Atos 27
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs ARIB
1 Tsaypitanam Italiaman mandayämänanpag autoridäcuna acuerduta rurasquir, Pablotawan waquincag prësucunata, emperador niyangan tröpapa capitannin Julio niyanganman entregayämargan.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tsaynam buquiman lätarcur aywar, Adramitio puertupita Asia provinciacunachö puertucunaman yargoycag büquiwan aywacuyargä. Tsaychömi nogacunawan Aristarcopis caycargan, Tesalonica provincia Macedonia marcapita.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tsaypa waränin Sidon puertuman chaycuyaptïnam, capitan Julio Pablota alläpa allish atendirnin dëjargan, amïgoncunaman visitag aywananpagwan paycuna shumag atendiyänanpag.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Sidonpita yargosquirnam wayra tsapäyämaptin Chipre ishlayag lamar cuchullanpa aywayargä, alläpa wayrarnin gepallapa cutitsiyämaptin.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tsaynö lamarpa aywarmi Cilicia costapawan Panfilia costa tsimpancunapa päsarnin, Licia marcachö Mira puertuman chäyargä.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Capitan Julionam tsaychö juc büquita tarirgan, Alejandria puertupita Italiaman aywaycagta. Tsay büquimanmi lätatsiyämargan viajarnin sïgiyänäpag.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tsaynam atsca junagcunarag despaciolla aywarnin, alläpa ajata Cnido puertu tsimpanman chäyargä. Tsaychöpis llutanmanpa wayra alläpa wayrämuptinmi, Salmon tsimpanpa päsarnin Creta ishla cuchunllapa tumayämurgä.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Tsaynö tumamurmi costa cuchun ishlallapa alläpa ajata büquiwan aywar, apënas Laseapa lädunchö Puertos Buenos niyangan puertuman chäyargä.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tsaynö demorayangäyag tiempu päsasquiptin alläpa tamya tiempu chämugnöna captinmi, büquiwan lamarpa viajayga alläpa peligruna cargan. Tsaymi Pablo consejarnincuna nirgan:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Señorcuna, nogapagga cay viäjiga alläpa peligrum, büquitawan llapan cargacunatapis jancat perdeshquir, asta nogantsicpis jundicarnin wañur ushacänapag.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Pero soldäducunapa capitan Julionam büquipa ämuntawan büquita manejag capitanta mas cäsurnin, Pablo consejangantaga cäsurgantsu.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Tsay Puertos Buenos niyangan puertuga, tamya witsay quëdacuyänanpag mana allinö captinmi, cäsi llapan yarpäyargan tsaypita yargosquir aywarnin Feniciaman imaycanöpis chayta. Tsay Feniciachömi puertu Creta cargan, wayrawan alalay tamya tiempuchöpis, janagpita ni urapitapis wayrä shamur allish goñu marca.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tsaynam viajarnin sïgiyta yarpaycäyaptï urapita shumag yangalla wayrar gallaycamuptin, alli tiempuna canganta yarpar büquipa anclanta pascasquir Creta costa cuchullanpa yargosquirnin aywayargä.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Pero ichic unay rätullana aywacäyaptïmi, rupay yargamunan janagcagläpita alläpa shucucuy wayra yuriscamur büquitapis cäsi ticracätsirnin,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 jucläpa aparnin garachar gallaycurgan. Tsay wayra büquita llutancagläpa apaptinmi, wayra shamungancagläpa mana sïgiyta puedirnin wayra apayämanganllapa aywayargä.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tsaynö aywarmi Cauda niyangan juc ichic ishla wagtanpa päsar, manana jinchi wayrämugchö ichichag salvacunapag lanchata büquiman alläpa afanacur lätascatsirnin watäyargä.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Tsaynö lanchata büquiman lätascatsirnin watasquirmi, büquita wascacunawan alli watarnin segurayargan, mana sogsicarnin witsicänanpag. Tsaypitanam Sirte niyangan agosha arenïllaman chänanta mantsacur, büquita apagnin vëlanta bäjasquirnin wayra apanganllanpa aywayargä.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Tsaypa waräninpis alläpa wayrantin tamya büquita ñututsignö captinmi, carganta lamarman jitayta gallaycuyargan.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Tsaypita quimsa junagtanam quiquincunapa maquincunawan büqui aywananpag llapan controlagnincuna apayangantapis lamarman jitarpariyargan.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Atsca junagcuna rupaypa atsicyaynintawan lucërocunatapis manana ricarmi, tsay mantsacaypag wayrantin tamya büquita jundicätsiyta munaptin, salvacäyänäpag cangantaga yarpäyargänatsu.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Tsaychö atsca junagcunana mana ni imatapis micurnin cayaptïmi, büquichö aywag llapan runacunapa puntanman ichiycur Pablo nirgan: “Señorcuna, mejormi canman cargan, nogata cäsuyämar Cretapita mana yargamushgaga. Tsaynö mana yargamurga manam caynö imaycantsicta perdeshwantsu ni imapis päsamashwantsu cargan.