João 11
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs NVT
1 Juc runam Lazaro shutiyog alläpa antsa geshyaycargan Betania marcachö, Maríapawan Martapa turincuna.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Tsay antsa geshyaycag Lazaropa panin Maríam Señor Jesucristopa chaquinman mushcug perfümita wiñarcur agtsanwan pitsar tsaquitsirgan.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Lazaropa panincunam juc runata cachacuyargan Señor Jesucristota: “Señor, cuyay amïgoyquim antsa geshyaycan” ninanpag.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Tsayta wiyarmi Señor Jesucristo nirgan: “Tsay geshyaywanga manam wañungatsu. Tsay geshyayga tsarishga Dios Yaya poderöso cangantawan Tsurinpis rasumpa poderöso canganta musyayänanpagmi.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Aunqui Señor Jesucristo Lazarota y ishcan panincuna Maríatatawan Martata alläpa cuyaycarpis,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Lazaro alläpa antsa geshyaycangata willaycuyaptin, ishcay junag masran tsay caycanganllachö quëdargan.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tsaypitaragmi discïpuluncunata nirgan: “Acu, yapay Judea provinciaman cutishun” nir.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Discïpuluncunanam niyargan: “Pero Maestru, tsay sitiucunachöga ganyancunallaragtsag judiucuna sagmar wañutsiyniquita munayargan ¿Tsaynö caycaptincu, gamga yapay tsaypa cutiyta munaycanqui?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Señor Jesucristonam nirgan: “¿Juc junagga manacu chunca ishcay örayog? Tsaymi pipis junagpa purirga trompesar ishquintsictsu, cay mundu allish atsicyaptin.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Pero tutapaypa purirmi sïga, trompesarnin tacacur ishquin mana actsi captin.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Yapaynam Señor Jesucristo nirgan: “Amïgontsic Lazarom puñucashga caycan, pero aywä riccharcatsimushag.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Discïpuluncunanam niyargan: “Señor, si puñucashgalla caycarga, rasumpam cuticämunga.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Señor Jesucristoga Lazaro wañushgana canganta musyarmi, discïpuluncunata tsaynö “puñucashgallam caycan” nirgan. Pero discïpuluncunaga mana tantiyayarmi, rasumpa puñucashgalla canganta yarpäyargan.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Tsaynam Señor Jesucristo rasuncagta nirgan: “Lazaroga wañushgam.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Cushicümi tsaychö mana cangäta. Tsaynömi mas alli caycan gamcuna, rasumpa criyiyänayquipag. Pero acu aywashun ricänapag.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tsaynam “Millïshu” niyangan Tomas discïpulumajincunata nirgan: “Acu nogantsicpis Señor Jesucristowan pagta wañuna captinpis.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Tsayman chaycunam Señor Jesucristo tarirgan, Lazarota pampayan chuscu junagna päsashga canganta.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betaniaga cargan quimsa (3) kilometroschömi Jerusalénpita.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Tsaynö amänolla captinmi, atscag judiucuna Maríapawan Martapa turin wañushga captin shogarnin compañag aywashga cayargan.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Martanam Señor Jesucristo chaycanganta musyasquirnin tincug yargosquir aywargan. Pero ñañan Maríaga wajichömi quëdargan.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Martanam tincusquir Señor Jesucristota nirgan: “Señor, caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero nogaga musyämi, cananpis llapan imayca mañangayquita Dios Yayaga rurananpagcagta.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Señor Jesucristonam contestargan: “Turiquiga cawamungam.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Martanam nirgan: “Aumi, rasumpam musyä cay patsa ushacangan junag llapan wañushgacuna cawayämuptin, turilläpis cawamunanpag canganta.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Tsaynam Señor Jesucristo nirgan: “Nogam wañushgacunata cawatsimurnin cawayga cä. Tsaymi pipis nogaman rasumpa firmi criyicurga, wañurpis cawamungalla.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Tsaynöllam llapan cawaycagcunapis, nogaman rasumpa firmi criyicamurga manam ni imaypis wañuyangatsu. ¿Cayta criyinqui Marta?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Paynam nirgan: “Aumi, Señor. Nogaga rasumpam criyï gam Cristo Diospa Tsurin, cay munduman shamugpagcag cangayquita.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Tsaynö nisquirnam, Marta aywargan ñañan Maríata gayag. Gayasquirnam pacayllpa nirgan: “Maestrum cayman chamushga gayashunqui.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Tsaynö niptinnam Maríaga saslla sharcurnin Señor Jesucristo caycanganman ricag aywargan.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Señor Jesucristoga manaragmi tsay marcamanga yaycushgaragtsu cargan, sinöga Martawan tincuyanganllachöragmi caycargan.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Tsaynö María sas sharcurnin aywagta ricarmi, tsay judiucuna wajichö pagtan compañar caycagcuna gepanta gatir aywayargan, “Turin pamparanganmanchari wagag aywan.”
