Atos 27

Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsaypitanam Italiaman mandayämänanpag autoridäcuna acuerduta rurasquir, Pablotawan waquincag prësucunata, emperador niyangan tröpapa capitannin Julio niyanganman entregayämargan.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tsaynam buquiman lätarcur aywar, Adramitio puertupita Asia provinciacunachö puertucunaman yargoycag büquiwan aywacuyargä. Tsaychömi nogacunawan Aristarcopis caycargan, Tesalonica provincia Macedonia marcapita.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Tsaypa waränin Sidon puertuman chaycuyaptïnam, capitan Julio Pablota alläpa allish atendirnin dëjargan, amïgoncunaman visitag aywananpagwan paycuna shumag atendiyänanpag.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Sidonpita yargosquirnam wayra tsapäyämaptin Chipre ishlayag lamar cuchullanpa aywayargä, alläpa wayrarnin gepallapa cutitsiyämaptin.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Tsaynö lamarpa aywarmi Cilicia costapawan Panfilia costa tsimpancunapa päsarnin, Licia marcachö Mira puertuman chäyargä.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Capitan Julionam tsaychö juc büquita tarirgan, Alejandria puertupita Italiaman aywaycagta. Tsay büquimanmi lätatsiyämargan viajarnin sïgiyänäpag.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tsaynam atsca junagcunarag despaciolla aywarnin, alläpa ajata Cnido puertu tsimpanman chäyargä. Tsaychöpis llutanmanpa wayra alläpa wayrämuptinmi, Salmon tsimpanpa päsarnin Creta ishla cuchunllapa tumayämurgä.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Tsaynö tumamurmi costa cuchun ishlallapa alläpa ajata büquiwan aywar, apënas Laseapa lädunchö Puertos Buenos niyangan puertuman chäyargä.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tsaynö demorayangäyag tiempu päsasquiptin alläpa tamya tiempu chämugnöna captinmi, büquiwan lamarpa viajayga alläpa peligruna cargan. Tsaymi Pablo consejarnincuna nirgan:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Señorcuna, nogapagga cay viäjiga alläpa peligrum, büquitawan llapan cargacunatapis jancat perdeshquir, asta nogantsicpis jundicarnin wañur ushacänapag.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero soldäducunapa capitan Julionam büquipa ämuntawan büquita manejag capitanta mas cäsurnin, Pablo consejangantaga cäsurgantsu.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Tsay Puertos Buenos niyangan puertuga, tamya witsay quëdacuyänanpag mana allinö captinmi, cäsi llapan yarpäyargan tsaypita yargosquir aywarnin Feniciaman imaycanöpis chayta. Tsay Feniciachömi puertu Creta cargan, wayrawan alalay tamya tiempuchöpis, janagpita ni urapitapis wayrä shamur allish goñu marca.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Tsaynam viajarnin sïgiyta yarpaycäyaptï urapita shumag yangalla wayrar gallaycamuptin, alli tiempuna canganta yarpar büquipa anclanta pascasquir Creta costa cuchullanpa yargosquirnin aywayargä.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero ichic unay rätullana aywacäyaptïmi, rupay yargamunan janagcagläpita alläpa shucucuy wayra yuriscamur büquitapis cäsi ticracätsirnin,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 jucläpa aparnin garachar gallaycurgan. Tsay wayra büquita llutancagläpa apaptinmi, wayra shamungancagläpa mana sïgiyta puedirnin wayra apayämanganllapa aywayargä.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Tsaynö aywarmi Cauda niyangan juc ichic ishla wagtanpa päsar, manana jinchi wayrämugchö ichichag salvacunapag lanchata büquiman alläpa afanacur lätascatsirnin watäyargä.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tsaynö lanchata büquiman lätascatsirnin watasquirmi, büquita wascacunawan alli watarnin segurayargan, mana sogsicarnin witsicänanpag. Tsaypitanam Sirte niyangan agosha arenïllaman chänanta mantsacur, büquita apagnin vëlanta bäjasquirnin wayra apanganllanpa aywayargä.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Tsaypa waräninpis alläpa wayrantin tamya büquita ñututsignö captinmi, carganta lamarman jitayta gallaycuyargan.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Tsaypita quimsa junagtanam quiquincunapa maquincunawan büqui aywananpag llapan controlagnincuna apayangantapis lamarman jitarpariyargan.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Atsca junagcuna rupaypa atsicyaynintawan lucërocunatapis manana ricarmi, tsay mantsacaypag wayrantin tamya büquita jundicätsiyta munaptin, salvacäyänäpag cangantaga yarpäyargänatsu.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Tsaychö atsca junagcunana mana ni imatapis micurnin cayaptïmi, büquichö aywag llapan runacunapa puntanman ichiycur Pablo nirgan: “Señorcuna, mejormi canman cargan, nogata cäsuyämar Cretapita mana yargamushgaga. Tsaynö mana yargamurga manam caynö imaycantsicta perdeshwantsu ni imapis päsamashwantsu cargan.