Atos 22
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs NVT
1 “Waugecuna y taytacuna, canan wiyaycayämay noga defendicurnin parlamungäta.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Hebreo parlaychö parlaptinmi, llapan runacuna upällasquiyargan. Tsaynam Pablo parlarnin sïgirgan:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Nogaga judium cä, Cilicia provincia Tarso marcachö yurig. Pero Jerusalénchö jatunyangäyag täcur estudiaptïmi, unaycag aylluntsiccunapa llapan mandacuy leynincunata doctor Gamaliel yachatsimargan. Tsaynö unay costumbrintsiccunata yachacushga carmi, nogapis Dios Yayata alläpa cäsurnin mandacungancunata rasumpa firmi cumplirgä, canan gamcuna cumpliyangayquinölla.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Puntataga cay mushog nänipagnö Diospa Palabranta cäsucugcunatam wañutsinäpag gaticachargä. Tsaynö chiquirnincuna gaticachar achcusquirmi, warmitapis ollgotapis carcelman prësu gaycatsirgä.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Sacerdöticunapa mas mandagnin sacerdötiwan mandacug respetashga auquincuna goricashgapis tsaynö rurangäta testïgum cayan. Paycunam juc carta poderta apatsiyämargan Damascochö judiumajincunata entregayänäpag. Tsay cartata entregaycur Señor Jesucristoman llapan criyicugcunata ashisquir, cay Jerusalénman prësu apamur alli castigayänäpag.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Pero nänipa aywar Damascoman chaycaptïnam, pullan junag öra illagpita entëröman tumag altu cielupita alläpa atsicyaycamur,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 patsaman shicwascatsimargan. Patsachö jitaraycarnam juc voz caynö nimagta wiyargä: ‘¡Saulo! ¡Saulo! ¿Imanirtan gaticachämanqui?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Señor, pitan canqui?’ nir. “Tsay voznam contestamargan: ‘Nogaga Nazaretpita Jesúsmi cä, canan gam chiquirnin gaticachaycangayqui’ nir.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Tsay nogawan pagtä aywagcunaga alläpa atsicyämugta ricarpis, tsay voz parlapämangantaga manam ni mayganpis entendiyargantsu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Noganam tapurgä: ‘Señor ¿imatatan rurashag?’ Tsaynam Señorga nimargan: ‘Sharcurnin Damascoman aywar sïgiy. Tsaychömi llapan imata ruranayquipag cangantapis willayäshunqui.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Tsay alläpa atsicyay ñawïta chiyätsir gaprascamaptin mana aywayta puediptïmi, yanagämagnïcuna janchashgallana Damascoman chätsiyämargan.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Tsaychömi alläpa llaquipäcug Ananias shutiyog runa, unay Moiséspa mandacuy leyninta cäsurnin llapanta cumplig täcurgan. Tsay Damascochö täcug llapan judiucunam, tsay runa alläpa alli rurag respetashga canganta parlayargan.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananias ricämagnï shamurnin, chaycamur lädüman ichiycurmi nimargan: ‘¡Wauge Saulo, gapra cangayquipita canan yapayna ricay!’ Tsay nimangan öram ñawï cuticasquiptin, allish cläruna ricchacusquirgä.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tsaynam yapay nimargan: ‘Unaycag aylluntsiccunapa Diosninmi acrashurgayqui, Paypa cuyacuy voluntäninta regernin musyanayquipag. Tsaynölla jutsannag Señor Jesucristota ricarnin, quiquinpa shiminpita yachatsicuy palabrantapis wiyanayquipag.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Tsaynö ricangayquitawan wiyangayquitam llapan entëru mundupa aywar, imayca testïgunnö llapan runacunata yachatsirnin willacunqui.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Tsaymi cananga ama mastaga ni imatapis shuyaraytsu. Sas sharcurnin bautizacuy Señor Jesucristoman rugacurnin mañacur, llapan jutsayquipita perdonar limpiashunayquipag.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Tsaypita Jerusalénman cutiscamur templuman Dios Yayata mañacug aywarmi, juc revelaciunta chasquirgä.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Señortam ricargä caynö nimagta: ‘¡Sas jina öra tsay Jerusalénpita yargoy! Caychöga manam cäsuyangatsu ni chasquiyangatsu nogapag willacungayquita.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Tsaynam noga nirgä: ‘Señor, caychöga llapanmi musyayan Dios Yayaman mañacuyänanpag goricäyänan wajicunaman aywar, gamman llapan criyicamugcunata carcelman prësu apar alli magatsingäta.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Gampag willacurnin servishugniqui testïguyqui Estebanta wañutsiyaptinmi, tsaynö wañutsiyanganta aprobar tsaychö caycargä. Tsaynöllam tsay wañutsignin runacunapa llatapancunatapis cuidargä.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pero Señornam nimargan: ‘Sas ayway. Nogam mandag maytsay caru naciuncunachö mana judiucag runacunaman aywanayquipag.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Asta caycunata parlar ushanganyagga llapan runacunam wiyayargan, pero tsaypitam sïga llapan gayaycachar gallaycuyargan: “¡Tsay runaga ama cawatsuntsu! ¡Cay mundupita börrasquiy!” nir.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Tsaynö alläpa gayacacharnin llatapancunatapis jitasquir, altu wayraman allpacunatapis jitar sïgiyaptinmi,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 soldäducunapa comandantin ordenargan Pablota juc cuartelman yaycatsiyänanpag. Tsaynö yaycascatsirnam alli astar shumag tapuyänanpag mandargan, tsay runacuna Pablopa contran imapita gayaycachäyanganta musyananpag.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Pero alli astayänanpag pilataycatsir watashgana caycarmi, Pablo tsaychö caycag capitanta tapurgan: “¿Gamcunapa poderniquicuna cancu, manarag shumag juzgarnin Romapita ciudadänu runata astatsiyänayquipag?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tsayta wiyaycurnam capitanga comandantiman aywaycur willarnin nirgan: “¿Gamga imatatan ruranqui? ¡Cay runaga ciudadänu romänom!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tsaynam comandantiga Pabloman witiycurnin tapurgan: “¿Gamga rasumpacu romäno ciudadänu canqui?” Pablonam contestargan: “Aumi.”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Comandantinam nirgan: “Nogataga alläpa atsca gellaymi cuestamashga, romäno ciudadänu canäpag.” Tsaynam Pablo nirgan: “Nogagam Romachö yuringäpita romäno ciudadänu cä.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tsayta wiyaycurmi Pablota alli astayänanpag caycar, lädunpita jancat witsicasquiyargan. Tsaynöllam quiquin comandantipis romäno ciudadänu canganta tantiyasquir, alläpa mantsacashga cargan Pablota prësutsirnin cadenawan watätsinganpita.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Tsaypa waräninnam comandantiga, Pablota judiucuna imapita acusayanganta rasumpa musyayta munar, cadenawan watäyanganta pascascatsirnin sacerdöticunapa mandagnin sacerdöticunatawan llapan autoridäcunata goricäyänanpag gayatsirgan. Tsaynö gayatsiptin llapan autoridäcuna goricasquiyaptinmi, llapanpa puntanman Pablota jipiscamur ichïtsirgan.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.