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maríanam Señor Jesucristo caycanganman chaycurnin chaquin puntanman gongoricuycur nirgan: “Señor, si gam caychö captiquiga turillä manam wañunmantsu cargan.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Tsaynam Maríatawan compañagnin judiucuna llaquishga wagagta ricaycur, Señor Jesucristopis shongonchö yarpachacurnin alläpa llaquishga,
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 tapurgan: “¿Maymantan pampayashcanqui?” Tsaynam niyargan: “Señor, shamuy ricätsiyäshayqui”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Tsaynam Señor Jesucristopis wagargan.
35 Jesus chorou.
36 Judiucunanam tsaynöta ricar niyargan: “¡Ricäyay alläpam cuyanag!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pero waquincagnam niyargan: “Manacu cay runaga gapratapis cuticatsirgan. Tsayga ¿manatsurag imallatapis ruranman cargan Lazaro mana wañunanpag?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Señor Jesucristonam yapay alläpa llaquishga Lazaro pamparanganman witiycurgan. Tsay sepultüra gagachö uchcushga machay captinmi, puncunpis juc jatun parara rumiwan tsapashga cargan.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Señor Jesucristonam nirgan: “Rumita jipiyay.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Señor Jesucristonam contestargan: “¿Manacu nirgog, si rasumpa firmi criyicurga Dios Yayapa poderninwan juc jatun milagruta ricäyänayquipag?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Rumita jipisquiyaptinnam, Señor Jesucristo cieluman ricarcur nirgan: “Taytallay, alläpam agradëcicug, rasumpa wiyamangayquita.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Musyämi imaypis wiyamangayquita, pero caynöga mañacug caychö caycag runacuna, gam cachamangayquita rasumpa criyiyänanpagmi.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Tsayta nisquirnam, jinchi gayacurgan: “¡Lazaro, tsaypita yargamuy!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Tsaynam wañushga yargascamurgan, maquinwan chaquin pitushga y gagllanpis alli wancupäcushga. Señor Jesucristonam nirgan: “Pascasquir, dëjayay aywacunanpag.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Tsaynö Lazarota cawatsinganta ricarmi, Maríata compañagnin aywashga judiucunapis atscag criyicuyargan, Dios Yaya Señor Jesucristota cay patsaman cachamunganta.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pero waquincagnam fariseocunaman aywaycur willapäyargan wañunganpita Lazarota Señor Jesucristo cawatsimunganta.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Tsayta musyasquirnam sacerdöticunapa mandagnincunawan fariseocuna y judiucunapa autoridänincunata gayascatsirnin secionta rurar niyargan: “¿Imatatan rurashun? ¡Tsay runaga tucuyläya milagrucunata rurarmi caycan!
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Si dëjaycushgaga llapan runacunam payman criyiyanga. Tsaynam Romachö mandacug autoridäcuna shamuycur, templuntsictawan naciunnintsictapis jancat ushacätsiyanga.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Pero jucnin sacerdöti llapan sacerdöticunata mandagnin Caifas shutiyog tsay watachö mas mandacuyyog carmi nirgan: “¡Gamcunaga manam ni imata musyayanquitsu,
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ni siquiera tantiyayanquillapistsu! Mas mejormi canman juc runalla wañuptin, cay llapan naciunnintsic jancat ushacanganpita.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Pero Caifasga manam cayta quiquinpa yarpayllanpitatsu nirgan. Sinöga tsay wata mas mandacug sacerdöti carmi, Dios Yaya tantiyatsiptin parlargan llapan Judea naciunchö runacunaraycu Señor Jesucristo wañunanpag canganta.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Y manam tsay Judea naciunllapagtsu, sinöga Dios Yayaman llapan criyicug runacunata maytsay munduchö witsicashga caycagcunata jucllayllaman gorinanpag.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Tsaynömi tsay junagpita judiucunapa autoridäcuna acueduta rurayargan, Señor Jesucristota wañutsiyänanpag.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Tsaymi tsay junagpita Señor Jesucristo manana purirgantsu judiucuna ricänanchöga. Tsaynöpam Judea provinciapita yargosquir aywacurgan mana runacuna täcuyangan tsunya cercanchö Efrain niyangan marcaman. Tsaychömi discïpuluncunawan cayargan.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Ichicllanam faltaycargan judiucunapa Pascua fiestancuna chämuptin, maytsay estanciacunapita maytsicag runacuna Jerusalénman aywar, Pascua fiestata celebrar jutsancunapita perdonta mañacur mayllacurnin cayänanpag.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Tsaynam Señor Jesucristota ashirnin purir, templuchö quiquincunapura tapunacuyargan: “Gamcunaga ¿imatatan yarpäyanqui? ¿Cay fiestaman shamungatsurag o manatsurag?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Pero fariseocunawan sacerdöticunapa mandagnincunam runacunata mandar niyargan: “Si pipis Jesústa maychöpis ricarga, saslla willayämanqui prësu achcusquir apayämunäpag.”
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.