2 Coríntios 7
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs ARC
1 Tsaymi cuyay waugecuna y panicuna, Dios Yaya wamrancuna canapag äniycämashgaga limpiu shongoyog canapag, llapan jutsa ruraycunapita witicushun. Tsaynölla cuerpuntsicpawan shongontsicpa yarpaynin jutsacunataga amana rurashuntsu, sinöga Dios Yayapita mantsacur jutsannag shumag cawacushun.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 ¡Waugecuna y panicuna shongoyquicunachö yarparnin nogacunatapis cuyayämay! Manam ni pitapis jutsamanga ishquitsiyashcätsu ni engañarnin imatapis mañayashcätsu. Tsaynöllam ni pitapis llullatsiyashcätsu, nogacunaraycu raquicarnin llutancunata ruracar purinanpag.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Gamcunata llapan shongöcunawan alläpa cuyayarniquim caycunata niyag: Manam rimarnin acusayarniquitsu, sinöga gamcunawan pagtam nogacunaga wañuyämanpis y cawayämanpis.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Gamcunata allish confiacuyarniquim, alläpa cushishga gamcunaraycu orgullöso caycä. Tucuyläya sufrimientucunata päsarpis, mas callpayognö consoläcurmi alläpa llaquicuycunachöpis mas animacurnin cushishga caycä.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia marcaman chäyangäpitam ni juc rätullapis tranquïloga cayargätsu, maytsaypa aywarnin Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willacuyaptïpis, mana alli runacuna conträcuna shärir rechazayämaptin. Tsaynömi nogacunaga cuerpücuna jananpa tucuyläya sufrimientu päsar shongolläcunachö alläpa llaquishga mantsacur cayargä.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Pero mantsacur llaquicugcunata consolagnin Dios Yayam consolayämargan waugentsic Titota chätsimurnin.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Manam Tito chämungallanpitatsu cushicuyargä, sinöga gamcuna imanö consolarnin animatsiyangayquita willaycayämaptin alläpa cushicuyargä. Tsaymi gamcuna alli portacuyangayquita musyarnin, Titopis alläpa consolädo chämur willayämargan, cuyayämarnï yarpachacur llaquicuycäyangayquitawan ricäyämayta munayämangayquita. Tsaynö shumag cawacuycäyangayquita musyasquirmi alläpa cushicurgä.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Tsaynö piñaparniquicuna gellgamungä cartäpita manam pësacütsu, Dios Yayaman rasumpa criyicurnin arepenticuyangayquipita. Rasuncagtaga punta cartä apatsimungäpag alläpam pësacurga, juc pöcu tiempu tsay carta jagayätsirnin llaquicatsiyäshungayquita yarpar.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 Pero tsaynö caycaptinpis cananga alläpam cushicü. Tsaynöga manam cushicü jagayätsiyäshurniqui llaquicatsiyäshungayquipitatsu, sinöga tsay llaquicuywan llapan jutsayquicunapita arepenticuyangayquipitam alläpa cushicü. Gamcunaga llaquicuyargayqui Dios Yaya munangannömi, tsaynöpam nogaga ni ima mana allitatsu gamcunapa malniquicuna gellgayämurgä cartäcunachö.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Tsay cartata liyisquirnin jagayar llaquicuycunatapis, Dios Yaya munangannömi awantayashcanqui. Si pipis yarpachacur jutsanpita llaquicur arepenticurnin Dios Yaya munangannö cawacurga, salvaciuntam taringa. Tsaynö arepenticur Dios Yayapa salvaciunninta chasquiycarga, manam llaquicuycunapita piñaycachar pësacushwantsu. Pero cay patsachö imayca mana alli ruraycunallapag llaquicug runacunaga, jutsancunapita manarag arepenticurmi infiernuman aywayanga.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Masqui tantiyacuyay Dios Yayapita llaquicuyniquicunawan shamugwan gamcuna imanö ticrayangayquita: ¡Imaläya shumagmi llapan shongoyquicunawan saslla tsaychö mana alli päsaycäyangayquipita arreglayargoyqui, cuyarnin alläpa yarpachacur! ¡Cananga masqui ricäyay, Dios Yaya munangannö alli cawacuyniquicunata! Fabornï carmi cartäta chasquisquir, noga munangänö jina öra jutsa rurag runa arepenticunanpag piñaparnin plëtuyashcanqui. Tsaynöpam cananga rasumpa musyatsicuyanqui, llapan imaycachöpis jutsannag cayangayquita.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Tsay cartataga manam gellgamurgä ni maygan piñatsigniquicunallata castigayänayquipagtsu ni piñashgacagllapagtsu; sinöga llapayquipis Dios Yaya munangannö rasumpa yarpachacuyangäta cumpliyänayquita musyanäpagmi.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Tsaynö alli portacurnin cäsucuyangayquita musyarmi, cushicurnin mas animacuyä.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Gamcunacagpa manarag shamuptinmi Titota nirgä: “Paycunaga rasumpa criyicug carmi, shumag chasquiyäshunqui” nir. Tsaynö criyicuyangayquipag Titota willangänöllam, allish portacurnin pengacuyman churayämashcanquitsu. Mas bienmi gamcunapag imaypis llapanta willacungänölla Titotapis cuyarnin shumag chasquiyashcanqui.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Tsaynöllam Titopis cushicurnin alläpa cuyayäshunqui, imatapis willayäshungayquita cäsurnin shumag respëtuyquicunawan mantsacur chasquiyangayquipita.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Tsaymi alläpa cushicuyä gamcunata llapan imaycachöpis rasumpa confiacuyangagta.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.