesus chorou.
36 Judiucunanam tsaynöta ricar niyargan: “¡Ricäyay alläpam cuyanag!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero waquincagnam niyargan: “Manacu cay runaga gapratapis cuticatsirgan. Tsayga ¿manatsurag imallatapis ruranman cargan Lazaro mana wañunanpag?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Señor Jesucristonam yapay alläpa llaquishga Lazaro pamparanganman witiycurgan. Tsay sepultüra gagachö uchcushga machay captinmi, puncunpis juc jatun parara rumiwan tsapashga cargan.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Señor Jesucristonam nirgan: “Rumita jipiyay.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Señor Jesucristonam contestargan: “¿Manacu nirgog, si rasumpa firmi criyicurga Dios Yayapa poderninwan juc jatun milagruta ricäyänayquipag?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Rumita jipisquiyaptinnam, Señor Jesucristo cieluman ricarcur nirgan: “Taytallay, alläpam agradëcicug, rasumpa wiyamangayquita.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Musyämi imaypis wiyamangayquita, pero caynöga mañacug caychö caycag runacuna, gam cachamangayquita rasumpa criyiyänanpagmi.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Tsayta nisquirnam, jinchi gayacurgan: “¡Lazaro, tsaypita yargamuy!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Tsaynam wañushga yargascamurgan, maquinwan chaquin pitushga y gagllanpis alli wancupäcushga. Señor Jesucristonam nirgan: “Pascasquir, dëjayay aywacunanpag.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Tsaynö Lazarota cawatsinganta ricarmi, Maríata compañagnin aywashga judiucunapis atscag criyicuyargan, Dios Yaya Señor Jesucristota cay patsaman cachamunganta.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero waquincagnam fariseocunaman aywaycur willapäyargan wañunganpita Lazarota Señor Jesucristo cawatsimunganta.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Tsayta musyasquirnam sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseocuna y judiucunapa autoridänincunata gayascatsirnin secionta rurar niyargan: “¿Imatatan rurashun? ¡Tsay runaga tucuyläya milagrucunata rurarmi caycan!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Si dëjaycushgaga llapan runacunam payman criyiyanga. Tsaynam Romachö mandacug autoridäcuna shamuycur, templuntsictawan naciunnintsictapis jancat ushacätsiyanga.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Pero jucnin sacerdöti llapan sacerdöticunata mandagnin Caifas shutiyog tsay watachö mas mandacuyyog carmi nirgan: “¡Gamcunaga manam ni imata musyayanquitsu,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 ni siquiera tantiyayanquillapistsu! Mas mejormi canman juc runalla wañuptin, cay llapan naciunnintsic jancat ushacanganpita.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Pero Caifasga manam cayta quiquinpa yarpayllanpitatsu nirgan. Sinöga tsay wata mas mandacug sacerdöti carmi, Dios Yaya tantiyatsiptin parlargan llapan Judea naciunchö runacunaraycu Señor Jesucristo wañunanpag canganta.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Y manam tsay Judea naciunllapagtsu, sinöga Dios Yayaman llapan criyicug runacunata maytsay munduchö witsicashga caycagcunata jucllayllaman gorinanpag.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Tsaynömi tsay junagpita judiucunapa autoridäcuna acueduta rurayargan, Señor Jesucristota wañutsiyänanpag.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Tsaymi tsay junagpita Señor Jesucristo manana purirgantsu judiucuna ricänanchöga. Tsaynöpam Judea provinciapita yargosquir aywacurgan mana runacuna täcuyangan tsunya cercanchö Efrain niyangan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan cayargan.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ichicllanam faltaycargan judiucunapa Pascua fiestancuna chämuptin, maytsay estanciacunapita maytsicag runacuna Jerusalénman aywar, Pascua fiestata celebrar jutsancunapita perdonta mañacur mayllacurnin cayänanpag.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tsaynam Señor Jesucristota ashirnin purir, templuchö quiquincunapura tapunacuyargan: “Gamcunaga ¿imatatan yarpäyanqui? ¿Cay fiestaman shamungatsurag o manatsurag?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Pero fariseocunawan sacerdöticunapa mandagnincunam runacunata mandar niyargan: “Si pipis Jesústa maychöpis ricarga, saslla willayämanqui prësu achcusquir apayämunäpag.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.