Atos 22
Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs ARIB
1 “Waugecuna y taytacuna, canan wiyaycayämay noga defendicurnin parlamungäta.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Hebreo parlaychö parlaptinmi, llapan runacuna upällasquiyargan. Tsaynam Pablo parlarnin sïgirgan:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Nogaga judium cä, Cilicia provincia Tarso marcachö yurig. Pero Jerusalénchö jatunyangäyag täcur estudiaptïmi, unaycag aylluntsiccunapa llapan mandacuy leynincunata doctor Gamaliel yachatsimargan. Tsaynö unay costumbrintsiccunata yachacushga carmi, nogapis Dios Yayata alläpa cäsurnin mandacungancunata rasumpa firmi cumplirgä, canan gamcuna cumpliyangayquinölla.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Puntataga cay mushog nänipagnö Diospa Palabranta cäsucugcunatam wañutsinäpag gaticachargä. Tsaynö chiquirnincuna gaticachar achcusquirmi, warmitapis ollgotapis carcelman prësu gaycatsirgä.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Sacerdöticunapa mas mandagnin sacerdötiwan mandacug respetashga auquincuna goricashgapis tsaynö rurangäta testïgum cayan. Paycunam juc carta poderta apatsiyämargan Damascochö judiumajincunata entregayänäpag. Tsay cartata entregaycur Señor Jesucristoman llapan criyicugcunata ashisquir, cay Jerusalénman prësu apamur alli castigayänäpag.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Pero nänipa aywar Damascoman chaycaptïnam, pullan junag öra illagpita entëröman tumag altu cielupita alläpa atsicyaycamur,
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 patsaman shicwascatsimargan. Patsachö jitaraycarnam juc voz caynö nimagta wiyargä: ‘¡Saulo! ¡Saulo! ¿Imanirtan gaticachämanqui?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Señor, pitan canqui?’ nir. “Tsay voznam contestamargan: ‘Nogaga Nazaretpita Jesúsmi cä, canan gam chiquirnin gaticachaycangayqui’ nir.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Tsay nogawan pagtä aywagcunaga alläpa atsicyämugta ricarpis, tsay voz parlapämangantaga manam ni mayganpis entendiyargantsu.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Noganam tapurgä: ‘Señor ¿imatatan rurashag?’ Tsaynam Señorga nimargan: ‘Sharcurnin Damascoman aywar sïgiy. Tsaychömi llapan imata ruranayquipag cangantapis willayäshunqui.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Tsay alläpa atsicyay ñawïta chiyätsir gaprascamaptin mana aywayta puediptïmi, yanagämagnïcuna janchashgallana Damascoman chätsiyämargan.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Tsaychömi alläpa llaquipäcug Ananias shutiyog runa, unay Moiséspa mandacuy leyninta cäsurnin llapanta cumplig täcurgan. Tsay Damascochö täcug llapan judiucunam, tsay runa alläpa alli rurag respetashga canganta parlayargan.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananias ricämagnï shamurnin, chaycamur lädüman ichiycurmi nimargan: ‘¡Wauge Saulo, gapra cangayquipita canan yapayna ricay!’ Tsay nimangan öram ñawï cuticasquiptin, allish cläruna ricchacusquirgä.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Tsaynam yapay nimargan: ‘Unaycag aylluntsiccunapa Diosninmi acrashurgayqui, Paypa cuyacuy voluntäninta regernin musyanayquipag. Tsaynölla jutsannag Señor Jesucristota ricarnin, quiquinpa shiminpita yachatsicuy palabrantapis wiyanayquipag.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Tsaynö ricangayquitawan wiyangayquitam llapan entëru mundupa aywar, imayca testïgunnö llapan runacunata yachatsirnin willacunqui.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Tsaymi cananga ama mastaga ni imatapis shuyaraytsu. Sas sharcurnin bautizacuy Señor Jesucristoman rugacurnin mañacur, llapan jutsayquipita perdonar limpiashunayquipag.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Tsaypita Jerusalénman cutiscamur templuman Dios Yayata mañacug aywarmi, juc revelaciunta chasquirgä.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Señortam ricargä caynö nimagta: ‘¡Sas jina öra tsay Jerusalénpita yargoy! Caychöga manam cäsuyangatsu ni chasquiyangatsu nogapag willacungayquita.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Tsaynam noga nirgä: ‘Señor, caychöga llapanmi musyayan Dios Yayaman mañacuyänanpag goricäyänan wajicunaman aywar, gamman llapan criyicamugcunata carcelman prësu apar alli magatsingäta.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Gampag willacurnin servishugniqui testïguyqui Estebanta wañutsiyaptinmi, tsaynö wañutsiyanganta aprobar tsaychö caycargä. Tsaynöllam tsay wañutsignin runacunapa llatapancunatapis cuidargä.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pero Señornam nimargan: ‘Sas ayway. Nogam mandag maytsay caru naciuncunachö mana judiucag runacunaman aywanayquipag.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Asta caycunata parlar ushanganyagga llapan runacunam wiyayargan, pero tsaypitam sïga llapan gayaycachar gallaycuyargan: “¡Tsay runaga ama cawatsuntsu! ¡Cay mundupita börrasquiy!” nir.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Tsaynö alläpa gayacacharnin llatapancunatapis jitasquir, altu wayraman allpacunatapis jitar sïgiyaptinmi,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 soldäducunapa comandantin ordenargan Pablota juc cuartelman yaycatsiyänanpag. Tsaynö yaycascatsirnam alli astar shumag tapuyänanpag mandargan, tsay runacuna Pablopa contran imapita gayaycachäyanganta musyananpag.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Pero alli astayänanpag pilataycatsir watashgana caycarmi, Pablo tsaychö caycag capitanta tapurgan: “¿Gamcunapa poderniquicuna cancu, manarag shumag juzgarnin Romapita ciudadänu runata astatsiyänayquipag?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Tsayta wiyaycurnam capitanga comandantiman aywaycur willarnin nirgan: “¿Gamga imatatan ruranqui? ¡Cay runaga ciudadänu romänom!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Tsaynam comandantiga Pabloman witiycurnin tapurgan: “¿Gamga rasumpacu romäno ciudadänu canqui?” Pablonam contestargan: “Aumi.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Comandantinam nirgan: “Nogataga alläpa atsca gellaymi cuestamashga, romäno ciudadänu canäpag.” Tsaynam Pablo nirgan: “Nogagam Romachö yuringäpita romäno ciudadänu cä.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Tsayta wiyaycurmi Pablota alli astayänanpag caycar, lädunpita jancat witsicasquiyargan. Tsaynöllam quiquin comandantipis romäno ciudadänu canganta tantiyasquir, alläpa mantsacashga cargan Pablota prësutsirnin cadenawan watätsinganpita.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Tsaypa waräninnam comandantiga, Pablota judiucuna imapita acusayanganta rasumpa musyayta munar, cadenawan watäyanganta pascascatsirnin sacerdöticunapa mandagnin sacerdöticunatawan llapan autoridäcunata goricäyänanpag gayatsirgan. Tsaynö gayatsiptin llapan autoridäcuna goricasquiyaptinmi, llapanpa puntanman Pablota jipiscamur ichïtsirgan.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.