Atos 22

Northern Conchucos Ancash Quechua NT (QXN_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Waugecuna y taytacuna, canan wiyaycayämay noga defendicurnin parlamungäta.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Hebreo parlaychö parlaptinmi, llapan runacuna upällasquiyargan. Tsaynam Pablo parlarnin sïgirgan:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Nogaga judium cä, Cilicia provincia Tarso marcachö yurig. Pero Jerusalénchö jatunyangäyag täcur estudiaptïmi, unaycag aylluntsiccunapa llapan mandacuy leynincunata doctor Gamaliel yachatsimargan. Tsaynö unay costumbrintsiccunata yachacushga carmi, nogapis Dios Yayata alläpa cäsurnin mandacungancunata rasumpa firmi cumplirgä, canan gamcuna cumpliyangayquinölla.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Puntataga cay mushog nänipagnö Diospa Palabranta cäsucugcunatam wañutsinäpag gaticachargä. Tsaynö chiquirnincuna gaticachar achcusquirmi, warmitapis ollgotapis carcelman prësu gaycatsirgä.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Sacerdöticunapa mas mandagnin sacerdötiwan mandacug respetashga auquincuna goricashgapis tsaynö rurangäta testïgum cayan. Paycunam juc carta poderta apatsiyämargan Damascochö judiumajincunata entregayänäpag. Tsay cartata entregaycur Señor Jesucristoman llapan criyicugcunata ashisquir, cay Jerusalénman prësu apamur alli castigayänäpag.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Pero nänipa aywar Damascoman chaycaptïnam, pullan junag öra illagpita entëröman tumag altu cielupita alläpa atsicyaycamur,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 patsaman shicwascatsimargan. Patsachö jitaraycarnam juc voz caynö nimagta wiyargä: ‘¡Saulo! ¡Saulo! ¿Imanirtan gaticachämanqui?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Tsaynam tapurgä: ‘¿Señor, pitan canqui?’ nir. “Tsay voznam contestamargan: ‘Nogaga Nazaretpita Jesúsmi cä, canan gam chiquirnin gaticachaycangayqui’ nir.
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Tsay nogawan pagtä aywagcunaga alläpa atsicyämugta ricarpis, tsay voz parlapämangantaga manam ni mayganpis entendiyargantsu.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Noganam tapurgä: ‘Señor ¿imatatan rurashag?’ Tsaynam Señorga nimargan: ‘Sharcurnin Damascoman aywar sïgiy. Tsaychömi llapan imata ruranayquipag cangantapis willayäshunqui.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Tsay alläpa atsicyay ñawïta chiyätsir gaprascamaptin mana aywayta puediptïmi, yanagämagnïcuna janchashgallana Damascoman chätsiyämargan.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Tsaychömi alläpa llaquipäcug Ananias shutiyog runa, unay Moiséspa mandacuy leyninta cäsurnin llapanta cumplig täcurgan. Tsay Damascochö täcug llapan judiucunam, tsay runa alläpa alli rurag respetashga canganta parlayargan.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananias ricämagnï shamurnin, chaycamur lädüman ichiycurmi nimargan: ‘¡Wauge Saulo, gapra cangayquipita canan yapayna ricay!’ Tsay nimangan öram ñawï cuticasquiptin, allish cläruna ricchacusquirgä.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Tsaynam yapay nimargan: ‘Unaycag aylluntsiccunapa Diosninmi acrashurgayqui, Paypa cuyacuy voluntäninta regernin musyanayquipag. Tsaynölla jutsannag Señor Jesucristota ricarnin, quiquinpa shiminpita yachatsicuy palabrantapis wiyanayquipag.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Tsaynö ricangayquitawan wiyangayquitam llapan entëru mundupa aywar, imayca testïgunnö llapan runacunata yachatsirnin willacunqui.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Tsaymi cananga ama mastaga ni imatapis shuyaraytsu. Sas sharcurnin bautizacuy Señor Jesucristoman rugacurnin mañacur, llapan jutsayquipita perdonar limpiashunayquipag.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Tsaypita Jerusalénman cutiscamur templuman Dios Yayata mañacug aywarmi, juc revelaciunta chasquirgä.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Señortam ricargä caynö nimagta: ‘¡Sas jina öra tsay Jerusalénpita yargoy! Caychöga manam cäsuyangatsu ni chasquiyangatsu nogapag willacungayquita.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Tsaynam noga nirgä: ‘Señor, caychöga llapanmi musyayan Dios Yayaman mañacuyänanpag goricäyänan wajicunaman aywar, gamman llapan criyicamugcunata carcelman prësu apar alli magatsingäta.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Gampag willacurnin servishugniqui testïguyqui Estebanta wañutsiyaptinmi, tsaynö wañutsiyanganta aprobar tsaychö caycargä. Tsaynöllam tsay wañutsignin runacunapa llatapancunatapis cuidargä.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pero Señornam nimargan: ‘Sas ayway. Nogam mandag maytsay caru naciuncunachö mana judiucag runacunaman aywanayquipag.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Asta caycunata parlar ushanganyagga llapan runacunam wiyayargan, pero tsaypitam sïga llapan gayaycachar gallaycuyargan: “¡Tsay runaga ama cawatsuntsu! ¡Cay mundupita börrasquiy!” nir.
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Tsaynö alläpa gayacacharnin llatapancunatapis jitasquir, altu wayraman allpacunatapis jitar sïgiyaptinmi,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 soldäducunapa comandantin ordenargan Pablota juc cuartelman yaycatsiyänanpag. Tsaynö yaycascatsirnam alli astar shumag tapuyänanpag mandargan, tsay runacuna Pablopa contran imapita gayaycachäyanganta musyananpag.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Pero alli astayänanpag pilataycatsir watashgana caycarmi, Pablo tsaychö caycag capitanta tapurgan: “¿Gamcunapa poderniquicuna cancu, manarag shumag juzgarnin Romapita ciudadänu runata astatsiyänayquipag?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Tsayta wiyaycurnam capitanga comandantiman aywaycur willarnin nirgan: “¿Gamga imatatan ruranqui? ¡Cay runaga ciudadänu romänom!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Tsaynam comandantiga Pabloman witiycurnin tapurgan: “¿Gamga rasumpacu romäno ciudadänu canqui?” Pablonam contestargan: “Aumi.”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Comandantinam nirgan: “Nogataga alläpa atsca gellaymi cuestamashga, romäno ciudadänu canäpag.” Tsaynam Pablo nirgan: “Nogagam Romachö yuringäpita romäno ciudadänu cä.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Tsayta wiyaycurmi Pablota alli astayänanpag caycar, lädunpita jancat witsicasquiyargan. Tsaynöllam quiquin comandantipis romäno ciudadänu canganta tantiyasquir, alläpa mantsacashga cargan Pablota prësutsirnin cadenawan watätsinganpita.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Tsaypa waräninnam comandantiga, Pablota judiucuna imapita acusayanganta rasumpa musyayta munar, cadenawan watäyanganta pascascatsirnin sacerdöticunapa mandagnin sacerdöticunatawan llapan autoridäcunata goricäyänanpag gayatsirgan. Tsaynö gayatsiptin llapan autoridäcuna goricasquiyaptinmi, llapanpa puntanman Pablota jipiscamur ichïtsirgan.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.