Atos 7

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tsenam saserdoticunapa mas mandacoqnin Estebanta taporqan:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Estebannam queno yasquerqan: “Respetashqa tëtacuna y israel marca mayicuna, canan parlapäyanqaqta wiyaräyämë: Une castantsic Abrahamtam manaraq Haran nishqan marcaman ewar, Mesopotamia nishqan marcallachoraq quecaptin, allapa puedeq Diosnintsic yuripur, queno parlaparqan:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 ‘Abraham, que marcata y castequicunata jaqirïcur, ewaquï pushanqaq sitiuman’ nishpa.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Tsenam Caldea nishqan marcapita Haran marcaman eucorqan. Tse marcacho yachecaptinnam, papänin wanuquicorqan. Tsepitanam Abrahamta Dios pushacamorqan que yachecanqantsic marcaman.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Peru tsepin Abrahamta Dios manaran chacran qorqanraqtsu, ni juc japarquillatapis. Peru änerqanmi peta y mirenincunata que marcacunata qonanpaq, manaraq tsurin quecaptinpis.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Jina quenopis Dios nerqanmi: ‘Tse castequicunam forasteruno caru marcacho yachayanqa; chuscu pachaq watanpim melanashqa y allqutsashqa sirwipacoq esclabu cayanqa.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Peru noqam jusgar castigashaq tse allqutsaqnin nunacunata. Tsepitaran tse marcapita castequicuna librina shayämonqa que marcaman, y quechonam adorayämanqa’ nishpam.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Änishqanchomi Abrahamta Dios mandarqan, llapan ollqu wamra yuricoqcunata señalatsiyänanpaq. Tsemi Isaactapis yuriconqanpita puwaq junaqllata Abraham tseno señalarqan. Tsenollam Isaacpis rurarqan tsurin Jacobta; jina Jacobpis tsenomi rurarqan chunca ishque (12) tsurincunata. Pecuna cayarqan Israelcho chunca ishque (12) casta nunacunapa tëtancunam.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Tse nunacunam wauqincuna Joseta chiquiyarqan. Tseno chiquir embidiosu carmi, esclabupaq rantiquicuyarqan Egiptu nasionman apacuyänanpaq. Peru Josetaqa Diosmi yanaparqan,
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 imeca desgrasiacunacho jipaptinpis, librarqanmi. Y rey faraonpa nopancho allapa cäyicoq cananpaqmi, Dios yachenin qorqan. Tsemi rey faraon churarqan Egiptu nasioncho y palasiuchopis mandacunanpaq.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Tsepinmi amruna jipaqui watacuna carqan Egiptucho y Canaan nishqan marcacunacho. Tsemi une castantsiccuna micurcuyänanpaq mana pasepa ni ima carqantsu.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Peru Egiptucho trigu canqanta musyarirninnam, Jacob cacharqan tsurincunata trigu ranteq. ˻Pecunam cayarqan castantsiccuna.˼ Tse ewayanqanqa primera besmi carqan.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ishque cuti ewayanqanchonam pecunata Jose willarqan wauqincuna cashqanta. Y tsenopam rey faraon musyarerqan Josepa castancuna cashqanta.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Tsepitanam Jose qayatserqan papänin Jacobta y llapan castancunata Egiptuman eucuyänanpaq. Tse ewaqcuna cayarqan qanchish chunca pitsqa (75) nunacunam.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Tsemi Jacob llapan castancunawan Egiptuman täraq eucorqan. Tsechonam Jacob y castantsiccunapis wanucuyarqan.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Wanucuyaptinnam, ayancunata apacuyarqan Siquem nishqan marcaman pampecuyänanpaq. Tse sepulturatam tëtantsic Abraham Hamor jutiyoq nunapa tsurincunapita chaniyoqcho rantishqa carqan.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Abrahamta Dios änishqanta cumplinanpaq ichicllana pishicaptinnam, Egiptu marcacho Israel casta nunacuna llutepa miracurcuyarqan.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Tsepinmi Egiptucho rey jucna quecarqan. Tse mandacoqqa manam reqerqantsu Joseta.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Tse reymi engañuwan llapan castantsiccunata allapa allqutsarqan; y wamracuna wanuyänanpaqmi tseraq yureq llullu wamrancunata jaqiriyänanpaq mandacorqan.