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Tsaynö captinpis cananga ama desanimacurnin llaquicuyaytsu, manam ni maygantsicpis wañushuntsu, aunqui büqui ushacaptinpis.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Canan pagasmi paypa car servingä Dios Yayapita shamug juc angel lädüman yuripascamar,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 nimashga: ‘Ama mantsacaytsu Pablo, gamga Romachö emperador Cesarpa puntanmanmi chänayqui. Tsaymi gamraycu tsay büquichö pagtayqui caycag llapan runacunatapis wañuyänanpita Dios Yaya alläpa cuyarnin salvanga.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Tsaynöpa cananga señorcuna animacuyay, nogaga Dios Yayaman criyicurmi rasumpa confiacü. Tsaymi nogaga següru cä, tsay angel nimangannölla llapan imaycapis päsananpag canganta.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Pero llapantsicmi juc ishlaman chöcarnin sänulla chäshun.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ishcay semäna viajayangächönam pullan pagas, lamar Adriatico ninganchö alläpa wayra wacman cayman apaycachaycäyämaptin, büqui manejag marinërucuna patsaman chaycäyangätana tantiyasquiyargan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tsaychö yacupa jundunta mëdiaptinmi, quimsa chunca sogta metrullana cargan. Tsaypita mas ichic washaläninchö yapay mëdiaptinnam, ishcay chunca ganchis metrullana cargan.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Tsaynam rumicunawan chöcasquinanta mantsacur, chuscu anclacunata büquipa gepan lamarman jitarpur, Dios Yayaman mañacurnin patsa warämunanta shuyaräyargan.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Pero marinërucunanam büquipita geshpiyta yarpar, büquipa puntanman anclacunata bäjatsigtucurlla salvacug lanchata büquipita bäjatsiyargan.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pero Pablonam capitan Juliotawan soldäduncunata willarnincuna nirgan: “Si cay marinërucuna büquichö mana quëdayaptinga, manam gamcuna salvacäyanquitsu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsaynam soldäducuna ichichag salvacug lanchacuna watarangan wascacunata rogosquiyargan, yacuman shicwayänanpag.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Patsa warämuy madrugädunam, llapanta imallatapis micuyänanpag consejarnincuna Pablo nirgan: “Ishcay semänanam lamarchö imapis päsananta shuyarar ni imata micurnin afanädu salvacunapag yarpachacur cayargoyqui.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Tsaymi canan rugayag imallatapis micurcuyänayquipag. Tsaynö llapayqui micuyänayquim wanacan, salvacarnin caypita cawaycag yargoyta munarga. Pero manam ni mayganpis umanpita ni juc agtsallantapis ograngatsu.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tsaynö nisquirnam Pabloga maquinwan juc tantata aptacur, llapanpa puntanchö Dios Yayata agradëcicurgan. Tsaynö Dios Yayata agradëcicusquirnam, tantata paquisquir micur gallaycurgan.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tsaynam waquincagcunapis animacusquirnin, llapan micuyargan.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tsay büquichö llapä aywagcunaga cayargä, ishcay pachac ganchis chunca sogtam.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Tsaynö llapan munayanganyag pacha junta micusquirnam, trïguta lamarman jichasquiyargan büquita mas ancashyätsiyänanpag.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Patsa warascamuptinnam marinërucuna, tsay patsata ni may marcachö cangantapis regeyargantsu. Pero tsaypitanam öla mana jinchi chänan shumag pläyata ricasquir, tsay pläyaman büquita chätsiyta munar imaycanö chätsiyargan.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Tsaynam anclata tsarag wascata rogosquirnin anclata lamarchö dëjasquir, büquita maypapis munangayquipa apagnin timon watarag wascacunatapis japsïtsiyargan. Tsaynö japsiscatsirnam wayra defrente apananpag puntacag vëlanta altuman sutarcuyaptin, büqui wayra pläyaman apayta gallaycurgan.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Pero tsaychönam ishcay corriente yacu tincug agoshachö büquipa puntancag sengan, mana cuyogpag jancat jaticasquirgan. Tsaynö puntan jaticasquir mana cuyuptinnam, büquipa gepanman alläpa öla lagchicarnin chämuptin, jancat paquirnin ñutur gallaycurgan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tsaynam soldäducuna llapan prësucunata wañutsiyta munayargan, mana geshpiyänanpag.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pero Pablota salvayta munag capitan Julioga manam soldäducuna tsaynö wañutsiyänanta dëjargantsu. Mas bienmi mandargan si pipis näday yachargan, puntatan yacuman saltarpur nädarnin tsaqui patsaman yargor salvacuyänanpag.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Tsay mana nädayta yachagcagna büquipa paquishga tablancunata achcupacurcur, waquincagpa gepanta nädar aywayänanpag. Tsaynöpam tsaqui patsaman llapäcunapis salvacarnin sänulla chäyargä.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.