Atos 27

Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tsaypitanam Italiaman mandayämänanpag autoridäcuna acuerduta rurasquir, Pablotawan waquincag prësucunata, emperador niyangan tröpapa capitannin Julio niyanganman entregayämargan.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tsaynam buquiman lätarcur aywar, Adramitio puertupita Asia provinciacunachö puertucunaman yargoycag büquiwan aywacuyargä. Tsaychömi nogacunawan Aristarcopis caycargan, Tesalonica provincia Macedonia marcapita.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsaypa waränin Sidon puertuman chaycuyaptïnam, capitan Julio Pablota alläpa allish atendirnin dëjargan, amïgoncunaman visitag aywananpagwan paycuna shumag atendiyänanpag.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Sidonpita yargosquirnam wayra tsapäyämaptin Chipre ishlayag lamar cuchullanpa aywayargä, alläpa wayrarnin gepallapa cutitsiyämaptin.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tsaynö lamarpa aywarmi Cilicia costapawan Panfilia costa tsimpancunapa päsarnin, Licia marcachö Mira puertuman chäyargä.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Capitan Julionam tsaychö juc büquita tarirgan, Alejandria puertupita Italiaman aywaycagta. Tsay büquimanmi lätatsiyämargan viajarnin sïgiyänäpag.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Tsaynam atsca junagcunarag despaciolla aywarnin, alläpa ajata Cnido puertu tsimpanman chäyargä. Tsaychöpis llutanmanpa wayra alläpa wayrämuptinmi, Salmon tsimpanpa päsarnin Creta ishla cuchunllapa tumayämurgä.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Tsaynö tumamurmi costa cuchun ishlallapa alläpa ajata büquiwan aywar, apënas Laseapa lädunchö Puertos Buenos niyangan puertuman chäyargä.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsaynö demorayangäyag tiempu päsasquiptin alläpa tamya tiempu chämugnöna captinmi, büquiwan lamarpa viajayga alläpa peligruna cargan. Tsaymi Pablo consejarnincuna nirgan:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Señorcuna, nogapagga cay viäjiga alläpa peligrum, büquitawan llapan cargacunatapis jancat perdeshquir, asta nogantsicpis jundicarnin wañur ushacänapag.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero soldäducunapa capitan Julionam büquipa ämuntawan büquita manejag capitanta mas cäsurnin, Pablo consejangantaga cäsurgantsu.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Tsay Puertos Buenos niyangan puertuga, tamya witsay quëdacuyänanpag mana allinö captinmi, cäsi llapan yarpäyargan tsaypita yargosquir aywarnin Feniciaman imaycanöpis chayta. Tsay Feniciachömi puertu Creta cargan, wayrawan alalay tamya tiempuchöpis, janagpita ni urapitapis wayrä shamur allish goñu marca.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tsaynam viajarnin sïgiyta yarpaycäyaptï urapita shumag yangalla wayrar gallaycamuptin, alli tiempuna canganta yarpar büquipa anclanta pascasquir Creta costa cuchullanpa yargosquirnin aywayargä.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero ichic unay rätullana aywacäyaptïmi, rupay yargamunan janagcagläpita alläpa shucucuy wayra yuriscamur büquitapis cäsi ticracätsirnin,
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 jucläpa aparnin garachar gallaycurgan. Tsay wayra büquita llutancagläpa apaptinmi, wayra shamungancagläpa mana sïgiyta puedirnin wayra apayämanganllapa aywayargä.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tsaynö aywarmi Cauda niyangan juc ichic ishla wagtanpa päsar, manana jinchi wayrämugchö ichichag salvacunapag lanchata büquiman alläpa afanacur lätascatsirnin watäyargä.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Tsaynö lanchata büquiman lätascatsirnin watasquirmi, büquita wascacunawan alli watarnin segurayargan, mana sogsicarnin witsicänanpag. Tsaypitanam Sirte niyangan agosha arenïllaman chänanta mantsacur, büquita apagnin vëlanta bäjasquirnin wayra apanganllanpa aywayargä.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Tsaypa waräninpis alläpa wayrantin tamya büquita ñututsignö captinmi, carganta lamarman jitayta gallaycuyargan.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Tsaypita quimsa junagtanam quiquincunapa maquincunawan büqui aywananpag llapan controlagnincuna apayangantapis lamarman jitarpariyargan.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Atsca junagcuna rupaypa atsicyaynintawan lucërocunatapis manana ricarmi, tsay mantsacaypag wayrantin tamya büquita jundicätsiyta munaptin, salvacäyänäpag cangantaga yarpäyargänatsu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Tsaychö atsca junagcunana mana ni imatapis micurnin cayaptïmi, büquichö aywag llapan runacunapa puntanman ichiycur Pablo nirgan: “Señorcuna, mejormi canman cargan, nogata cäsuyämar Cretapita mana yargamushgaga. Tsaynö mana yargamurga manam caynö imaycantsicta perdeshwantsu ni imapis päsamashwantsu cargan.