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tse tiempum Moises yuriquicorqan. Pëqa allapa shumaqllallanmi Diospaq carqan. Y quima quillallam mamänin wayincho caratserqan.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Tsepitanam wamrata jaqiriyaptin, rey faraonpa warmi tsurin tariquicur, wayinman apacorqan quiquinpa wawantano wätacunanpaq.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Tsemi Moisesqa Egiptucho llapan imatapis yachatsiyanqancunata yachacorqan; y allapa reqishqa nunam carqan parleninrecur y rureninrecur.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Chuscu chunca (40) watayoq quecarninnam, Moises munarqan Israel marca mayincuna watucaq eweta.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Tsenam pecunaman ewarnin, riquecorqan marca mayin nunata juc Egiptu nuna maqaquicaqta. Tsenam marca mayinpa biennin yarqur tse Egiptu nunata maqarnin wanupuquicorqan.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisesqa pensarqan marca mayincunata librananpaq Dios peta churashqanta cuentata qocuyänantam; peru pecuna manam ni ichicllapis cuentata qocuyarqantsu.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Waräninnam Moises ishcaq marca mayincunatana quiquincuna pura pelyaquicaqta tarïcorqan. Y tse nunacunata washeta munarninnam, nerqan: ‘Au, nunacuna, ¿imanirtaq tse castalla quecarnin, maltratanacur maqanacuyanqui?’ nishpa.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Tsenam yanaqinta maqaquicaq nuna Moisesta juclla cumarirnin, nerqan: ‘¿Pitaq qamtaqa noqacunacho mandacoq y jues canequipaq churashorqonqui?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿O qanyan Egiptu nunatanocu noqatapis wanuratsimeta munanqui?’ nishpa.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tse nenqanta Moises wiyecurnam, Madian nishqan marcaman safar eucorqan. Tsechonam forasteruno täcorqan y ishque tsurincunam tse marcacho yuriquicorqan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Tsepita chuscu chunca (40) watatanam Sinai nishqan tsunyaq jircapa laduncho shira casha rupecaqcho Moisesta juc anjel yuripïcorqan.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Tse nina rupecaqta riquecurnam, Moises espantacorqan. Y mas nopanman ricananpaq witïcuptinnam, Dios queno parlapëcorqan:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moises, noqaqa une castequicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa Diosninmi cä’ nishpa. Tseta wiyecurninnam, Moisesqa mantsaquewan catatarnin, ni balorninpis carqantsu ricananpaq.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tsenam Dios yape queno parlaparqan: ‘Llanqiquita qotuquï; porqui jaluranqequi patsaqa sagradum.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Alleqpam ricarqö sirwimaq israel nunacuna Egiptucho allapa allqutsashqa cayanqanta. Pecuna llaquishqa mañacayämonqantam wiyarqö. Tsemi pecunata libranäpaq shamorqö. Canan ewë, noqam Egiptu marcaman cachaq’, nishpa.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Moisesta despresyarnin ‘¿Pitaq qamta churashorqonqui mandayämaqnïcuna y juesnïcuna canequipaq?’ nicayaptinpis, petam Dios shira casha rupecaqcho anjelninwan yuriputsir, cacharqan mandaqnincuna y libraqnincuna cananpaq.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Jina pemi jorqamorqan Egiptupita une castantsiccunata, Diospa poderninwan tuquilaya señacunata y milagrucunata rurarnin. Tsenollam ‘Puca Lamar’ nishqanchopis, y tsunyaq jircacunacho chuscu chunca (40) watanpi quecayaptinpis rurarqan.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Jina quiquin Moisesmi Israel marca mayincunata queno nerqan: ‘Noqantsic castapitam Dios cachamonqa noqatano profetata; ˻petam cäsuyanqui˼’ nishpa.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Moisesmi jina quecarqan tsunyaqcho une castantsiccunawan juntu. Jina petam Sinai nishqan jircacho anjel parlaparqan. Y pemi chasquerqan alli cawacunapaq willaquicunata noqantsicta willamänantsicpaq.