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Tsaynö captinpis cananga ama desanimacurnin llaquicuyaytsu, manam ni maygantsicpis wañushuntsu, aunqui büqui ushacaptinpis.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Canan pagasmi paypa car servingä Dios Yayapita shamug juc angel lädüman yuripascamar,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 nimashga: ‘Ama mantsacaytsu Pablo, gamga Romachö emperador Cesarpa puntanmanmi chänayqui. Tsaymi gamraycu tsay büquichö pagtayqui caycag llapan runacunatapis wañuyänanpita Dios Yaya alläpa cuyarnin salvanga.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Tsaynöpa cananga señorcuna animacuyay, nogaga Dios Yayaman criyicurmi rasumpa confiacü. Tsaymi nogaga següru cä, tsay angel nimangannölla llapan imaycapis päsananpag canganta.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero llapantsicmi juc ishlaman chöcarnin sänulla chäshun.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ishcay semäna viajayangächönam pullan pagas, lamar Adriatico ninganchö alläpa wayra wacman cayman apaycachaycäyämaptin, büqui manejag marinërucuna patsaman chaycäyangätana tantiyasquiyargan.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Tsaychö yacupa jundunta mëdiaptinmi, quimsa chunca sogta metrullana cargan. Tsaypita mas ichic washaläninchö yapay mëdiaptinnam, ishcay chunca ganchis metrullana cargan.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Tsaynam rumicunawan chöcasquinanta mantsacur, chuscu anclacunata büquipa gepan lamarman jitarpur, Dios Yayaman mañacurnin patsa warämunanta shuyaräyargan.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Pero marinërucunanam büquipita geshpiyta yarpar, büquipa puntanman anclacunata bäjatsigtucurlla salvacug lanchata büquipita bäjatsiyargan.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero Pablonam capitan Juliotawan soldäduncunata willarnincuna nirgan: “Si cay marinërucuna büquichö mana quëdayaptinga, manam gamcuna salvacäyanquitsu.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Tsaynam soldäducuna ichichag salvacug lanchacuna watarangan wascacunata rogosquiyargan, yacuman shicwayänanpag.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Patsa warämuy madrugädunam, llapanta imallatapis micuyänanpag consejarnincuna Pablo nirgan: “Ishcay semänanam lamarchö imapis päsananta shuyarar ni imata micurnin afanädu salvacunapag yarpachacur cayargoyqui.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Tsaymi canan rugayag imallatapis micurcuyänayquipag. Tsaynö llapayqui micuyänayquim wanacan, salvacarnin caypita cawaycag yargoyta munarga. Pero manam ni mayganpis umanpita ni juc agtsallantapis ograngatsu.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tsaynö nisquirnam Pabloga maquinwan juc tantata aptacur, llapanpa puntanchö Dios Yayata agradëcicurgan. Tsaynö Dios Yayata agradëcicusquirnam, tantata paquisquir micur gallaycurgan.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Tsaynam waquincagcunapis animacusquirnin, llapan micuyargan.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Tsay büquichö llapä aywagcunaga cayargä, ishcay pachac ganchis chunca sogtam.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tsaynö llapan munayanganyag pacha junta micusquirnam, trïguta lamarman jichasquiyargan büquita mas ancashyätsiyänanpag.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Patsa warascamuptinnam marinërucuna, tsay patsata ni may marcachö cangantapis regeyargantsu. Pero tsaypitanam öla mana jinchi chänan shumag pläyata ricasquir, tsay pläyaman büquita chätsiyta munar imaycanö chätsiyargan.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Tsaynam anclata tsarag wascata rogosquirnin anclata lamarchö dëjasquir, büquita maypapis munangayquipa apagnin timon watarag wascacunatapis japsïtsiyargan. Tsaynö japsiscatsirnam wayra defrente apananpag puntacag vëlanta altuman sutarcuyaptin, büqui wayra pläyaman apayta gallaycurgan.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero tsaychönam ishcay corriente yacu tincug agoshachö büquipa puntancag sengan, mana cuyogpag jancat jaticasquirgan. Tsaynö puntan jaticasquir mana cuyuptinnam, büquipa gepanman alläpa öla lagchicarnin chämuptin, jancat paquirnin ñutur gallaycurgan.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Tsaynam soldäducuna llapan prësucunata wañutsiyta munayargan, mana geshpiyänanpag.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero Pablota salvayta munag capitan Julioga manam soldäducuna tsaynö wañutsiyänanta dëjargantsu. Mas bienmi mandargan si pipis näday yachargan, puntatan yacuman saltarpur nädarnin tsaqui patsaman yargor salvacuyänanpag.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Tsay mana nädayta yachagcagna büquipa paquishga tablancunata achcupacurcur, waquincagpa gepanta nädar aywayänanpag. Tsaynöpam tsaqui patsaman llapäcunapis salvacarnin sänulla chäyargä.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.