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Tsaynö captinpis cananga ama desanimacurnin llaquicuyaytsu, manam ni maygantsicpis wañushuntsu, aunqui büqui ushacaptinpis.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Canan pagasmi paypa car servingä Dios Yayapita shamug juc angel lädüman yuripascamar,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nimashga: ‘Ama mantsacaytsu Pablo, gamga Romachö emperador Cesarpa puntanmanmi chänayqui. Tsaymi gamraycu tsay büquichö pagtayqui caycag llapan runacunatapis wañuyänanpita Dios Yaya alläpa cuyarnin salvanga.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsaynöpa cananga señorcuna animacuyay, nogaga Dios Yayaman criyicurmi rasumpa confiacü. Tsaymi nogaga següru cä, tsay angel nimangannölla llapan imaycapis päsananpag canganta.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Pero llapantsicmi juc ishlaman chöcarnin sänulla chäshun.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Ishcay semäna viajayangächönam pullan pagas, lamar Adriatico ninganchö alläpa wayra wacman cayman apaycachaycäyämaptin, büqui manejag marinërucuna patsaman chaycäyangätana tantiyasquiyargan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsaychö yacupa jundunta mëdiaptinmi, quimsa chunca sogta metrullana cargan. Tsaypita mas ichic washaläninchö yapay mëdiaptinnam, ishcay chunca ganchis metrullana cargan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Tsaynam rumicunawan chöcasquinanta mantsacur, chuscu anclacunata büquipa gepan lamarman jitarpur, Dios Yayaman mañacurnin patsa warämunanta shuyaräyargan.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pero marinërucunanam büquipita geshpiyta yarpar, büquipa puntanman anclacunata bäjatsigtucurlla salvacug lanchata büquipita bäjatsiyargan.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Pero Pablonam capitan Juliotawan soldäduncunata willarnincuna nirgan: “Si cay marinërucuna büquichö mana quëdayaptinga, manam gamcuna salvacäyanquitsu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam soldäducuna ichichag salvacug lanchacuna watarangan wascacunata rogosquiyargan, yacuman shicwayänanpag.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Patsa warämuy madrugädunam, llapanta imallatapis micuyänanpag consejarnincuna Pablo nirgan: “Ishcay semänanam lamarchö imapis päsananta shuyarar ni imata micurnin afanädu salvacunapag yarpachacur cayargoyqui.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Tsaymi canan rugayag imallatapis micurcuyänayquipag. Tsaynö llapayqui micuyänayquim wanacan, salvacarnin caypita cawaycag yargoyta munarga. Pero manam ni mayganpis umanpita ni juc agtsallantapis ograngatsu.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tsaynö nisquirnam Pabloga maquinwan juc tantata aptacur, llapanpa puntanchö Dios Yayata agradëcicurgan. Tsaynö Dios Yayata agradëcicusquirnam, tantata paquisquir micur gallaycurgan.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsaynam waquincagcunapis animacusquirnin, llapan micuyargan.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tsay büquichö llapä aywagcunaga cayargä, ishcay pachac ganchis chunca sogtam.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tsaynö llapan munayanganyag pacha junta micusquirnam, trïguta lamarman jichasquiyargan büquita mas ancashyätsiyänanpag.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Patsa warascamuptinnam marinërucuna, tsay patsata ni may marcachö cangantapis regeyargantsu. Pero tsaypitanam öla mana jinchi chänan shumag pläyata ricasquir, tsay pläyaman büquita chätsiyta munar imaycanö chätsiyargan.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsaynam anclata tsarag wascata rogosquirnin anclata lamarchö dëjasquir, büquita maypapis munangayquipa apagnin timon watarag wascacunatapis japsïtsiyargan. Tsaynö japsiscatsirnam wayra defrente apananpag puntacag vëlanta altuman sutarcuyaptin, büqui wayra pläyaman apayta gallaycurgan.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero tsaychönam ishcay corriente yacu tincug agoshachö büquipa puntancag sengan, mana cuyogpag jancat jaticasquirgan. Tsaynö puntan jaticasquir mana cuyuptinnam, büquipa gepanman alläpa öla lagchicarnin chämuptin, jancat paquirnin ñutur gallaycurgan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tsaynam soldäducuna llapan prësucunata wañutsiyta munayargan, mana geshpiyänanpag.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Pero Pablota salvayta munag capitan Julioga manam soldäducuna tsaynö wañutsiyänanta dëjargantsu. Mas bienmi mandargan si pipis näday yachargan, puntatan yacuman saltarpur nädarnin tsaqui patsaman yargor salvacuyänanpag.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Tsay mana nädayta yachagcagna büquipa paquishga tablancunata achcupacurcur, waquincagpa gepanta nädar aywayänanpag. Tsaynöpam tsaqui patsaman llapäcunapis salvacarnin sänulla chäyargä.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.