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Peru Moises willacushqanta une castantsiccuna manam cäsuyarqantsu. Y munayarqan Egiptu marcaman cutiquitam.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Tsemi Aaronta niyarqan: ‘Diosnintsiccuna ruramï pushamänantsicpaq; porqui manam musyantsictsu Egiptu marcapita jorqamaqnintsic Moisesta ima pasashqantapis’ nishpa.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Tsenam tse junaqcuna orupita juc wishipa imajinta rurayarqan. Tsepitanam animalcunata pishtar, tse imajinpaq juc fiestata rurayarqan, tse quiquincuna rurayashqan imajinta sumätsirnin.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Tsemi Dios pecunapita raquicacurerqan y dejarerqan, sielucho qollurcunata adorarnin cacuyänanpaq. Tsemi escribirëcan Diospaq une profetacunapa libruncho, queno:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 sinoqa imajin Molocpaq wayin rurecurmi, puritsicuyarqequi.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Une castantsiccunapam carpapita rurashqa Diospaq musyatsicoq inglisiancuna tsunyaqcho cayäporqan. Y imanopis rurananpaq Moisesta Dios ricatsishqannomi, tse inglisiata rurayarqan.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Tse inglisiatam une awiluntsiccuna erensiatano chasquiyarqan. Y Dios yanapayaptinmi, tse marcacunacho täraq nunacunata qarqur shamurnin, Josuewan shamoq nunacuna unena tse inglisiata apayämorqan. Tsenopam tse marcacunacho dueñu ticrarir, carpallapita rurashqa inglisiata catsiyarqan, asta rey Davidpa tiempunyaq.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Rey Davidtaqa Diosmi imecachopis yanaparqan. Tsemi munarqan Jacob adoranqan Diosnintsicpaq juc jatun templun rurecapita.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Peru Davidpa tsurin rey Salomonran tse templutaqa ruratserqan.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Tseno quecaptinpis, sielucho quecaq Diosqa manam nunacuna rurayashqan templucunallachotsu täran. Tsemi Diosnintsicpa une profetanpis queno willacun:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Rara sielupitam mandaquicä;
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Manacu noqa llapan imecacunatapis camashqa cä!’ nishpam, nin Dios.”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Tseno nirirnam, Esteban queno nerqan: “Peru qamcunaqa allapa torpi Diosta mana cäsoq nunacunanomi rumi shonqu cayanqui; y manam ni wiyaq tucuyanquipistsu. Tseno carmi, une castequicunano Santu Espiritupa contran caquicayanqui.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 ¿Acasu castequicuna Diospa une profetancunata jucllellatapis alli tratayarqancu! Antis Jutsannaq Shamoq nunapaq willacoqcunatapis wanutsiyarqanmi. Y qamcunanam tse quiquin Jutsannaq Shamoq nunata traisionar, wanuratsiyarquequi.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Y anjelnincunawan mandamientuncunata qamcunaman Dios apatsimushqa quecaptinpis, manam cäsucuyashqatsu cayanqui” nir.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Esteban tseno nenqanta wiyecurnam, autoridacuna quiruncunatapis uchurraq shonquncunacho mas feyupa coleracurcuyarqan Estebanpa contran.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Peru Estebanqa Santu Espiritupa poderninwan carmi, rara sieluman ñuquircur, riquecorqan chipapëcaq Diospa glorianta y Teyta Jesusta Dioswan juntu quecaqta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Tsenam Esteban queno nerqan:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Esteban tseno nïcuptinnam, parlanqanta mana wiyayänanpaq rinrincunatapis tsapacurcurnin, qaparir qayarir coripäcuyarqan Estebanta tsaricurcuyänanpaq.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Tsarircurnam, tse marcapa jacninman jorqurir tsampiquicuyarqan. Tse uli testigucunanam juc jobin Saulu jutiyoqta acshunancunata umpacuyarqan.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tsampiquicayaptinnam, Esteban queno mañacorqan:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Tseno nirirninnam, qonquriquicur, fuertipa queno nerqan:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.