2 Coríntios 7
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs NVI
1 Tsaymi cuyay waugecuna y panicuna, Dios Yaya wamrancuna canapag äniycämashgaga limpiu shongoyog canapag, llapan jutsa ruraycunapita witicushun. Tsaynölla cuerpuntsicpawan shongontsicpa yarpaynin jutsacunataga amana rurashuntsu, sinöga Dios Yayapita mantsacur jutsannag shumag cawacushun.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Waugecuna y panicuna shongoyquicunachö yarparnin nogacunatapis cuyayämay! Manam ni pitapis jutsamanga ishquitsiyashcätsu ni engañarnin imatapis mañayashcätsu. Tsaynöllam ni pitapis llullatsiyashcätsu, nogacunaraycu raquicarnin llutancunata ruracar purinanpag.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Gamcunata llapan shongöcunawan alläpa cuyayarniquim caycunata niyag: Manam rimarnin acusayarniquitsu, sinöga gamcunawan pagtam nogacunaga wañuyämanpis y cawayämanpis.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Gamcunata allish confiacuyarniquim, alläpa cushishga gamcunaraycu orgullöso caycä. Tucuyläya sufrimientucunata päsarpis, mas callpayognö consoläcurmi alläpa llaquicuycunachöpis mas animacurnin cushishga caycä.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Macedonia marcaman chäyangäpitam ni juc rätullapis tranquïloga cayargätsu, maytsaypa aywarnin Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willacuyaptïpis, mana alli runacuna conträcuna shärir rechazayämaptin. Tsaynömi nogacunaga cuerpücuna jananpa tucuyläya sufrimientu päsar shongolläcunachö alläpa llaquishga mantsacur cayargä.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Pero mantsacur llaquicugcunata consolagnin Dios Yayam consolayämargan waugentsic Titota chätsimurnin.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Manam Tito chämungallanpitatsu cushicuyargä, sinöga gamcuna imanö consolarnin animatsiyangayquita willaycayämaptin alläpa cushicuyargä. Tsaymi gamcuna alli portacuyangayquita musyarnin, Titopis alläpa consolädo chämur willayämargan, cuyayämarnï yarpachacur llaquicuycäyangayquitawan ricäyämayta munayämangayquita. Tsaynö shumag cawacuycäyangayquita musyasquirmi alläpa cushicurgä.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Tsaynö piñaparniquicuna gellgamungä cartäpita manam pësacütsu, Dios Yayaman rasumpa criyicurnin arepenticuyangayquipita. Rasuncagtaga punta cartä apatsimungäpag alläpam pësacurga, juc pöcu tiempu tsay carta jagayätsirnin llaquicatsiyäshungayquita yarpar.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Pero tsaynö caycaptinpis cananga alläpam cushicü. Tsaynöga manam cushicü jagayätsiyäshurniqui llaquicatsiyäshungayquipitatsu, sinöga tsay llaquicuywan llapan jutsayquicunapita arepenticuyangayquipitam alläpa cushicü. Gamcunaga llaquicuyargayqui Dios Yaya munangannömi, tsaynöpam nogaga ni ima mana allitatsu gamcunapa malniquicuna gellgayämurgä cartäcunachö.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Tsay cartata liyisquirnin jagayar llaquicuycunatapis, Dios Yaya munangannömi awantayashcanqui. Si pipis yarpachacur jutsanpita llaquicur arepenticurnin Dios Yaya munangannö cawacurga, salvaciuntam taringa. Tsaynö arepenticur Dios Yayapa salvaciunninta chasquiycarga, manam llaquicuycunapita piñaycachar pësacushwantsu. Pero cay patsachö imayca mana alli ruraycunallapag llaquicug runacunaga, jutsancunapita manarag arepenticurmi infiernuman aywayanga.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Masqui tantiyacuyay Dios Yayapita llaquicuyniquicunawan shamugwan gamcuna imanö ticrayangayquita: ¡Imaläya shumagmi llapan shongoyquicunawan saslla tsaychö mana alli päsaycäyangayquipita arreglayargoyqui, cuyarnin alläpa yarpachacur! ¡Cananga masqui ricäyay, Dios Yaya munangannö alli cawacuyniquicunata! Fabornï carmi cartäta chasquisquir, noga munangänö jina öra jutsa rurag runa arepenticunanpag piñaparnin plëtuyashcanqui. Tsaynöpam cananga rasumpa musyatsicuyanqui, llapan imaycachöpis jutsannag cayangayquita.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Tsay cartataga manam gellgamurgä ni maygan piñatsigniquicunallata castigayänayquipagtsu ni piñashgacagllapagtsu; sinöga llapayquipis Dios Yaya munangannö rasumpa yarpachacuyangäta cumpliyänayquita musyanäpagmi.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Tsaynö alli portacurnin cäsucuyangayquita musyarmi, cushicurnin mas animacuyä.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Gamcunacagpa manarag shamuptinmi Titota nirgä: “Paycunaga rasumpa criyicug carmi, shumag chasquiyäshunqui” nir. Tsaynö criyicuyangayquipag Titota willangänöllam, allish portacurnin pengacuyman churayämashcanquitsu. Mas bienmi gamcunapag imaypis llapanta willacungänölla Titotapis cuyarnin shumag chasquiyashcanqui.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Tsaynöllam Titopis cushicurnin alläpa cuyayäshunqui, imatapis willayäshungayquita cäsurnin shumag respëtuyquicunawan mantsacur chasquiyangayquipita.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Tsaymi alläpa cushicuyä gamcunata llapan imaycachöpis rasumpa confiacuyangagta.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.