2 Coríntios 7
Señor Jesucristopa alli willacuynin (QXNNT) vs BKJ
1 Tsaymi cuyay waugecuna y panicuna, Dios Yaya wamrancuna canapag äniycämashgaga limpiu shongoyog canapag, llapan jutsa ruraycunapita witicushun. Tsaynölla cuerpuntsicpawan shongontsicpa yarpaynin jutsacunataga amana rurashuntsu, sinöga Dios Yayapita mantsacur jutsannag shumag cawacushun.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Waugecuna y panicuna shongoyquicunachö yarparnin nogacunatapis cuyayämay! Manam ni pitapis jutsamanga ishquitsiyashcätsu ni engañarnin imatapis mañayashcätsu. Tsaynöllam ni pitapis llullatsiyashcätsu, nogacunaraycu raquicarnin llutancunata ruracar purinanpag.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Gamcunata llapan shongöcunawan alläpa cuyayarniquim caycunata niyag: Manam rimarnin acusayarniquitsu, sinöga gamcunawan pagtam nogacunaga wañuyämanpis y cawayämanpis.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Gamcunata allish confiacuyarniquim, alläpa cushishga gamcunaraycu orgullöso caycä. Tucuyläya sufrimientucunata päsarpis, mas callpayognö consoläcurmi alläpa llaquicuycunachöpis mas animacurnin cushishga caycä.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia marcaman chäyangäpitam ni juc rätullapis tranquïloga cayargätsu, maytsaypa aywarnin Señor Jesucristopa Alli Willacuyninta willacuyaptïpis, mana alli runacuna conträcuna shärir rechazayämaptin. Tsaynömi nogacunaga cuerpücuna jananpa tucuyläya sufrimientu päsar shongolläcunachö alläpa llaquishga mantsacur cayargä.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Pero mantsacur llaquicugcunata consolagnin Dios Yayam consolayämargan waugentsic Titota chätsimurnin.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Manam Tito chämungallanpitatsu cushicuyargä, sinöga gamcuna imanö consolarnin animatsiyangayquita willaycayämaptin alläpa cushicuyargä. Tsaymi gamcuna alli portacuyangayquita musyarnin, Titopis alläpa consolädo chämur willayämargan, cuyayämarnï yarpachacur llaquicuycäyangayquitawan ricäyämayta munayämangayquita. Tsaynö shumag cawacuycäyangayquita musyasquirmi alläpa cushicurgä.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Tsaynö piñaparniquicuna gellgamungä cartäpita manam pësacütsu, Dios Yayaman rasumpa criyicurnin arepenticuyangayquipita. Rasuncagtaga punta cartä apatsimungäpag alläpam pësacurga, juc pöcu tiempu tsay carta jagayätsirnin llaquicatsiyäshungayquita yarpar.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Pero tsaynö caycaptinpis cananga alläpam cushicü. Tsaynöga manam cushicü jagayätsiyäshurniqui llaquicatsiyäshungayquipitatsu, sinöga tsay llaquicuywan llapan jutsayquicunapita arepenticuyangayquipitam alläpa cushicü. Gamcunaga llaquicuyargayqui Dios Yaya munangannömi, tsaynöpam nogaga ni ima mana allitatsu gamcunapa malniquicuna gellgayämurgä cartäcunachö.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Tsay cartata liyisquirnin jagayar llaquicuycunatapis, Dios Yaya munangannömi awantayashcanqui. Si pipis yarpachacur jutsanpita llaquicur arepenticurnin Dios Yaya munangannö cawacurga, salvaciuntam taringa. Tsaynö arepenticur Dios Yayapa salvaciunninta chasquiycarga, manam llaquicuycunapita piñaycachar pësacushwantsu. Pero cay patsachö imayca mana alli ruraycunallapag llaquicug runacunaga, jutsancunapita manarag arepenticurmi infiernuman aywayanga.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Masqui tantiyacuyay Dios Yayapita llaquicuyniquicunawan shamugwan gamcuna imanö ticrayangayquita: ¡Imaläya shumagmi llapan shongoyquicunawan saslla tsaychö mana alli päsaycäyangayquipita arreglayargoyqui, cuyarnin alläpa yarpachacur! ¡Cananga masqui ricäyay, Dios Yaya munangannö alli cawacuyniquicunata! Fabornï carmi cartäta chasquisquir, noga munangänö jina öra jutsa rurag runa arepenticunanpag piñaparnin plëtuyashcanqui. Tsaynöpam cananga rasumpa musyatsicuyanqui, llapan imaycachöpis jutsannag cayangayquita.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Tsay cartataga manam gellgamurgä ni maygan piñatsigniquicunallata castigayänayquipagtsu ni piñashgacagllapagtsu; sinöga llapayquipis Dios Yaya munangannö rasumpa yarpachacuyangäta cumpliyänayquita musyanäpagmi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Tsaynö alli portacurnin cäsucuyangayquita musyarmi, cushicurnin mas animacuyä.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Gamcunacagpa manarag shamuptinmi Titota nirgä: “Paycunaga rasumpa criyicug carmi, shumag chasquiyäshunqui” nir. Tsaynö criyicuyangayquipag Titota willangänöllam, allish portacurnin pengacuyman churayämashcanquitsu. Mas bienmi gamcunapag imaypis llapanta willacungänölla Titotapis cuyarnin shumag chasquiyashcanqui.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Tsaynöllam Titopis cushicurnin alläpa cuyayäshunqui, imatapis willayäshungayquita cäsurnin shumag respëtuyquicunawan mantsacur chasquiyangayquipita.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Tsaymi alläpa cushicuyä gamcunata llapan imaycachöpis rasumpa confiacuyangagta.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.